Lucas 7

El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Cuahn che chihno chicuahn Dihvo vo ihyan chahn ne, cuahn ye ya̱n Capernaum.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 A̱ma capitá̱n che va ye ya̱n min ne, va sa̱hn deca̱hya yahn ye che a̱ma yahino ye sa̱hn, ne cheta̱h cah sa̱hn. A̱ma tahn ndi se, adeche coh se.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Cuahn che checadino capitá̱n me yahn Dihvo vo che redin ye vederihno ne, dechuh ye a̱ma o ihyan ndina̱n yahn ihyan nación yahn Israel, ca̱va che ca̱ca ye favor ihyan che ca̱hn ye, ne din ye che ndoyahn sa̱hn deca̱hya me.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Chahn ihyan chahn na̱n Dihvo vo, ne a̱ma chica ye favor ihyan, ne ra̱hn ye:
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 te yahino ye nación yuhn vo, ne chihno ye a̱ma ya̱co yahn nuhn.
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Tuhme cuahn Dihvo vo nduco ihyan chahn. Cuahn che a nda̱ nino ye ne, dechuh capitá̱n me ndudo nduco a̱ma o amigo yahn ye, ra̱hn ye tuhca̱:
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 A devanó te u ne, ndiyu ihyan che co chí na̱n ne. Nde na̱n che cochi ne, cuihquentiyon ne, ne ndoyahn sa̱hn deca̱hya yáhn.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Che ca̱hcantiyon ne ne, a devanó te va che conahn, te namin u ne, va ihyan che te ye vederihquentiyon quenan cumá, ne vate sanda̱do yáhn. Rihquentiyón a̱ma se che ca̱hn se, ne rahn se, ne rihquentiyón ta̱ma se che chi se, ne rechi se, ne nducuahn che rihquentiyón sa̱hn deca̱hya yáhn ne, redinahn se.
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Yahn che tihca̱ ra̱hn capitá̱n me ne, cuahn ino Dihvo vo, ne chaconan ye, ndihchero ye ihyan che nduco ye, ne ra̱hn ye:
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Cuahn che ndaconan ihyan che chahn ye ntiyon yahn capitá̱n me ne, nta̱ca ye sa̱hn che adeche coh me che a ntoyahn se.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Chihno min ne, Dihvo vo nduco ihyan apóstol yahn ye ma̱n, a̱ma ya̱hn ca ihyan ma̱n, cuahn ye a̱ma ya̱n che duche Naín.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Cuahn che nda̱ ye viya̱n me ne, ta̱hn nun ye ihyan che cuahn ye cuhche ye a̱ma tena̱hn da̱ya a̱ma nda̱hta va̱h. A̱ma ndiya̱hn ra sa̱hn dihn min yahn nda̱hta va̱h me, ne a̱ma ya̱hn ihyan nduco ye.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Cuahn che ndihche Dihvo vo nda̱hta va̱h me ne, quenan va̱hino ye ta̱hn, ne ra̱hn ye ri ye ta̱hn:
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Tuhme chahn nda̱ ye, ne ca̱h ta̱h ye yave yahn tena̱hn me, ne sa̱hn che nda se yave me ne, chahtendi rino se. Ra̱hn ye ri ye tena̱hn me:
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Ndeta̱hno necuan sa̱hn dihn che a ndih me, ne cana̱n rente se. Tuhme neca̱h Dihvo vo sa̱hn chaco se.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 A̱ma cuahn ino nducoya̱ca ihyan, ne rendeva ye numacuahn vedeyeno yavena̱n Dendiohs, ne ra̱hn ye:
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 A̱ma chetuhn ndudo yahn vederihno che din Dihvo vo numachahte esta̱do yahn Judea ma̱n, nduh cua̱n na̱n che nino min ma̱n.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Ihyan che rinduco ye Jua̱n Bautista ne, ra̱hn ye ri ye ihyan yahn nducua̱hn vederihno che redin Dihvo vo. Tuhme cah Jua̱n o ihyan chahn,
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 ne dechuh ye ihyan ca̱va che tumerune ye Dihvo vo, a ihyan min niyon ihyan che a va ca̱de che dechuh Dendiohs ihyan, ndedevahn ye ihyan iyehnse, o cuahtenan rino ye ta̱ma ihyan.
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Nda̱ ihyan chahn na̱n Dihvo vo, ne ra̱hn ye ri ye ihyan:
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Ura min din Dihvo vo che ndoyahn a̱ma ya̱hn ihyan cah ma̱n, din ye che chi ro na̱n ihyan che ve na̱n ye ma̱n, ndetenda̱h ye vaco chihnga̱ che chenun ihyan ma̱n.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Tuhme ndahconan ye yahn ihyan chahn che dechuh Jua̱n:
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Ndah ro yahn ihyan che ritahno ye che dechuh Dendiohs u.
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Cuahn che cona̱hn ihyan chahn ne, rente Dihvo vo nduco ihyan che chenun ye min yahn Jua̱n, ne ra̱hn ye:
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 ¿Duh che chahn nchuhn, ndihchero ne tuhme? ¿A a̱ma sa̱hn che ninevaca se nduco tino ndah? A devano nchuhn te sa̱hn che renevaca se nduco tino ndah ma̱n, rahte se vihco ma̱n ne, sa̱hn chahn ne, chete va̱co rey chenun se.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Tuhme ne, ¿duhra che chahn nchuhn, ndihchero ne? ¿A ndiyu a̱ma profeta? Cua̱co niyon, te ihyan min ne, tahque chahte vederihquentiyon che quenan cuma ye che co ihyan profeta chena̱hn.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 A yahn ihyan min che a ndirun na̱n Ndudo yahn Dendiohs tuhca̱:
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Rá̱hn rí nchuhn te va̱n nducoya̱ca ihyan iyehnse ne, Jua̱n Bautista che tahque chahte vederihquentiyon che quenan cuma ye. Ate ihyan che tahque necun ye va̱n ihyan che rihquentiyon Dendiohs ne, tahque ndah ro yahn ye che co ihyan min.
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Cuahn che tihca̱ ra̱hn Dihvo vo ne, a̱ma ya̱hn ihyan ya̱n, nde sa̱hn rica tumeca̱diyo, ndeva ye yavena̱n Dendiohs, te chahn ye, chehdenune Jua̱n ihyan.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Ate sa̱hn fariseo nduco sa̱hn devano ley che dirun Moisés ne, chahcota̱hn se che rihquentiyon Dendiohs, te hua chahn se che chehdenune Jua̱n sa̱hn.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Tuhme ra̱hn Dihvo vo:
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Nchuhn che vate ne ma̱n ro cuh ne, nduhchan sa̱hn ca̱hya che ra̱hn se ri se combiero yahn se: “Tive nuhn cu retive, ne hua ndeh nchuhn. Cah ra̱n nuhn nduhca̱ che rah ra̱n ihyan na̱n ndih tena̱hn, ne hua chaco nchuhn.”
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Tihchan nchuhn, te nda̱ Jua̱n Bautista, ne hua cheh ye pa̱n, nde hua chih ye vino, ne ra̱hn ne te quenun vaco chihnga̱ ihyan.
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Nda̱ u che rinducó nducoya̱ca ihyan, ne réh ma̱n, ríh ma̱n, ne ra̱hn nchuhn: “Nga̱ a̱ma se, ne a̱ma reh se ma̱n, a̱ma rih se vino ma̱n, rinduco se ihyan nunde ma̱n, sa̱hn rica tumeca̱diyo ma̱n.”
34 O
35 Ate dehve din yahn che tihca̱ ra̱hn nchuhn, te nducoya̱ca ihyan devano, renahn ye te vededevano yahn Dendiohs ne, chemin che richihve.
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 A̱ma sa̱hn fariseo ne, ya̱hve se Dihvo vo che cheh ye nduco se, ne cuahn ye ndeva̱co se.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 A̱ma ta̱hn nunde che va te ya̱n min ne, checadino te che min chete va̱co sa̱hn fariseo me va Dihvo vo, reh ye. Tuhme nda̱ te, nda te a̱ma fra̱sco nuneda̱n.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Chahn nda̱ te, ne chehntihya te na̱n Dihvo vo. A̱ma raco te, ne cana̱n te redeca̱hnda te ca̱h ye nduco nune ndutena̱n te. Rendedetih te nduco yudo tin te. Retena̱n te ca̱h ye, ne chacota̱hma te nuneda̱n me.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Ndihche sa̱hn fariseo me, ne ndedecadino se: “Ta̱hn tih ne, chihnga̱ ihyan te. Ndete che cua̱co che profeta ihyan tih ne, cadino ye duh ihyan te.”
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Tuhme ra̱hn Dihvo vo ri ye sa̱hn fariseo me:
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Ra̱hn ye:
41 Jesus disse:
42 Nducote metah dehva yahn sa̱hn chahn ne, hua chi nedihve se yahn ye. Ate nchahco ye yahn nduh che o se. Ma̱n ne, cahme co u: ¿Cha sa̱hn chahn che tahque yahino se ihyan min ne?
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Ndahconan Simón:
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Chaconan ye, ndihchero ye nda̱hta me, ne tuhme ra̱hn ye ri ye Simón:
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Di ne, hua tenan u che nevahnecon u, ate nda̱hta tih ne, nde ura che ndá̱ ndevaque, nde meniyon ne, hua reguan te retena̱n te cá̱h.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Hua chih aceite tín, ate nda̱hta tih ne, chacota̱hma te nuneda̱n cá̱h.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Chemin che rá̱hn rí di te nducote a̱ma va vedeyahino yahn te ne, codevene te va vederenchahco ca̱va te, andahre a̱ma quendihco te nunde. Ate ihyan che nda̱ca ye vederenchahco yahn tah sihn che quendihco ye ne, hua chahte vedeyahino yahn ye.
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Tuhme ra̱hn Dihvo vo ri ye nda̱hta me:
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Nducoya̱ca ihyan che vate ye min, reh ye nduco Dihvo vo ne, ndedecadino ye: “¿Duhra sa̱hn tih che ra̱hco se che renchahco se nunde yahn ihyan?”
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Ate ra̱hn Dihvo vo ri ye nda̱hta me:
50 Mas Jesus disse à mulher:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.