Romanos 4

El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 A devano vo nduhca̱ che din ihyan ndico yuhn vo Abraham.
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Co ra̱hco ihyan che nedin yahn Dendiohs ihyan min yahn che runeca̱de quenan ye iyehnse. Ate hua tihca̱,
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 te na̱n Ndudo yahn Dendiohs ne, ndirun tuhca̱: “Abraham ne, chitahno ye Dendiohs, ne chemin che din yahino Dendiohs ihyan, nedin yahn ye ihyan.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Che renedihvo vo mozo yuhn vo ne, ndiyu vedeva̱hino chemin, te quendihco vo yahn ye.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Ate che rendo ya̱n Dendiohs nduco ihyan nunde che ritahno ye Dihvo vo Jesucristo, renedin yahn ye ihyan ne, chemin che cua̱co ne, vedeva̱hino, ndiyu che quendihco ye.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Atihnoca̱no tun che dirun David yahn ihyan che redin Dendiohs vedeva̱hino nduco ye, rendo ya̱n ye nduco ye, renedin yahn ye ihyan.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Dirun ye tuhca̱:
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Dihvo Dendiohs ne, hua redin ye castigo ihyan chahn.
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Cuedevano nchuhn te vedeyahino yahn Dendiohs ne, ndiyu dema̱n ca̱va ihyan che chenan seña ihyan, te namin ca̱va ihyan che hua chenan seña ihyan. A ra̱hn vo che Abraham ne, nducote chitahno ye ne, nedin yahn Dendiohs ihyan.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Ro che nedin yahn Dendiohs ihyan ne, nde metah conan seña ihyan.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Dinoca̱ chitahno Abraham, tuhme nedin yahn Dendiohs ihyan, chihquentiyon ye che conan seña ihyan, ca̱va che cuhnde ro che a nedin yahn ye ihyan. Nduco tihca̱ ne, tihyon yune Abraham nde ihyan che hua chenan seña ihyan, che cotahno ye Dendiohs, ca̱va che ndo ya̱n Dendiohs nduco ye, nedin yahn ye ihyan.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Namin tihyon yune ye ihyan che chenan seña ihyan, che hua cochahtino ye che chenan seña ihyan, te tahque ndah ye ne, cotahno ye Dendiohs nduhca̱ che chitahno ma̱n ye, ro che nde metah conan seña ihyan.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Dendiohs ne, ca̱h ye ndudo yahn ye Abraham che co ya̱hn nda̱ta yahn ye iyehnse, yahn che chitahno ye ihyan, ndiyu yahn che dinahn ye ley che dirun Moisés.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Ndete che atena̱n ihyan che redinahn ye ley min che renedin yahn Dendiohs ihyan ne, tuhme nde metah deh cuande che cotahno vo ihyan, nde huane che ca̱h ye ndudo yahn ye.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Ate hua tihca̱, te ley min ne, ndotenan che ca̱hco ro che nedin yahn Dendiohs ihyan ne, tahque ndah ne, rihco ro che din ye castigo ihyan nunde. Me ndete che metah ley min ne, nde hua tumacadino vo che va nunde yahn ihyan.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Chemin che, che ritahno vo Dendiohs ne, numacuahn vedeyahino renedin yahn ye uvo. Andahre hua ndi cuande vo va̱n ihyan che va ta̱h ye ley min, hua dehve din yahn, te nduco che ritahno vo ihyan nduhca̱ che chitahno Abraham ne, renedin yahn ye nducoya̱co vo. Nduco tihca̱ ne, riquendi vo yune yahn Abraham,
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 nduhca̱ che a ndirun na̱n Ndudo yahn Dendiohs tuhca̱: “A̱ma ya̱hn ihyan quendi ye yune yehn, cotahno ye u.” Quendi vo yune yahn ye nduhca̱ che nahn Dendiohs, ihyan min che rendedetuhche ye ihyan che a ndih ye ma̱n, rihco ca̱de ye dehtenduh che nahn ye, ne rinahn ma̱n.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Abraham ne, andahre ametah vedechahtino che nda̱ca nda̱ta yahn ye, ate numacuahn vedechahtino chitahno ye che ra̱hn Dendiohs nduco ye, che a̱ma co ya̱hn nda̱ta yahn ye.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Ro min ne, ametah vedechahtino yahn ye, te a ri ye tenduh a̱ma ciento nduyo, ne ihyan nda̱hta yahn ye Sara ne, namin a indihte ye. Ava̱ne ne, a numaca̱ hua renda̱ca da̱ya ye. Ate nde nduco nduh ne, a chitahno ye ndudo che ca̱h Dendiohs ihyan.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Ndotenan che o vederendedecadino yahn ye ne, chitahno ye numa ino ye ndudo che ca̱h Dendiohs ihyan, ne ndeva ye yavena̱n ye.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Chichahtino ye numacuahn chedave yahn ye che Dendiohs ne, va vederihquentiyon yahn ye che redinahn ye nducuahn ndudo yahn ye che reca̱h ye.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Chemin che nducote tihca̱ chitahno ye Dendiohs ne, nedin yahn Dendiohs ihyan.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Che nedin yahn Dendiohs ihyan min ne, a ndirun na̱n Ndudo yahn ye, ndiyu dema̱n ca̱va ihyan min,
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 te namin ca̱va uvo, ca̱va che tumacadino vo che nduco che cotahno vo Dendiohs ne, ndo ya̱n ye nduco vo, nedin yahn ye uvo. A ihyan min che ndedetuhche ye Dihvo vo Jesucristo va̱n tena̱hn.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Che chihno ihyan iyehnse Dihvo vo ne, a ca̱va nunde yuhn vo, ne che ntuche ye ne, a ca̱va che ndo ya̱n Dendiohs nduco vo, nedin yahn ye uvo.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.