Mateus 27

El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Chi dave ta̱ma ro me ne, nducoya̱ca chidocuya̱n ndina̱n chahn ma̱n, sa̱hn intiyahn ma̱n ne, ntuhno se nduco vih ca̱va che ca̱hno se Dihvo vo.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Dechiche se ihyan, ne quenda se ihyan, neca̱h se ihyan ta̱h gobernador Pila̱to.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Cuahn che checadino Judas che a va che ca̱hno sa̱hn chahn Dihvo vo ne, ndo yah se, ne chahn se neca̱h se nduh che ndico ndiche tume diya̱hngua me ta̱h chidocuya̱n ndina̱n chahn ma̱n, sa̱hn intiyahn ma̱n, ne ra̱hn se ri se sa̱hn:
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 ―U ne, quendihcó nunde na̱n Dendiohs, te nda̱hcó ta̱h nchuhn a̱ma ihyan che nde a̱ma nunde hua quendihco ye ca̱va che ca̱hno ne ihyan.
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Tuhme a min chete ya̱co ndunan Judas tume me sa̱hn chahn, ne chahn se tihyon se ihyo da̱ndo se, chihno ma̱n se sa̱hn.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Nedin da̱ma chidocuya̱n ndina̱n chahn tume me, ne ra̱hn se nduco vih:
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Ndeta̱hno nte ca̱de se nduco vih, ne ca se a̱ma ndi ya̱hn nduco tume min ca̱va che nda̱ca na̱n che cuehche ihyan nación chena̱hn. Ro mena̱n me ne, duche ya̱hn min Ya̱hn yahn Sa̱hn che Redendah Chite Ya̱hn,
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 ate nde ro min ne, nuhnde duche Ya̱hn yahn Yun.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 — ausente —
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 — ausente —
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Cuahn che a nti Dihvo vo na̱n gobernador ne, tumerune se ihyan:
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Chidocuya̱n ndina̱n chahn ma̱n, sa̱hn intiyahn ma̱n ne, cana̱n a̱ma rica nunde se yahn Dihvo vo, ate nde a̱ma hua ndahconan ye.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Tuhme ra̱hn Pila̱to ri se ihyan:
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 A namin no tun nde a̱ma ndudo hua ndahconan ye yahn se, ne a̱ma chahn ino se.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Va a̱ma costumbre che nduyo nduyo che renda̱ vihco ro yudo ne, va che nta̱hte gobernador a̱ma preso, adecochano sa̱hn che ca̱ca ihyan ya̱n.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Ta̱hn min ne, va a̱ma sa̱hn preso che a̱ma duhtuno ihyan se, duche se Barrabás.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 — ausente —
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 — ausente —
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Numanahn min ne, dechuh nda̱hta yahn se ndudo, ra̱hn te tuhca̱: “Ihyan tih ne, nde a̱ma nunde hua quendihco ye. Condi din tan nduco ye, te icuino ne, a̱ma chihnga̱ chihnó che va che conahn a̱ma venecuino ndete che din tan nduco ye.”
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Me chidocuya̱n ndina̱n chahn ma̱n, sa̱hn intiyahn ma̱n ne, chicha yahn se chinun se ihyan ya̱n che ca̱ca ye Pila̱to che nta̱hte se Barrabás ma̱n, che ca̱hcantiyon se che coh Dihvo vo ma̱n.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Ndaconan tumerune Pila̱to ihyan chahn, ne ra̱hn se:
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Tuhme tumerune se ihyan chahn:
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Ra̱hn Pila̱to ri se ihyan chahn:
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Ndihchero Pila̱to te hua rendo ndudo ihyan chahn. Tahque ndah nde tahque vari chende ca ye, ne tahve se che chehua nune. Na̱no se ta̱h se na̱n nducoya̱ca ye, ca̱hco ro se che hua nahn cuehda̱me se nunde min, ne ra̱hn se:
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Ra̱hn nducoya̱ca ihyan chahn:
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Tuhme nta̱hte Pila̱to Barrabás nduhca̱ che nahn ihyan chahn, ne chihquentiyon se sanda̱do yahn se che chahn se Dihvo vo. Chihno min ne, tahve se sa̱hn che quenda se ihyan, cuaconahn ya̱h se ihyan.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Quenda sanda̱do chahn Dihvo vo chete pala̱cio, ne nedin da̱ma se nducoya̱ca combiero yahn se na̱n ye.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Chehnevi se tino mena̱n yahn ye, ne tihyon se a̱ma tino cua̱h ihyan.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Denda se a̱ma corona ya̱n, tihyon se tin ye, ne ca̱h se a̱ma nducodi quetuhma ye ta̱h cua̱co ye. Chihno min ne, chehntihya se na̱n ye redin duche yahn se ihyan, ne ra̱hn se ri se ihyan:
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Reca̱hnan dan se ihyan ma̱n, reta̱h se nduco me rahn se tin ye ma̱n.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Chihno che din duche yahn se ihyan tihca̱ ne, chehnevi se tino cua̱h me, ndaconuhn se tino yahn ma̱n ye ihyan. Tuhme quenda se ihyan na̱n che nahn ya̱h se ihyan.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Cuahn che a chenun yune se ne, ta̱hn nun se a̱ma ihyan ya̱n Cirene che duche ye Simón, ne chihquentiyon se ihyan che quenda ye cruz na̱n che conan ya̱h Dihvo vo.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Nda̱ se a̱ma cuete che duche Gólgota, che conahn Cuete Ine Tin Tena̱hn.
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Min ca̱h se vino che ndihcheta̱hn nduco da̱h ite, cuh Dihvo vo, ate dechihn ye, ne hua chih ye.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Cuahn che a chihno nahn ya̱h sanda̱do chahn Dihvo vo ne, tenda̱h se suerte yahn se cha sa̱hn quenda̱h yahn se che co yahn se tino yahn ye. Tihca̱ chinahn Ndudo yahn Dendiohs che dirun ihyan profeta tuhca̱: “Tenda̱h se suerte yahn se cha sa̱hn quenda̱h yahn se che co yahn se tino yáhn.”
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Chihno min ne, chahtenan se cuda̱do ihyan.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Tin cruz ne, chaconahn letra na̱n che ndirun nunde yahn ye tuhca̱: “Ihyan cuh che Jesús, Rey yahn ihyan nación yahn Israel.”
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Namin chenan ya̱h o sa̱hn duco chihto na̱n ye, a̱ma se la̱do ta̱h cua̱co ye, ne ta̱ma se la̱do ta̱h cueh ye.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Ihyan che rechuh ye min ne, redin duche yahn ye ihyan, rahco tin ye, ne ra̱hn ye:
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 ―Di che rahn che ndahtere ya̱co, ne nahne chete ino ro, cuendedevahn man di. Ndete che Da̱ya Dendiohs di ne, cuenchehn na̱n cruz tih.
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Chidocuya̱n ndina̱n ma̱n, sa̱hn intiyahn ma̱n, sa̱hn fariseo ma̱n, sa̱hn devano ley che dirun Moisés ma̱n ne, namin nda̱hchenan se Dihvo vo, ne ra̱hn se va̱n ma̱n se nduco vih:
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 ―Ndedevahn se ta̱ma ca ihyan, ate ma̱n se ne, hua ri rendedevahn se sa̱hn. Ndete che cua̱co che Rey yahn ihyan nación yahn Israel sa̱hn ne, nchahn se na̱n cruz ca̱va che cotahno vo sa̱hn.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 Ra̱hn se te ndichahtino se Dendiohs ma̱n, che Da̱ya ye sa̱hn ma̱n. Ma̱n ne, ndihchero vo ndete che cua̱co che yahino ye sa̱hn, ndedevahn ye sa̱hn.
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Nde sa̱hn duco che chenan ya̱h se da̱ma nduco ye ne, nda̱hchenan se ihyan.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Ro min ne, chi man numachahte iyehnse, cana̱n nde inguiya̱hn, ne quendi nde na̱n rahco ino a chino.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Ura min a̱ma dito cah Dihvo vo, ne ra̱hn ye:
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Na̱hn sa̱hn che chenun se min ne, chihnevan se che tihca̱ ra̱hn ye, ne ra̱hn se:
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Ndeta̱hno chahn a̱ma se, rano se, chehua se a̱ma na̱n che deca̱ cuche deca̱, ne deca̱hnda se nduco vino che a nchuhnan yahn. Dechiche se tin a̱ma nduco, ca̱h se che tihve Dihvo vo.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Ate sa̱hn chena̱hn chahn ne, ra̱hn se:
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Ura min ne, a̱ma dito cah Dihvo vo ta̱ma yune, ne chih ye.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Ndeta̱hno chendan tino che quendihco chete ya̱co. Chica nde ya̱co, chiya nde ndiya̱hn, ndo o ndi. Namin a̱ma nuhn ya̱hn ma̱n, ndah ya̱va ma̱n,
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 na̱ne ya̱yan ma̱n, ne ntuche a̱ma ya̱hn tena̱hn che chitahno ye Dendiohs cuahn che chahtenan ye iyehnse.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 Ihyan chahn ne, nde ro che ntuche Dihvo vo, chihnde ro ye ya̱n Jerusalén, ya̱n yahn Dendiohs, ne a̱ma ya̱hn ihyan ndihchero ye ihyan.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Me sa̱hn capitá̱n nduco sanda̱do yahn se che chenan se cuda̱do Dihvo vo ne, a̱ma dihya se chi che nuhn ya̱hn ma̱n, che chinahn vederihno chena̱hn ma̱n, ne ra̱hn se:
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 A̱ma ya̱hn ihyan nda̱hta vatendi ye a̱ma la̱do rendihche ye Dihvo vo. Ihyan chahn che chinan ye ihyan na̱n ntiyon yahn ye, ne chinduco ye ihyan cuahn che chica ye esta̱do yahn Galilea.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Va̱n ihyan chahn ne, nduco María yahn ya̱n Magdala ma̱n, María, ihyan nda̱hta yahn Zebedeo, ihyan min che chaco Jacobo nduco José ma̱n.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Cuahn che a chi chino ne, nda̱ a̱ma ihyan cuihca yahn ya̱n Arimatea, che duche ye José. Ihyan min ne, namin ritahno Dihvo vo.
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 Chahn ye na̱n Pila̱to, chica ye permiso ca̱va che cuhche ye Dihvo vo. Tuhme chihquentiyon Pila̱to sanda̱do yahn se che neca̱h se Dihvo vo ihyan.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Chahn ye, ndedevah ye Dihvo vo, chacotuhma ye ihyan nduco a̱ma tino cua,
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 ne chacondihte ye ihyan chete a̱ma ya̱yan ra che ndihquentiyon ye che ndindah na̱n ya̱va ca̱va ma̱n ye. Chihno min ne, neca̱hde ye chende ya̱yan me nduco a̱ma tu chahno, ne cona̱hn ye.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Min chihto ya̱yan me, va María yahn ya̱n Magdala nduco María che ta̱ma me.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Ta̱ma ro me, a ro che rahtetuhno ihyan ne, chahn chidocuya̱n ndina̱n nduco sa̱hn fariseo na̱n Pila̱to,
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 ne ra̱hn se ri se sa̱hn:
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Chemin che cochi nuhn ndihchero nuhn ndih che co cuda̱do ya̱yan yahn se nde cuihno ino ro. Ndete che hua ne, dena̱n ca̱hn sa̱hn apóstol yahn se, ndetenda̱h se sa̱hn chete ra̱hn quenda se sa̱hn, ne ca̱hma se che ntuche se va̱n tena̱hn, nde tahque cahncheh se ihyan che co ro mena̱n.
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Ra̱hn Pila̱to ri se sa̱hn:
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Tuhme chahn sa̱hn chahn, chaconahn se sello chende ya̱yan me, ne chaconahn se sanda̱do chahn, din se cuda̱do.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.