Lucas 1

El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 A̱ma ya̱hn ihyan, dirun ye rine quenan yahn dehtenduh che chi va̱n uvo,
1 Visto que muitos têm empreendido fazer uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 nduhca̱ che a rente ihyan che, nde ro che cana̱n, ndihchero ma̱n ye ma̱n, cahndudo ye Ndudo yahn Dendiohs ma̱n.
2 segundo no-los transmitiram os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Ndih Teófilo che yahinó ndih, namin ra̱hcó che nda̱hca̱ che tihca̱ dín. Chemin che ndeh nduyo nedin da̱má nduco cuda̱do, ndudo yahn queri a̱ma che chi. Ma̱n ne, a dirún yahn ne nducuahn chemin,
3 também a mim, depois de haver investido tudo cuidadosamente desde o começo, pareceu-me bem, ó excelentíssimo Teófilo, escrever-te uma narração em ordem.
4 ca̱va che codevano ndah ne te cua̱co ndudo che chicuahn ihyan ndih.
4 para que conheças plenamente a verdade das coisas em que foste instruído.
5 Cuahn che quenan Herodes rey yahn Judea ne, chihnde a̱ma chidocuya̱n che duche ye Zacarías, nda̱ta yahn Abías. Ihyan nda̱hta yahn ye ne, duche ye Elisabet, nda̱ta yahn Aarón.
5 Houve nos dias do Rei Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da turma de Abias; e sua mulher era descendente de Arão, e chamava-se Isabel.
6 Nduh che o ye ne, ndah ihyan ye, ne redinahn ye nducuahn che rihquentiyon Dihvo vo Dendiohs.
6 Ambos eram justos diante de Deus, andando irrepreensíveis em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Ate metah da̱ya ye, te Elisabet ne, hua renda̱ca da̱ya ye. Ava̱ne ne, nduh che o ye ne, a ndico ye.
7 Mas não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos avançados em idade.
8 A̱ma yune ne, quenda̱h yahn chidocuya̱n che combiero yahn Zacarías che cova̱h ye na̱n Dendiohs.
8 Ora, estando ele a exercer as funções sacerdotais perante Deus, na ordem da sua turma,
9 Chidocuya̱n chahn ne, ro ro redin ye sortear deh ntiyon din queri a̱ma ye, ne ro min ne, quenda̱h yahn Zacarías che conda̱ ye chete ya̱co chahte yahn Dihvo vo, ca̱hcoya̱hn ye cuhn.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte entrar no santuário do Senhor, para oferecer o incenso;
10 Ura che riche cuhn me ne, reva̱h nducoya̱ca ihyan ya̱n, chenun ye cua̱hn chevah.
10 e toda a multidão do povo orava da parte de fora, à hora do incenso.
11 Tuhme chihndero a̱ma ángel che dechuh Dendiohs, chandi ye na̱n Zacarías la̱do ta̱h cua̱co yahn na̱n ta.
11 Apareceu-lhe, então, um anjo do Senhor, em pé à direita do altar do incenso.
12 Cuahn che ndihchero Zacarías ángel me ne, a̱ma dihya ye chi.
12 E Zacarias, vendo-o, ficou turbado, e o temor o assaltou.
13 Ate ra̱hn ángel me ri ye ihyan:
13 Mas o anjo lhe disse: Não temais, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João;
14 A̱ma co yene, ne namin co yeno a̱ma ya̱hn ihyan che cuhndeya̱n se,
14 e terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 te daye ne, chahte vederihquentiyon ca̱h Dendiohs, conan cuma se. Hua cuh se vino, nde hua cuh se nde a̱ma na̱n nune che din che cocoh se. Conun Vaco Ndah yahn Dendiohs sa̱hn nde ro che ametah cuhndeya̱n se.
15 porque ele será grande diante do Senhor; não beberá vinho, nem bebida forte; e será cheio do Espírito Santo já desde o ventre de sua mãe;
16 A̱ma ya̱hn ihyan nación yahn Israel, din se che ndaconan cotahno ye Dihve ye Dendiohs.
16 converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus;
17 Nda̱ se tahque mena̱n ca che co Dihvo vo, conan cuma se vederihquentiyon nduhca̱ che quenan cuma Elías, ca̱va che ndoya̱n ihyan nduco indihte yahn ye ma̱n, ca̱va che cotahno ihyan Ndudo yahn Dendiohs nduhca̱ che ritahno ihyan che ndah ihyan ye na̱n Dendiohs ma̱n. Tihca̱ ca̱hcoya̱n se chedave yahn a̱ma ya̱hn ihyan, ca̱va che nevahnecun ye Dihvo vo.
17 irá adiante dele no espírito e poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, a fim de preparar para o Senhor um povo apercebido.
18 Chiquerune Zacarías ángel me:
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como terei certeza disso? pois eu sou velho, e minha mulher também está avançada em idade.
19 Ndahconan ángel me yahn ye:
19 Ao que lhe respondeu o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te dar estas boas novas;
20 Ndudo che a rá̱hn ndoque ne, va che conahn, ate nducote hua chitehne ne, co lihme di, ne hua co nte nde nda̱ ro che cuhndeya̱n daye.
20 e eis que ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo hão de cumprir-se.
21 Numanahn min ne, ihyan ya̱n chahn ne, chenan rino ye, ne rahn ino ye che a̱ma rendah Zacarías chete ya̱co.
21 O povo estava esperando Zacarias, e se admirava da sua demora no santuário.
22 Cuahn che ndiquenda̱h ye ne, redin ta̱h redin na̱n ye, te chi lihme ye. Tuhme chenahn ihyan chahn che ndihchero ye a̱ma vederihno chete ya̱co.
22 Quando saiu, porém, não lhes podia falar, e perceberam que tivera uma visão no santuário. E falava-lhes por acenos, mas permanecia mudo.
23 Cuahn che chihno ndate che quenan Zacarías ntiyon min ne, cona̱hn ye ndeva̱co ye.
23 E, terminados os dias do seu ministério, voltou para casa.
24 Chuh neve ro min ne, a quenun da̱ya ihyan nda̱hta yahn ye Elisabet. Ihyan min ne, quenun ye vah; hua chahn ye nde a̱ma cua̱n chete che uhn iyo, ne ndedecadino ye:
24 Depois desses dias Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 “Dihvé Dendiohs din ye vederihno cuh nducó. Ma̱n ne, ametah co cuihná̱n na̱n ihyan.”
25 Assim me fez o Senhor nos dias em que atentou para mim, a fim de acabar com o meu opróbrio diante dos homens.
26 Chihno te a̱n iyo ne, tahve tun Dendiohs ángel Gabriel, cuahn ye a̱ma ya̱n lihn che duche Nazaret, esta̱do yahn Galilea.
26 Ora, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Nda ye ndudo che dechuh Dendiohs yahn a̱ma nda̱hta ntuco che duche ye María. Nda̱hta me ne, a va ndudo yahn ye che cahneva̱co ye nduco José, a̱ma ihyan che nda̱ta yahn David.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Cuahn che nda̱ ángel me na̱n che quenun nda̱hta me ne, ra̱hn ye ri ye ihyan:
28 E, entrando o anjo onde ela estava disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo.
29 Cuahn che chihnevan ye che ra̱hn ángel me ne, cuahn ino ye, ne ndedecadino ye: “¿Dehra cuande che tihca̱ ra̱hn ye nducó?”
29 Ela, porém, ao ouvir estas palavras, turbou-se muito e pôs-se a pensar que saudação seria essa.
30 Tuhme ra̱hn ángel me ri ye ihyan:
30 Disse-lhe então o anjo: Não temas, Maria; pois achaste graça diante de Deus.
31 Ma̱n ne, nda̱ca a̱ma daye, ne conehn che duche ye, JESUS.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, ao qual porás o nome de Jesus.
32 Ihyan min ne, a̱ma chahte vederihquentiyon conan cuma ye, te Da̱ya Dendiohs che a̱ma yudo ye ihyan. Dihvo vo Dendiohs ne, nda̱hco ye vederihquentiyon che quenan cuma David ta̱h ye.
32 Este será grande e será chamado filho do Altíssimo; o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi seu pai;
33 Ca̱hcantiyon ye ihyan nación yahn Israel, ne hua cuihno vederihquentiyon yahn ye.
33 e reinará eternamente sobre a casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Tuhme chiquerune María ángel me:
34 Então Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, uma vez que não conheço varão?
35 Ndahconan ángel me yahn ye:
35 Respondeu-lhe o anjo: Virá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso o que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 A ndihche che din Dendiohs nduco ta̱hn vih Elisabet. Andahre a ndico te, ne hua renda̱ca da̱ya te, ate ma̱n ne, quenun da̱ya te a chi a̱n iyo,
36 Eis que também Isabel, tua parenta concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 te Dendiohs ne, nducuahn che nahn ye ne, rinahn.
37 porque para Deus nada será impossível.
38 Tuhme ra̱hn María:
38 Disse então Maria. Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 A̱ma o ro min ne, cuahn María a̱ma ya̱n che va cua̱hn icoya̱hn, esta̱do yahn Judea.
39 Naqueles dias levantou-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Nda̱ ye min ne, min chenda̱ ye chete va̱co Zacarías, ne neca̱h ye Dendiohs Elisabet.
40 entrou em casa de Zacarias e saudou a Isabel.
41 Ndeta̱hn chihnevan Elisabet che neca̱h María Dendiohs ihyan ne, nuhn decua̱h yahn ye che quenun chete ye, ne chiya Vaco Ndah yahn Dendiohs, quenun ihyan.
41 Ao ouvir Isabel a saudação de Maria, saltou a criancinha no seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo,
42 Ra̱hn ye:
42 e exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito é o fruto do teu ventre!
43 Di che co chaco Dihvé. ¿Ta̱ca̱ che man cochi quendihchero u?
43 E donde me provém isto, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Ndeta̱hno che nte Dendiohs u ne, nuhn da̱yá che quenun cheté che chi yeno.
44 Pois logo que me soou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria dentro de mim.
45 ¡Ndah ro yehn che chitehne!, te conahn ndoque ndudo che dechuh Dihvo vo Dendiohs.
45 Bem-aventurada aquela que creu que se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Tuhme ra̱hn María:
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 A̱ma yenó nduco ye, te ndedevahn ye u.
47 e o meu espírito exulta em Deus meu Salvador;
48 Andahre a̱ma cheva̱h u na̱n ye, ate neca̱hco ye u.
48 porque atentou na condição humilde de sua serva. Desde agora, pois, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 te Dendiohs, ihyan min che a̱ma yudo vederihquentiyon yahn ye din ye vederihno nducó.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Numacuahn ro renan va̱hino ye nducoya̱ca ihyan che renevahnecun ye ihyan.
50 E a sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Ihyan min ne, redin ye vederihno rahte.
51 Com o seu braço manifestou poder; dissipou os que eram soberbos nos pensamentos de seus corações;
52 Rehnevi ye vederihquentiyon yahn ihyan che ndina̱n ye,
52 depôs dos tronos os poderosos, e elevou os humildes.
53 Rinan ye ihyan che renevahnecun ye Ndudo yahn ye,
53 Aos famintos encheu de bens, e vazios despediu os ricos.
54 Redin ye cuda̱do ihyan nación yahn Israel, ne
54 Auxiliou a Isabel, seu servo, lembrando-se de misericórdia
55 nduhca̱ che ca̱h ye ndudo yahn ye
55 {como falou a nossos pais} para com Abraão e a sua descendência para sempre.
56 Tenduh ino iyo quenan María va̱co Elisabet, tuhme cona̱hn ye ndeva̱co ye.
56 E Maria ficou com ela cerca de três meses; e depois voltou para sua casa.
57 Cuahn che tuno ro yahn Elisabet ne, chihndeya̱n da̱ya ye.
57 Ora, completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Nducoya̱ca ihyan nino ndeva̱co ye nduco ihyan yahn ye ne, a devano ye te a̱ma quenan va̱hino Dendiohs ihyan, ne chi yeno ye nduco vih.
58 Ouviram seus vizinhos e parentes que o Senhor lhe multiplicara a sua misericórdia, e se alegravam com ela.
59 Chi nine ro ne, cuahn ihyan ca̱va che conahn ye seña decua̱h me, ne nahn conahn ye che duche se Zacarías, nduhca̱ che duche chida se.
59 Sucedeu, pois, no oitavo dia, que vieram circuncidar o menino; e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Ate ra̱hn chaco se.
60 Respondeu, porém, sua mãe: De modo nenhum, mas será chamado João.
61 Ra̱hn ihyan chahn:
61 Ao que lhe disseram: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Tuhme din ta̱h ye che tumerune ye chida se ta̱ca̱ nahn ye che conan che duche se.
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que se chamasse.
63 Din ta̱h chida se, chica ye na̱n che dirun ye, ne chaconahn ye: “Jua̱n duche se.” Tuhme cuahn ino ihyan chahn.
63 E pedindo ele uma tabuinha, escreveu: Seu nome é João. E todos se admiraram.
64 A ura min no nuhnde ca̱va chihya Zacarías, ndiquenda̱h ca̱hn ye, ne cana̱n ndeva ye numacuahn vedeyeno yavena̱n Dendiohs.
64 Imediatamente a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; louvando a Deus.
65 Nde tahque cuahn ino ihyan chahn chi, ne chetuhn ndudo me numachahte esta̱do yahn Judea.
65 Então veio temor sobre todos os seus vizinhos; e em toda a região montanhosa da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Nducoya̱ca ihyan che checadino ye ne, rente ye nduco vih:
66 E todos os que delas souberam as guardavam no coração, dizendo: Que virá a ser, então, este menino? Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Chiya Vaco Ndah yahn Dendiohs, quenun Zacarías, ne cahndudo ye:
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 Ndeva vo yavena̱n Dihvo vo Dendiohs yahn Israel, te ndedevahn ye uvo yahn ye.
68 Bendito, seja o Senhor Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo,
69 Va̱n nda̱ta yahn David, ihyan min che dinahn ye ndudo yahn ye ne, a tenda̱hnun ye a̱ma ihyan che ndedevahn ye uvo numacuahn vederihquentiyon yahn ye,
69 e para nós fez surgir uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo;
70 nduhca̱ che ca̱h ye ndudo yahn ye ro mena̱n, cahndudo ihyan ndah che profeta yahn ye.
70 assim como desde os tempos antigos tem anunciado pela boca dos seus santos profetas;
71 Tihca̱ ndedevahn ye uvo na̱n nducoya̱ca ihyan che hua ri rendihche ye uvo.
71 para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 Renan va̱hino ye indihte yuhn vo, ne redinahn ye ndudo ndah yahn ye che chihco ca̱de ye.
72 para usar de misericórdia com nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto
73 Ndudo min che ca̱h ye indihte yuhn vo Abraham,
73 e do juramento que fez a Abrão, nosso pai,
74 che ndedevahn ye uvo na̱n ihyan che hua ri rendihche ye uvo, ca̱va che numa ino vo ndeva vo yavena̱n ye.
74 de conceder-nos que, libertados da mão de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 Numacuahn ro che cuahtenan vo iyehnse cuh ne, nahn che dave chedave yuhn vo na̱n ye.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Di, da̱ya má̱n, cuahndode ndudo yahn Dendiohs, ihyan min che a̱ma yudo vederihquentiyon yahn ye.
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque irás ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 Cah, checadino ihyan che ndedevahn Dendiohs uvo yahn ye, te nchahco ye nunde yuhn vo.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 Dendiohs yuhn vo ne, a̱ma quenan va̱hino ye ihyan iyehnse. Chemin che ca̱ca Da̱ya ye vahchetero,
78 graças à entranhável misericórdia do nosso Deus, pela qual nos há de visitar a aurora lá do alto,
79 ndedevahn ye ihyan che ca̱hnda yahn ye che vate ye ta̱h vederih, din ye che nda̱hca̱ cuahtenan ye.
79 para alumiar aos que jazem nas trevas e na sombra da morte, a fim de dirigir os nossos pés no caminho da paz.
80 Me sa̱hn dihn me ne, chihta se, ne chi chahte vededevano yahn se. Quechica se ya̱hn na̱n che metah duhva, nde nda̱ ro che cana̱n cahndudo se ndudo yahn Dendiohs, chihnevan ihyan nación yahn Israel.
80 Ora, o menino crescia, e se robustecia em espírito; e habitava nos desertos até o dia da sua manifestação a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.