Romanos 8
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NVT
1 Nducote a chih Dihvo vo Jesucristo ca̱va nunde yahn ihyan iyehnse ne, nducoya̱ca ihyan che ritahno ye ihyan, chihcoma̱n ye che rahtendihco ye nunde, redinahn ye vederihquentiyon yahn Vaco Ndah yahn Dendiohs ne, ihyan chahn ne, a nchahco Dendiohs nunde yahn ye, ametah co ye castigo.
1 Agora, portanto, já não há nenhuma condenação para os que estão em Cristo Jesus.
2 Tihca̱, te uvo che ritahno vo Dihvo vo ne, rihquentiyon Vaco Ndah yahn Dendiohs uvo, redin che rendo vo ihyan ra, ne ametah rahtendihco vo nunde ma̱n, ndevahn vo yahn castigo che va che co ihyan nunde ma̱n.
2 Pois em Cristo Jesus a lei do Espírito que dá vida os libertou da lei do pecado, que leva à morte.
3 Nducote a̱ma nahn cuahtechico vo vedeyeno yahn ma̱n vo ne, hua chicha vo dinahn vo ley che dirun Moisés. Ate Dendiohs ne, ndedevahn ye uvo, dechuh ye Da̱ya ye, ndo ye nduhca̱ a̱ma ihyan iyehnse. Ihyan min ne, andahre hua quendihco ye nunde, ate chih ye, nedihve ye nunde yuhn vo.
3 A lei não era capaz de nos salvar por causa da fraqueza de nossa natureza humana, por isso Deus fez o que a lei era incapaz de fazer ao enviar seu Filho na semelhança de nossa natureza humana pecaminosa e apresentá-lo como sacrifício por nosso pecado. Com isso, declarou o fim do domínio do pecado sobre nós,
4 Tihca̱ din ye ca̱va che, uvo che a chihcoma̱n vo vedeyeno yahn ma̱n vo, runeca̱de vatechico vo nduhca̱ che nahn Vaco Ndah yahn Dendiohs ne, co dinahn vo che rihquentiyon ley min.
4 de modo que nós, que agora não seguimos mais nossa natureza humana, mas sim o Espírito, possamos cumprir as justas exigências da lei.
5 Ihyan che vatechica ye vedeyeno yahn ma̱n ye, rahtendihco ye nunde ne, rendedecadino ye dehtenduh che chihnga̱. Me ihyan che vatechica ye nduhca̱ che nahn Vaco Ndah yahn Dendiohs ne, rendedecadino ye yahn vederihquentiyon yahn.
5 Aqueles que são dominados pela natureza humana pensam em coisas da natureza humana, mas os que são controlados pelo Espírito pensam em coisas que agradam o Espírito.
6 Ihyan che redinahn ye vederihquentiyon yahn Vaco Ndah yahn Dendiohs ne, rendo ye ihyan ra, ne nda̱hca̱ rahtechica ye. Ate ihyan che vatechica ye vedeyeno yahn ma̱n ye, rahtendihco ye nunde ne, quenan cuma che din Dendiohs castigo ihyan.
6 Portanto, permitir que a natureza humana controle a mente resulta em morte, mas permitir que o Espírito controle a mente resulta em vida e paz.
7 Ihyan che vatechica ye vedeyeno yahn ma̱n ye, rahtendihco ye nunde ne, rahcota̱hn ye yahn vederihquentiyon yahn Dendiohs, nde hua ri che dinahn ye.
7 Pois a mentalidade da natureza humana é sempre inimiga de Deus. Nunca obedeceu às leis de Deus, e nunca obedecerá.
8 Che tihca̱ redin ihyan chahn ne, hua reca̱h yune ye che ndo ya̱n Dendiohs nduco ye.
8 Por isso aqueles que ainda estão sob o domínio de sua natureza humana não podem agradar a Deus.
9 Ate nchuhn ne, ndete che cua̱co che quenun Vaco Ndah yahn Dendiohs nchuhn ne, hua vatechica ne vedeyeno yahn ma̱n ne, te redinahn ne che rihquentiyon. Me duh che metah nedin yahn Dihvo vo Jesucristo ne, hua quenun Vaco ye.
9 Vocês, porém, não são controlados pela natureza humana, mas pelo Espírito, se de fato o Espírito de Deus habita em vocês. E, se alguém não tem o Espírito de Cristo, a ele não pertence.
10 Ndete che quenun Vaco ye nchuhn ne, andahre a̱ma chendihco ne nunde, ate ndo ya̱n ye nduco ne, nedin yahn ye nchuhn.
10 Uma vez que Cristo habita em vocês, embora o corpo morra por causa do pecado, o Espírito lhes dá vida porque vocês foram declarados justos diante de Deus.
11 Ndete che Vaco Ndah yahn Dendiohs, ihyan min che ndedetuhche ye Dihvo vo Jesucristo va̱n tena̱hn, quenun nchuhn ne, numacuahn vederihquentiyon min ndedetuhche ye nchuhn nda̱ ro yahn.
11 E, se o Espírito de Deus que ressuscitou Jesus dos mortos habita em vocês, o Deus que ressuscitou Cristo Jesus dos mortos dará vida a seu corpo mortal, por meio desse mesmo Espírito que habita em vocês.
12 Dihnó, chemin che quenan cumo vo che ca̱hcoma̱n vo vedeyeno yahn ma̱n vo,
12 Portanto, irmãos, vocês não têm de fazer o que sua natureza humana lhes pede,
13 te ndete che cuahtechico vo vedeyeno yahn ma̱n vo, cuahtendihco vo nunde ne, va che co vo castigo. Ate ndete che cochahtino vo Vaco Ndah yahn Dendiohs, din che ca̱hcoma̱n vo vedeyeno yahn ma̱n vo ne, tuhme runeca̱de cuahtechico vo.
13 porque, se viverem de acordo com as exigências dela, morrerão. Se, contudo, pelo poder do Espírito, fizerem morrer as obras do corpo, viverão,
14 Nducoya̱co vo che rihquentiyon Vaco Ndah yahn Dendiohs uvo ne, a yahn ye uvo.
14 porque todos que são guiados pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Che quenun Vaco Ndah yahn ye uvo ne, ndiyu ca̱va che din va̱h vo ihyan nduhca̱ che din vo ro mena̱n, te ca̱va che nedin da̱ya ye uvo. Che ra̱hn vo yahn Dendiohs: “Ndih, Chida nuhn” ne,
15 Pois vocês não receberam um espírito que os torne, de novo, escravos medrosos, mas sim o Espírito de Deus, que os adotou como seus próprios filhos. Agora nós o chamamos “ Aba , Pai”,
16 a ma̱n Vaco ye rete che recadino vo che da̱ya ye uvo.
16 pois o seu Espírito confirma a nosso espírito que somos filhos de Deus.
17 Me nducote a da̱ya ye uvo ne, ndeva ye uvo, cuahtenan vo da̱ma nduco Dihvo vo Jesucristo vahchetero. Ndete che rechuhrihn vo ma̱n ro cuh nduhca̱ che chuhrihn Dihvo vo ne, quenan cuma che cuahtenan vo da̱ma nduco ye vahchetero.
17 Se somos seus filhos, então somos seus herdeiros e, portanto, co-herdeiros com Cristo. Se de fato participamos de seu sofrimento, participaremos também de sua glória.
18 A devano vo te che rechuhrihn vo ma̱n ro cuh ne, tah ra chemin, te a̱ma nda̱hca̱ cuahno vo cuahn che ndeva Dendiohs uvo, cuahtenan vo vahchetero.
18 Considero que nosso sofrimento de agora não é nada comparado com a glória que ele nos revelará mais tarde.
19 Ma̱n ro cuh ne, nducuahn che va iyehnse ne, a̱ma nda̱che chenan, ate nda̱ ro che ndeva Dendiohs ihyan yahn ye ne, nde nducuahn dehtenduh chemin chan ne, a̱ma nda̱hca̱ cuahno.
19 Pois toda a criação aguarda com grande expectativa o dia em que os filhos de Deus serão revelados.
20 Tihca̱, te nducuahn dehtenduh ne, a din dine Dendiohs, andahre metah nunde yahn. Ate nda̱ ro yahn ne,
20 Toda a criação, não por vontade própria, foi submetida por Deus a uma existência fútil,
21 nda̱hco ca̱de ye nducuahn, ne a̱ma nda̱hca̱ cuahno nduhca̱ che cuahno ihyan yahn ye, te ma̱n ye ca̱hcantiyon ye nducuahn.
21 na esperança de que, com os filhos de Deus, a criação seja gloriosamente liberta da decadência que a escraviza.
22 A devano vo te nde meniyon ne, nducuahn che va iyehnse ne, a̱ma nda̱che chenan.
22 Pois sabemos que, até agora, toda a criação geme, como em dores de parto.
23 Namin uvo che quenun Vaco Ndah yahn Dendiohs uvo ne, a̱ma ri nda̱che ino vo, chenan rino vo che ndedetuhche Dendiohs uvo, ndeva ye uvo.
23 E nós, os que cremos, também gememos, embora tenhamos o Espírito em nós como antecipação da glória futura, pois aguardamos ansiosos pelo dia em que desfrutaremos nossos direitos de adoção, incluindo a redenção de nosso corpo.
24 A ndedevahn Dendiohs uvo, ne chenan ino vo che ndeva ye uvo. Dehtenduh che a chinahn ne, ametah chenan ino vo che coma̱n va che conahn, te a chinahn. Tihca̱, te nde a̱ma ihyan ne, hua quenan ino ye che coma̱n va che conahn dehtenduh che a chinahn.
24 Recebemos essa esperança quando fomos salvos. (Se já temos alguma coisa, não há necessidade de esperar por ela,
25 Uvo ne, numacuahn vedechahtino chenan ino vo dehtenduh che coma̱n va che conahn.
25 mas, se esperamos por algo que ainda não temos, devemos fazê-lo com paciência e confiança.)
26 Namin Vaco Ndah yahn Dendiohs ne, rinan uvo va̱n dehtenduh che rechuhrihn vo. Andahre hua devano cova̱h vo nduhca̱ che redin yahn, ate rinan Vaco Ndah yahn Dendiohs uvo, ra̱hn nan uvo numa dito, nde hua tuno vederendedecadino yuhn vo deh ca̱hmo vo yahn.
26 E o Espírito nos ajuda em nossa fraqueza, pois não sabemos orar segundo a vontade de Deus, mas o próprio Espírito intercede por nós com gemidos que não podem ser expressos em palavras.
27 Dendiohs, ihyan min che devano ye deh che rendedecadino vo ne, renahn ye deh che rica Vaco Ndah yahn ye, te ra̱hn nan ihyan yahn ye nduhca̱ che nahn ma̱n ye.
27 E o Pai, que conhece cada coração, sabe quais são as intenções do Espírito, pois o Espírito intercede por nós, o povo santo, segundo a vontade de Deus.
28 A devano vo te uvo che yahino vo Dendiohs, che ma̱n ye tenda̱hnun ye uvo ne, nducuahn che rahno ri vo ne, a ca̱va che ndah yuhn vo.
28 E sabemos que Deus faz todas as coisas cooperarem para o bem daqueles que o amam e que são chamados de acordo com seu propósito.
29 Tihca̱, te a tenda̱hnun Dendiohs uvo, ne chihco ca̱de ye nde ro mena̱n che cotahno vo ihyan, ca̱va che a̱ma ya̱hn vo co vo nduhca̱ Da̱ya ye, ihyan min che cona̱n ye yuhn vo.
29 Pois Deus conheceu de antemão os seus e os predestinou para se tornarem semelhantes à imagem de seu Filho, a fim de que ele fosse o primeiro entre muitos irmãos.
30 Uvo che a tenda̱hnun Dendiohs uvo ne, din ye che chitahno vo. Ndo ya̱n ye nduco vo, nedin yahn ye uvo, ne quenan cuma che ndeva ye uvo vahchetero.
30 Depois de predestiná-los ele os chamou, e depois de chamá-los, os declarou justos, e depois de declará-los justos, lhes deu sua glória.
31 A devano cua̱co vo te nducote a ma̱n Dendiohs yahino ye uvo ne, ametah duh che co cahnevi uvo ta̱h ye.
31 Que podemos dizer diante de coisas tão maravilhosas? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 Ihyan min ne, andahre a̱ma yahino ye Da̱ya ye, ate chihco menda̱hn ye ihyan, chih ye ca̱va nducoya̱co vo. Nducote tihca̱ din ye ca̱vo vo ne, nde tahque nun din ye dehtenduh chena̱hn ca̱vo vo.
32 Se ele não poupou nem mesmo seu próprio Filho, mas o entregou por todos nós, acaso não nos dará todas as outras coisas?
33 Uvo che a tenda̱hnun Dendiohs uvo ne, nde hua cochihve yahn ihyan che cuih nunde ye yuhn vo, te a ma̱n Dendiohs nedin yahn ye uvo.
33 Quem se atreve a acusar os escolhidos de Deus? Ninguém, pois o próprio Deus nos declara justos diante dele.
34 Hua cochihve yahn ihyan che cuih nunde ye yuhn vo, te Dihvo vo Jesucristo, ihyan min che chih ye, ne ntuche ye va̱n tena̱hn ne, va ye la̱do ta̱h cua̱co Dendiohs, ne a ihyan min che ra̱hn nan ye uvo.
34 Quem nos condenará, então? Ninguém, pois Cristo Jesus morreu e ressuscitou e está sentado no lugar de honra, à direita de Deus, intercedendo por nós.
35 Ametah deh che co din che to ino Dihvo vo Jesucristo nduco vo. Andahre chuhrihn vo ma̱n, andahre din ta̱n ihyan nduco vo ma̱n, andahre nde metah che chuh vo ma̱n, andahre nde metah tino yuhn vo ma̱n, andahre ca̱hnda yuhn vo che vato vo ta̱h vederih ma̱n, andahre ca̱hno ihyan uvo ma̱n, ate Dihvo vo Jesucristo ne, yahino ye uvo.
35 O que nos separará do amor de Cristo? Serão aflições ou calamidades, perseguições ou fome, miséria, perigo ou ameaças de morte?
36 Tihca̱ rahno ri vo, nduhca̱ che a ndirun na̱n Ndudo yahn Dendiohs tuhca̱:
36 Como dizem as Escrituras: “Por causa de ti, enfrentamos a morte todos os dias; somos como ovelhas levadas para o matadouro”.
37 Ate nde nduco nduh ne, hua dehva co yuhn vo, te Dihvo vo Jesucristo, ihyan min che yahino ye uvo ne, redin ye cuda̱do uvo.
37 Mas, apesar de tudo isso, somos mais que vencedores por meio daquele que nos amou.
38 Chemin che a devano cua̱co vo te nde huane vederih, nde huane vedevihche, nde huane ángel, nde huane vaco chihnga̱, nde huane dehtenduh che ri, nde huane dehtenduh che va che co,
38 E estou convencido de que nem morte nem vida, nem anjos nem demônios, nem o que existe hoje nem o que virá no futuro, nem poderes,
39 nde huane na̱n ya̱co, nde huane na̱n ya̱no, nde a̱ma na̱n dehtenduh chemin chan, hua co din che to ino Dendiohs nduco vo, te ihyan min ne, yahino ye uvo che cuande yahn Dihvo vo Jesucristo.
39 nem altura nem profundidade, nada, em toda a criação, jamais poderá nos separar do amor de Deus revelado em Cristo Jesus, nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.