Lucas 1

El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 A̱ma ya̱hn ihyan, dirun ye rine quenan yahn dehtenduh che chi va̱n uvo,
1 Muitos se propuseram a escrever uma narração dos acontecimentos que se cumpriram entre nós.
2 nduhca̱ che a rente ihyan che, nde ro che cana̱n, ndihchero ma̱n ye ma̱n, cahndudo ye Ndudo yahn Dendiohs ma̱n.
2 Usaram os relatos que nos foram transmitidos por aqueles que, desde o princípio, foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 Ndih Teófilo che yahinó ndih, namin ra̱hcó che nda̱hca̱ che tihca̱ dín. Chemin che ndeh nduyo nedin da̱má nduco cuda̱do, ndudo yahn queri a̱ma che chi. Ma̱n ne, a dirún yahn ne nducuahn chemin,
3 Depois de investigar tudo detalhadamente desde o início, também decidi escrever-lhe um relato preciso, excelentíssimo Teófilo,
4 ca̱va che codevano ndah ne te cua̱co ndudo che chicuahn ihyan ndih.
4 para que tenha plena certeza de tudo que lhe foi ensinado.
5 Cuahn che quenan Herodes rey yahn Judea ne, chihnde a̱ma chidocuya̱n che duche ye Zacarías, nda̱ta yahn Abías. Ihyan nda̱hta yahn ye ne, duche ye Elisabet, nda̱ta yahn Aarón.
5 Quando Herodes era rei da Judeia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que fazia parte do grupo sacerdotal de Abias. Sua esposa, Isabel, também pertencia à linhagem sacerdotal de Arão.
6 Nduh che o ye ne, ndah ihyan ye, ne redinahn ye nducuahn che rihquentiyon Dihvo vo Dendiohs.
6 Zacarias e Isabel eram justos aos olhos de Deus e obedeciam cuidadosamente a todos os mandamentos e estatutos do Senhor.
7 Ate metah da̱ya ye, te Elisabet ne, hua renda̱ca da̱ya ye. Ava̱ne ne, nduh che o ye ne, a ndico ye.
7 Não tinham filhos, pois Isabel era estéril, e ambos já estavam bem velhos.
8 A̱ma yune ne, quenda̱h yahn chidocuya̱n che combiero yahn Zacarías che cova̱h ye na̱n Dendiohs.
8 Certo dia, Zacarias estava servindo diante de Deus no templo, pois seu grupo realizava o trabalho sacerdotal, conforme a escala.
9 Chidocuya̱n chahn ne, ro ro redin ye sortear deh ntiyon din queri a̱ma ye, ne ro min ne, quenda̱h yahn Zacarías che conda̱ ye chete ya̱co chahte yahn Dihvo vo, ca̱hcoya̱hn ye cuhn.
9 Foi escolhido por sorteio, como era costume dos sacerdotes, para entrar no santuário do Senhor e queimar incenso.
10 Ura che riche cuhn me ne, reva̱h nducoya̱ca ihyan ya̱n, chenun ye cua̱hn chevah.
10 Enquanto o incenso era queimado, uma grande multidão orava do lado de fora.
11 Tuhme chihndero a̱ma ángel che dechuh Dendiohs, chandi ye na̱n Zacarías la̱do ta̱h cua̱co yahn na̱n ta.
11 Então um anjo do Senhor lhe apareceu, à direita do altar de incenso.
12 Cuahn che ndihchero Zacarías ángel me ne, a̱ma dihya ye chi.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou muito abalado e assustado.
13 Ate ra̱hn ángel me ri ye ihyan:
13 O anjo, porém, lhe disse: “Não tenha medo, Zacarias! Sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, lhe dará um filho, e você o chamará João.
14 A̱ma co yene, ne namin co yeno a̱ma ya̱hn ihyan che cuhndeya̱n se,
14 Você terá grande satisfação e alegria, e muitos se alegrarão com o nascimento do menino,
15 te daye ne, chahte vederihquentiyon ca̱h Dendiohs, conan cuma se. Hua cuh se vino, nde hua cuh se nde a̱ma na̱n nune che din che cocoh se. Conun Vaco Ndah yahn Dendiohs sa̱hn nde ro che ametah cuhndeya̱n se.
15 pois ele será grande aos olhos do Senhor. Nunca tomará vinho nem outra bebida forte. Será cheio do Espírito Santo, antes mesmo de nascer.
16 A̱ma ya̱hn ihyan nación yahn Israel, din se che ndaconan cotahno ye Dihve ye Dendiohs.
16 Fará muitos israelitas voltarem ao Senhor, seu Deus.
17 Nda̱ se tahque mena̱n ca che co Dihvo vo, conan cuma se vederihquentiyon nduhca̱ che quenan cuma Elías, ca̱va che ndoya̱n ihyan nduco indihte yahn ye ma̱n, ca̱va che cotahno ihyan Ndudo yahn Dendiohs nduhca̱ che ritahno ihyan che ndah ihyan ye na̱n Dendiohs ma̱n. Tihca̱ ca̱hcoya̱n se chedave yahn a̱ma ya̱hn ihyan, ca̱va che nevahnecun ye Dihvo vo.
17 Será um homem com o espírito e o poder de Elias, e preparará o povo para a vinda do Senhor. Fará o coração dos pais voltar para seus filhos e levará os rebeldes a aceitarem a sabedoria dos justos”.
18 Chiquerune Zacarías ángel me:
18 Zacarias disse ao anjo: “Como posso ter certeza de que isso acontecerá? Já sou velho, e minha mulher também é de idade avançada”.
19 Ndahconan ángel me yahn ye:
19 O anjo respondeu: “Sou Gabriel, e estou sempre na presença de Deus. Foi ele quem me enviou para lhe trazer estas boas-novas.
20 Ndudo che a rá̱hn ndoque ne, va che conahn, ate nducote hua chitehne ne, co lihme di, ne hua co nte nde nda̱ ro che cuhndeya̱n daye.
20 Agora, porém, você ficará mudo até os dias em que essas coisas acontecerão, pois não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no devido tempo”.
21 Numanahn min ne, ihyan ya̱n chahn ne, chenan rino ye, ne rahn ino ye che a̱ma rendah Zacarías chete ya̱co.
21 Enquanto isso, o povo esperava Zacarias sair do santuário e se perguntava por que ele demorava tanto.
22 Cuahn che ndiquenda̱h ye ne, redin ta̱h redin na̱n ye, te chi lihme ye. Tuhme chenahn ihyan chahn che ndihchero ye a̱ma vederihno chete ya̱co.
22 Quando finalmente saiu, não conseguia falar com eles, e perceberam por seus gestos e seu silêncio que ele havia tido uma visão no santuário.
23 Cuahn che chihno ndate che quenan Zacarías ntiyon min ne, cona̱hn ye ndeva̱co ye.
23 Ao fim de seus dias de serviço no templo, Zacarias voltou para casa.
24 Chuh neve ro min ne, a quenun da̱ya ihyan nda̱hta yahn ye Elisabet. Ihyan min ne, quenun ye vah; hua chahn ye nde a̱ma cua̱n chete che uhn iyo, ne ndedecadino ye:
24 Pouco tempo depois, sua esposa, Isabel, engravidou e não saiu de casa por cinco meses.
25 “Dihvé Dendiohs din ye vederihno cuh nducó. Ma̱n ne, ametah co cuihná̱n na̱n ihyan.”
25 “Como o Senhor foi bom para mim em minha velhice!”, exclamou ela. “Tirou de mim a humilhação pública de não ter filhos!”
26 Chihno te a̱n iyo ne, tahve tun Dendiohs ángel Gabriel, cuahn ye a̱ma ya̱n lihn che duche Nazaret, esta̱do yahn Galilea.
26 No sexto mês da gestação de Isabel, Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, uma cidade da Galileia,
27 Nda ye ndudo che dechuh Dendiohs yahn a̱ma nda̱hta ntuco che duche ye María. Nda̱hta me ne, a va ndudo yahn ye che cahneva̱co ye nduco José, a̱ma ihyan che nda̱ta yahn David.
27 a uma virgem de nome Maria. Ela estava prometida em casamento a um homem chamado José, descendente do rei Davi.
28 Cuahn che nda̱ ángel me na̱n che quenun nda̱hta me ne, ra̱hn ye ri ye ihyan:
28 Gabriel apareceu a ela e lhe disse: “Alegre-se, mulher favorecida! O Senhor está com você!”.
29 Cuahn che chihnevan ye che ra̱hn ángel me ne, cuahn ino ye, ne ndedecadino ye: “¿Dehra cuande che tihca̱ ra̱hn ye nducó?”
29 Confusa, Maria tentou imaginar o que o anjo quis dizer.
30 Tuhme ra̱hn ángel me ri ye ihyan:
30 “Não tenha medo, Maria”, disse o anjo, “pois você encontrou favor diante de Deus.
31 Ma̱n ne, nda̱ca a̱ma daye, ne conehn che duche ye, JESUS.
31 Ficará grávida e dará à luz um filho, e o chamará Jesus.
32 Ihyan min ne, a̱ma chahte vederihquentiyon conan cuma ye, te Da̱ya Dendiohs che a̱ma yudo ye ihyan. Dihvo vo Dendiohs ne, nda̱hco ye vederihquentiyon che quenan cuma David ta̱h ye.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu antepassado Davi,
33 Ca̱hcantiyon ye ihyan nación yahn Israel, ne hua cuihno vederihquentiyon yahn ye.
33 e ele reinará sobre Israel para sempre; seu reino jamais terá fim!”
34 Tuhme chiquerune María ángel me:
34 Maria perguntou ao anjo: “Como isso acontecerá? Eu sou virgem!”.
35 Ndahconan ángel me yahn ye:
35 O anjo respondeu: “O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com sua sombra. Portanto, o bebê que vai nascer será santo, e será chamado Filho de Deus.
36 A ndihche che din Dendiohs nduco ta̱hn vih Elisabet. Andahre a ndico te, ne hua renda̱ca da̱ya te, ate ma̱n ne, quenun da̱ya te a chi a̱n iyo,
36 Além disso, sua parenta, Isabel, ficou grávida em idade avançada. As pessoas diziam que ela era estéril, mas ela concebeu um filho e está no sexto mês de gestação.
37 te Dendiohs ne, nducuahn che nahn ye ne, rinahn.
37 Pois nada é impossível para Deus”.
38 Tuhme ra̱hn María:
38 Maria disse: “Sou serva do Senhor. Que aconteça comigo tudo que foi dito a meu respeito”. E o anjo a deixou.
39 A̱ma o ro min ne, cuahn María a̱ma ya̱n che va cua̱hn icoya̱hn, esta̱do yahn Judea.
39 Alguns dias depois, Maria dirigiu-se apressadamente à região montanhosa da Judeia, à cidade
40 Nda̱ ye min ne, min chenda̱ ye chete va̱co Zacarías, ne neca̱h ye Dendiohs Elisabet.
40 onde Zacarias morava. Ela entrou na casa e saudou Isabel.
41 Ndeta̱hn chihnevan Elisabet che neca̱h María Dendiohs ihyan ne, nuhn decua̱h yahn ye che quenun chete ye, ne chiya Vaco Ndah yahn Dendiohs, quenun ihyan.
41 Ao ouvir a saudação de Maria, o bebê de Isabel se agitou dentro dela, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Ra̱hn ye:
42 Em alta voz, Isabel exclamou: “Você é abençoada entre as mulheres, e abençoada é a criança em seu ventre!
43 Di che co chaco Dihvé. ¿Ta̱ca̱ che man cochi quendihchero u?
43 Por que tenho a grande honra de receber a visita da mãe do meu Senhor?
44 Ndeta̱hno che nte Dendiohs u ne, nuhn da̱yá che quenun cheté che chi yeno.
44 Quando ouvi sua saudação, o bebê em meu ventre se agitou de alegria.
45 ¡Ndah ro yehn che chitehne!, te conahn ndoque ndudo che dechuh Dihvo vo Dendiohs.
45 Você é abençoada, pois creu no que o Senhor disse que faria!”.
46 Tuhme ra̱hn María:
46 Maria respondeu: “Minha alma exalta ao Senhor!
47 A̱ma yenó nduco ye, te ndedevahn ye u.
47 Como meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador!
48 Andahre a̱ma cheva̱h u na̱n ye, ate neca̱hco ye u.
48 Pois ele observou sua humilde serva, e, de agora em diante, todas as gerações me chamarão abençoada.
49 te Dendiohs, ihyan min che a̱ma yudo vederihquentiyon yahn ye din ye vederihno nducó.
49 Pois o Poderoso é santo, e fez grandes coisas por mim.
50 Numacuahn ro renan va̱hino ye nducoya̱ca ihyan che renevahnecun ye ihyan.
50 Demonstra misericórdia a todos que o temem, geração após geração.
51 Ihyan min ne, redin ye vederihno rahte.
51 Seu braço poderoso fez coisas tremendas! Dispersou os orgulhosos e os arrogantes.
52 Rehnevi ye vederihquentiyon yahn ihyan che ndina̱n ye,
52 Derrubou príncipes de seus tronos e exaltou os humildes.
53 Rinan ye ihyan che renevahnecun ye Ndudo yahn ye,
53 Encheu de coisas boas os famintos e despediu de mãos vazias os ricos.
54 Redin ye cuda̱do ihyan nación yahn Israel, ne
54 Ajudou seu servo Israel e lembrou-se de ser misericordioso.
55 nduhca̱ che ca̱h ye ndudo yahn ye
55 Pois assim prometeu a nossos antepassados, a Abraão e a seus descendentes para sempre”.
56 Tenduh ino iyo quenan María va̱co Elisabet, tuhme cona̱hn ye ndeva̱co ye.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses, e então voltou para casa.
57 Cuahn che tuno ro yahn Elisabet ne, chihndeya̱n da̱ya ye.
57 Chegado o tempo de seu bebê nascer, Isabel deu à luz um filho.
58 Nducoya̱ca ihyan nino ndeva̱co ye nduco ihyan yahn ye ne, a devano ye te a̱ma quenan va̱hino Dendiohs ihyan, ne chi yeno ye nduco vih.
58 Vizinhos e parentes se alegraram ao tomar conhecimento de que o Senhor havia sido tão misericordioso com ela.
59 Chi nine ro ne, cuahn ihyan ca̱va che conahn ye seña decua̱h me, ne nahn conahn ye che duche se Zacarías, nduhca̱ che duche chida se.
59 Quando o bebê estava com oito dias, eles vieram para a cerimônia de circuncisão. Queriam chamar o menino de Zacarias, como o pai,
60 Ate ra̱hn chaco se.
60 mas Isabel disse: “Não! Seu nome é João!”.
61 Ra̱hn ihyan chahn:
61 Então eles lhe disseram: “Não há ninguém em sua família com esse nome”,
62 Tuhme din ta̱h ye che tumerune ye chida se ta̱ca̱ nahn ye che conan che duche se.
62 e com gestos perguntaram ao pai como queria chamar o bebê.
63 Din ta̱h chida se, chica ye na̱n che dirun ye, ne chaconahn ye: “Jua̱n duche se.” Tuhme cuahn ino ihyan chahn.
63 Ele pediu que lhe dessem uma tabuinha e, para surpresa de todos, escreveu: “Seu nome é João”.
64 A ura min no nuhnde ca̱va chihya Zacarías, ndiquenda̱h ca̱hn ye, ne cana̱n ndeva ye numacuahn vedeyeno yavena̱n Dendiohs.
64 No mesmo instante, Zacarias voltou a falar e começou a louvar a Deus.
65 Nde tahque cuahn ino ihyan chahn chi, ne chetuhn ndudo me numachahte esta̱do yahn Judea.
65 Toda a vizinhança se encheu de temor, e a notícia do que havia acontecido se espalhou por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Nducoya̱ca ihyan che checadino ye ne, rente ye nduco vih:
66 Todos que ficavam sabendo meditavam sobre esses acontecimentos e perguntavam: “O que vai ser esse menino?”. Pois a mão do Senhor estava sobre ele.
67 Chiya Vaco Ndah yahn Dendiohs, quenun Zacarías, ne cahndudo ye:
67 Então seu pai, Zacarias, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 Ndeva vo yavena̱n Dihvo vo Dendiohs yahn Israel, te ndedevahn ye uvo yahn ye.
68 “Seja bendito o Senhor, o Deus de Israel, pois visitou e resgatou seu povo.
69 Va̱n nda̱ta yahn David, ihyan min che dinahn ye ndudo yahn ye ne, a tenda̱hnun ye a̱ma ihyan che ndedevahn ye uvo numacuahn vederihquentiyon yahn ye,
69 Ele nos enviou poderosa salvação da linhagem real de seu servo Davi,
70 nduhca̱ che ca̱h ye ndudo yahn ye ro mena̱n, cahndudo ihyan ndah che profeta yahn ye.
70 como havia prometido muito tempo atrás por meio de seus santos profetas.
71 Tihca̱ ndedevahn ye uvo na̱n nducoya̱ca ihyan che hua ri rendihche ye uvo.
71 Agora seremos salvos de nossos inimigos e de todos que nos odeiam.
72 Renan va̱hino ye indihte yuhn vo, ne redinahn ye ndudo ndah yahn ye che chihco ca̱de ye.
72 Ele foi misericordioso com nossos antepassados ao lembrar-se de sua santa aliança,
73 Ndudo min che ca̱h ye indihte yuhn vo Abraham,
73 o juramento solene que fez com nosso antepassado Abraão.
74 che ndedevahn ye uvo na̱n ihyan che hua ri rendihche ye uvo, ca̱va che numa ino vo ndeva vo yavena̱n ye.
74 Prometeu livrar-nos de nossos inimigos para o servirmos sem medo,
75 Numacuahn ro che cuahtenan vo iyehnse cuh ne, nahn che dave chedave yuhn vo na̱n ye.
75 em santidade e justiça, enquanto vivermos.
76 Di, da̱ya má̱n, cuahndode ndudo yahn Dendiohs, ihyan min che a̱ma yudo vederihquentiyon yahn ye.
76 “E você, meu filhinho, será chamado profeta do Altíssimo, pois preparará o caminho para o Senhor.
77 Cah, checadino ihyan che ndedevahn Dendiohs uvo yahn ye, te nchahco ye nunde yuhn vo.
77 Dirá a seu povo como encontrar salvação por meio do perdão de seus pecados.
78 Dendiohs yuhn vo ne, a̱ma quenan va̱hino ye ihyan iyehnse. Chemin che ca̱ca Da̱ya ye vahchetero,
78 Graças à terna misericórdia de nosso Deus, a luz da manhã, vinda do céu, está prestes a raiar sobre nós,
79 ndedevahn ye ihyan che ca̱hnda yahn ye che vate ye ta̱h vederih, din ye che nda̱hca̱ cuahtenan ye.
79 para iluminar aqueles que estão na escuridão e na sombra da morte e nos guiar ao caminho da paz”.
80 Me sa̱hn dihn me ne, chihta se, ne chi chahte vededevano yahn se. Quechica se ya̱hn na̱n che metah duhva, nde nda̱ ro che cana̱n cahndudo se ndudo yahn Dendiohs, chihnevan ihyan nación yahn Israel.
80 João cresceu e se fortaleceu em espírito. E viveu no deserto até chegar o tempo de se apresentar ao povo de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.