Romanos 4
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NAA
1 A devano vo nduhca̱ che din ihyan ndico yuhn vo Abraham.
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Co ra̱hco ihyan che nedin yahn Dendiohs ihyan min yahn che runeca̱de quenan ye iyehnse. Ate hua tihca̱,
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 te na̱n Ndudo yahn Dendiohs ne, ndirun tuhca̱: “Abraham ne, chitahno ye Dendiohs, ne chemin che din yahino Dendiohs ihyan, nedin yahn ye ihyan.”
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Che renedihvo vo mozo yuhn vo ne, ndiyu vedeva̱hino chemin, te quendihco vo yahn ye.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Ate che rendo ya̱n Dendiohs nduco ihyan nunde che ritahno ye Dihvo vo Jesucristo, renedin yahn ye ihyan ne, chemin che cua̱co ne, vedeva̱hino, ndiyu che quendihco ye.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Atihnoca̱no tun che dirun David yahn ihyan che redin Dendiohs vedeva̱hino nduco ye, rendo ya̱n ye nduco ye, renedin yahn ye ihyan.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 Dirun ye tuhca̱:
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Dihvo Dendiohs ne, hua redin ye castigo ihyan chahn.
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Cuedevano nchuhn te vedeyahino yahn Dendiohs ne, ndiyu dema̱n ca̱va ihyan che chenan seña ihyan, te namin ca̱va ihyan che hua chenan seña ihyan. A ra̱hn vo che Abraham ne, nducote chitahno ye ne, nedin yahn Dendiohs ihyan.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Ro che nedin yahn Dendiohs ihyan ne, nde metah conan seña ihyan.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Dinoca̱ chitahno Abraham, tuhme nedin yahn Dendiohs ihyan, chihquentiyon ye che conan seña ihyan, ca̱va che cuhnde ro che a nedin yahn ye ihyan. Nduco tihca̱ ne, tihyon yune Abraham nde ihyan che hua chenan seña ihyan, che cotahno ye Dendiohs, ca̱va che ndo ya̱n Dendiohs nduco ye, nedin yahn ye ihyan.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Namin tihyon yune ye ihyan che chenan seña ihyan, che hua cochahtino ye che chenan seña ihyan, te tahque ndah ye ne, cotahno ye Dendiohs nduhca̱ che chitahno ma̱n ye, ro che nde metah conan seña ihyan.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Dendiohs ne, ca̱h ye ndudo yahn ye Abraham che co ya̱hn nda̱ta yahn ye iyehnse, yahn che chitahno ye ihyan, ndiyu yahn che dinahn ye ley che dirun Moisés.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Ndete che atena̱n ihyan che redinahn ye ley min che renedin yahn Dendiohs ihyan ne, tuhme nde metah deh cuande che cotahno vo ihyan, nde huane che ca̱h ye ndudo yahn ye.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Ate hua tihca̱, te ley min ne, ndotenan che ca̱hco ro che nedin yahn Dendiohs ihyan ne, tahque ndah ne, rihco ro che din ye castigo ihyan nunde. Me ndete che metah ley min ne, nde hua tumacadino vo che va nunde yahn ihyan.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Chemin che, che ritahno vo Dendiohs ne, numacuahn vedeyahino renedin yahn ye uvo. Andahre hua ndi cuande vo va̱n ihyan che va ta̱h ye ley min, hua dehve din yahn, te nduco che ritahno vo ihyan nduhca̱ che chitahno Abraham ne, renedin yahn ye nducoya̱co vo. Nduco tihca̱ ne, riquendi vo yune yahn Abraham,
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 nduhca̱ che a ndirun na̱n Ndudo yahn Dendiohs tuhca̱: “A̱ma ya̱hn ihyan quendi ye yune yehn, cotahno ye u.” Quendi vo yune yahn ye nduhca̱ che nahn Dendiohs, ihyan min che rendedetuhche ye ihyan che a ndih ye ma̱n, rihco ca̱de ye dehtenduh che nahn ye, ne rinahn ma̱n.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Abraham ne, andahre ametah vedechahtino che nda̱ca nda̱ta yahn ye, ate numacuahn vedechahtino chitahno ye che ra̱hn Dendiohs nduco ye, che a̱ma co ya̱hn nda̱ta yahn ye.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Ro min ne, ametah vedechahtino yahn ye, te a ri ye tenduh a̱ma ciento nduyo, ne ihyan nda̱hta yahn ye Sara ne, namin a indihte ye. Ava̱ne ne, a numaca̱ hua renda̱ca da̱ya ye. Ate nde nduco nduh ne, a chitahno ye ndudo che ca̱h Dendiohs ihyan.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Ndotenan che o vederendedecadino yahn ye ne, chitahno ye numa ino ye ndudo che ca̱h Dendiohs ihyan, ne ndeva ye yavena̱n ye.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Chichahtino ye numacuahn chedave yahn ye che Dendiohs ne, va vederihquentiyon yahn ye che redinahn ye nducuahn ndudo yahn ye che reca̱h ye.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Chemin che nducote tihca̱ chitahno ye Dendiohs ne, nedin yahn Dendiohs ihyan.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Che nedin yahn Dendiohs ihyan min ne, a ndirun na̱n Ndudo yahn ye, ndiyu dema̱n ca̱va ihyan min,
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 te namin ca̱va uvo, ca̱va che tumacadino vo che nduco che cotahno vo Dendiohs ne, ndo ya̱n ye nduco vo, nedin yahn ye uvo. A ihyan min che ndedetuhche ye Dihvo vo Jesucristo va̱n tena̱hn.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Che chihno ihyan iyehnse Dihvo vo ne, a ca̱va nunde yuhn vo, ne che ntuche ye ne, a ca̱va che ndo ya̱n Dendiohs nduco vo, nedin yahn ye uvo.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.