Romanos 9
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NVT
1 Nduhca̱ che ritahnó Dihvo vo Jesucristo ma̱n, numacuahn vederihquentiyon yahn Vaco Ndah yahn Dendiohs ma̱n ne, cua̱co rá̱hn rí nchuhn
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 — ausente —
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 — ausente —
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Ihyan chahn ne, nda̱ta yahn Israel ihyan, a nedin da̱ya Dendiohs ihyan, ne numacuahn vederihquentiyon chinduco ye ihyan ma̱n, ca̱h ye ndudo yahn ye ihyan ma̱n, chihco ye ley yahn ye ta̱h ye ma̱n, chicuahn ye ihyan ta̱ca̱ ndeva ye yavena̱n ye ma̱n.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Ihyan chahn ne, nda̱ta yahn ihyan ndico ihyan. A na̱n nda̱ta yahn ye quenda̱h Dihvo vo Jesucristo, ihyan min che Dendiohs ye. ¡A̱ma chahte vederihquentiyon yahn ye, ndeva vo yavena̱n ye cuahn da̱ma!
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Che chi dine a̱ma ya̱hn ihyan chahn ne, hua co din vo nunde yahn Dendiohs, te ndudo yahn ye ne, rinahn. Che cua̱co ne, andahre nducoya̱ca ye nda̱ta yahn Israel ihyan, ate hua nducoya̱ca ye chitahno ye.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Andahre nda̱ta yahn Abraham ihyan, ate hua nducoya̱ca ye chitahno ye nduhca̱ che chitahno ihyan min. Na̱n Ndudo yahn Dendiohs a ndirun tuhca̱: “Atena̱n va̱n daye Isaac din cuandé nda̱ta yehn.”
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Nduco tihca̱ ne, tumacadino vo che hua nducoya̱ca ihyan che nda̱ta yahn Abraham nedin yahn Dendiohs ihyan, te atena̱n ihyan che a neca̱h ye ndudo yahn ye che nedin yahn ye ihyan.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Ndudo yahn Dendiohs che ca̱h ye Abraham ne, tuhca̱: “Nda̱ ro yahn ne, dín vederihno, ne Sara ne, nda̱ca a̱ma da̱ya te.”
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 A namin no tun nduh che o sa̱hn da̱ya ihyan ndico yuhn vo Isaac, nduco nda̱hta yahn ye Rebeca.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 Sa̱hn chahn ne, andahre nde metah cuahteya̱n se, andahre nde metah din se che ndah, nde huane che chihnga̱, ate Dendiohs ne, tenda̱hnun ye a̱ma cha sa̱hn chahn, chihco ro ye che retenda̱hnun ye ihyan che ri yeno ma̱n ye, ata̱nochan ye.
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 Ra̱hn ye ri ye chaco se: “Sa̱hn che ive me ne, cona̱n se yahn dihno se che mena̱n.”
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Tihca̱ chinahn nduhca̱ che a ndirun na̱n Ndudo yahn Dendiohs tuhca̱: “Tahque din yahinó Jacobo che co Esaú.”
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 Nde hua co ca̱hma vo che hua nda̱hca̱ che tihca̱ redin Dendiohs,
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 te a ndirun na̱n Ndudo yahn ye che ra̱hn ye nduco Moisés tuhca̱: “Conan va̱hinó adecoduhno ihyan che ri yeno má̱n.”
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Nducote tihca̱ ne, ihyan che ndevahn ye ne, ndiyu yahn ntiyon che redin ye, nde huane yahn che redin nun ino ye, te atena̱n che conan va̱hino Dendiohs ihyan.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Namin a ndirun na̱n Ndudo yahn Dendiohs nduhca̱ che ra̱hn ye nduco rey yahn Egipto tuhca̱: “A u che te yuné che quenen rey, ne redín vederihno nan, rihco ró che a̱ma quenan cumá vederihquentiyon, cadino ihyan numachahte iyehnse.”
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Nduco tihca̱ ne, a ndero ndi che duh che nahn conan va̱hino Dendiohs ne, renan va̱hino ye, ne duh che nahn din cheche ye chedave yahn ne, redin ye.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Co vate ihyan che ra̱hco ye che nducote tihca̱ ne, hua nda̱hca̱ che din Dendiohs castigo ihyan nunde, te ma̱n ye redin cheche ye chedave yahn ihyan chahn.
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Ate nde a̱ma ihyan hua co ca̱hma nunde ye yahn Dendiohs. A Dendiohs che dendah ye ihyan iyehnse, ne nde a̱ma ihyan hua co ca̱hma nunde ye yahn ihyan min yahn dehtenduh che redin ye.
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Ihyan che redendah ye chite ya̱hn ne, co dendah ye che nda̱hchan ma̱n, co dendah ye che ndere ma̱n, ata̱noca̱ che ri yeno ma̱n ye.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Atihnoca̱ Dendiohs. Co din ye adecodehno che ri yeno ma̱n ye, ne nde a̱ma ihyan hua co ca̱hma nunde ye yahn ye. Cuahn che nahn ye ne, co din ye castigo ihyan nunde, ca̱hco ro ye vederihquentiyon yahn ye. Andahre quenan cuma che din ye castigo ihyan chahn, ate redin chahtino ye yahn ye.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Namin numacuahn vederihquentiyon yahn ye rihco ro ye che a̱ma chahte vedeva̱hino yahn ye nduco ihyan che a tenda̱hnun ye nde ro mena̱n. Ihyan chahn ne, ndeva ye ihyan vahchetero.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Uvo va̱n ihyan nación yahn Israel ma̱n, va̱n ihyan nación chena̱hn ma̱n ne, a tenda̱hnun ye uvo,
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 nduhca̱ che dirun ihyan profeta Oseas tuhca̱:
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Namin ra̱hn ye: “Ihyan nación chena̱hn che ndiyu ihyan yáhn ne, nedin da̱yá ihyan,
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Me ihyan nación yahn Israel ne, ra̱hn Dendiohs yahn ye, dirun ihyan profeta Isaías tuhca̱: “Andahre a̱ma ya̱hn ihyan nación yahn Israel nduhca̱ che ndeh ya̱hndute che cheta̱ve cua̱hn chito nuniya̱hn ne, neve ra ye che ndevahn ye,
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 te Dihvo vo Dendiohs ne, nduco nun no din ye castigo ihyan.”
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Namin dirun ihyan profeta Isaías tuhca̱:
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 Nducote tihca̱ ne, a tumacadino vo che ihyan nación chena̱hn che nde hua yahn Dendiohs ihyan ne, nducote a chitahno ye ne, nedin yahn Dendiohs ihyan.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Me ihyan nación yahn Israel ne, renevahnecun ye ley che dirun Moisés, chenan ino ye che ndevahn ye, ate nducote hua dinahn ye ne, hua nedin yahn Dendiohs ihyan.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 Hua nedin yahn ye ihyan, te ndotenan che cotahno ye ne, tahque ndah ye ne, ndedecadino ye che dinahn ye ley min, ndevahn ye. Ate hua ndevahn ye, te va deh cuande che denda ye,
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 nduhca̱ che a ndirun na̱n Ndudo yahn Dendiohs tuhca̱:
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.