Romanos 9
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NAA
1 Nduhca̱ che ritahnó Dihvo vo Jesucristo ma̱n, numacuahn vederihquentiyon yahn Vaco Ndah yahn Dendiohs ma̱n ne, cua̱co rá̱hn rí nchuhn
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, e a minha consciência confirma isso por meio do Espírito Santo:
2 — ausente —
2 sinto grande tristeza e tenho incessante dor no coração.
3 — ausente —
3 Porque eu mesmo desejaria ser amaldiçoado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas segundo a carne.
4 Ihyan chahn ne, nda̱ta yahn Israel ihyan, a nedin da̱ya Dendiohs ihyan, ne numacuahn vederihquentiyon chinduco ye ihyan ma̱n, ca̱h ye ndudo yahn ye ihyan ma̱n, chihco ye ley yahn ye ta̱h ye ma̱n, chicuahn ye ihyan ta̱ca̱ ndeva ye yavena̱n ye ma̱n.
4 São israelitas. A eles pertence a adoção, assim como a glória, as alianças, a promulgação da Lei, o culto e as promessas.
5 Ihyan chahn ne, nda̱ta yahn ihyan ndico ihyan. A na̱n nda̱ta yahn ye quenda̱h Dihvo vo Jesucristo, ihyan min che Dendiohs ye. ¡A̱ma chahte vederihquentiyon yahn ye, ndeva vo yavena̱n ye cuahn da̱ma!
5 Deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém!
6 Che chi dine a̱ma ya̱hn ihyan chahn ne, hua co din vo nunde yahn Dendiohs, te ndudo yahn ye ne, rinahn. Che cua̱co ne, andahre nducoya̱ca ye nda̱ta yahn Israel ihyan, ate hua nducoya̱ca ye chitahno ye.
6 E não pensemos que a palavra de Deus falhou. Porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas,
7 Andahre nda̱ta yahn Abraham ihyan, ate hua nducoya̱ca ye chitahno ye nduhca̱ che chitahno ihyan min. Na̱n Ndudo yahn Dendiohs a ndirun tuhca̱: “Atena̱n va̱n daye Isaac din cuandé nda̱ta yehn.”
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos filhos. Pelo contrário: “Por meio de Isaque será chamada a sua descendência.”
8 Nduco tihca̱ ne, tumacadino vo che hua nducoya̱ca ihyan che nda̱ta yahn Abraham nedin yahn Dendiohs ihyan, te atena̱n ihyan che a neca̱h ye ndudo yahn ye che nedin yahn ye ihyan.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são contados como descendência.
9 Ndudo yahn Dendiohs che ca̱h ye Abraham ne, tuhca̱: “Nda̱ ro yahn ne, dín vederihno, ne Sara ne, nda̱ca a̱ma da̱ya te.”
9 Porque a palavra da promessa é esta: “Por esse tempo voltarei, e Sara terá um filho.”
10 A namin no tun nduh che o sa̱hn da̱ya ihyan ndico yuhn vo Isaac, nduco nda̱hta yahn ye Rebeca.
10 E isto não aconteceu somente com ela, mas também com Rebeca, ao conceber de um só, de Isaque, nosso pai.
11 Sa̱hn chahn ne, andahre nde metah cuahteya̱n se, andahre nde metah din se che ndah, nde huane che chihnga̱, ate Dendiohs ne, tenda̱hnun ye a̱ma cha sa̱hn chahn, chihco ro ye che retenda̱hnun ye ihyan che ri yeno ma̱n ye, ata̱nochan ye.
11 E os gêmeos ainda não eram nascidos, nem tinham feito o bem ou o mal — para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama —,
12 Ra̱hn ye ri ye chaco se: “Sa̱hn che ive me ne, cona̱n se yahn dihno se che mena̱n.”
12 quando foi dito a Rebeca: “O mais velho será servo do mais moço.”
13 Tihca̱ chinahn nduhca̱ che a ndirun na̱n Ndudo yahn Dendiohs tuhca̱: “Tahque din yahinó Jacobo che co Esaú.”
13 Como está escrito: “Amei Jacó, porém desprezei Esaú.”
14 Nde hua co ca̱hma vo che hua nda̱hca̱ che tihca̱ redin Dendiohs,
14 Que diremos, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 te a ndirun na̱n Ndudo yahn ye che ra̱hn ye nduco Moisés tuhca̱: “Conan va̱hinó adecoduhno ihyan che ri yeno má̱n.”
15 Pois ele diz a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia e terei compaixão de quem eu tiver compaixão.”
16 Nducote tihca̱ ne, ihyan che ndevahn ye ne, ndiyu yahn ntiyon che redin ye, nde huane yahn che redin nun ino ye, te atena̱n che conan va̱hino Dendiohs ihyan.
16 Assim, pois, isto não depende de quem quer ou de quem corre, mas de Deus, que tem misericórdia.
17 Namin a ndirun na̱n Ndudo yahn Dendiohs nduhca̱ che ra̱hn ye nduco rey yahn Egipto tuhca̱: “A u che te yuné che quenen rey, ne redín vederihno nan, rihco ró che a̱ma quenan cumá vederihquentiyon, cadino ihyan numachahte iyehnse.”
17 Porque a Escritura diz a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu o levantei, para mostrar em você o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.”
18 Nduco tihca̱ ne, a ndero ndi che duh che nahn conan va̱hino Dendiohs ne, renan va̱hino ye, ne duh che nahn din cheche ye chedave yahn ne, redin ye.
18 Logo, Deus tem misericórdia de quem quer e também endurece a quem ele quer.
19 Co vate ihyan che ra̱hco ye che nducote tihca̱ ne, hua nda̱hca̱ che din Dendiohs castigo ihyan nunde, te ma̱n ye redin cheche ye chedave yahn ihyan chahn.
19 Mas você vai me dizer: “Por que Deus ainda se queixa? Pois quem pode resistir à sua vontade?”
20 Ate nde a̱ma ihyan hua co ca̱hma nunde ye yahn Dendiohs. A Dendiohs che dendah ye ihyan iyehnse, ne nde a̱ma ihyan hua co ca̱hma nunde ye yahn ihyan min yahn dehtenduh che redin ye.
20 Mas quem é você, caro amigo, para discutir com Deus? Será que o objeto pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Ihyan che redendah ye chite ya̱hn ne, co dendah ye che nda̱hchan ma̱n, co dendah ye che ndere ma̱n, ata̱noca̱ che ri yeno ma̱n ye.
21 Será que o oleiro não tem direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Atihnoca̱ Dendiohs. Co din ye adecodehno che ri yeno ma̱n ye, ne nde a̱ma ihyan hua co ca̱hma nunde ye yahn ye. Cuahn che nahn ye ne, co din ye castigo ihyan nunde, ca̱hco ro ye vederihquentiyon yahn ye. Andahre quenan cuma che din ye castigo ihyan chahn, ate redin chahtino ye yahn ye.
22 Que diremos, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos de ira, preparados para a destruição,
23 Namin numacuahn vederihquentiyon yahn ye rihco ro ye che a̱ma chahte vedeva̱hino yahn ye nduco ihyan che a tenda̱hnun ye nde ro mena̱n. Ihyan chahn ne, ndeva ye ihyan vahchetero.
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para glória?
24 Uvo va̱n ihyan nación yahn Israel ma̱n, va̱n ihyan nación chena̱hn ma̱n ne, a tenda̱hnun ye uvo,
24 Estes vasos somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios,
25 nduhca̱ che dirun ihyan profeta Oseas tuhca̱:
25 como também diz em Oseias: “Chamarei de ‘meu povo’ ao que não era meu povo; e de ‘amada’ à que não era amada.
26 Namin ra̱hn ye: “Ihyan nación chena̱hn che ndiyu ihyan yáhn ne, nedin da̱yá ihyan,
26 E no lugar em que lhes foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali mesmo serão chamados ‘filhos do Deus vivo’.”
27 Me ihyan nación yahn Israel ne, ra̱hn Dendiohs yahn ye, dirun ihyan profeta Isaías tuhca̱: “Andahre a̱ma ya̱hn ihyan nación yahn Israel nduhca̱ che ndeh ya̱hndute che cheta̱ve cua̱hn chito nuniya̱hn ne, neve ra ye che ndevahn ye,
27 Mas Isaías clama a respeito de Israel: “Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 te Dihvo vo Dendiohs ne, nduco nun no din ye castigo ihyan.”
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, de forma plena e em breve.”
29 Namin dirun ihyan profeta Isaías tuhca̱:
29 Como Isaías já disse: “Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, nós nos teríamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.”
30 Nducote tihca̱ ne, a tumacadino vo che ihyan nación chena̱hn che nde hua yahn Dendiohs ihyan ne, nducote a chitahno ye ne, nedin yahn Dendiohs ihyan.
30 Que diremos, então? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, a saber, a justificação que decorre da fé,
31 Me ihyan nación yahn Israel ne, renevahnecun ye ley che dirun Moisés, chenan ino ye che ndevahn ye, ate nducote hua dinahn ye ne, hua nedin yahn Dendiohs ihyan.
31 e que Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 Hua nedin yahn ye ihyan, te ndotenan che cotahno ye ne, tahque ndah ye ne, ndedecadino ye che dinahn ye ley min, ndevahn ye. Ate hua ndevahn ye, te va deh cuande che denda ye,
32 Por quê? Porque não a buscou pela fé, mas como que por obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 nduhca̱ che a ndirun na̱n Ndudo yahn Dendiohs tuhca̱:
33 como está escrito: “Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de ofensa, e aquele que nela crê não será envergonhado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.