Lucas 8

El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Chihno min ne, quechica Dihvo vo nduh ya̱n nduh ya̱n, ricuahn ye ndudo ndah yahn vederihquentiyon yahn Dendiohs. Nduco ye nduh che ndichio apóstol yahn ye.
1 Algum tempo depois Jesus saiu e viajou por cidades e povoados, anunciando a boa notícia do Reino de Deus . Os doze discípulos foram com ele,
2 Namin nduco ye ya̱hn ihyan nda̱hta che ndetenda̱h ye vaco chihnga̱ che chenun ihyan ma̱n, ihyan nda̱hta che din ye che ndoyahn ye ma̱n. Va̱n nda̱hta chahn nduco María yahn ya̱n Magdala, ihyan min che chenun ndache vaco chihnga̱ ro mena̱n, ndetenda̱h ye.
2 e também algumas mulheres que haviam sido livradas de espíritos maus e curadas de doenças. Eram Maria, chamada Madalena, de quem tinham sido expulsos sete demônios;
3 Namin nduco Jua̱na, nda̱hta yahn Chuza, a̱ma sa̱hn ndina̱n yahn rey Herodes. Nduco Susa̱na ma̱n, nduco ya̱hn ca nda̱hta che chinan ye Dihvo vo nduco tume yahn ye ma̱n.
3 Joana, mulher de Cuza, que era alto funcionário do governo de Herodes; Susana e muitas outras mulheres que, com os seus próprios recursos, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 A̱ma ya̱hn ihyan yahn queri a̱ma ya̱n, ndo da̱ma ye na̱n Dihvo vo, ne nte ye ejemplo cuh, chihnevan ihyan chahn:
4 Uma grande multidão, vinda de várias cidades, veio ver Jesus. Quando todos estavam reunidos, ele contou esta parábola :
5 ―Cuahn a̱ma ihyan, retuhdo ye ndute nda̱ta yahn ye. Cuahn che retuhdo ye ne, chera neve ndute chihto yune. Chemin ne, chendinun ihyan, ne nda̱ ya̱hda, ne cheh te.
5 — Certo homem saiu para semear. E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, onde foram pisadas pelas pessoas e comidas pelos passarinhos.
6 Te neve ndute ne, chera na̱n tu. Cuahn che quenda̱h ne, tih yahn che ndo cuma ya̱hn na̱n tu me.
6 Outras sementes caíram num lugar onde havia muitas pedras, e, quando começaram a brotar, as plantas secaram porque não havia umidade.
7 Te neve ndute ne, chera va̱n chano ya̱n. Chihta da̱ma nduco chano ya̱n chahn, ne quenun ma̱n chenda̱ta me.
7 Outra parte caiu no meio de espinhos, que cresceram junto com as plantas e as sufocaram.
8 Te neve ndute ne, chera na̱n ya̱hn ndah, ne quenda̱h, ne chi yahn, ca̱de ciento queri a̱ma.
8 Mas algumas sementes caíram em terra boa. As plantas cresceram e produziram cem grãos para cada semente. E Jesus terminou, dizendo:
9 Tuhme tumerune ihyan apóstol chahn ihyan:
9 Os discípulos de Jesus perguntaram o que ele queria dizer com essa parábola .
10 Ra̱hn ye ri ye ihyan chahn:
10 Jesus respondeu:
11 ’Tuhca̱ conahn ejemplo me: Ndute nda̱ta me ne, nduhca̱ Ndudo yahn Dendiohs.
11 — O que essa parábola quer dizer é o seguinte: a semente é a mensagem de Deus.
12 Ndute che chera chihto yune me ne, nduhca̱ ndudo che rihnevan a̱ma o ihyan, ne ndeta̱hno renda̱ chundah, ne rehnevi se Ndudo me chete chedave yahn ye, ca̱va che hua cotahno ye, ne hua ndevahn ye.
12 As sementes que caíram na beira do caminho são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém o Diabo chega e tira a mensagem do coração delas para que não creiam e não sejam salvas.
13 Ndute che chera na̱n tu me ne, nduhca̱ Ndudo che rihnevan ta̱ma te o ihyan, ne renevahnecun ye numacuahn vedeyeno. Ate nduhca̱ chenda̱ta che metah cua ya̱no dihyoduto tihchan ye, te cuahn che rechuhrihn ye, o redin ta̱n ihyan nduco ye ca̱va Ndudo me ne, ndeta̱hno rihcoma̱n ye.
13 As sementes que caíram onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a recebem com muita alegria. Elas não têm raízes e por isso creem somente por algum tempo; e, quando chega a tentação, abandonam tudo.
14 Ndute che chera va̱n chano ya̱n me ne, nduhca̱ Ndudo che rihnevan ta̱ma te o ihyan, ate a̱ma rendedecadino ye yahn ntiyon yahn ye ro ro ma̱n, nahn yahn ye vedecuihca che va iyehnse cuh ma̱n, nahn quendi ye vedeyeno yahn ma̱n ye ma̱n. Chemin che hua ri redin Ndudo me che ndah nduco ye.
14 As sementes que caíram no meio dos espinhos são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida aumentam e sufocam essas pessoas. Por isso os frutos que elas produzem nunca amadurecem.
15 Ate ndute che chera na̱n ya̱hn ndah me ne, nduhca̱ Ndudo che rihnevan ta̱ma te o ihyan, ne renevahnecun ye numacuahn chedave yahn ye, ne riquendi ye. Ihyan chahn che redin Ndudo yahn Dendiohs che ndah nduco ye.
15 E as sementes que caíram em terra boa são aquelas pessoas que ouvem e guardam a mensagem no seu coração bom e obediente; e, porque são fiéis, produzem frutos.
16 Quendi Dihvo vo ricuahn ye:
16 Jesus continuou:
17 Tihca̱ nducuahn che rá̱hn rí nchuhn cuahn che a dema̱n vo ne, va che cuahndudo nchuhn, cahnevan ihyan. Nducuahn che rá̱hn, andahre a̱ma rihn ca̱va che conahn ihyan, ate conahn ye.
17 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido e revelado.
18 ’Chemin che cuihnevan ndah nchuhn ndudo che rá̱hn, te ihyan che ndah renahn ye ne, nde tahque ndah ca conahn ye, ne ihyan che hua ndah renahn ye ne, va che cona̱n ye nde tah sihn che chenahn ye.
18 — Portanto, tomem cuidado e vejam como vocês ouvem. Porque quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o que pensa que tem será tirado dele.
19 Nda̱ chaco Dihvo vo nduco dihno ye, ne hua chi chenda̱ ihyan chahn na̱n che quenun ye, te a̱ma ya̱hn ihyan chenun ye min.
19 A mãe e os irmãos de Jesus vieram até o lugar onde ele estava, mas, por causa da multidão, não conseguiam chegar perto dele.
20 Tuhme ra̱hn ihyan ri ye Dihvo vo:
20 Então alguém disse a Jesus: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem falar com o senhor.
21 Ra̱hn ye ri ye ihyan chahn:
21 Mas Jesus disse a todos:
22 A̱ma yune ne, chenda̱ Dihvo vo chete a̱ma ba̱rco nduco ihyan apóstol yahn ye, ne ra̱hn ye:
22 Certo dia Jesus subiu num barco com os seus discípulos e disse: Então eles partiram.
23 Ura che cuahn ye nduco vih ne, quiya̱do Dihvo vo, ne cana̱n rano yuhne ta̱n, nde a rito nune chete ba̱rco me, adeche cuehchenun chete vine me.
23 Enquanto estavam atravessando o lago, Jesus dormiu. Um vento muito forte começou a soprar sobre o lago, e o barco foi ficando cheio de água, de modo que todos estavam em perigo.
24 Chahn ihyan chahn, ndedetuhche ye Dihvo vo, ne ra̱hn ye:
24 Aí os discípulos chegaram perto de Jesus e o acordaram, dizendo: — Mestre, Mestre! Nós vamos morrer! Jesus se levantou e deu uma ordem ao vento e à tempestade. Eles pararam, e tudo ficou calmo.
25 Tuhme tumerune ye ihyan chahn:
25 Então ele disse aos discípulos: Mas eles estavam admirados e com medo e diziam uns aos outros: — Que homem é este? Ele manda até no vento e nas ondas, e eles obedecem!
26 Chihno min ne, nda̱ ihyan chahn ya̱n Gadara, a̱ma ya̱n che va ta̱ma la̱do viche yahn vine yahn Galilea.
26 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
27 Ndeta̱hn che ndiquenda̱h Dihvo vo chete ba̱rco me ne, nda̱ a̱ma sa̱hn ya̱n min na̱n ye. Sa̱hn min ne, a ra̱hn cuahn che chenun vaco chihnga̱ sa̱hn. Deva̱ne se, quechica se, nde hua quenun se va̱co se, te na̱n rehche tena̱hn ne, min quenan se.
27 Assim que Jesus saiu do barco, um homem daquela cidade foi encontrar-se com ele. Esse homem estava dominado por demônios. Fazia muito tempo que ele andava sem roupas e não morava numa casa, mas vivia nos túmulos do cemitério.
28 Cuahn che ndihchero se Dihvo vo ne, chahn nda̱ se, chehntihya se na̱n ye, ne cah se:
28 Quando viu Jesus, o homem deu um grito, caiu no chão diante dele e disse bem alto: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Por favor, não me castigue!
29 Tihca̱ ra̱hn se, te Dihvo vo ne, a chihquentiyon ye vaco chihnga̱ chahn che ndiquenda̱h sa̱hn. A̱ma ndeh yune cuahn che retumanga̱n vaco chihnga̱ chahn sa̱hn ne, redechiche ihyan sa̱hn nduco cadena, ate rihno rendeh se cadena me, ne riquenda vaco chihnga̱ chahn sa̱hn va̱n chano.
29 Ele disse isso porque Jesus havia mandado o espírito mau sair dele. Esse espírito o havia agarrado muitas vezes. As pessoas chegaram até a amarrar os pés e as mãos do homem com correntes de ferro, mas ele as quebrava, e o demônio o levava para o deserto.
30 Dihvo vo ne, tumerune ye sa̱hn:
30 Jesus perguntou a ele: — O meu nome é Multidão! — respondeu ele. (Ele disse isso porque muitos demônios tinham entrado nele.)
31 A̱ma chica vaco chihnga̱ chahn favor ihyan che hua dechuh ye va̱n ruchiya̱hn.
31 Aí os demônios começaram a pedir com insistência a Jesus que não os mandasse para o abismo .
32 Min nino va̱n chano ne, chenan a̱ma ya̱hn cuche, reh te. A̱ma chica vaco chihnga̱ chahn che ca̱h yune ye che conda̱ chete cuche chahn, ne ca̱h yune ye.
32 Muitos porcos estavam comendo num morro ali perto. Os demônios pediram com insistência a Jesus que os deixasse entrar nos porcos, e ele deixou.
33 Tuhme ndiquenda̱h vaco chihnga̱ chahn sa̱hn min, ne chenda̱ cuche chahn. Cuche chahn ne, cochahn te, rano te na̱n ndava, ne cheranun te chete vine me, cuahn ico te.
33 Então eles saíram do homem e entraram nos porcos, que se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
34 Cuahn che ndihchero sa̱hn che redin cuda̱do cuche chahn che tihca̱ chi ne, chano se. Cuahn se, chengo se ihyan viya̱n ma̱n, ihyan ra̱ncho ma̱n.
34 Quando os homens que estavam tomando conta dos porcos viram o que havia acontecido, fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos seus arredores.
35 Tuhme cuahn ihyan viya̱n ndihchero ye deh che chi. Cuahn che nda̱ ihyan chahn na̱n che quenun Dihvo vo ne, ndihchero ye sa̱hn min che a ntiquenda̱h vaco chahn sa̱hn. Va se chihto na̱n Dihvo vo, quenun se tino yahn se. A va cua̱co dave yahn se, ne dihya ihyan chahn chi.
35 Muita gente foi ver o que havia acontecido. Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem de quem haviam saído os demônios. E ficaram assustados porque ele estava sentado aos pés de Jesus, vestido e no seu perfeito juízo.
36 Tuhme ihyan che ndihchero ye ne, rente ye nduco ihyan che nda̱ chahn ta̱ca̱ chi che ndiquenda̱h vaco chihnga̱ chahn sa̱hn min.
36 Os que haviam visto tudo contaram ao povo como o homem tinha sido curado.
37 Nducoya̱ca ihyan che vate ye ya̱hn yahn ya̱n Gadara, a̱ma dihya ye chi. Chemin che ra̱hn ye ri ye Dihvo vo che nda̱ca ye ya̱n min. Tuhme chenda̱ Dihvo vo chete ba̱rco, cona̱hn ye.
37 Aí toda a gente da região de Gerasa ficou com muito medo e pediu que Jesus saísse da terra deles. Então Jesus subiu no barco e foi embora.
38 Sa̱hn che a ntiquenda̱h vaco chahn sa̱hn ne, a̱ma rica se Dihvo vo che ca̱h yune ye che conduco se ihyan. Ate hua ca̱h yune ye, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn:
38 E o homem de quem os demônios tinham saído implorou a Jesus: — Me deixe ir com o senhor! Mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 ―Conahn cua̱hn ndevaque, ne cuente yahn vederihno chahte che din Dendiohs ndoque.
39 — Volte para casa e conte o que Deus fez por você. Então o homem foi pela cidade, contando o que Jesus tinha feito por ele.
40 Cuahn che ndaconan Dihvo vo viche la̱do cuh yahn vine me ne, a̱ma ya̱hn ihyan nevahnecun ye ihyan numacuahn vedeyeno, te nducoya̱ca ye ne, chenan rino ye ihyan.
40 Quando Jesus voltou para o lado oeste do lago, a multidão o recebeu com alegria, pois todos tinham ficado ali à espera dele.
41 Ura min nda̱ a̱ma sa̱hn ndina̱n yahn ya̱co, duche se Jairo, ne chehntihya se na̱n Dihvo vo, chica se favor ihyan, ca̱va che ca̱hn ye va̱co se,
41 Então chegou um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga daquele lugar. Ele se jogou aos pés de Jesus e pediu com insistência que fosse até a sua casa
42 te va a̱ma ndiya̱hn ra ta̱hn dihn yahn se, a ri te tenduh ndichio nduyo. Cheta̱h cah ta̱hn, adeche coh te. Tuhme cuahn Dihvo vo, ne nde hua ri che ca̱ca ye, te a̱ma ya̱hn ihyan nduco ye.
42 porque a sua filha única, de doze anos, estava morrendo. Enquanto Jesus ia caminhando, a multidão o apertava de todos os lados.
43 Min va̱n ihyan chahn, nduco a̱ma nda̱hta che cah te, rendora te yun ro ro. A ri ndichio nduyo che quenan cah me ta̱hn, ne a chihno nducuahn yahn te che va che renedihve te sa̱hn doctor. Ate nde a̱ma se hua chi dico se ta̱hn.
43 Nisto, chegou uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia. Ela havia gastado com os médicos tudo o que tinha, mas ninguém havia conseguido curá-la.
44 Chahn nda̱ te cua̱hn veda̱me Dihvo vo, nahn ta̱h te tino yahn ye, ne ndeta̱hno cheguan rahn yun me ta̱hn.
44 Ela foi por trás de Jesus e tocou na barra da capa dele, e logo o sangue parou de escorrer.
45 Tuhme tumerune Dihvo vo:
45 Aí Jesus perguntou: Todos negaram. Então Pedro disse: — Mestre, todo o povo está rodeando o senhor e o está apertando.
46 Ate ra̱hn Dihvo vo:
46 Mas Jesus disse:
47 Ndihche nda̱hta me che a checadino Dihvo vo, ne chahn nda̱ te, chehntihya te na̱n ye, nde tuno rendoh te. Tuhme neca̱h cuande te ihyan na̱n nducoya̱ca ihyan ya̱n deh cuande che nahn ta̱h te tino yahn ye ma̱n, nduhca̱ che ndeta̱hno ndoyahn te ma̱n.
47 Então a mulher, vendo que não podia mais ficar escondida, veio, tremendo, e se atirou aos pés de Jesus. E, diante de todos, contou a Jesus por que tinha tocado nele e como havia sido curada na mesma hora.
48 Ra̱hn Dihvo vo ri ye ta̱hn:
48 Aí Jesus disse:
49 Nde metah cuihno ca̱hma Dihvo vo cuahn che nda̱ a̱ma ihyan ndeva̱co Jairo, ne ra̱hn ye:
49 Jesus ainda estava falando, quando chegou da casa de Jairo um empregado, que disse: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
50 Chihnevan Dihvo vo, ne ra̱hn ye ri ye Jairo:
50 Jesus ouviu isso e disse a Jairo:
51 Cuahn che nda̱ ye ndeva̱co se ne, hua ca̱h yune ye che chenda̱ nducoya̱ca ihyan nduco ye, dema̱n Pedro ma̱n, Jacobo ma̱n, Jua̱n ma̱n, nduco chida ta̱hn dihn me ma̱n, nduco chaco te ma̱n.
51 Quando Jesus chegou à casa de Jairo, deixou que Pedro, João e Tiago entrassem com ele, além do pai e da mãe da menina, e mais ninguém.
52 Rah ra̱n nducoya̱ca ihyan ma̱n, raco ye ma̱n, ca̱va ta̱hn dihn me. Ate ra̱hn Dihvo vo:
52 Todos os que estavam ali choravam e se lamentavam por causa da menina. Então Jesus disse:
53 Ate riyon nan ihyan chahn ihyan, te a devano ye te ta̱hn dihn me ne, a ndih te.
53 Aí começaram a caçoar dele porque sabiam que ela estava morta.
54 Tuhme cheta̱h Dihvo vo ta̱h te, ne a̱ma dito ra̱hn ye:
54 Mas Jesus foi, pegou-a pela mão e disse bem alto:
55 Nta̱ vaco ta̱hn dihn me, ne ndeta̱hno necuan te. Chihquentiyon Dihvo vo che ca̱h ihyan chahn, cheh te.
55 Ela tornou a viver e se levantou imediatamente. Aí Jesus mandou que dessem comida a ela.
56 Chida te nduco chaco te ne, a̱ma cuahn ino ye. Ate chihquentiyon Dihvo vo ihyan chahn che hua ca̱hma ye nduco nde a̱ma ihyan, che ndedetuhche ye ta̱hn.
56 Os seus pais ficaram muito admirados, mas Jesus mandou que não contassem a ninguém o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.