Lucas 6
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs BKJ
1 A̱ma ro che rahte tuhno ihyan ne, chuh Dihvo vo na̱n va chenda̱ta. Ihyan apóstol yahn ye ne, tico ye indo trigo, ne rendihvenun ta̱h ye, reh ye ndute yahn.
1 E sucedeu que, no segundo shabat após o primeiro, ele passou entre os campos de trigo; e os seus discípulos arrancaram espigas de trigo e, esfregando-as nas mãos, as comiam.
2 Tuhme ra̱hn a̱ma o sa̱hn fariseo ri se ihyan chahn:
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos dias do shabat?
3 Ndahconan Dihvo vo, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn:
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Não lestes o que fez Davi quando estava com fome, ele e os que estavam com ele?
4 A devano ne nduhca̱ che chenda̱ ye chete ya̱co yahn Dendiohs, ne cheh ye pa̱n che va min, ne ca̱h ye, cheh ihyan che nduco ye. Ate nduco nduh hua quendihco ye nunde, andahre pa̱n chemin chan, a ndi vedino yahn Dendiohs, ne atena̱n chidocuya̱n co cheh ye.
4 Como ele entrou na casa de Deus, e tomou e comeu os pães da proposição, e deu também aos que estavam com ele, dos quais não é lícito comer senão aos sacerdotes?
5 Quendi Dihvo vo ra̱hn ye nduco sa̱hn chahn:
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é o Senhor também do shabat.
6 Ta̱ma ro che rahte tuhno ihyan ne, chenda̱ Dihvo vo chete a̱ma ya̱co, chicuahn ye. Min quenun a̱ma sa̱hn che ndi cuma ta̱h cua̱co se.
6 E aconteceu também em outro shabat, que ele entrou na sinagoga e ensinava; e havia ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Sa̱hn devano ley che dirun Moisés ma̱n, sa̱hn fariseo ma̱n ne, rihno se Dihvo vo ndete che din ye che ndoyahn sa̱hn min ro che rahte tuhno ihyan, ca̱va che cuih nunde se yahn ye.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se ele o curaria no dia do shabat, para que eles pudessem encontrar uma acusação contra ele.
8 A devano Dihvo vo che rendedecadino sa̱hn chahn, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn che ndi cuma ta̱h me:
8 Mas ele conhecia os seus pensamentos, e disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E ele levantando-se, ficou em pé.
9 Tuhme ra̱hn ye ri ye sa̱hn chahn:
9 Então, Jesus lhes disse: Eu quero vos perguntar uma coisa: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida ou destruí-la?
10 Chaconan ye, ndihchero ye nducoya̱ca sa̱hn chahn, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn che ndi cuma ta̱h me:
10 E, olhando para todos em redor, ele disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a sua mão foi restaurada, sã como a outra.
11 A̱ma chi ta̱n sa̱hn chahn, ne rente se va̱n ma̱n se nduco vih deh din se nduco Dihvo vo.
11 E eles ficaram cheios de furor, e uns com os outros conversavam sobre o que eles poderiam fazer a Jesus.
12 Ta̱hn min ne, cuahn Dihvo vo a̱ma cuete, ne min cova̱h ye numa ya̱n.
12 E aconteceu que, naqueles dias ele subiu ao monte para orar, e ele passou a noite toda orando a Deus.
13 Cuahn che chi dave ne, nedin da̱ma ye ihyan che rinduco ye ihyan, ne tenda̱hnun ye ndichio ihyan chahn ca̱va che co ye apóstol.
13 E quando já era dia, ele chamou a si os seus discípulos; e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 A̱ma ihyan chahn ne, Simón, ne chaconahn Dihvo vo che duche ye Pedro. Ihyan chena̱hn ne, Andrés, dihno Simón ma̱n, Jacobo ma̱n, Jua̱n ma̱n, Felipe ma̱n, Bartolomé ma̱n,
14 Simão (a quem ele também chamou Pedro), e André, seu irmão, Tiago e João, Filipe e Bartolomeu,
15 Mateo ma̱n, Tomás ma̱n, Jacobo, da̱ya Alfeo ma̱n, Simón Zelote ma̱n,
15 Mateus e Tomé, Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote,
16 Judas, dihno Jacobo ma̱n. Namin nduco a̱ma se Judas Iscariote, sa̱hn min che ndihcue ndeh se Dihvo vo.
16 e Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que também foi o traidor.
17 Cuenchahn Dihvo vo cuete me, ne ndo ye a̱ma ya ico nduco ihyan chahn. Namin a̱ma ya̱hn ihyan che vate ye esta̱do yahn Judea ma̱n, ya̱n Jerusalén ma̱n, chihto ya̱n Tiro nduco Sidón ma̱n, ndo da̱ma ye min nduco ye. Nda̱ nducoya̱ca ihyan chahn, te nahn cahnevan ye che ricuahn Dihvo vo ma̱n, nahn ye che din Dihvo vo che ndoyahn ye ma̱n.
17 E, descendo com eles, parou em uma planície, na companhia de seus discípulos, e uma grande multidão de povo de toda a Judeia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo, e para serem curados das suas enfermidades,
18 Namin ndetenda̱h Dihvo vo vaco chihnga̱ che chenun ihyan.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos, e eles eram curados.
19 Ihyan che cah ye ne, nahn nahn ta̱h ye Dihvo vo yahn che quenan cuma ye vederihquentiyon chahte, ne nducoya̱ca ihyan che tihca̱ redin ye ne, ndeta̱hno rendoyahn ye.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía virtude dele, e curava a todos.
20 Tuhme ndihchero Dihvo vo Jesucristo ihyan che rinduco ye ihyan, ne ra̱hn ye ri ye ihyan:
20 E ele levantando os olhos para os seus discípulos, disse: Abençoados sois vós, os pobres; porque vosso é o reino de Deus.
21 ’Ndah ro yahn nchuhn che nahn cahnevan ne Ndudo yahn Dendiohs, te din ye conahn ne.
21 Abençoados sois vós, que agora tendes fome; porque sereis fartos. Abençoados sois vós, que agora chorais; porque haveis de rir.
22 ’Ndah ro yahn nchuhn cuahn che ca̱va u che rinducó nducoya̱ca ihyan, co ta̱n ihyan nduco ne ma̱n, hua co ndihche ye nchuhn ma̱n, ca̱hva ye nduco ne ma̱n, ndere ca̱hma ye te duhtuno ihyan ne ma̱n.
22 Abençoados sereis quando os homens vos odiarem, e quando eles vos separarem da sua companhia, e vos insultarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 Ro che tihca̱ din ihyan nduco ne ne, nda̱hca̱ che ca̱h yeno ne chedave yahn ne, te cuahn che nda̱ ne vahchetero ne, a va ya̱n che ndah ca̱va ne. Nda̱hca̱ che neca̱hco ne te ihyan ndico yahn ihyan ta̱n chahn ne, a tihca̱ din ye nduco ihyan profeta.
23 Regozijai-vos nesse dia, e salteis de alegria, porque eis que é grande a vossa recompensa no céu; porque de maneira semelhante faziam os seus pais aos profetas.
24 ’Ate yah rí ca̱va ihyan cuihca, te atena̱n ma̱n ro cuh che vate ye vedeyeno.
24 Mas ai de vós que sois ricos! Porque já recebestes a vossa consolação.
25 ’Yah rí ca̱va ihyan che hua rendotenan ye Ndudo yahn Dendiohs che ra̱hco ye, te nda̱ ro che ndotenan ye.
25 Ai de vós que estais fartos! Porque tereis fome. Ai de vós que agora rides! Porque haveis de lamentar e chorar.
26 ’Yah rí ca̱va ihyan che ra̱hn nducoya̱ca ihyan che ndah ihyan ye, te ihyan ndico yahn ihyan chahn tihca̱ ra̱hn ye yahn ihyan che din ca̱ ye che profeta ye.
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós! Porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 ’Rá̱hn rí nchuhn: codin yahino ne ihyan che hua ri rendihche ye nchuhn. Codin ne che ndah nduco ihyan che ta̱n ye nduco ne.
27 Mas a vós que ouvis, eu digo: Amai aos vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 Ndah ca̱hma ne yahn ihyan che ra̱hva ye nduco ne, cova̱h ne ca̱va ye.
28 abençoai os que vos amaldiçoam, e orai pelos que vos maltratam.
29 Ndete che va ihyan che din ta̱n ye nduco ne ne, hua da̱ma co ne nduco ye. Ndete che nahn cahnevi ihyan tino rendiche nchuhn ne, tahque ndah cuahnecun ne che cahnevi ye nde cahteca ne che co che cuhma ne nduco ye.
29 Ao que te ferir em uma face, oferece-lhe também a outra; e ao que te tomar a capa, não o proíba de tirar-te a túnica também.
30 Adecoduhno ihyan che ca̱ca ye dehtenduh yahn ne, coca̱h ne, ne ihyan che cahnevi ye deh che va yahn ne ne, hua nda̱ca ne.
30 Dá para cada homem que te pedir; e aquele que levar os teus bens, não lhe exijas que os devolva.
31 Nduhca̱ che nahn nchuhn che ndah din nducoya̱ca ihyan nduco ne ne, tihca̱ codin ne che ndah nduco ye.
31 E assim como quereis que os homens vos façam, fazei-lhes igualmente.
32 ’Ndete che din yahino nchuhn dema̱n ihyan che yahino ye nchuhn ne, ¿dehra cochihve yahn ne? Nde ihyan che duhtuno ihyan ye ne, tihca̱ redin ye.
32 Porque, se amardes aos que vos amam, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também amam os que os amam.
33 Ndete che dema̱n ihyan che ndah ihyan ye nduco nchuhn, ndah din ne nduco ye ne, ¿dehra cochihve yahn ne? Nde ihyan che duhtuno ihyan ye ne, tihca̱ redin ye.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também fazem o mesmo.
34 Ndete che dema̱n ihyan che co nedihve ye yahn nchuhn, ca̱h ne, tumanan ye ne, ¿dehra cochihve yahn ne? Nde ihyan che duhtuno ihyan ye ne, tihca̱ reca̱h ye, retumanan combiero yahn ye che co nedihve ye yahn vih.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também emprestam aos pecadores, para receberem novamente outro tanto.
35 Ate nchuhn ne, codin yahino ne nde ihyan che hua ri rendihche ye nchuhn. Codin ne che ndah. Coca̱h nchuhn, tumanan ihyan, nde hua cuahtenan rino ne che nevihve yahn ne. Ndete che tihca̱ din nchuhn ne, Dendiohs, ihyan min che a̱ma yudo vederihquentiyon yahn ye ne, nda̱hco menun ndahva ye yahn ne, nedin da̱ya ye nchuhn, te ihyan min ne, ndah ye nde nduco ihyan che duhtuno ihyan ye ma̱n, ihyan che nde hua reneca̱h ye nundihve cuahn ihyan ma̱n.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes de volta, e será grande a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é bondoso para com os ingratos e para com os maus.
36 Nduhca̱ che renan va̱hino Chida nchuhn nducoya̱ca ihyan ne, tihca̱ codin ne.
36 Sede, pois, misericordiosos, assim como vosso Pai também é misericordioso.
37 ’Hua nda̱hchenan nchuhn ihyan, ne hua conan cuma che techeca̱de Dendiohs yahn ne yahn nunde min, din ye castigo nchuhn. Cuenchahco ne yahn ihyan, ne nchahco Dendiohs yahn ne.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Codin nchuhn che ndah nduco ihyan, ne din Dendiohs che ndah nduco ne, nde tihdena̱n ca ye nda̱hco menun ye yahn ne. Tihca̱, te nduhca̱ che redin ne nduco ihyan ne, atihnoca̱ nda̱hco menun Dendiohs yahn ne.
38 dai, e vos será dado, boa medida, prensada, sacudida e transbordante, os homens vos darão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes vos medirão novamente.
39 Tuhme nte Dihvo vo ejemplo cuh, chihnevan ihyan chahn:
39 E falou-lhes uma parábola: Pode um cego conduzir um cego? Não cairão ambos na cova?
40 Tahque devano ihyan ricuahn che co a̱ma sa̱hn che rahn. Ate cuihno cuahn sa̱hn min ne, anduhneva che devano ihyan ricuahn yahn se ne, tihca̱ codevano se. Hua chuhnan vededevano yahn se.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 ’Ndete che rihco nchuhn cuda̱do nunde yahn ta̱ma ca ihyan, ne hua retumaca̱h ne nunde yahn ma̱n ne ne, anduhneca̱ ndete che ndihchero ne a̱ma iya̱ca che quenun ndutena̱n ye, ate nde hua retumacadino ne che quenun a̱ma vihto ndutena̱n ma̱n ne.
41 E por que tu reparas no cisco que está no olho de teu irmão, e não reparas na viga que está no teu próprio olho?
42 Ndete che tihca̱ ne, o na̱n o chende ne. Nde hua quena̱n yahn ne che ca̱hma ne co ne ihyan: “Conán di ca̱va che hua condihque nunde”, te nde hua retumacadino ne che tahque chihnga̱ redin ma̱n ne. Tahque ndah che dinoca ca̱hcoma̱n ne che chihnga̱ redin ne, tuhme co conan ne ihyan ca̱va che runeca̱de cochica ye.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o cisco que está no teu olho, não reparando tu mesmo na viga que está no teu próprio olho? Hipócrita, tira primeiro a viga do teu próprio olho, e, então, verás claramente para tirar o cisco que está no olho de teu irmão.
43 ’Ya̱hn nda̱ta che ndah ne, ndah ndute yahn, ne ya̱hn nda̱ta che hua ndah ne, hua ndah ndute yahn.
43 Porque não há árvore boa que produza mau fruto, nem árvore má que produza bom fruto.
44 A̱ma ya̱hn nda̱ta ne, ro deh ya̱hn cuahn che ri ndute yahn. Ndute higo ne, hua retun ihyan tin ya̱hn ya̱n, nde hua retun ye uva na̱n dihyo ya̱n.
44 Porque toda árvore é reconhecida pelo seu próprio fruto. Porque dos espinheiros o homem não colhe figos, nem de um arbusto se colhe uvas.
45 Ihyan che ndah ye ne, redin ye dehtenduh che ndah, te ndah chedave yahn ye, ne ihyan che hua ndah ye ne, redin ye dehtenduh che hua ndah, te hua ndah chedave yahn ye. Na̱n ndudo yahn ihyan ne, rihcoro nduhca̱ ihyan ye.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o que é bom, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o que é mau; porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 ’¿Dehco che ra̱hn nchuhn ri ne u: “Dihve nuhn, Dihve nuhn ne”?, te hua redinahn ne che rihquentiyón.
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis as coisas que eu digo?
47 Adecoduhno ihyan che renda̱ ye ná̱n ma̱n, che rihnevan ye che rá̱hn ma̱n, che redinahn ye che rihquentiyón ma̱n ne, ca̱hmá có nchuhn duh nduhca̱ ye.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem ele é semelhante;
48 Ihyan min ne, nduhca̱ ihyan che chihno ye va̱co ye, ne ya̱no chino ye nde na̱n ya̱va, ne min chihco ye name yahn. Cuahn che chihta ico ne, a̱ma dito chahn nune na̱n vah me. Ate hua chi quenda nune vah me, te na̱n ya̱va va name yahn.
48 ele é semelhante a um homem que edificou uma casa, e cavou fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, a corrente batia veementemente sobre aquela casa, e não a pôde abalar, pois esta estava fundada sobre a rocha.
49 Me ihyan che rihnevan ye ndudo yáhn, ne hua redinahn ye ne, ihyan min ne, nduhca̱ ta̱ma ihyan che chihno ye va̱co ye, nde hua chihco ye name yahn. Cuahn che chihta ico ne, a̱ma dito chahn nune na̱n vah me. Ndora vah me, ne chihno chinda.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra, sem alicerces; na qual a corrente batia veementemente, e imediatamente desabou; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.