Lucas 7
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NVT
1 Cuahn che chihno chicuahn Dihvo vo ihyan chahn ne, cuahn ye ya̱n Capernaum.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 A̱ma capitá̱n che va ye ya̱n min ne, va sa̱hn deca̱hya yahn ye che a̱ma yahino ye sa̱hn, ne cheta̱h cah sa̱hn. A̱ma tahn ndi se, adeche coh se.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Cuahn che checadino capitá̱n me yahn Dihvo vo che redin ye vederihno ne, dechuh ye a̱ma o ihyan ndina̱n yahn ihyan nación yahn Israel, ca̱va che ca̱ca ye favor ihyan che ca̱hn ye, ne din ye che ndoyahn sa̱hn deca̱hya me.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Chahn ihyan chahn na̱n Dihvo vo, ne a̱ma chica ye favor ihyan, ne ra̱hn ye:
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 te yahino ye nación yuhn vo, ne chihno ye a̱ma ya̱co yahn nuhn.
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Tuhme cuahn Dihvo vo nduco ihyan chahn. Cuahn che a nda̱ nino ye ne, dechuh capitá̱n me ndudo nduco a̱ma o amigo yahn ye, ra̱hn ye tuhca̱:
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 A devanó te u ne, ndiyu ihyan che co chí na̱n ne. Nde na̱n che cochi ne, cuihquentiyon ne, ne ndoyahn sa̱hn deca̱hya yáhn.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Che ca̱hcantiyon ne ne, a devanó te va che conahn, te namin u ne, va ihyan che te ye vederihquentiyon quenan cumá, ne vate sanda̱do yáhn. Rihquentiyón a̱ma se che ca̱hn se, ne rahn se, ne rihquentiyón ta̱ma se che chi se, ne rechi se, ne nducuahn che rihquentiyón sa̱hn deca̱hya yáhn ne, redinahn se.
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Yahn che tihca̱ ra̱hn capitá̱n me ne, cuahn ino Dihvo vo, ne chaconan ye, ndihchero ye ihyan che nduco ye, ne ra̱hn ye:
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Cuahn che ndaconan ihyan che chahn ye ntiyon yahn capitá̱n me ne, nta̱ca ye sa̱hn che adeche coh me che a ntoyahn se.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Chihno min ne, Dihvo vo nduco ihyan apóstol yahn ye ma̱n, a̱ma ya̱hn ca ihyan ma̱n, cuahn ye a̱ma ya̱n che duche Naín.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Cuahn che nda̱ ye viya̱n me ne, ta̱hn nun ye ihyan che cuahn ye cuhche ye a̱ma tena̱hn da̱ya a̱ma nda̱hta va̱h. A̱ma ndiya̱hn ra sa̱hn dihn min yahn nda̱hta va̱h me, ne a̱ma ya̱hn ihyan nduco ye.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Cuahn che ndihche Dihvo vo nda̱hta va̱h me ne, quenan va̱hino ye ta̱hn, ne ra̱hn ye ri ye ta̱hn:
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Tuhme chahn nda̱ ye, ne ca̱h ta̱h ye yave yahn tena̱hn me, ne sa̱hn che nda se yave me ne, chahtendi rino se. Ra̱hn ye ri ye tena̱hn me:
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Ndeta̱hno necuan sa̱hn dihn che a ndih me, ne cana̱n rente se. Tuhme neca̱h Dihvo vo sa̱hn chaco se.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 A̱ma cuahn ino nducoya̱ca ihyan, ne rendeva ye numacuahn vedeyeno yavena̱n Dendiohs, ne ra̱hn ye:
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 A̱ma chetuhn ndudo yahn vederihno che din Dihvo vo numachahte esta̱do yahn Judea ma̱n, nduh cua̱n na̱n che nino min ma̱n.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Ihyan che rinduco ye Jua̱n Bautista ne, ra̱hn ye ri ye ihyan yahn nducua̱hn vederihno che redin Dihvo vo. Tuhme cah Jua̱n o ihyan chahn,
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 ne dechuh ye ihyan ca̱va che tumerune ye Dihvo vo, a ihyan min niyon ihyan che a va ca̱de che dechuh Dendiohs ihyan, ndedevahn ye ihyan iyehnse, o cuahtenan rino ye ta̱ma ihyan.
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Nda̱ ihyan chahn na̱n Dihvo vo, ne ra̱hn ye ri ye ihyan:
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Ura min din Dihvo vo che ndoyahn a̱ma ya̱hn ihyan cah ma̱n, din ye che chi ro na̱n ihyan che ve na̱n ye ma̱n, ndetenda̱h ye vaco chihnga̱ che chenun ihyan ma̱n.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Tuhme ndahconan ye yahn ihyan chahn che dechuh Jua̱n:
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Ndah ro yahn ihyan che ritahno ye che dechuh Dendiohs u.
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Cuahn che cona̱hn ihyan chahn ne, rente Dihvo vo nduco ihyan che chenun ye min yahn Jua̱n, ne ra̱hn ye:
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 ¿Duh che chahn nchuhn, ndihchero ne tuhme? ¿A a̱ma sa̱hn che ninevaca se nduco tino ndah? A devano nchuhn te sa̱hn che renevaca se nduco tino ndah ma̱n, rahte se vihco ma̱n ne, sa̱hn chahn ne, chete va̱co rey chenun se.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Tuhme ne, ¿duhra che chahn nchuhn, ndihchero ne? ¿A ndiyu a̱ma profeta? Cua̱co niyon, te ihyan min ne, tahque chahte vederihquentiyon che quenan cuma ye che co ihyan profeta chena̱hn.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 A yahn ihyan min che a ndirun na̱n Ndudo yahn Dendiohs tuhca̱:
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Rá̱hn rí nchuhn te va̱n nducoya̱ca ihyan iyehnse ne, Jua̱n Bautista che tahque chahte vederihquentiyon che quenan cuma ye. Ate ihyan che tahque necun ye va̱n ihyan che rihquentiyon Dendiohs ne, tahque ndah ro yahn ye che co ihyan min.
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Cuahn che tihca̱ ra̱hn Dihvo vo ne, a̱ma ya̱hn ihyan ya̱n, nde sa̱hn rica tumeca̱diyo, ndeva ye yavena̱n Dendiohs, te chahn ye, chehdenune Jua̱n ihyan.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Ate sa̱hn fariseo nduco sa̱hn devano ley che dirun Moisés ne, chahcota̱hn se che rihquentiyon Dendiohs, te hua chahn se che chehdenune Jua̱n sa̱hn.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Tuhme ra̱hn Dihvo vo:
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Nchuhn che vate ne ma̱n ro cuh ne, nduhchan sa̱hn ca̱hya che ra̱hn se ri se combiero yahn se: “Tive nuhn cu retive, ne hua ndeh nchuhn. Cah ra̱n nuhn nduhca̱ che rah ra̱n ihyan na̱n ndih tena̱hn, ne hua chaco nchuhn.”
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Tihchan nchuhn, te nda̱ Jua̱n Bautista, ne hua cheh ye pa̱n, nde hua chih ye vino, ne ra̱hn ne te quenun vaco chihnga̱ ihyan.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Nda̱ u che rinducó nducoya̱ca ihyan, ne réh ma̱n, ríh ma̱n, ne ra̱hn nchuhn: “Nga̱ a̱ma se, ne a̱ma reh se ma̱n, a̱ma rih se vino ma̱n, rinduco se ihyan nunde ma̱n, sa̱hn rica tumeca̱diyo ma̱n.”
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Ate dehve din yahn che tihca̱ ra̱hn nchuhn, te nducoya̱ca ihyan devano, renahn ye te vededevano yahn Dendiohs ne, chemin che richihve.
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 A̱ma sa̱hn fariseo ne, ya̱hve se Dihvo vo che cheh ye nduco se, ne cuahn ye ndeva̱co se.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 A̱ma ta̱hn nunde che va te ya̱n min ne, checadino te che min chete va̱co sa̱hn fariseo me va Dihvo vo, reh ye. Tuhme nda̱ te, nda te a̱ma fra̱sco nuneda̱n.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Chahn nda̱ te, ne chehntihya te na̱n Dihvo vo. A̱ma raco te, ne cana̱n te redeca̱hnda te ca̱h ye nduco nune ndutena̱n te. Rendedetih te nduco yudo tin te. Retena̱n te ca̱h ye, ne chacota̱hma te nuneda̱n me.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Ndihche sa̱hn fariseo me, ne ndedecadino se: “Ta̱hn tih ne, chihnga̱ ihyan te. Ndete che cua̱co che profeta ihyan tih ne, cadino ye duh ihyan te.”
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Tuhme ra̱hn Dihvo vo ri ye sa̱hn fariseo me:
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Ra̱hn ye:
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Nducote metah dehva yahn sa̱hn chahn ne, hua chi nedihve se yahn ye. Ate nchahco ye yahn nduh che o se. Ma̱n ne, cahme co u: ¿Cha sa̱hn chahn che tahque yahino se ihyan min ne?
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Ndahconan Simón:
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Chaconan ye, ndihchero ye nda̱hta me, ne tuhme ra̱hn ye ri ye Simón:
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Di ne, hua tenan u che nevahnecon u, ate nda̱hta tih ne, nde ura che ndá̱ ndevaque, nde meniyon ne, hua reguan te retena̱n te cá̱h.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Hua chih aceite tín, ate nda̱hta tih ne, chacota̱hma te nuneda̱n cá̱h.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Chemin che rá̱hn rí di te nducote a̱ma va vedeyahino yahn te ne, codevene te va vederenchahco ca̱va te, andahre a̱ma quendihco te nunde. Ate ihyan che nda̱ca ye vederenchahco yahn tah sihn che quendihco ye ne, hua chahte vedeyahino yahn ye.
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Tuhme ra̱hn Dihvo vo ri ye nda̱hta me:
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Nducoya̱ca ihyan che vate ye min, reh ye nduco Dihvo vo ne, ndedecadino ye: “¿Duhra sa̱hn tih che ra̱hco se che renchahco se nunde yahn ihyan?”
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Ate ra̱hn Dihvo vo ri ye nda̱hta me:
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.