Lucas 19
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NVT
1 Nahmin che chuh Dihvo vo Jesucristo menda̱hn ya̱n Jericó ne,
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 quenan rino a̱ma sa̱hn cuihca che duche se Zaqueo. Sa̱hn min ne, ndina̱n se yahn sa̱hn rica tumeca̱diyo.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Quenan rino se, te nahn ndihchero se Dihvo vo, duh ihyan chemin. Ate hua ri che ndihchero se ihyan, te a̱ma ya̱hn ihyan nduco ye. Ava̱ne ne, a̱ma ca̱hya ca̱h se.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Tuhme cuahn se, rano se tahque nde ca̱na ca na̱n che va che chuh ye. Cocha se tin a̱ma ya̱hn che duche sicómoro ca̱va che tuno se, ndihchero se ihyan.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Cuahn che a nda̱ Dihvo vo min ne, china̱n ye sa̱hn, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn:
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Tuhme aderano se cuenchahn se, nevahnecun se ihyan numacuahn vedeyeno.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Ihyan che ndihche ye chemin ne, a̱ma ra̱hn ta̱n ye yahn Dihvo vo che cuahn ye va̱co a̱ma sa̱hn nunde.
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Tuhme chandi Zaqueo na̱n nducoya̱ca ihyan chahn, ne ra̱hn se ri se Dihvo vo:
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Ra̱hn Dihvo vo:
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 U che rinducó nducoya̱ca ihyan ne, ndá̱, núhn ihyan che chinda ye, din nunde yahn ye, ca̱va che ndedeváhn ihyan.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Cuahn che nda̱ nino Dihvo vo ya̱n Jerusalén ne, ihyan che rihnevan ye che rente ye ne, ra̱hco ye te a nun cuana̱n vederihquentiyon yahn Dendiohs.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Tuhme nte Dihvo vo ejemplo cuh:
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Ro che ametah ca̱hn se ne, nedin da̱ma se ndiche sa̱hn deca̱hya yahn se, ne din duche se tume, ca̱h se queri a̱ma sa̱hn chahn, ne ra̱hn se: “Codin nchuhn ntiyon nduco tume cuh numanahn che cá̱hn.”
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Ihyan ya̱n va̱co se ne, hua ri rendihche ye sa̱hn, ne cuahn che a chuh se cuahn se ne, dechuh ye a̱ma o ihyan ca̱va che ca̱hma ye nduco rey min: “Hua nahn nuhn sa̱hnguh ca̱va che ca̱hcantiyon se nuhn.”
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Cuahn che ndaconan se ne, a quenan cuma se vederihquentiyon. Nedin da̱ma tun se ca a̱ma ca a̱ma sa̱hn deca̱hya chahn che va ta̱h se tume me ca̱va che neca̱h cuande se sa̱hn.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Nda̱ a̱ma se, ne ra̱hn se: “Dihvé, tume yahn ne ne, a chi ndiche ca̱de yahn queri a̱ma ca̱de che te ne u.”
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Ndahconan dihve se: “Nda̱hca̱ din. Di ne, sa̱hn deca̱hya ndah. Nducote nda̱hca̱ din ntiyon nduco tume andahre tah, ma̱n ne, ca̱hcó ntiyon tah ca̱va che cahquentiyen ndiche ya̱n.”
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Nda̱ ta̱ma se, ne ra̱hn se: “Dihvé, tume yahn ne ne, a chi uhn ca̱de yahn queri a̱ma ca̱de che te ne u.”
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Ndahconan dihve se: “Namin di ne, ca̱hcó ntiyon tah ca̱va che cahquentiyen uhn ya̱n.”
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 Nda̱ ta̱ma se, ne ra̱hn se: “Dihvé, nga̱ tume yahn ne, chihco ndáh.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Hua dín ntiyon nduco yahn che vá̱h dendá tume yahn ne na̱n ntiyon, te ndih ne, a̱ma dito na̱n ne. A ndihché ndih nduhca̱ che reta̱h nduh ne tume che renda̱ca na̱n ntiyon che redin ihyan nduco tume yahn ne.”
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 Tuhme ra̱hn dihve se: “¡A̱ma duhtuno ihyan di! Nduco ndudo che tihca̱ rahn, a tumecadinó duh ihyan di. A devene che a̱ma dito ná̱n, che reta̱h ndúh tume che renda̱ca na̱n ntiyon che redin ihyan nduco tume yáhn.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 ¿Dehco che hua cah tume yáhn, din ta̱ma ihyan ntiyon nduco?, te ndete che tihca̱ din ne, ma̱n che ntá̱, nda̱cá tume yáhn nduco da̱ya.”
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Tuhme ra̱hn dihve se ri se ihyan che chenun ye min: “Cuehnevi nchuhn tume che nda sa̱hn tih, ne coca̱h ne sa̱hn che ca̱hcantiyon ndiche ya̱n me.”
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Ndahconan ihyan chahn: “Dihve nuhn sa̱hn min ne, a va yahn se.”
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 Ate ra̱hn dihve se: “Dehve din yahn, te ihyan che ndeh va yahn ye ne, nde tahque ndeh ca ndonda̱ ta̱h ye, ne ihyan che doh yahn ye va ne, nde cuavi tah yahn ye che va.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Namin ihyan che hua ri rendihche ye u, che hua nahn ye che ca̱hcantiyón ihyan ne, cuahn nchuhn, ngua ne ihyan, ne cuihno ne ihyan muhn ná̱n.”
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Chihno nte Dihvo vo ejemplo me ne, quenda̱hna̱n ye, quendi ye cuahn ye ya̱n Jerusalén.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Cuahn che nda̱ nino ye ya̱n Betfagé nduco ya̱n Betania, na̱n che duche Cuete Olivo ne, dechuh ye o ihyan apóstol yahn ye,
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 ne ra̱hn ye ri ye ihyan:
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Ndete che ca̱carune ihyan nchuhn: “¿Dehco che renta̱hte nchuhn ite?”, cuendahconan ne yahn ye: “Huate, Dihve nuhn nahn ye ite.”
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Cuahn ihyan chahn, ne nta̱ca ye burro me a nduhca̱ che ra̱hn Dihvo vo.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Cuahn che renta̱hte ye burro me ne, ra̱hn ihyan che dihve te:
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Ndahconan ihyan chahn:
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Tuhme quenda ye ite na̱n quenan Dihvo vo. Tihde ye tino yahn ye da̱me burro me, ne quendudo Dihvo vo ite.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Rehnta̱ve ihyan chahn tino yahn ye yune cua̱hn na̱n che cuahn Dihvo vo.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Cuahn che cuahn nino ye na̱n che renchahn yune Cuete Olivo ne, nducoya̱ca ihyan che rinduco ye ihyan ne, chi yeno ye, ne cana̱n ndeva ye numacuahn vedeyeno yavena̱n Dendiohs yahn nducuahn vederihno che ndihchero ye. A̱ma rah yeno ye, ne ra̱hn ye:
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 ―¡Ndeva vo yavena̱n rey cuh che cochi ye menun Dihvo vo Dendiohs! ¡Ndoya̱n Dendiohs, ihyan min che va ye vahchetero! ¡Numacuahn vedeyeno ndeva vo yavena̱n ye!
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Tuhme a̱ma o sa̱hn fariseo che nduco se va̱n ihyan chahn ne, ra̱hn se ri se Dihvo vo:
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Ndahconan ye yahn se:
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Cuahn che nda̱ ye na̱n che a chi ro ya̱n Jerusalén ne, chaco ye che yah ri ye ca̱va ihyan ya̱n min.
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 Tuhme ra̱hn ye:
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Sa̱hn che ta̱n se nduco nchuhn ne, nda̱ ro che cuahte se trinchera, techendive se ya̱n yahn nchuhn, cuahtecuhma se nduco ne. Hua te yune se che ca̱no ne,
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 ne ca̱hno se nchuhn, cuihno ndahtera se ya̱n yahn ne. Nde o tu che ndahto vih hua cota̱ve. Tihca̱ castigo va che co ne, te ma̱n che dechuh Dendiohs u ca̱va che ndah yahn ne ne, hua tumaca̱h ne.
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Tuhme chenda̱ Dihvo vo chete ya̱co chahte, ne cana̱n ndetenda̱ vah ye nducoya̱ca sa̱hn che rendihcue se ma̱n, ra se ma̱n, min chete ya̱co.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Ra̱hn ye ri ye sa̱hn:
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Ricuahn Dihvo vo ro ro chete ya̱co me. Chidocuya̱n ndina̱n ma̱n, sa̱hn devano ley che dirun Moisés ma̱n, sa̱hn intiyahn ma̱n, renuhn ino se ta̱ca̱ co ca̱hno se ihyan.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Ate hua renta̱ca ino se ta̱ca din se, te nducoya̱ca ihyan ne, renevahnecun ye numacuahn vedeyeno che ricuahn Dihvo vo.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.