Lucas 19

El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nahmin che chuh Dihvo vo Jesucristo menda̱hn ya̱n Jericó ne,
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 quenan rino a̱ma sa̱hn cuihca che duche se Zaqueo. Sa̱hn min ne, ndina̱n se yahn sa̱hn rica tumeca̱diyo.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Quenan rino se, te nahn ndihchero se Dihvo vo, duh ihyan chemin. Ate hua ri che ndihchero se ihyan, te a̱ma ya̱hn ihyan nduco ye. Ava̱ne ne, a̱ma ca̱hya ca̱h se.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Tuhme cuahn se, rano se tahque nde ca̱na ca na̱n che va che chuh ye. Cocha se tin a̱ma ya̱hn che duche sicómoro ca̱va che tuno se, ndihchero se ihyan.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Cuahn che a nda̱ Dihvo vo min ne, china̱n ye sa̱hn, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn:
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Tuhme aderano se cuenchahn se, nevahnecun se ihyan numacuahn vedeyeno.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Ihyan che ndihche ye chemin ne, a̱ma ra̱hn ta̱n ye yahn Dihvo vo che cuahn ye va̱co a̱ma sa̱hn nunde.
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Tuhme chandi Zaqueo na̱n nducoya̱ca ihyan chahn, ne ra̱hn se ri se Dihvo vo:
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Ra̱hn Dihvo vo:
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 U che rinducó nducoya̱ca ihyan ne, ndá̱, núhn ihyan che chinda ye, din nunde yahn ye, ca̱va che ndedeváhn ihyan.
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Cuahn che nda̱ nino Dihvo vo ya̱n Jerusalén ne, ihyan che rihnevan ye che rente ye ne, ra̱hco ye te a nun cuana̱n vederihquentiyon yahn Dendiohs.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Tuhme nte Dihvo vo ejemplo cuh:
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Ro che ametah ca̱hn se ne, nedin da̱ma se ndiche sa̱hn deca̱hya yahn se, ne din duche se tume, ca̱h se queri a̱ma sa̱hn chahn, ne ra̱hn se: “Codin nchuhn ntiyon nduco tume cuh numanahn che cá̱hn.”
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Ihyan ya̱n va̱co se ne, hua ri rendihche ye sa̱hn, ne cuahn che a chuh se cuahn se ne, dechuh ye a̱ma o ihyan ca̱va che ca̱hma ye nduco rey min: “Hua nahn nuhn sa̱hnguh ca̱va che ca̱hcantiyon se nuhn.”
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Cuahn che ndaconan se ne, a quenan cuma se vederihquentiyon. Nedin da̱ma tun se ca a̱ma ca a̱ma sa̱hn deca̱hya chahn che va ta̱h se tume me ca̱va che neca̱h cuande se sa̱hn.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Nda̱ a̱ma se, ne ra̱hn se: “Dihvé, tume yahn ne ne, a chi ndiche ca̱de yahn queri a̱ma ca̱de che te ne u.”
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Ndahconan dihve se: “Nda̱hca̱ din. Di ne, sa̱hn deca̱hya ndah. Nducote nda̱hca̱ din ntiyon nduco tume andahre tah, ma̱n ne, ca̱hcó ntiyon tah ca̱va che cahquentiyen ndiche ya̱n.”
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 Nda̱ ta̱ma se, ne ra̱hn se: “Dihvé, tume yahn ne ne, a chi uhn ca̱de yahn queri a̱ma ca̱de che te ne u.”
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Ndahconan dihve se: “Namin di ne, ca̱hcó ntiyon tah ca̱va che cahquentiyen uhn ya̱n.”
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Nda̱ ta̱ma se, ne ra̱hn se: “Dihvé, nga̱ tume yahn ne, chihco ndáh.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Hua dín ntiyon nduco yahn che vá̱h dendá tume yahn ne na̱n ntiyon, te ndih ne, a̱ma dito na̱n ne. A ndihché ndih nduhca̱ che reta̱h nduh ne tume che renda̱ca na̱n ntiyon che redin ihyan nduco tume yahn ne.”
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Tuhme ra̱hn dihve se: “¡A̱ma duhtuno ihyan di! Nduco ndudo che tihca̱ rahn, a tumecadinó duh ihyan di. A devene che a̱ma dito ná̱n, che reta̱h ndúh tume che renda̱ca na̱n ntiyon che redin ihyan nduco tume yáhn.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 ¿Dehco che hua cah tume yáhn, din ta̱ma ihyan ntiyon nduco?, te ndete che tihca̱ din ne, ma̱n che ntá̱, nda̱cá tume yáhn nduco da̱ya.”
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 Tuhme ra̱hn dihve se ri se ihyan che chenun ye min: “Cuehnevi nchuhn tume che nda sa̱hn tih, ne coca̱h ne sa̱hn che ca̱hcantiyon ndiche ya̱n me.”
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 Ndahconan ihyan chahn: “Dihve nuhn sa̱hn min ne, a va yahn se.”
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 Ate ra̱hn dihve se: “Dehve din yahn, te ihyan che ndeh va yahn ye ne, nde tahque ndeh ca ndonda̱ ta̱h ye, ne ihyan che doh yahn ye va ne, nde cuavi tah yahn ye che va.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Namin ihyan che hua ri rendihche ye u, che hua nahn ye che ca̱hcantiyón ihyan ne, cuahn nchuhn, ngua ne ihyan, ne cuihno ne ihyan muhn ná̱n.”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Chihno nte Dihvo vo ejemplo me ne, quenda̱hna̱n ye, quendi ye cuahn ye ya̱n Jerusalén.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Cuahn che nda̱ nino ye ya̱n Betfagé nduco ya̱n Betania, na̱n che duche Cuete Olivo ne, dechuh ye o ihyan apóstol yahn ye,
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 ne ra̱hn ye ri ye ihyan:
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Ndete che ca̱carune ihyan nchuhn: “¿Dehco che renta̱hte nchuhn ite?”, cuendahconan ne yahn ye: “Huate, Dihve nuhn nahn ye ite.”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Cuahn ihyan chahn, ne nta̱ca ye burro me a nduhca̱ che ra̱hn Dihvo vo.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Cuahn che renta̱hte ye burro me ne, ra̱hn ihyan che dihve te:
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Ndahconan ihyan chahn:
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Tuhme quenda ye ite na̱n quenan Dihvo vo. Tihde ye tino yahn ye da̱me burro me, ne quendudo Dihvo vo ite.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Rehnta̱ve ihyan chahn tino yahn ye yune cua̱hn na̱n che cuahn Dihvo vo.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Cuahn che cuahn nino ye na̱n che renchahn yune Cuete Olivo ne, nducoya̱ca ihyan che rinduco ye ihyan ne, chi yeno ye, ne cana̱n ndeva ye numacuahn vedeyeno yavena̱n Dendiohs yahn nducuahn vederihno che ndihchero ye. A̱ma rah yeno ye, ne ra̱hn ye:
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 ―¡Ndeva vo yavena̱n rey cuh che cochi ye menun Dihvo vo Dendiohs! ¡Ndoya̱n Dendiohs, ihyan min che va ye vahchetero! ¡Numacuahn vedeyeno ndeva vo yavena̱n ye!
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do ­Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Tuhme a̱ma o sa̱hn fariseo che nduco se va̱n ihyan chahn ne, ra̱hn se ri se Dihvo vo:
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ndahconan ye yahn se:
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Cuahn che nda̱ ye na̱n che a chi ro ya̱n Jerusalén ne, chaco ye che yah ri ye ca̱va ihyan ya̱n min.
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Tuhme ra̱hn ye:
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Sa̱hn che ta̱n se nduco nchuhn ne, nda̱ ro che cuahte se trinchera, techendive se ya̱n yahn nchuhn, cuahtecuhma se nduco ne. Hua te yune se che ca̱no ne,
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 ne ca̱hno se nchuhn, cuihno ndahtera se ya̱n yahn ne. Nde o tu che ndahto vih hua cota̱ve. Tihca̱ castigo va che co ne, te ma̱n che dechuh Dendiohs u ca̱va che ndah yahn ne ne, hua tumaca̱h ne.
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Tuhme chenda̱ Dihvo vo chete ya̱co chahte, ne cana̱n ndetenda̱ vah ye nducoya̱ca sa̱hn che rendihcue se ma̱n, ra se ma̱n, min chete ya̱co.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 Ra̱hn ye ri ye sa̱hn:
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Ricuahn Dihvo vo ro ro chete ya̱co me. Chidocuya̱n ndina̱n ma̱n, sa̱hn devano ley che dirun Moisés ma̱n, sa̱hn intiyahn ma̱n, renuhn ino se ta̱ca̱ co ca̱hno se ihyan.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Ate hua renta̱ca ino se ta̱ca din se, te nducoya̱ca ihyan ne, renevahnecun ye numacuahn vedeyeno che ricuahn Dihvo vo.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.