Lucas 8
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NVT
1 Chihno min ne, quechica Dihvo vo nduh ya̱n nduh ya̱n, ricuahn ye ndudo ndah yahn vederihquentiyon yahn Dendiohs. Nduco ye nduh che ndichio apóstol yahn ye.
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 Namin nduco ye ya̱hn ihyan nda̱hta che ndetenda̱h ye vaco chihnga̱ che chenun ihyan ma̱n, ihyan nda̱hta che din ye che ndoyahn ye ma̱n. Va̱n nda̱hta chahn nduco María yahn ya̱n Magdala, ihyan min che chenun ndache vaco chihnga̱ ro mena̱n, ndetenda̱h ye.
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 Namin nduco Jua̱na, nda̱hta yahn Chuza, a̱ma sa̱hn ndina̱n yahn rey Herodes. Nduco Susa̱na ma̱n, nduco ya̱hn ca nda̱hta che chinan ye Dihvo vo nduco tume yahn ye ma̱n.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 A̱ma ya̱hn ihyan yahn queri a̱ma ya̱n, ndo da̱ma ye na̱n Dihvo vo, ne nte ye ejemplo cuh, chihnevan ihyan chahn:
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 ―Cuahn a̱ma ihyan, retuhdo ye ndute nda̱ta yahn ye. Cuahn che retuhdo ye ne, chera neve ndute chihto yune. Chemin ne, chendinun ihyan, ne nda̱ ya̱hda, ne cheh te.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 Te neve ndute ne, chera na̱n tu. Cuahn che quenda̱h ne, tih yahn che ndo cuma ya̱hn na̱n tu me.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 Te neve ndute ne, chera va̱n chano ya̱n. Chihta da̱ma nduco chano ya̱n chahn, ne quenun ma̱n chenda̱ta me.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 Te neve ndute ne, chera na̱n ya̱hn ndah, ne quenda̱h, ne chi yahn, ca̱de ciento queri a̱ma.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 Tuhme tumerune ihyan apóstol chahn ihyan:
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 Ra̱hn ye ri ye ihyan chahn:
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 ’Tuhca̱ conahn ejemplo me: Ndute nda̱ta me ne, nduhca̱ Ndudo yahn Dendiohs.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Ndute che chera chihto yune me ne, nduhca̱ ndudo che rihnevan a̱ma o ihyan, ne ndeta̱hno renda̱ chundah, ne rehnevi se Ndudo me chete chedave yahn ye, ca̱va che hua cotahno ye, ne hua ndevahn ye.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 Ndute che chera na̱n tu me ne, nduhca̱ Ndudo che rihnevan ta̱ma te o ihyan, ne renevahnecun ye numacuahn vedeyeno. Ate nduhca̱ chenda̱ta che metah cua ya̱no dihyoduto tihchan ye, te cuahn che rechuhrihn ye, o redin ta̱n ihyan nduco ye ca̱va Ndudo me ne, ndeta̱hno rihcoma̱n ye.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 Ndute che chera va̱n chano ya̱n me ne, nduhca̱ Ndudo che rihnevan ta̱ma te o ihyan, ate a̱ma rendedecadino ye yahn ntiyon yahn ye ro ro ma̱n, nahn yahn ye vedecuihca che va iyehnse cuh ma̱n, nahn quendi ye vedeyeno yahn ma̱n ye ma̱n. Chemin che hua ri redin Ndudo me che ndah nduco ye.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 Ate ndute che chera na̱n ya̱hn ndah me ne, nduhca̱ Ndudo che rihnevan ta̱ma te o ihyan, ne renevahnecun ye numacuahn chedave yahn ye, ne riquendi ye. Ihyan chahn che redin Ndudo yahn Dendiohs che ndah nduco ye.
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 Quendi Dihvo vo ricuahn ye:
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 Tihca̱ nducuahn che rá̱hn rí nchuhn cuahn che a dema̱n vo ne, va che cuahndudo nchuhn, cahnevan ihyan. Nducuahn che rá̱hn, andahre a̱ma rihn ca̱va che conahn ihyan, ate conahn ye.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 ’Chemin che cuihnevan ndah nchuhn ndudo che rá̱hn, te ihyan che ndah renahn ye ne, nde tahque ndah ca conahn ye, ne ihyan che hua ndah renahn ye ne, va che cona̱n ye nde tah sihn che chenahn ye.
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 Nda̱ chaco Dihvo vo nduco dihno ye, ne hua chi chenda̱ ihyan chahn na̱n che quenun ye, te a̱ma ya̱hn ihyan chenun ye min.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 Tuhme ra̱hn ihyan ri ye Dihvo vo:
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 Ra̱hn ye ri ye ihyan chahn:
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 A̱ma yune ne, chenda̱ Dihvo vo chete a̱ma ba̱rco nduco ihyan apóstol yahn ye, ne ra̱hn ye:
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 Ura che cuahn ye nduco vih ne, quiya̱do Dihvo vo, ne cana̱n rano yuhne ta̱n, nde a rito nune chete ba̱rco me, adeche cuehchenun chete vine me.
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 Chahn ihyan chahn, ndedetuhche ye Dihvo vo, ne ra̱hn ye:
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Tuhme tumerune ye ihyan chahn:
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Chihno min ne, nda̱ ihyan chahn ya̱n Gadara, a̱ma ya̱n che va ta̱ma la̱do viche yahn vine yahn Galilea.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 Ndeta̱hn che ndiquenda̱h Dihvo vo chete ba̱rco me ne, nda̱ a̱ma sa̱hn ya̱n min na̱n ye. Sa̱hn min ne, a ra̱hn cuahn che chenun vaco chihnga̱ sa̱hn. Deva̱ne se, quechica se, nde hua quenun se va̱co se, te na̱n rehche tena̱hn ne, min quenan se.
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 Cuahn che ndihchero se Dihvo vo ne, chahn nda̱ se, chehntihya se na̱n ye, ne cah se:
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 Tihca̱ ra̱hn se, te Dihvo vo ne, a chihquentiyon ye vaco chihnga̱ chahn che ndiquenda̱h sa̱hn. A̱ma ndeh yune cuahn che retumanga̱n vaco chihnga̱ chahn sa̱hn ne, redechiche ihyan sa̱hn nduco cadena, ate rihno rendeh se cadena me, ne riquenda vaco chihnga̱ chahn sa̱hn va̱n chano.
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 Dihvo vo ne, tumerune ye sa̱hn:
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 A̱ma chica vaco chihnga̱ chahn favor ihyan che hua dechuh ye va̱n ruchiya̱hn.
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 Min nino va̱n chano ne, chenan a̱ma ya̱hn cuche, reh te. A̱ma chica vaco chihnga̱ chahn che ca̱h yune ye che conda̱ chete cuche chahn, ne ca̱h yune ye.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 Tuhme ndiquenda̱h vaco chihnga̱ chahn sa̱hn min, ne chenda̱ cuche chahn. Cuche chahn ne, cochahn te, rano te na̱n ndava, ne cheranun te chete vine me, cuahn ico te.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 Cuahn che ndihchero sa̱hn che redin cuda̱do cuche chahn che tihca̱ chi ne, chano se. Cuahn se, chengo se ihyan viya̱n ma̱n, ihyan ra̱ncho ma̱n.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 Tuhme cuahn ihyan viya̱n ndihchero ye deh che chi. Cuahn che nda̱ ihyan chahn na̱n che quenun Dihvo vo ne, ndihchero ye sa̱hn min che a ntiquenda̱h vaco chahn sa̱hn. Va se chihto na̱n Dihvo vo, quenun se tino yahn se. A va cua̱co dave yahn se, ne dihya ihyan chahn chi.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 Tuhme ihyan che ndihchero ye ne, rente ye nduco ihyan che nda̱ chahn ta̱ca̱ chi che ndiquenda̱h vaco chihnga̱ chahn sa̱hn min.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 Nducoya̱ca ihyan che vate ye ya̱hn yahn ya̱n Gadara, a̱ma dihya ye chi. Chemin che ra̱hn ye ri ye Dihvo vo che nda̱ca ye ya̱n min. Tuhme chenda̱ Dihvo vo chete ba̱rco, cona̱hn ye.
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 Sa̱hn che a ntiquenda̱h vaco chahn sa̱hn ne, a̱ma rica se Dihvo vo che ca̱h yune ye che conduco se ihyan. Ate hua ca̱h yune ye, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn:
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 ―Conahn cua̱hn ndevaque, ne cuente yahn vederihno chahte che din Dendiohs ndoque.
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Cuahn che ndaconan Dihvo vo viche la̱do cuh yahn vine me ne, a̱ma ya̱hn ihyan nevahnecun ye ihyan numacuahn vedeyeno, te nducoya̱ca ye ne, chenan rino ye ihyan.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 Ura min nda̱ a̱ma sa̱hn ndina̱n yahn ya̱co, duche se Jairo, ne chehntihya se na̱n Dihvo vo, chica se favor ihyan, ca̱va che ca̱hn ye va̱co se,
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 te va a̱ma ndiya̱hn ra ta̱hn dihn yahn se, a ri te tenduh ndichio nduyo. Cheta̱h cah ta̱hn, adeche coh te. Tuhme cuahn Dihvo vo, ne nde hua ri che ca̱ca ye, te a̱ma ya̱hn ihyan nduco ye.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Min va̱n ihyan chahn, nduco a̱ma nda̱hta che cah te, rendora te yun ro ro. A ri ndichio nduyo che quenan cah me ta̱hn, ne a chihno nducuahn yahn te che va che renedihve te sa̱hn doctor. Ate nde a̱ma se hua chi dico se ta̱hn.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 Chahn nda̱ te cua̱hn veda̱me Dihvo vo, nahn ta̱h te tino yahn ye, ne ndeta̱hno cheguan rahn yun me ta̱hn.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Tuhme tumerune Dihvo vo:
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 Ate ra̱hn Dihvo vo:
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 Ndihche nda̱hta me che a checadino Dihvo vo, ne chahn nda̱ te, chehntihya te na̱n ye, nde tuno rendoh te. Tuhme neca̱h cuande te ihyan na̱n nducoya̱ca ihyan ya̱n deh cuande che nahn ta̱h te tino yahn ye ma̱n, nduhca̱ che ndeta̱hno ndoyahn te ma̱n.
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Ra̱hn Dihvo vo ri ye ta̱hn:
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Nde metah cuihno ca̱hma Dihvo vo cuahn che nda̱ a̱ma ihyan ndeva̱co Jairo, ne ra̱hn ye:
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 Chihnevan Dihvo vo, ne ra̱hn ye ri ye Jairo:
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 Cuahn che nda̱ ye ndeva̱co se ne, hua ca̱h yune ye che chenda̱ nducoya̱ca ihyan nduco ye, dema̱n Pedro ma̱n, Jacobo ma̱n, Jua̱n ma̱n, nduco chida ta̱hn dihn me ma̱n, nduco chaco te ma̱n.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 Rah ra̱n nducoya̱ca ihyan ma̱n, raco ye ma̱n, ca̱va ta̱hn dihn me. Ate ra̱hn Dihvo vo:
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 Ate riyon nan ihyan chahn ihyan, te a devano ye te ta̱hn dihn me ne, a ndih te.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 Tuhme cheta̱h Dihvo vo ta̱h te, ne a̱ma dito ra̱hn ye:
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 Nta̱ vaco ta̱hn dihn me, ne ndeta̱hno necuan te. Chihquentiyon Dihvo vo che ca̱h ihyan chahn, cheh te.
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Chida te nduco chaco te ne, a̱ma cuahn ino ye. Ate chihquentiyon Dihvo vo ihyan chahn che hua ca̱hma ye nduco nde a̱ma ihyan, che ndedetuhche ye ta̱hn.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.