Lucas 1
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NAA
1 A̱ma ya̱hn ihyan, dirun ye rine quenan yahn dehtenduh che chi va̱n uvo,
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 nduhca̱ che a rente ihyan che, nde ro che cana̱n, ndihchero ma̱n ye ma̱n, cahndudo ye Ndudo yahn Dendiohs ma̱n.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Ndih Teófilo che yahinó ndih, namin ra̱hcó che nda̱hca̱ che tihca̱ dín. Chemin che ndeh nduyo nedin da̱má nduco cuda̱do, ndudo yahn queri a̱ma che chi. Ma̱n ne, a dirún yahn ne nducuahn chemin,
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 ca̱va che codevano ndah ne te cua̱co ndudo che chicuahn ihyan ndih.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Cuahn che quenan Herodes rey yahn Judea ne, chihnde a̱ma chidocuya̱n che duche ye Zacarías, nda̱ta yahn Abías. Ihyan nda̱hta yahn ye ne, duche ye Elisabet, nda̱ta yahn Aarón.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Nduh che o ye ne, ndah ihyan ye, ne redinahn ye nducuahn che rihquentiyon Dihvo vo Dendiohs.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Ate metah da̱ya ye, te Elisabet ne, hua renda̱ca da̱ya ye. Ava̱ne ne, nduh che o ye ne, a ndico ye.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 A̱ma yune ne, quenda̱h yahn chidocuya̱n che combiero yahn Zacarías che cova̱h ye na̱n Dendiohs.
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 Chidocuya̱n chahn ne, ro ro redin ye sortear deh ntiyon din queri a̱ma ye, ne ro min ne, quenda̱h yahn Zacarías che conda̱ ye chete ya̱co chahte yahn Dihvo vo, ca̱hcoya̱hn ye cuhn.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 Ura che riche cuhn me ne, reva̱h nducoya̱ca ihyan ya̱n, chenun ye cua̱hn chevah.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Tuhme chihndero a̱ma ángel che dechuh Dendiohs, chandi ye na̱n Zacarías la̱do ta̱h cua̱co yahn na̱n ta.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Cuahn che ndihchero Zacarías ángel me ne, a̱ma dihya ye chi.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 Ate ra̱hn ángel me ri ye ihyan:
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 A̱ma co yene, ne namin co yeno a̱ma ya̱hn ihyan che cuhndeya̱n se,
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 te daye ne, chahte vederihquentiyon ca̱h Dendiohs, conan cuma se. Hua cuh se vino, nde hua cuh se nde a̱ma na̱n nune che din che cocoh se. Conun Vaco Ndah yahn Dendiohs sa̱hn nde ro che ametah cuhndeya̱n se.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 A̱ma ya̱hn ihyan nación yahn Israel, din se che ndaconan cotahno ye Dihve ye Dendiohs.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Nda̱ se tahque mena̱n ca che co Dihvo vo, conan cuma se vederihquentiyon nduhca̱ che quenan cuma Elías, ca̱va che ndoya̱n ihyan nduco indihte yahn ye ma̱n, ca̱va che cotahno ihyan Ndudo yahn Dendiohs nduhca̱ che ritahno ihyan che ndah ihyan ye na̱n Dendiohs ma̱n. Tihca̱ ca̱hcoya̱n se chedave yahn a̱ma ya̱hn ihyan, ca̱va che nevahnecun ye Dihvo vo.
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Chiquerune Zacarías ángel me:
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Ndahconan ángel me yahn ye:
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 Ndudo che a rá̱hn ndoque ne, va che conahn, ate nducote hua chitehne ne, co lihme di, ne hua co nte nde nda̱ ro che cuhndeya̱n daye.
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Numanahn min ne, ihyan ya̱n chahn ne, chenan rino ye, ne rahn ino ye che a̱ma rendah Zacarías chete ya̱co.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 Cuahn che ndiquenda̱h ye ne, redin ta̱h redin na̱n ye, te chi lihme ye. Tuhme chenahn ihyan chahn che ndihchero ye a̱ma vederihno chete ya̱co.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Cuahn che chihno ndate che quenan Zacarías ntiyon min ne, cona̱hn ye ndeva̱co ye.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Chuh neve ro min ne, a quenun da̱ya ihyan nda̱hta yahn ye Elisabet. Ihyan min ne, quenun ye vah; hua chahn ye nde a̱ma cua̱n chete che uhn iyo, ne ndedecadino ye:
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 “Dihvé Dendiohs din ye vederihno cuh nducó. Ma̱n ne, ametah co cuihná̱n na̱n ihyan.”
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 Chihno te a̱n iyo ne, tahve tun Dendiohs ángel Gabriel, cuahn ye a̱ma ya̱n lihn che duche Nazaret, esta̱do yahn Galilea.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Nda ye ndudo che dechuh Dendiohs yahn a̱ma nda̱hta ntuco che duche ye María. Nda̱hta me ne, a va ndudo yahn ye che cahneva̱co ye nduco José, a̱ma ihyan che nda̱ta yahn David.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Cuahn che nda̱ ángel me na̱n che quenun nda̱hta me ne, ra̱hn ye ri ye ihyan:
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 Cuahn che chihnevan ye che ra̱hn ángel me ne, cuahn ino ye, ne ndedecadino ye: “¿Dehra cuande che tihca̱ ra̱hn ye nducó?”
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Tuhme ra̱hn ángel me ri ye ihyan:
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 Ma̱n ne, nda̱ca a̱ma daye, ne conehn che duche ye, JESUS.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 Ihyan min ne, a̱ma chahte vederihquentiyon conan cuma ye, te Da̱ya Dendiohs che a̱ma yudo ye ihyan. Dihvo vo Dendiohs ne, nda̱hco ye vederihquentiyon che quenan cuma David ta̱h ye.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 Ca̱hcantiyon ye ihyan nación yahn Israel, ne hua cuihno vederihquentiyon yahn ye.
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Tuhme chiquerune María ángel me:
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Ndahconan ángel me yahn ye:
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 A ndihche che din Dendiohs nduco ta̱hn vih Elisabet. Andahre a ndico te, ne hua renda̱ca da̱ya te, ate ma̱n ne, quenun da̱ya te a chi a̱n iyo,
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 te Dendiohs ne, nducuahn che nahn ye ne, rinahn.
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 Tuhme ra̱hn María:
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 A̱ma o ro min ne, cuahn María a̱ma ya̱n che va cua̱hn icoya̱hn, esta̱do yahn Judea.
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 Nda̱ ye min ne, min chenda̱ ye chete va̱co Zacarías, ne neca̱h ye Dendiohs Elisabet.
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Ndeta̱hn chihnevan Elisabet che neca̱h María Dendiohs ihyan ne, nuhn decua̱h yahn ye che quenun chete ye, ne chiya Vaco Ndah yahn Dendiohs, quenun ihyan.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Ra̱hn ye:
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 Di che co chaco Dihvé. ¿Ta̱ca̱ che man cochi quendihchero u?
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Ndeta̱hno che nte Dendiohs u ne, nuhn da̱yá che quenun cheté che chi yeno.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 ¡Ndah ro yehn che chitehne!, te conahn ndoque ndudo che dechuh Dihvo vo Dendiohs.
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Tuhme ra̱hn María:
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 A̱ma yenó nduco ye, te ndedevahn ye u.
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 Andahre a̱ma cheva̱h u na̱n ye, ate neca̱hco ye u.
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 te Dendiohs, ihyan min che a̱ma yudo vederihquentiyon yahn ye din ye vederihno nducó.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Numacuahn ro renan va̱hino ye nducoya̱ca ihyan che renevahnecun ye ihyan.
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Ihyan min ne, redin ye vederihno rahte.
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Rehnevi ye vederihquentiyon yahn ihyan che ndina̱n ye,
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 Rinan ye ihyan che renevahnecun ye Ndudo yahn ye,
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Redin ye cuda̱do ihyan nación yahn Israel, ne
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 nduhca̱ che ca̱h ye ndudo yahn ye
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Tenduh ino iyo quenan María va̱co Elisabet, tuhme cona̱hn ye ndeva̱co ye.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Cuahn che tuno ro yahn Elisabet ne, chihndeya̱n da̱ya ye.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Nducoya̱ca ihyan nino ndeva̱co ye nduco ihyan yahn ye ne, a devano ye te a̱ma quenan va̱hino Dendiohs ihyan, ne chi yeno ye nduco vih.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 Chi nine ro ne, cuahn ihyan ca̱va che conahn ye seña decua̱h me, ne nahn conahn ye che duche se Zacarías, nduhca̱ che duche chida se.
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Ate ra̱hn chaco se.
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Ra̱hn ihyan chahn:
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Tuhme din ta̱h ye che tumerune ye chida se ta̱ca̱ nahn ye che conan che duche se.
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Din ta̱h chida se, chica ye na̱n che dirun ye, ne chaconahn ye: “Jua̱n duche se.” Tuhme cuahn ino ihyan chahn.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 A ura min no nuhnde ca̱va chihya Zacarías, ndiquenda̱h ca̱hn ye, ne cana̱n ndeva ye numacuahn vedeyeno yavena̱n Dendiohs.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Nde tahque cuahn ino ihyan chahn chi, ne chetuhn ndudo me numachahte esta̱do yahn Judea.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Nducoya̱ca ihyan che checadino ye ne, rente ye nduco vih:
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Chiya Vaco Ndah yahn Dendiohs, quenun Zacarías, ne cahndudo ye:
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 Ndeva vo yavena̱n Dihvo vo Dendiohs yahn Israel, te ndedevahn ye uvo yahn ye.
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Va̱n nda̱ta yahn David, ihyan min che dinahn ye ndudo yahn ye ne, a tenda̱hnun ye a̱ma ihyan che ndedevahn ye uvo numacuahn vederihquentiyon yahn ye,
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 nduhca̱ che ca̱h ye ndudo yahn ye ro mena̱n, cahndudo ihyan ndah che profeta yahn ye.
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 Tihca̱ ndedevahn ye uvo na̱n nducoya̱ca ihyan che hua ri rendihche ye uvo.
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Renan va̱hino ye indihte yuhn vo, ne redinahn ye ndudo ndah yahn ye che chihco ca̱de ye.
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 Ndudo min che ca̱h ye indihte yuhn vo Abraham,
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 che ndedevahn ye uvo na̱n ihyan che hua ri rendihche ye uvo, ca̱va che numa ino vo ndeva vo yavena̱n ye.
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 Numacuahn ro che cuahtenan vo iyehnse cuh ne, nahn che dave chedave yuhn vo na̱n ye.
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 Di, da̱ya má̱n, cuahndode ndudo yahn Dendiohs, ihyan min che a̱ma yudo vederihquentiyon yahn ye.
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Cah, checadino ihyan che ndedevahn Dendiohs uvo yahn ye, te nchahco ye nunde yuhn vo.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 Dendiohs yuhn vo ne, a̱ma quenan va̱hino ye ihyan iyehnse. Chemin che ca̱ca Da̱ya ye vahchetero,
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 ndedevahn ye ihyan che ca̱hnda yahn ye che vate ye ta̱h vederih, din ye che nda̱hca̱ cuahtenan ye.
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 Me sa̱hn dihn me ne, chihta se, ne chi chahte vededevano yahn se. Quechica se ya̱hn na̱n che metah duhva, nde nda̱ ro che cana̱n cahndudo se ndudo yahn Dendiohs, chihnevan ihyan nación yahn Israel.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.