Lucas 4
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NTLH
1 Dihvo vo ne, quenun Vaco Ndah yahn Dendiohs ihyan, ne chica ye min ico Jordán. Din Vaco Dendiohs che cuahn ye ya̱hn na̱n che metah duhva.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto.
2 Min quenan ye o raco ro, ne chundah ne, retumarande se ihyan. Nducuahn ro min ne, hua cheh ye, ne chihno min ne, chi cuico ye.
2 Ali ele foi tentado pelo Diabo durante quarenta dias. Nesse tempo todo ele não comeu nada e depois sentiu fome.
3 Tuhme ra̱hn chundah me ri se ihyan:
3 Então o Diabo lhe disse: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra vire pão.
4 Ndahconan Dihvo vo yahn se:
4 Jesus respondeu:
5 Tuhme quenda chundah me Dihvo vo a̱ma tingüete ya̱co, ne venchahteno na̱hma se ihyan nducuahn vederihquentiyon che va iyehnse.
5 Aí o Diabo levou Jesus para o alto, mostrou-lhe num instante todos os reinos do mundo
6 Ra̱hn se ri se ihyan:
6 e disse: — Eu lhe darei todo este poder e toda esta riqueza, pois tudo isto me foi dado, e posso dar a quem eu quiser.
7 Ndete che cahntihya ne ná̱n, ndeva ne yavená̱n ne, co yahn ne nducuahn.
7 Isto tudo será seu se você se ajoelhar diante de mim e me adorar.
8 Ra̱hn Dihvo vo ri ye sa̱hn:
8 Jesus respondeu:
9 Tuhme quenda se ihyan tin ya̱co chahte yahn ya̱n Jerusalén, ne ra̱hn se ri se ihyan:
9 Depois o Diabo o levou a Jerusalém e o colocou na parte mais alta do Templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 Hua dehva co yahn ne, te a ndirun na̱n Ndudo yahn Dendiohs:
10 pois as Escrituras Sagradas afirmam: “Deus mandará que os seus anjos cuidem de você.
11 din ye cuda̱do ndih ca̱va che hua dehva co yahn ne.
11 Eles vão segurá-lo com as suas mãos, para que nem mesmo os seus pés sejam feridos nas pedras.”
12 Ra̱hn Dihvo vo ri ye sa̱hn:
12 Então Jesus respondeu:
13 Cuahn che chihno tumarande chundah me Dihvo vo ne, cona̱hn se. Quenan rino se nde nda̱ a̱ma ro che nda̱hca̱ ca̱va se.
13 Quando o Diabo acabou de tentar Jesus de todas as maneiras, foi embora por algum tempo.
14 Dihvo vo ne, quenan cuma ye vederihquentiyon yahn Vaco Ndah yahn Dendiohs, ne cona̱hn ye esta̱do yahn Galilea. Nducuahn ya̱n ne, a̱ma chetuhn ndudo yahn vederihquentiyon che quenan cuma ye.
14 Jesus voltou para a região da Galileia, e o poder do Espírito Santo estava com ele. As notícias a respeito dele se espalhavam por toda aquela região.
15 Ricuahn ye chete ya̱co, ne rendeva nducoya̱ca ihyan yavena̱n ye.
15 Ele ensinava nas sinagogas e era elogiado por todos.
16 Nda̱ Dihvo vo ya̱n Nazaret na̱n che chihta ye, ne rahn ye ya̱co ndate ndate, ro che rahte tuhno ihyan. A̱ma ro ne, chenda̱ ye chete ya̱co, ne chandi ye ca̱va che cuahndudo ye Ndudo yahn Dendiohs.
16 Jesus foi para a cidade de Nazaré, onde havia crescido. No sábado, conforme o seu costume, foi até a sinagoga . Ali ele se levantou para ler as Escrituras Sagradas ,
17 Sa̱hn che redin cuda̱do ya̱co me ne, ca̱h se ca̱ca che dirun ihyan profeta Isaías ihyan. Cuahn che nta̱ ye ca̱ca me ne, cahndudo ye na̱n che ndirun tuhca̱:
17 e lhe deram o livro do profeta Isaías. Ele abriu o livro e encontrou o lugar onde está escrito assim:
18 Vaco Dihvé Dendiohs ne, quenun u.
18 “O Senhor me deu o seu Espírito.
19 Dín che co ro na̱n ihyan che hua ro na̱n ye ma̱n,
19 e anunciar que chegou o tempo
20 Chihno min ne, ndechetihve Dihvo vo ca̱ca me, neca̱h ye sa̱hn che redin cuda̱do ya̱co me, ne chihnde ye. Nducoya̱ca ihyan che chenun ye chete ya̱co me ne, vateya̱n ye numacuahn vedenecun.
20 Jesus fechou o livro, entregou-o para o ajudante da sinagoga e sentou-se. Todas as pessoas ali presentes olhavam para Jesus sem desviar os olhos.
21 Tuhme ra̱hn ye:
21 Então ele começou a falar. Ele disse:
22 Chi yeno nducoya̱ca ihyan nduco Dihvo vo, ne rahn ino ye yahn ndudo ndah che rente ye. Ate cana̱n tumerune ye va̱n ma̱n ye nduco vih:
22 Todos começaram a elogiar Jesus, admirados com a sua maneira agradável e simpática de falar, e diziam: — Ele não é o filho de José?
23 Ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan chahn:
23 Então Jesus disse:
24 Quendi Dihvo vo, ne ra̱hn ye:
24 E continuou:
25 Ro mena̱n me ne, a̱ma chihnde cuico, te hua chan co ino nduyo quenan ma̱hn. Ro min ne, a̱ma vate nda̱hta va̱h nación yahn Israel, ne andahre min quenan ihyan profeta Elías,
25 Eu digo a vocês que, de fato, havia muitas viúvas em Israel no tempo do profeta Elias, quando não choveu durante três anos e meio, e houve uma grande fome em toda aquela terra.
26 ate hua dechuh Dendiohs ihyan, ca̱va che conan ye nde a̱ma nda̱hta va̱h chahn. Tahque ndah ye ne, dechuh ye ihyan, ca̱va che conan ye a̱ma nda̱hta va̱h yahn ta̱ma nación che va te ya̱n Sarepta, nino ya̱n Sidón.
26 Porém Deus não enviou Elias a nenhuma das viúvas que viviam em Israel, mas somente a uma viúva que morava em Sarepta, perto de Sidom.
27 Ta̱ma yune ne, a nación yahn Israel, vate a̱ma ya̱hn ihyan che ndi ye cah che recha̱ yute. Min quenan profeta Eliseo, ne namin hua din ye che ndoyahn nde a̱ma ihyan chahn. Ate din ye che ndoyahn a̱ma sa̱hn nación yahn Siria che duche se Naamán, andahre sa̱hn ta̱ma nación se.
27 Havia também muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas nenhum deles foi curado. Só Naamã, o sírio, foi curado.
28 Cuahn che chihnevan ihyan che chenun ye chete ya̱co me che tihca̱ ra̱hn Dihvo vo ne, a̱ma chi ta̱n ye.
28 Quando ouviram isso, todos os que estavam na sinagoga ficaram com muita raiva.
29 Ndeta̱hno necuan ihyan chahn, ne quenda ye ihyan numacuahn vedeta̱n cua̱hn chihto ya̱n na̱n a̱ma tin ya̱va ya̱co ca̱va che deca̱va ye ihyan.
29 Então se levantaram, arrastaram Jesus para fora da cidade e o levaram até o alto do monte onde a cidade estava construída, para o jogar dali abaixo.
30 Ate hua chi din ihyan chahn tihca̱, te chuh Dihvo vo va̱n nducoya̱ca ye, ne cuahn ye.
30 Mas ele passou pelo meio da multidão e foi embora.
31 Nda̱ Dihvo vo Jesucristo ya̱n Capernaum, esta̱do yahn Galilea, ne ndate ndate, ro che rahte tuhno ihyan, ricuahn ye chete ya̱co.
31 Então Jesus foi para Cafarnaum, uma cidade da região da Galileia. Ali ele ensinava o povo nos sábados.
32 Ihyan che rihnevan ye che ricuahn Dihvo vo ne, a̱ma rahn ino ye, te numacuahn vederihquentiyon yahn ye ricuahn ye.
32 Eles estavam muito admirados com a sua maneira de ensinar, pois Jesus falava com autoridade.
33 A̱ma yune ne, chenda̱ Dihvo vo chete ya̱co me, ne min quenun a̱ma sa̱hn che quenun vaco chihnga̱ sa̱hn. A̱ma dito cah se:
33 Havia um homem na sinagoga que estava dominado por um demônio. O homem gritou:
34 ―Ndih, Jesús yahn ya̱n Nazaret, ¿dehco che reca̱hdenun ne yune yahn nuhn? ¿A cochi ne che decuihno ne nuhn ne? U devano duh ndih. Ndih che Da̱ya Dendiohs.
34 — Ei, Jesus de Nazaré! O que você quer de nós? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem é você: é o Santo que Deus enviou!
35 Chihquentiyon Dihvo vo vaco chihnga̱ me:
35 Então Jesus ordenou ao demônio: Em frente de todos, o demônio atirou o homem no chão e saiu dele sem lhe causar nenhum ferimento.
36 Nducoya̱ca ye ne, a̱ma dihya ye chi, ne rente ye va̱n ma̱n ye nduco vih:
36 Todos ficaram espantados e diziam uns para os outros: — Que tipo de palavras são essas? Este homem, com autoridade e poder, expulsa os espíritos maus, e eles vão embora.
37 Numachahte esta̱do yahn Galilea, chetuhn ndudo yahn vederihno che redin Dihvo vo.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam por toda aquela região.
38 Chihno min ne, ndiquenda̱h Dihvo vo chete ya̱co me, ne cuahn ye ndeva̱co Simón. Inda̱hn Simón ne, quendihte ye, ndi ye cah ihno. Chica ihyan ndeva̱co ye Dihvo vo che din ye che ndoyahn ye.
38 Jesus saiu da sinagoga e foi até a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre alta; e contaram isso a Jesus.
39 Chahn nda̱ ye na̱n ihyan min, ne chihquentiyon ye che cuavi cah me. Ndeta̱hno ndoyahn ihyan min, ne necuan ye, ca̱h ye, cheh Dihvo vo nduco combiero yahn ye.
39 Aí ele foi, parou ao lado da cama dela e deu uma ordem à febre. A febre saiu da mulher, e, no mesmo instante, ela se levantou e começou a cuidar deles.
40 Ura che a chehche ya̱hn ne, quenda ihyan nducoya̱ca ihyan cah yahn ye che ndeh na̱n cah ndi ye, cuahn ye na̱n Dihvo vo. Nahn ta̱h ye queri a̱ma ihyan cah chahn, ne ndoyahn ye.
40 Depois de anoitecer , todos os que tinham amigos enfermos, com várias doenças, os levaram a Jesus. Ele pôs as suas mãos sobre cada um deles e os curou.
41 Va̱n ihyan cah chahn ne, nduco a̱ma ya̱hn ihyan che chenun vaco chihnga̱ ihyan, ne ndetenda̱h Dihvo vo vaco chihnga̱ chahn. Cuahn che rendiquenda̱h ne, rah:
41 Os demônios saíram de muitas pessoas, gritando: — Você é o Filho de Deus! Eles sabiam que Jesus era o
42 Ta̱ma ro cuahn che a chi dave ne, cuahn Dihvo vo a̱ma cua̱n na̱n che metah duhva, ne min cuahn ihyan ya̱n, quenuhn ye ihyan. Nta̱ca ihyan chahn ihyan, ne ra̱hn ye nduco ye che hua nda̱ca ye min, te nahn ihyan chahn che conan ca ye.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu da cidade e foi para um lugar deserto. Mas a multidão começou a procurá-lo, e, quando o encontraram, eles não queriam deixá-lo ir embora.
43 Ate ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan:
43 Mas Jesus disse:
44 Tuhme quechica ye nduh ya̱n nduh ya̱n, esta̱do yahn Galilea, ricuahn ye chete ya̱co.
44 E ele anunciava a mensagem nas sinagogas de todo o país.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.