Marcos 5
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs ARC
1 Nda̱ Dihvo vo nduco ihyan apóstol yahn ye ta̱ma la̱do viche vine me, ya̱hn yahn ya̱n Gadara.
1 E chegaram à outra margem do mar, à província dos gadarenos.
2 Cuahn che ndiquenda̱ ye chete ba̱rco me ne, nda̱ a̱ma sa̱hn che chenun vaco chihnga̱ sa̱hn, chica se na̱n ya̱yan.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Min na̱n ya̱yan che va̱co se. Nde a̱ma ihyan hua co dechiche ye sa̱hn, nde huane nduco cadena.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender.
4 A̱ma ndeh yune redechiche ihyan ta̱h se ma̱n, ca̱h se ma̱n, ate rihno rendeh se cadena. Nde a̱ma ihyan hua richa ye ca̱hco dihn ye sa̱hn.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões, em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Nde ro nde ra̱hn rechica se va̱n chano ma̱n, na̱n ya̱yan ma̱n, rah se ma̱n, renun yah ma̱n se sa̱hn nduco tu ma̱n.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes e pelos sepulcros e ferindo-se com pedras.
6 Ate ro min cua̱hn che nda̱ Dihvo vo ne, china̱n se ihyan, ne cuahn se rano se chehntihya se na̱n ye.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 Numa dito se cah se:
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Tihca̱ ra̱hn se, te Dihvo vo ne, a chihco yudo ye vaco chihnga̱ chahn, ne ra̱hn ye:
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo. )
9 Tumerune ye sa̱hn:
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Tuhme a̱ma rica se che hua dechuh ye vaco chihnga̱ chahn a̱ma la̱do.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Min nino va̱n chano ne, chenan a̱ma ya̱hn cuche reh te.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 A̱ma rica vaco chihnga̱ chahn ihyan:
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Ca̱h yune Dihvo vo, ne ndiquenda̱h vaco chihnga̱ chahn sa̱hn min, ne chenda̱ cuche chahn. Tuhme nduh che o mil cuche chahn ne, cochahn te rano te, cheranun te chete vine me, ne chih nducoya̱ca te.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil) e afogou-se no mar.
14 Sa̱hn che redin se cuda̱do cuche chahn ne, dihya se chi, ne chano se. Cuahn se, ngu se ndudo yahn ihyan che vate ye viya̱n ma̱n, ra̱ncho ma̱n.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Tuhme cuahn ihyan chahn ndihchero ye deh che chi. Cuahn che nda̱ ye na̱n Dihvo vo ne, ndihchero ye sa̱hn che chenun vaco chihnga̱ sa̱hn ro mena̱n me. Min va se, a ntonun se tino yahn se. A va cua̱co dave yahn se, ne dihya ye chi.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Tuhme ihyan che ndihchero ye deh che chi ne, neca̱h cuande ye ihyan che nda̱ chahn, deh che chi yahn sa̱hn min ma̱n, deh che chi yahn cuche chahn ma̱n.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Tuhme cana̱n ihyan chahn rica ye Dihvo vo che nda̱ca ye ya̱n min, na̱hn ye.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse do seu território.
18 Cuahn che chenda̱ Dihvo vo chete ba̱rco me che na̱hn ye ne, rica sa̱hn min ihyan che ca̱h yune ye che conduco se ihyan.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ate hua ca̱h yune ye, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn:
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes
20 Tuhme cona̱hn se ya̱n va̱co se nino ya̱n Decápolis. A̱ma rente se yahn vederihno chahte che din Dihvo vo nduco se, ne a̱ma chahn ino nducoya̱ca ihyan.
20 E ele foi e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilhavam.
21 Cuahn che nta̱ Dihvo vo la̱do cuh yahn vine me ne, ndo da̱ma a̱ma ya̱hn ihyan na̱n ye.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ura min ne, nda̱ a̱ma sa̱hn ndina̱n yahn ya̱co che duche se Jairo. Cuahn che ndihchero se Dihvo vo ne, cuahn se chehntihya se na̱n ye.
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés
23 Chica se favor ihyan, ne ra̱hn se:
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está moribunda; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Tuhme cuahn Dihvo vo nduco se, ne a̱ma ya̱hn ihyan nduco ye ihyan, nde tuno chi chiche cuahn ye.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Min va̱n ihyan chahn ne, nduco a̱ma nda̱hta che cah te. Rendora te yun ro ro. A ri ndichio nduyo che quenan cah min ta̱hn.
25 E certa mulher, que havia doze anos tinha um fluxo de sangue,
26 A̱ma dico sa̱hn doctor ta̱hn, ate ndere rechuhrihn te, te hua ndoyahn te. Chihno toh te nducuahn yahn te che va, ate nde tahque ri dito cah yahn te.
26 e que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior,
27 A chihnevan ta̱hn min che rente ihyan yahn vederihno che redin Dihvo vo, ne din te fuerza che nda̱ te va̱n ihyan. Chahn nda̱ te cua̱hn veda̱me Dihvo vo, ne nahn ta̱h te tino yahn ye.
27 ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua vestimenta.
28 Tihca̱ din te, te ra̱hco te: “Ndete che co ca̱de nahn tá̱h a mare tino yahn ye ne, ndoyáhn.”
28 Porque dizia: Se tão somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Ndeta̱hno chehuan cah yahn te, ne checadino te che a ndoyahn te.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue, e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Tuhme checadino Dihvo vo che chinahn a̱ma vederihno, ne ndaconan ye tumerune ye:
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Ra̱hn ihyan apóstol yahn ye ri ye ihyan:
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Ate raconan muhn raconan min Dihvo vo, rendihchero ye cua̱hn chihto na̱n ye duh che nahn ta̱h tino yahn ye.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isso fizera.
33 Ta̱hn min ne, nde tuno rendoh te che va̱h te. Chahn nda̱ te, chehtihya te na̱n ye, ne neca̱h cuande te ihyan nducuahn che chahno te chi.
33 Então, a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Ra̱hn ye ri ye ta̱hn:
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz e sê curada deste teu mal.
35 Nde metah cuihno ca̱hma Dihvo vo cuahn che nda̱ a̱ma o ihyan ndeva̱co Jairo, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn:
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Chihnevan Dihvo vo che ra̱hn ihyan chahn, ate hua tumaca̱h ye. Ra̱hn ye ri ye Jairo:
36 E Jesus, tendo ouvido essas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Tuhme quendi ye cuahn ye nduco Jairo, ne atena̱n Pedro ma̱n, Jacobo ma̱n, Jua̱n che dihno Jacobo ma̱n, cahnecun ye che cuahn ye nduco ye.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, e Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Cuahn che nda̱ Dihvo vo va̱co Jairo ne, ndihchero ye che a̱ma ya̱hn ihyan chenun ye min, raco ye ma̱n, rah ra̱n ye ma̱n.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço e os que choravam muito e pranteavam.
39 Tuhme chenda̱ ye chete vah, ne ra̱hn ye ri ye ihyan chahn:
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Ate chihyon nan ihyan chahn ihyan. Tuhme ndetenda̱h vah Dihvo vo nducoya̱ca ye, ne cuahn ye nduco chida ta̱hn dihn me ma̱n, chaco te ma̱n, ihyan che nduco ye ma̱n, chenda̱ ye nduco vih na̱n che quendite te.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina e os que com ele estavam e entrou onde a menina estava deitada.
41 Cheta̱h ye ta̱h te, ne ra̱hn ye deva̱co yahn ye:
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talitá cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo: levanta-te.
42 Ta̱hn dihn me ne, a ri te ndichio nduyo. Ndeta̱hno necuan te, cana̱n rica te, ne a̱ma cuahn ino ihyan chahn.
42 E logo a menina se levantou e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 A̱ma chihco yudo Dihvo vo che hua duhva ca̱hma che ndedetuhche ye ta̱hn, ne ra̱hn ye ri ye indihte yahn te che ca̱h ye, cheh te.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.