Mateus 27
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NAA
1 Chi dave ta̱ma ro me ne, nducoya̱ca chidocuya̱n ndina̱n chahn ma̱n, sa̱hn intiyahn ma̱n ne, ntuhno se nduco vih ca̱va che ca̱hno se Dihvo vo.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Dechiche se ihyan, ne quenda se ihyan, neca̱h se ihyan ta̱h gobernador Pila̱to.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Cuahn che checadino Judas che a va che ca̱hno sa̱hn chahn Dihvo vo ne, ndo yah se, ne chahn se neca̱h se nduh che ndico ndiche tume diya̱hngua me ta̱h chidocuya̱n ndina̱n chahn ma̱n, sa̱hn intiyahn ma̱n, ne ra̱hn se ri se sa̱hn:
3 Então Judas, que o traiu, vendo que Jesus havia sido condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 ―U ne, quendihcó nunde na̱n Dendiohs, te nda̱hcó ta̱h nchuhn a̱ma ihyan che nde a̱ma nunde hua quendihco ye ca̱va che ca̱hno ne ihyan.
4 — Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: — Que nos importa? Isso é com você.
5 Tuhme a min chete ya̱co ndunan Judas tume me sa̱hn chahn, ne chahn se tihyon se ihyo da̱ndo se, chihno ma̱n se sa̱hn.
5 Então Judas, atirando as moedas de prata para dentro do templo, retirou-se e se enforcou.
6 Nedin da̱ma chidocuya̱n ndina̱n chahn tume me, ne ra̱hn se nduco vih:
6 E os principais sacerdotes, pegando as moedas, disseram: — Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Ndeta̱hno nte ca̱de se nduco vih, ne ca se a̱ma ndi ya̱hn nduco tume min ca̱va che nda̱ca na̱n che cuehche ihyan nación chena̱hn. Ro mena̱n me ne, duche ya̱hn min Ya̱hn yahn Sa̱hn che Redendah Chite Ya̱hn,
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 ate nde ro min ne, nuhnde duche Ya̱hn yahn Yun.
8 Por isso, aquele campo é chamado, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 — ausente —
9 Então se cumpriu o que foi dito por meio do profeta Jeremias: “Pegaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram,
10 — ausente —
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.”
11 Cuahn che a nti Dihvo vo na̱n gobernador ne, tumerune se ihyan:
11 Jesus estava em pé diante do governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Chidocuya̱n ndina̱n chahn ma̱n, sa̱hn intiyahn ma̱n ne, cana̱n a̱ma rica nunde se yahn Dihvo vo, ate nde a̱ma hua ndahconan ye.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, Jesus nada respondeu.
13 Tuhme ra̱hn Pila̱to ri se ihyan:
13 Então Pilatos perguntou: — Não está ouvindo quantas acusações fazem contra você?
14 A namin no tun nde a̱ma ndudo hua ndahconan ye yahn se, ne a̱ma chahn ino se.
14 Mas Jesus não respondeu nem uma palavra, a ponto de o governador ficar muito admirado.
15 Va a̱ma costumbre che nduyo nduyo che renda̱ vihco ro yudo ne, va che nta̱hte gobernador a̱ma preso, adecochano sa̱hn che ca̱ca ihyan ya̱n.
15 Ora, por ocasião da festa, o governador costumava soltar ao povo um preso, conforme eles quisessem.
16 Ta̱hn min ne, va a̱ma sa̱hn preso che a̱ma duhtuno ihyan se, duche se Barrabás.
16 Naquela ocasião, eles tinham um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 — ausente —
17 Estando, pois, o povo reunido, Pilatos lhes perguntou: — Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?
18 — ausente —
18 Porque sabia que era por inveja que eles tinham entregado Jesus.
19 Numanahn min ne, dechuh nda̱hta yahn se ndudo, ra̱hn te tuhca̱: “Ihyan tih ne, nde a̱ma nunde hua quendihco ye. Condi din tan nduco ye, te icuino ne, a̱ma chihnga̱ chihnó che va che conahn a̱ma venecuino ndete che din tan nduco ye.”
19 E, estando Pilatos sentado no tribunal, a mulher dele mandou dizer-lhe: — Não se envolva com esse justo, porque hoje, em sonho, sofri muito por causa dele.
20 Me chidocuya̱n ndina̱n chahn ma̱n, sa̱hn intiyahn ma̱n ne, chicha yahn se chinun se ihyan ya̱n che ca̱ca ye Pila̱to che nta̱hte se Barrabás ma̱n, che ca̱hcantiyon se che coh Dihvo vo ma̱n.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Ndaconan tumerune Pila̱to ihyan chahn, ne ra̱hn se:
21 De novo, o governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? Eles responderam: — Barrabás!
22 Tuhme tumerune se ihyan chahn:
22 Pilatos lhes perguntou: — Que farei, então, com Jesus, chamado Cristo? Todos responderam: — Que seja crucificado!
23 Ra̱hn Pila̱to ri se ihyan chahn:
23 Pilatos continuou: — Que mal ele fez? Porém eles gritavam cada vez mais: — Que seja crucificado!
24 Ndihchero Pila̱to te hua rendo ndudo ihyan chahn. Tahque ndah nde tahque vari chende ca ye, ne tahve se che chehua nune. Na̱no se ta̱h se na̱n nducoya̱ca ye, ca̱hco ro se che hua nahn cuehda̱me se nunde min, ne ra̱hn se:
24 Vendo Pilatos que nada conseguia e que, ao contrário, o tumulto aumentava, mandou trazer água e lavou as mãos diante do povo, dizendo: — Estou inocente do sangue deste homem; fique o caso com vocês!
25 Ra̱hn nducoya̱ca ihyan chahn:
25 E o povo todo respondeu: — Que o sangue dele caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Tuhme nta̱hte Pila̱to Barrabás nduhca̱ che nahn ihyan chahn, ne chihquentiyon se sanda̱do yahn se che chahn se Dihvo vo. Chihno min ne, tahve se sa̱hn che quenda se ihyan, cuaconahn ya̱h se ihyan.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Quenda sanda̱do chahn Dihvo vo chete pala̱cio, ne nedin da̱ma se nducoya̱ca combiero yahn se na̱n ye.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o Pretório, reuniram em torno dele toda a tropa.
28 Chehnevi se tino mena̱n yahn ye, ne tihyon se a̱ma tino cua̱h ihyan.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com um manto escarlate.
29 Denda se a̱ma corona ya̱n, tihyon se tin ye, ne ca̱h se a̱ma nducodi quetuhma ye ta̱h cua̱co ye. Chihno min ne, chehntihya se na̱n ye redin duche yahn se ihyan, ne ra̱hn se ri se ihyan:
29 E, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele, e colocaram um caniço na sua mão direita. E, ajoelhando-se diante dele, zombavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
30 Reca̱hnan dan se ihyan ma̱n, reta̱h se nduco me rahn se tin ye ma̱n.
30 E, cuspindo nele, pegaram o caniço e batiam na sua cabeça.
31 Chihno che din duche yahn se ihyan tihca̱ ne, chehnevi se tino cua̱h me, ndaconuhn se tino yahn ma̱n ye ihyan. Tuhme quenda se ihyan na̱n che nahn ya̱h se ihyan.
31 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Cuahn che a chenun yune se ne, ta̱hn nun se a̱ma ihyan ya̱n Cirene che duche ye Simón, ne chihquentiyon se ihyan che quenda ye cruz na̱n che conan ya̱h Dihvo vo.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Nda̱ se a̱ma cuete che duche Gólgota, che conahn Cuete Ine Tin Tena̱hn.
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa “Lugar da Caveira”,
34 Min ca̱h se vino che ndihcheta̱hn nduco da̱h ite, cuh Dihvo vo, ate dechihn ye, ne hua chih ye.
34 deram vinho com fel para Jesus beber; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Cuahn che a chihno nahn ya̱h sanda̱do chahn Dihvo vo ne, tenda̱h se suerte yahn se cha sa̱hn quenda̱h yahn se che co yahn se tino yahn ye. Tihca̱ chinahn Ndudo yahn Dendiohs che dirun ihyan profeta tuhca̱: “Tenda̱h se suerte yahn se cha sa̱hn quenda̱h yahn se che co yahn se tino yáhn.”
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte.
36 Chihno min ne, chahtenan se cuda̱do ihyan.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Tin cruz ne, chaconahn letra na̱n che ndirun nunde yahn ye tuhca̱: “Ihyan cuh che Jesús, Rey yahn ihyan nación yahn Israel.”
37 Por cima da cabeça de Jesus puseram por escrito a acusação contra ele: “ Este é Jesus, o Rei dos Judeus ”.
38 Namin chenan ya̱h o sa̱hn duco chihto na̱n ye, a̱ma se la̱do ta̱h cua̱co ye, ne ta̱ma se la̱do ta̱h cueh ye.
38 E dois ladrões foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Ihyan che rechuh ye min ne, redin duche yahn ye ihyan, rahco tin ye, ne ra̱hn ye:
39 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo:
40 ―Di che rahn che ndahtere ya̱co, ne nahne chete ino ro, cuendedevahn man di. Ndete che Da̱ya Dendiohs di ne, cuenchehn na̱n cruz tih.
40 — Ei, você que destrói o santuário e em três dias o reedifica! Salve a si mesmo, se você é o Filho de Deus, e desça da cruz!
41 Chidocuya̱n ndina̱n ma̱n, sa̱hn intiyahn ma̱n, sa̱hn fariseo ma̱n, sa̱hn devano ley che dirun Moisés ma̱n ne, namin nda̱hchenan se Dihvo vo, ne ra̱hn se va̱n ma̱n se nduco vih:
41 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas e anciãos, zombando, diziam:
42 ―Ndedevahn se ta̱ma ca ihyan, ate ma̱n se ne, hua ri rendedevahn se sa̱hn. Ndete che cua̱co che Rey yahn ihyan nación yahn Israel sa̱hn ne, nchahn se na̱n cruz ca̱va che cotahno vo sa̱hn.
42 — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar. É rei de Israel! Que ele desça da cruz, e então creremos nele.
43 Ra̱hn se te ndichahtino se Dendiohs ma̱n, che Da̱ya ye sa̱hn ma̱n. Ma̱n ne, ndihchero vo ndete che cua̱co che yahino ye sa̱hn, ndedevahn ye sa̱hn.
43 Confiou em Deus; pois que Deus venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque ele disse: “Sou Filho de Deus.”
44 Nde sa̱hn duco che chenan ya̱h se da̱ma nduco ye ne, nda̱hchenan se ihyan.
44 Também os ladrões que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
45 Ro min ne, chi man numachahte iyehnse, cana̱n nde inguiya̱hn, ne quendi nde na̱n rahco ino a chino.
45 A partir do meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
46 Ura min a̱ma dito cah Dihvo vo, ne ra̱hn ye:
46 Por volta de três horas da tarde, Jesus clamou em alta voz, dizendo:
47 Na̱hn sa̱hn che chenun se min ne, chihnevan se che tihca̱ ra̱hn ye, ne ra̱hn se:
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Ele chama por Elias.
48 Ndeta̱hno chahn a̱ma se, rano se, chehua se a̱ma na̱n che deca̱ cuche deca̱, ne deca̱hnda se nduco vino che a nchuhnan yahn. Dechiche se tin a̱ma nduco, ca̱h se che tihve Dihvo vo.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido em vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe de beber.
49 Ate sa̱hn chena̱hn chahn ne, ra̱hn se:
49 Os outros, porém, diziam: — Espere! Vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Ura min ne, a̱ma dito cah Dihvo vo ta̱ma yune, ne chih ye.
50 E Jesus, clamando outra vez em alta voz, entregou o espírito.
51 Ndeta̱hno chendan tino che quendihco chete ya̱co. Chica nde ya̱co, chiya nde ndiya̱hn, ndo o ndi. Namin a̱ma nuhn ya̱hn ma̱n, ndah ya̱va ma̱n,
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo; a terra tremeu e as rochas se partiram;
52 na̱ne ya̱yan ma̱n, ne ntuche a̱ma ya̱hn tena̱hn che chitahno ye Dendiohs cuahn che chahtenan ye iyehnse.
52 os túmulos se abriram, e muitos corpos de santos já falecidos ressuscitaram;
53 Ihyan chahn ne, nde ro che ntuche Dihvo vo, chihnde ro ye ya̱n Jerusalén, ya̱n yahn Dendiohs, ne a̱ma ya̱hn ihyan ndihchero ye ihyan.
53 e, saindo dos túmulos depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Me sa̱hn capitá̱n nduco sanda̱do yahn se che chenan se cuda̱do Dihvo vo ne, a̱ma dihya se chi che nuhn ya̱hn ma̱n, che chinahn vederihno chena̱hn ma̱n, ne ra̱hn se:
54 O centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: — Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 A̱ma ya̱hn ihyan nda̱hta vatendi ye a̱ma la̱do rendihche ye Dihvo vo. Ihyan chahn che chinan ye ihyan na̱n ntiyon yahn ye, ne chinduco ye ihyan cuahn che chica ye esta̱do yahn Galilea.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe. Eram as que vinham seguindo Jesus desde a Galileia, para o servir.
56 Va̱n ihyan chahn ne, nduco María yahn ya̱n Magdala ma̱n, María, ihyan nda̱hta yahn Zebedeo, ihyan min che chaco Jacobo nduco José ma̱n.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Cuahn che a chi chino ne, nda̱ a̱ma ihyan cuihca yahn ya̱n Arimatea, che duche ye José. Ihyan min ne, namin ritahno Dihvo vo.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Chahn ye na̱n Pila̱to, chica ye permiso ca̱va che cuhche ye Dihvo vo. Tuhme chihquentiyon Pila̱to sanda̱do yahn se che neca̱h se Dihvo vo ihyan.
58 Este foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 Chahn ye, ndedevah ye Dihvo vo, chacotuhma ye ihyan nduco a̱ma tino cua,
59 E José, levando o corpo, envolveu-o num lençol limpo de linho
60 ne chacondihte ye ihyan chete a̱ma ya̱yan ra che ndihquentiyon ye che ndindah na̱n ya̱va ca̱va ma̱n ye. Chihno min ne, neca̱hde ye chende ya̱yan me nduco a̱ma tu chahno, ne cona̱hn ye.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que ele tinha mandado abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do túmulo, foi embora.
61 Min chihto ya̱yan me, va María yahn ya̱n Magdala nduco María che ta̱ma me.
61 Estavam ali, sentadas em frente do túmulo, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Ta̱ma ro me, a ro che rahtetuhno ihyan ne, chahn chidocuya̱n ndina̱n nduco sa̱hn fariseo na̱n Pila̱to,
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, os principais sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 ne ra̱hn se ri se sa̱hn:
63 e lhe disseram: — Senhor, nós lembramos que aquele enganador, enquanto vivia, disse: “Depois de três dias ressuscitarei.”
64 Chemin che cochi nuhn ndihchero nuhn ndih che co cuda̱do ya̱yan yahn se nde cuihno ino ro. Ndete che hua ne, dena̱n ca̱hn sa̱hn apóstol yahn se, ndetenda̱h se sa̱hn chete ra̱hn quenda se sa̱hn, ne ca̱hma se che ntuche se va̱n tena̱hn, nde tahque cahncheh se ihyan che co ro mena̱n.
64 Portanto, mande que o túmulo seja guardado com segurança até o terceiro dia, para que não aconteça que, vindo os discípulos dele, o roubem e depois digam ao povo: “Ressuscitou dos mortos.” E este último engano será pior do que o primeiro.
65 Ra̱hn Pila̱to ri se sa̱hn:
65 Pilatos respondeu: — Uma escolta está à disposição de vocês. Vão e guardem o túmulo como bem entenderem.
66 Tuhme chahn sa̱hn chahn, chaconahn se sello chende ya̱yan me, ne chaconahn se sanda̱do chahn, din se cuda̱do.
66 Indo eles, montaram guarda ao túmulo, selando a pedra e deixando ali a escolta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.