Marcos 5

El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nda̱ Dihvo vo nduco ihyan apóstol yahn ye ta̱ma la̱do viche vine me, ya̱hn yahn ya̱n Gadara.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Cuahn che ndiquenda̱ ye chete ba̱rco me ne, nda̱ a̱ma sa̱hn che chenun vaco chihnga̱ sa̱hn, chica se na̱n ya̱yan.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Min na̱n ya̱yan che va̱co se. Nde a̱ma ihyan hua co dechiche ye sa̱hn, nde huane nduco cadena.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 A̱ma ndeh yune redechiche ihyan ta̱h se ma̱n, ca̱h se ma̱n, ate rihno rendeh se cadena. Nde a̱ma ihyan hua richa ye ca̱hco dihn ye sa̱hn.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Nde ro nde ra̱hn rechica se va̱n chano ma̱n, na̱n ya̱yan ma̱n, rah se ma̱n, renun yah ma̱n se sa̱hn nduco tu ma̱n.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Ate ro min cua̱hn che nda̱ Dihvo vo ne, china̱n se ihyan, ne cuahn se rano se chehntihya se na̱n ye.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 Numa dito se cah se:
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Tihca̱ ra̱hn se, te Dihvo vo ne, a chihco yudo ye vaco chihnga̱ chahn, ne ra̱hn ye:
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Tumerune ye sa̱hn:
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Tuhme a̱ma rica se che hua dechuh ye vaco chihnga̱ chahn a̱ma la̱do.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Min nino va̱n chano ne, chenan a̱ma ya̱hn cuche reh te.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 A̱ma rica vaco chihnga̱ chahn ihyan:
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Ca̱h yune Dihvo vo, ne ndiquenda̱h vaco chihnga̱ chahn sa̱hn min, ne chenda̱ cuche chahn. Tuhme nduh che o mil cuche chahn ne, cochahn te rano te, cheranun te chete vine me, ne chih nducoya̱ca te.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Sa̱hn che redin se cuda̱do cuche chahn ne, dihya se chi, ne chano se. Cuahn se, ngu se ndudo yahn ihyan che vate ye viya̱n ma̱n, ra̱ncho ma̱n.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Tuhme cuahn ihyan chahn ndihchero ye deh che chi. Cuahn che nda̱ ye na̱n Dihvo vo ne, ndihchero ye sa̱hn che chenun vaco chihnga̱ sa̱hn ro mena̱n me. Min va se, a ntonun se tino yahn se. A va cua̱co dave yahn se, ne dihya ye chi.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Tuhme ihyan che ndihchero ye deh che chi ne, neca̱h cuande ye ihyan che nda̱ chahn, deh che chi yahn sa̱hn min ma̱n, deh che chi yahn cuche chahn ma̱n.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Tuhme cana̱n ihyan chahn rica ye Dihvo vo che nda̱ca ye ya̱n min, na̱hn ye.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Cuahn che chenda̱ Dihvo vo chete ba̱rco me che na̱hn ye ne, rica sa̱hn min ihyan che ca̱h yune ye che conduco se ihyan.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Ate hua ca̱h yune ye, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn:
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Tuhme cona̱hn se ya̱n va̱co se nino ya̱n Decápolis. A̱ma rente se yahn vederihno chahte che din Dihvo vo nduco se, ne a̱ma chahn ino nducoya̱ca ihyan.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Cuahn che nta̱ Dihvo vo la̱do cuh yahn vine me ne, ndo da̱ma a̱ma ya̱hn ihyan na̱n ye.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Ura min ne, nda̱ a̱ma sa̱hn ndina̱n yahn ya̱co che duche se Jairo. Cuahn che ndihchero se Dihvo vo ne, cuahn se chehntihya se na̱n ye.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 Chica se favor ihyan, ne ra̱hn se:
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Tuhme cuahn Dihvo vo nduco se, ne a̱ma ya̱hn ihyan nduco ye ihyan, nde tuno chi chiche cuahn ye.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Min va̱n ihyan chahn ne, nduco a̱ma nda̱hta che cah te. Rendora te yun ro ro. A ri ndichio nduyo che quenan cah min ta̱hn.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 A̱ma dico sa̱hn doctor ta̱hn, ate ndere rechuhrihn te, te hua ndoyahn te. Chihno toh te nducuahn yahn te che va, ate nde tahque ri dito cah yahn te.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 A chihnevan ta̱hn min che rente ihyan yahn vederihno che redin Dihvo vo, ne din te fuerza che nda̱ te va̱n ihyan. Chahn nda̱ te cua̱hn veda̱me Dihvo vo, ne nahn ta̱h te tino yahn ye.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Tihca̱ din te, te ra̱hco te: “Ndete che co ca̱de nahn tá̱h a mare tino yahn ye ne, ndoyáhn.”
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Ndeta̱hno chehuan cah yahn te, ne checadino te che a ndoyahn te.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Tuhme checadino Dihvo vo che chinahn a̱ma vederihno, ne ndaconan ye tumerune ye:
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Ra̱hn ihyan apóstol yahn ye ri ye ihyan:
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Ate raconan muhn raconan min Dihvo vo, rendihchero ye cua̱hn chihto na̱n ye duh che nahn ta̱h tino yahn ye.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Ta̱hn min ne, nde tuno rendoh te che va̱h te. Chahn nda̱ te, chehtihya te na̱n ye, ne neca̱h cuande te ihyan nducuahn che chahno te chi.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Ra̱hn ye ri ye ta̱hn:
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Nde metah cuihno ca̱hma Dihvo vo cuahn che nda̱ a̱ma o ihyan ndeva̱co Jairo, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn:
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Chihnevan Dihvo vo che ra̱hn ihyan chahn, ate hua tumaca̱h ye. Ra̱hn ye ri ye Jairo:
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Tuhme quendi ye cuahn ye nduco Jairo, ne atena̱n Pedro ma̱n, Jacobo ma̱n, Jua̱n che dihno Jacobo ma̱n, cahnecun ye che cuahn ye nduco ye.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Cuahn che nda̱ Dihvo vo va̱co Jairo ne, ndihchero ye che a̱ma ya̱hn ihyan chenun ye min, raco ye ma̱n, rah ra̱n ye ma̱n.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Tuhme chenda̱ ye chete vah, ne ra̱hn ye ri ye ihyan chahn:
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Ate chihyon nan ihyan chahn ihyan. Tuhme ndetenda̱h vah Dihvo vo nducoya̱ca ye, ne cuahn ye nduco chida ta̱hn dihn me ma̱n, chaco te ma̱n, ihyan che nduco ye ma̱n, chenda̱ ye nduco vih na̱n che quendite te.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Cheta̱h ye ta̱h te, ne ra̱hn ye deva̱co yahn ye:
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Ta̱hn dihn me ne, a ri te ndichio nduyo. Ndeta̱hno necuan te, cana̱n rica te, ne a̱ma cuahn ino ihyan chahn.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 A̱ma chihco yudo Dihvo vo che hua duhva ca̱hma che ndedetuhche ye ta̱hn, ne ra̱hn ye ri ye indihte yahn te che ca̱h ye, cheh te.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.