Marcos 5
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NAA
1 Nda̱ Dihvo vo nduco ihyan apóstol yahn ye ta̱ma la̱do viche vine me, ya̱hn yahn ya̱n Gadara.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Cuahn che ndiquenda̱ ye chete ba̱rco me ne, nda̱ a̱ma sa̱hn che chenun vaco chihnga̱ sa̱hn, chica se na̱n ya̱yan.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 Min na̱n ya̱yan che va̱co se. Nde a̱ma ihyan hua co dechiche ye sa̱hn, nde huane nduco cadena.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 A̱ma ndeh yune redechiche ihyan ta̱h se ma̱n, ca̱h se ma̱n, ate rihno rendeh se cadena. Nde a̱ma ihyan hua richa ye ca̱hco dihn ye sa̱hn.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Nde ro nde ra̱hn rechica se va̱n chano ma̱n, na̱n ya̱yan ma̱n, rah se ma̱n, renun yah ma̱n se sa̱hn nduco tu ma̱n.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Ate ro min cua̱hn che nda̱ Dihvo vo ne, china̱n se ihyan, ne cuahn se rano se chehntihya se na̱n ye.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 Numa dito se cah se:
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 Tihca̱ ra̱hn se, te Dihvo vo ne, a chihco yudo ye vaco chihnga̱ chahn, ne ra̱hn ye:
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Tumerune ye sa̱hn:
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Tuhme a̱ma rica se che hua dechuh ye vaco chihnga̱ chahn a̱ma la̱do.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Min nino va̱n chano ne, chenan a̱ma ya̱hn cuche reh te.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 A̱ma rica vaco chihnga̱ chahn ihyan:
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Ca̱h yune Dihvo vo, ne ndiquenda̱h vaco chihnga̱ chahn sa̱hn min, ne chenda̱ cuche chahn. Tuhme nduh che o mil cuche chahn ne, cochahn te rano te, cheranun te chete vine me, ne chih nducoya̱ca te.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Sa̱hn che redin se cuda̱do cuche chahn ne, dihya se chi, ne chano se. Cuahn se, ngu se ndudo yahn ihyan che vate ye viya̱n ma̱n, ra̱ncho ma̱n.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Tuhme cuahn ihyan chahn ndihchero ye deh che chi. Cuahn che nda̱ ye na̱n Dihvo vo ne, ndihchero ye sa̱hn che chenun vaco chihnga̱ sa̱hn ro mena̱n me. Min va se, a ntonun se tino yahn se. A va cua̱co dave yahn se, ne dihya ye chi.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Tuhme ihyan che ndihchero ye deh che chi ne, neca̱h cuande ye ihyan che nda̱ chahn, deh che chi yahn sa̱hn min ma̱n, deh che chi yahn cuche chahn ma̱n.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Tuhme cana̱n ihyan chahn rica ye Dihvo vo che nda̱ca ye ya̱n min, na̱hn ye.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Cuahn che chenda̱ Dihvo vo chete ba̱rco me che na̱hn ye ne, rica sa̱hn min ihyan che ca̱h yune ye che conduco se ihyan.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Ate hua ca̱h yune ye, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn:
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Tuhme cona̱hn se ya̱n va̱co se nino ya̱n Decápolis. A̱ma rente se yahn vederihno chahte che din Dihvo vo nduco se, ne a̱ma chahn ino nducoya̱ca ihyan.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Cuahn che nta̱ Dihvo vo la̱do cuh yahn vine me ne, ndo da̱ma a̱ma ya̱hn ihyan na̱n ye.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ura min ne, nda̱ a̱ma sa̱hn ndina̱n yahn ya̱co che duche se Jairo. Cuahn che ndihchero se Dihvo vo ne, cuahn se chehntihya se na̱n ye.
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 Chica se favor ihyan, ne ra̱hn se:
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Tuhme cuahn Dihvo vo nduco se, ne a̱ma ya̱hn ihyan nduco ye ihyan, nde tuno chi chiche cuahn ye.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Min va̱n ihyan chahn ne, nduco a̱ma nda̱hta che cah te. Rendora te yun ro ro. A ri ndichio nduyo che quenan cah min ta̱hn.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 A̱ma dico sa̱hn doctor ta̱hn, ate ndere rechuhrihn te, te hua ndoyahn te. Chihno toh te nducuahn yahn te che va, ate nde tahque ri dito cah yahn te.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 A chihnevan ta̱hn min che rente ihyan yahn vederihno che redin Dihvo vo, ne din te fuerza che nda̱ te va̱n ihyan. Chahn nda̱ te cua̱hn veda̱me Dihvo vo, ne nahn ta̱h te tino yahn ye.
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 Tihca̱ din te, te ra̱hco te: “Ndete che co ca̱de nahn tá̱h a mare tino yahn ye ne, ndoyáhn.”
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Ndeta̱hno chehuan cah yahn te, ne checadino te che a ndoyahn te.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Tuhme checadino Dihvo vo che chinahn a̱ma vederihno, ne ndaconan ye tumerune ye:
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Ra̱hn ihyan apóstol yahn ye ri ye ihyan:
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Ate raconan muhn raconan min Dihvo vo, rendihchero ye cua̱hn chihto na̱n ye duh che nahn ta̱h tino yahn ye.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Ta̱hn min ne, nde tuno rendoh te che va̱h te. Chahn nda̱ te, chehtihya te na̱n ye, ne neca̱h cuande te ihyan nducuahn che chahno te chi.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ra̱hn ye ri ye ta̱hn:
34 Então Jesus lhe disse:
35 Nde metah cuihno ca̱hma Dihvo vo cuahn che nda̱ a̱ma o ihyan ndeva̱co Jairo, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn:
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Chihnevan Dihvo vo che ra̱hn ihyan chahn, ate hua tumaca̱h ye. Ra̱hn ye ri ye Jairo:
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Tuhme quendi ye cuahn ye nduco Jairo, ne atena̱n Pedro ma̱n, Jacobo ma̱n, Jua̱n che dihno Jacobo ma̱n, cahnecun ye che cuahn ye nduco ye.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Cuahn che nda̱ Dihvo vo va̱co Jairo ne, ndihchero ye che a̱ma ya̱hn ihyan chenun ye min, raco ye ma̱n, rah ra̱n ye ma̱n.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Tuhme chenda̱ ye chete vah, ne ra̱hn ye ri ye ihyan chahn:
39 Ao entrar, disse:
40 Ate chihyon nan ihyan chahn ihyan. Tuhme ndetenda̱h vah Dihvo vo nducoya̱ca ye, ne cuahn ye nduco chida ta̱hn dihn me ma̱n, chaco te ma̱n, ihyan che nduco ye ma̱n, chenda̱ ye nduco vih na̱n che quendite te.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Cheta̱h ye ta̱h te, ne ra̱hn ye deva̱co yahn ye:
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Ta̱hn dihn me ne, a ri te ndichio nduyo. Ndeta̱hno necuan te, cana̱n rica te, ne a̱ma cuahn ino ihyan chahn.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 A̱ma chihco yudo Dihvo vo che hua duhva ca̱hma che ndedetuhche ye ta̱hn, ne ra̱hn ye ri ye indihte yahn te che ca̱h ye, cheh te.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.