Romanos 4
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NTLH
1 A devano vo nduhca̱ che din ihyan ndico yuhn vo Abraham.
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Co ra̱hco ihyan che nedin yahn Dendiohs ihyan min yahn che runeca̱de quenan ye iyehnse. Ate hua tihca̱,
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 te na̱n Ndudo yahn Dendiohs ne, ndirun tuhca̱: “Abraham ne, chitahno ye Dendiohs, ne chemin che din yahino Dendiohs ihyan, nedin yahn ye ihyan.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Che renedihvo vo mozo yuhn vo ne, ndiyu vedeva̱hino chemin, te quendihco vo yahn ye.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Ate che rendo ya̱n Dendiohs nduco ihyan nunde che ritahno ye Dihvo vo Jesucristo, renedin yahn ye ihyan ne, chemin che cua̱co ne, vedeva̱hino, ndiyu che quendihco ye.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Atihnoca̱no tun che dirun David yahn ihyan che redin Dendiohs vedeva̱hino nduco ye, rendo ya̱n ye nduco ye, renedin yahn ye ihyan.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Dirun ye tuhca̱:
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Dihvo Dendiohs ne, hua redin ye castigo ihyan chahn.
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Cuedevano nchuhn te vedeyahino yahn Dendiohs ne, ndiyu dema̱n ca̱va ihyan che chenan seña ihyan, te namin ca̱va ihyan che hua chenan seña ihyan. A ra̱hn vo che Abraham ne, nducote chitahno ye ne, nedin yahn Dendiohs ihyan.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Ro che nedin yahn Dendiohs ihyan ne, nde metah conan seña ihyan.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Dinoca̱ chitahno Abraham, tuhme nedin yahn Dendiohs ihyan, chihquentiyon ye che conan seña ihyan, ca̱va che cuhnde ro che a nedin yahn ye ihyan. Nduco tihca̱ ne, tihyon yune Abraham nde ihyan che hua chenan seña ihyan, che cotahno ye Dendiohs, ca̱va che ndo ya̱n Dendiohs nduco ye, nedin yahn ye ihyan.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Namin tihyon yune ye ihyan che chenan seña ihyan, che hua cochahtino ye che chenan seña ihyan, te tahque ndah ye ne, cotahno ye Dendiohs nduhca̱ che chitahno ma̱n ye, ro che nde metah conan seña ihyan.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Dendiohs ne, ca̱h ye ndudo yahn ye Abraham che co ya̱hn nda̱ta yahn ye iyehnse, yahn che chitahno ye ihyan, ndiyu yahn che dinahn ye ley che dirun Moisés.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Ndete che atena̱n ihyan che redinahn ye ley min che renedin yahn Dendiohs ihyan ne, tuhme nde metah deh cuande che cotahno vo ihyan, nde huane che ca̱h ye ndudo yahn ye.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Ate hua tihca̱, te ley min ne, ndotenan che ca̱hco ro che nedin yahn Dendiohs ihyan ne, tahque ndah ne, rihco ro che din ye castigo ihyan nunde. Me ndete che metah ley min ne, nde hua tumacadino vo che va nunde yahn ihyan.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Chemin che, che ritahno vo Dendiohs ne, numacuahn vedeyahino renedin yahn ye uvo. Andahre hua ndi cuande vo va̱n ihyan che va ta̱h ye ley min, hua dehve din yahn, te nduco che ritahno vo ihyan nduhca̱ che chitahno Abraham ne, renedin yahn ye nducoya̱co vo. Nduco tihca̱ ne, riquendi vo yune yahn Abraham,
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 nduhca̱ che a ndirun na̱n Ndudo yahn Dendiohs tuhca̱: “A̱ma ya̱hn ihyan quendi ye yune yehn, cotahno ye u.” Quendi vo yune yahn ye nduhca̱ che nahn Dendiohs, ihyan min che rendedetuhche ye ihyan che a ndih ye ma̱n, rihco ca̱de ye dehtenduh che nahn ye, ne rinahn ma̱n.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Abraham ne, andahre ametah vedechahtino che nda̱ca nda̱ta yahn ye, ate numacuahn vedechahtino chitahno ye che ra̱hn Dendiohs nduco ye, che a̱ma co ya̱hn nda̱ta yahn ye.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Ro min ne, ametah vedechahtino yahn ye, te a ri ye tenduh a̱ma ciento nduyo, ne ihyan nda̱hta yahn ye Sara ne, namin a indihte ye. Ava̱ne ne, a numaca̱ hua renda̱ca da̱ya ye. Ate nde nduco nduh ne, a chitahno ye ndudo che ca̱h Dendiohs ihyan.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Ndotenan che o vederendedecadino yahn ye ne, chitahno ye numa ino ye ndudo che ca̱h Dendiohs ihyan, ne ndeva ye yavena̱n ye.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Chichahtino ye numacuahn chedave yahn ye che Dendiohs ne, va vederihquentiyon yahn ye che redinahn ye nducuahn ndudo yahn ye che reca̱h ye.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Chemin che nducote tihca̱ chitahno ye Dendiohs ne, nedin yahn Dendiohs ihyan.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Che nedin yahn Dendiohs ihyan min ne, a ndirun na̱n Ndudo yahn ye, ndiyu dema̱n ca̱va ihyan min,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 te namin ca̱va uvo, ca̱va che tumacadino vo che nduco che cotahno vo Dendiohs ne, ndo ya̱n ye nduco vo, nedin yahn ye uvo. A ihyan min che ndedetuhche ye Dihvo vo Jesucristo va̱n tena̱hn.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Che chihno ihyan iyehnse Dihvo vo ne, a ca̱va nunde yuhn vo, ne che ntuche ye ne, a ca̱va che ndo ya̱n Dendiohs nduco vo, nedin yahn ye uvo.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.