Romanos 9

El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nduhca̱ che ritahnó Dihvo vo Jesucristo ma̱n, numacuahn vederihquentiyon yahn Vaco Ndah yahn Dendiohs ma̱n ne, cua̱co rá̱hn rí nchuhn
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 — ausente —
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 — ausente —
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Ihyan chahn ne, nda̱ta yahn Israel ihyan, a nedin da̱ya Dendiohs ihyan, ne numacuahn vederihquentiyon chinduco ye ihyan ma̱n, ca̱h ye ndudo yahn ye ihyan ma̱n, chihco ye ley yahn ye ta̱h ye ma̱n, chicuahn ye ihyan ta̱ca̱ ndeva ye yavena̱n ye ma̱n.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Ihyan chahn ne, nda̱ta yahn ihyan ndico ihyan. A na̱n nda̱ta yahn ye quenda̱h Dihvo vo Jesucristo, ihyan min che Dendiohs ye. ¡A̱ma chahte vederihquentiyon yahn ye, ndeva vo yavena̱n ye cuahn da̱ma!
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Che chi dine a̱ma ya̱hn ihyan chahn ne, hua co din vo nunde yahn Dendiohs, te ndudo yahn ye ne, rinahn. Che cua̱co ne, andahre nducoya̱ca ye nda̱ta yahn Israel ihyan, ate hua nducoya̱ca ye chitahno ye.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Andahre nda̱ta yahn Abraham ihyan, ate hua nducoya̱ca ye chitahno ye nduhca̱ che chitahno ihyan min. Na̱n Ndudo yahn Dendiohs a ndirun tuhca̱: “Atena̱n va̱n daye Isaac din cuandé nda̱ta yehn.”
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Nduco tihca̱ ne, tumacadino vo che hua nducoya̱ca ihyan che nda̱ta yahn Abraham nedin yahn Dendiohs ihyan, te atena̱n ihyan che a neca̱h ye ndudo yahn ye che nedin yahn ye ihyan.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Ndudo yahn Dendiohs che ca̱h ye Abraham ne, tuhca̱: “Nda̱ ro yahn ne, dín vederihno, ne Sara ne, nda̱ca a̱ma da̱ya te.”
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 A namin no tun nduh che o sa̱hn da̱ya ihyan ndico yuhn vo Isaac, nduco nda̱hta yahn ye Rebeca.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
11 Sa̱hn chahn ne, andahre nde metah cuahteya̱n se, andahre nde metah din se che ndah, nde huane che chihnga̱, ate Dendiohs ne, tenda̱hnun ye a̱ma cha sa̱hn chahn, chihco ro ye che retenda̱hnun ye ihyan che ri yeno ma̱n ye, ata̱nochan ye.
11 — ausente —
12 Ra̱hn ye ri ye chaco se: “Sa̱hn che ive me ne, cona̱n se yahn dihno se che mena̱n.”
12 — ausente —
13 Tihca̱ chinahn nduhca̱ che a ndirun na̱n Ndudo yahn Dendiohs tuhca̱: “Tahque din yahinó Jacobo che co Esaú.”
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 Nde hua co ca̱hma vo che hua nda̱hca̱ che tihca̱ redin Dendiohs,
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 te a ndirun na̱n Ndudo yahn ye che ra̱hn ye nduco Moisés tuhca̱: “Conan va̱hinó adecoduhno ihyan che ri yeno má̱n.”
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Nducote tihca̱ ne, ihyan che ndevahn ye ne, ndiyu yahn ntiyon che redin ye, nde huane yahn che redin nun ino ye, te atena̱n che conan va̱hino Dendiohs ihyan.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Namin a ndirun na̱n Ndudo yahn Dendiohs nduhca̱ che ra̱hn ye nduco rey yahn Egipto tuhca̱: “A u che te yuné che quenen rey, ne redín vederihno nan, rihco ró che a̱ma quenan cumá vederihquentiyon, cadino ihyan numachahte iyehnse.”
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Nduco tihca̱ ne, a ndero ndi che duh che nahn conan va̱hino Dendiohs ne, renan va̱hino ye, ne duh che nahn din cheche ye chedave yahn ne, redin ye.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Co vate ihyan che ra̱hco ye che nducote tihca̱ ne, hua nda̱hca̱ che din Dendiohs castigo ihyan nunde, te ma̱n ye redin cheche ye chedave yahn ihyan chahn.
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Ate nde a̱ma ihyan hua co ca̱hma nunde ye yahn Dendiohs. A Dendiohs che dendah ye ihyan iyehnse, ne nde a̱ma ihyan hua co ca̱hma nunde ye yahn ihyan min yahn dehtenduh che redin ye.
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Ihyan che redendah ye chite ya̱hn ne, co dendah ye che nda̱hchan ma̱n, co dendah ye che ndere ma̱n, ata̱noca̱ che ri yeno ma̱n ye.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Atihnoca̱ Dendiohs. Co din ye adecodehno che ri yeno ma̱n ye, ne nde a̱ma ihyan hua co ca̱hma nunde ye yahn ye. Cuahn che nahn ye ne, co din ye castigo ihyan nunde, ca̱hco ro ye vederihquentiyon yahn ye. Andahre quenan cuma che din ye castigo ihyan chahn, ate redin chahtino ye yahn ye.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Namin numacuahn vederihquentiyon yahn ye rihco ro ye che a̱ma chahte vedeva̱hino yahn ye nduco ihyan che a tenda̱hnun ye nde ro mena̱n. Ihyan chahn ne, ndeva ye ihyan vahchetero.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Uvo va̱n ihyan nación yahn Israel ma̱n, va̱n ihyan nación chena̱hn ma̱n ne, a tenda̱hnun ye uvo,
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 nduhca̱ che dirun ihyan profeta Oseas tuhca̱:
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Namin ra̱hn ye: “Ihyan nación chena̱hn che ndiyu ihyan yáhn ne, nedin da̱yá ihyan,
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Me ihyan nación yahn Israel ne, ra̱hn Dendiohs yahn ye, dirun ihyan profeta Isaías tuhca̱: “Andahre a̱ma ya̱hn ihyan nación yahn Israel nduhca̱ che ndeh ya̱hndute che cheta̱ve cua̱hn chito nuniya̱hn ne, neve ra ye che ndevahn ye,
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 te Dihvo vo Dendiohs ne, nduco nun no din ye castigo ihyan.”
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Namin dirun ihyan profeta Isaías tuhca̱:
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 Nducote tihca̱ ne, a tumacadino vo che ihyan nación chena̱hn che nde hua yahn Dendiohs ihyan ne, nducote a chitahno ye ne, nedin yahn Dendiohs ihyan.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Me ihyan nación yahn Israel ne, renevahnecun ye ley che dirun Moisés, chenan ino ye che ndevahn ye, ate nducote hua dinahn ye ne, hua nedin yahn Dendiohs ihyan.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 Hua nedin yahn ye ihyan, te ndotenan che cotahno ye ne, tahque ndah ye ne, ndedecadino ye che dinahn ye ley min, ndevahn ye. Ate hua ndevahn ye, te va deh cuande che denda ye,
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 nduhca̱ che a ndirun na̱n Ndudo yahn Dendiohs tuhca̱:
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.