Lucas 8
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs ARA
1 Chihno min ne, quechica Dihvo vo nduh ya̱n nduh ya̱n, ricuahn ye ndudo ndah yahn vederihquentiyon yahn Dendiohs. Nduco ye nduh che ndichio apóstol yahn ye.
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 Namin nduco ye ya̱hn ihyan nda̱hta che ndetenda̱h ye vaco chihnga̱ che chenun ihyan ma̱n, ihyan nda̱hta che din ye che ndoyahn ye ma̱n. Va̱n nda̱hta chahn nduco María yahn ya̱n Magdala, ihyan min che chenun ndache vaco chihnga̱ ro mena̱n, ndetenda̱h ye.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Namin nduco Jua̱na, nda̱hta yahn Chuza, a̱ma sa̱hn ndina̱n yahn rey Herodes. Nduco Susa̱na ma̱n, nduco ya̱hn ca nda̱hta che chinan ye Dihvo vo nduco tume yahn ye ma̱n.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 A̱ma ya̱hn ihyan yahn queri a̱ma ya̱n, ndo da̱ma ye na̱n Dihvo vo, ne nte ye ejemplo cuh, chihnevan ihyan chahn:
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 ―Cuahn a̱ma ihyan, retuhdo ye ndute nda̱ta yahn ye. Cuahn che retuhdo ye ne, chera neve ndute chihto yune. Chemin ne, chendinun ihyan, ne nda̱ ya̱hda, ne cheh te.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Te neve ndute ne, chera na̱n tu. Cuahn che quenda̱h ne, tih yahn che ndo cuma ya̱hn na̱n tu me.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Te neve ndute ne, chera va̱n chano ya̱n. Chihta da̱ma nduco chano ya̱n chahn, ne quenun ma̱n chenda̱ta me.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Te neve ndute ne, chera na̱n ya̱hn ndah, ne quenda̱h, ne chi yahn, ca̱de ciento queri a̱ma.
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Tuhme tumerune ihyan apóstol chahn ihyan:
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Ra̱hn ye ri ye ihyan chahn:
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 ’Tuhca̱ conahn ejemplo me: Ndute nda̱ta me ne, nduhca̱ Ndudo yahn Dendiohs.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Ndute che chera chihto yune me ne, nduhca̱ ndudo che rihnevan a̱ma o ihyan, ne ndeta̱hno renda̱ chundah, ne rehnevi se Ndudo me chete chedave yahn ye, ca̱va che hua cotahno ye, ne hua ndevahn ye.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 Ndute che chera na̱n tu me ne, nduhca̱ Ndudo che rihnevan ta̱ma te o ihyan, ne renevahnecun ye numacuahn vedeyeno. Ate nduhca̱ chenda̱ta che metah cua ya̱no dihyoduto tihchan ye, te cuahn che rechuhrihn ye, o redin ta̱n ihyan nduco ye ca̱va Ndudo me ne, ndeta̱hno rihcoma̱n ye.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Ndute che chera va̱n chano ya̱n me ne, nduhca̱ Ndudo che rihnevan ta̱ma te o ihyan, ate a̱ma rendedecadino ye yahn ntiyon yahn ye ro ro ma̱n, nahn yahn ye vedecuihca che va iyehnse cuh ma̱n, nahn quendi ye vedeyeno yahn ma̱n ye ma̱n. Chemin che hua ri redin Ndudo me che ndah nduco ye.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Ate ndute che chera na̱n ya̱hn ndah me ne, nduhca̱ Ndudo che rihnevan ta̱ma te o ihyan, ne renevahnecun ye numacuahn chedave yahn ye, ne riquendi ye. Ihyan chahn che redin Ndudo yahn Dendiohs che ndah nduco ye.
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Quendi Dihvo vo ricuahn ye:
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Tihca̱ nducuahn che rá̱hn rí nchuhn cuahn che a dema̱n vo ne, va che cuahndudo nchuhn, cahnevan ihyan. Nducuahn che rá̱hn, andahre a̱ma rihn ca̱va che conahn ihyan, ate conahn ye.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 ’Chemin che cuihnevan ndah nchuhn ndudo che rá̱hn, te ihyan che ndah renahn ye ne, nde tahque ndah ca conahn ye, ne ihyan che hua ndah renahn ye ne, va che cona̱n ye nde tah sihn che chenahn ye.
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Nda̱ chaco Dihvo vo nduco dihno ye, ne hua chi chenda̱ ihyan chahn na̱n che quenun ye, te a̱ma ya̱hn ihyan chenun ye min.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Tuhme ra̱hn ihyan ri ye Dihvo vo:
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 Ra̱hn ye ri ye ihyan chahn:
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 A̱ma yune ne, chenda̱ Dihvo vo chete a̱ma ba̱rco nduco ihyan apóstol yahn ye, ne ra̱hn ye:
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Ura che cuahn ye nduco vih ne, quiya̱do Dihvo vo, ne cana̱n rano yuhne ta̱n, nde a rito nune chete ba̱rco me, adeche cuehchenun chete vine me.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Chahn ihyan chahn, ndedetuhche ye Dihvo vo, ne ra̱hn ye:
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Tuhme tumerune ye ihyan chahn:
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Chihno min ne, nda̱ ihyan chahn ya̱n Gadara, a̱ma ya̱n che va ta̱ma la̱do viche yahn vine yahn Galilea.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 Ndeta̱hn che ndiquenda̱h Dihvo vo chete ba̱rco me ne, nda̱ a̱ma sa̱hn ya̱n min na̱n ye. Sa̱hn min ne, a ra̱hn cuahn che chenun vaco chihnga̱ sa̱hn. Deva̱ne se, quechica se, nde hua quenun se va̱co se, te na̱n rehche tena̱hn ne, min quenan se.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 Cuahn che ndihchero se Dihvo vo ne, chahn nda̱ se, chehntihya se na̱n ye, ne cah se:
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Tihca̱ ra̱hn se, te Dihvo vo ne, a chihquentiyon ye vaco chihnga̱ chahn che ndiquenda̱h sa̱hn. A̱ma ndeh yune cuahn che retumanga̱n vaco chihnga̱ chahn sa̱hn ne, redechiche ihyan sa̱hn nduco cadena, ate rihno rendeh se cadena me, ne riquenda vaco chihnga̱ chahn sa̱hn va̱n chano.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Dihvo vo ne, tumerune ye sa̱hn:
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 A̱ma chica vaco chihnga̱ chahn favor ihyan che hua dechuh ye va̱n ruchiya̱hn.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Min nino va̱n chano ne, chenan a̱ma ya̱hn cuche, reh te. A̱ma chica vaco chihnga̱ chahn che ca̱h yune ye che conda̱ chete cuche chahn, ne ca̱h yune ye.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Tuhme ndiquenda̱h vaco chihnga̱ chahn sa̱hn min, ne chenda̱ cuche chahn. Cuche chahn ne, cochahn te, rano te na̱n ndava, ne cheranun te chete vine me, cuahn ico te.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Cuahn che ndihchero sa̱hn che redin cuda̱do cuche chahn che tihca̱ chi ne, chano se. Cuahn se, chengo se ihyan viya̱n ma̱n, ihyan ra̱ncho ma̱n.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Tuhme cuahn ihyan viya̱n ndihchero ye deh che chi. Cuahn che nda̱ ihyan chahn na̱n che quenun Dihvo vo ne, ndihchero ye sa̱hn min che a ntiquenda̱h vaco chahn sa̱hn. Va se chihto na̱n Dihvo vo, quenun se tino yahn se. A va cua̱co dave yahn se, ne dihya ihyan chahn chi.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Tuhme ihyan che ndihchero ye ne, rente ye nduco ihyan che nda̱ chahn ta̱ca̱ chi che ndiquenda̱h vaco chihnga̱ chahn sa̱hn min.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Nducoya̱ca ihyan che vate ye ya̱hn yahn ya̱n Gadara, a̱ma dihya ye chi. Chemin che ra̱hn ye ri ye Dihvo vo che nda̱ca ye ya̱n min. Tuhme chenda̱ Dihvo vo chete ba̱rco, cona̱hn ye.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 Sa̱hn che a ntiquenda̱h vaco chahn sa̱hn ne, a̱ma rica se Dihvo vo che ca̱h yune ye che conduco se ihyan. Ate hua ca̱h yune ye, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn:
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 ―Conahn cua̱hn ndevaque, ne cuente yahn vederihno chahte che din Dendiohs ndoque.
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Cuahn che ndaconan Dihvo vo viche la̱do cuh yahn vine me ne, a̱ma ya̱hn ihyan nevahnecun ye ihyan numacuahn vedeyeno, te nducoya̱ca ye ne, chenan rino ye ihyan.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Ura min nda̱ a̱ma sa̱hn ndina̱n yahn ya̱co, duche se Jairo, ne chehntihya se na̱n Dihvo vo, chica se favor ihyan, ca̱va che ca̱hn ye va̱co se,
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 te va a̱ma ndiya̱hn ra ta̱hn dihn yahn se, a ri te tenduh ndichio nduyo. Cheta̱h cah ta̱hn, adeche coh te. Tuhme cuahn Dihvo vo, ne nde hua ri che ca̱ca ye, te a̱ma ya̱hn ihyan nduco ye.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Min va̱n ihyan chahn, nduco a̱ma nda̱hta che cah te, rendora te yun ro ro. A ri ndichio nduyo che quenan cah me ta̱hn, ne a chihno nducuahn yahn te che va che renedihve te sa̱hn doctor. Ate nde a̱ma se hua chi dico se ta̱hn.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Chahn nda̱ te cua̱hn veda̱me Dihvo vo, nahn ta̱h te tino yahn ye, ne ndeta̱hno cheguan rahn yun me ta̱hn.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 Tuhme tumerune Dihvo vo:
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Ate ra̱hn Dihvo vo:
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Ndihche nda̱hta me che a checadino Dihvo vo, ne chahn nda̱ te, chehntihya te na̱n ye, nde tuno rendoh te. Tuhme neca̱h cuande te ihyan na̱n nducoya̱ca ihyan ya̱n deh cuande che nahn ta̱h te tino yahn ye ma̱n, nduhca̱ che ndeta̱hno ndoyahn te ma̱n.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Ra̱hn Dihvo vo ri ye ta̱hn:
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Nde metah cuihno ca̱hma Dihvo vo cuahn che nda̱ a̱ma ihyan ndeva̱co Jairo, ne ra̱hn ye:
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Chihnevan Dihvo vo, ne ra̱hn ye ri ye Jairo:
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 Cuahn che nda̱ ye ndeva̱co se ne, hua ca̱h yune ye che chenda̱ nducoya̱ca ihyan nduco ye, dema̱n Pedro ma̱n, Jacobo ma̱n, Jua̱n ma̱n, nduco chida ta̱hn dihn me ma̱n, nduco chaco te ma̱n.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 Rah ra̱n nducoya̱ca ihyan ma̱n, raco ye ma̱n, ca̱va ta̱hn dihn me. Ate ra̱hn Dihvo vo:
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Ate riyon nan ihyan chahn ihyan, te a devano ye te ta̱hn dihn me ne, a ndih te.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Tuhme cheta̱h Dihvo vo ta̱h te, ne a̱ma dito ra̱hn ye:
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 Nta̱ vaco ta̱hn dihn me, ne ndeta̱hno necuan te. Chihquentiyon Dihvo vo che ca̱h ihyan chahn, cheh te.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Chida te nduco chaco te ne, a̱ma cuahn ino ye. Ate chihquentiyon Dihvo vo ihyan chahn che hua ca̱hma ye nduco nde a̱ma ihyan, che ndedetuhche ye ta̱hn.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.