Lucas 19
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs ARIB
1 Nahmin che chuh Dihvo vo Jesucristo menda̱hn ya̱n Jericó ne,
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 quenan rino a̱ma sa̱hn cuihca che duche se Zaqueo. Sa̱hn min ne, ndina̱n se yahn sa̱hn rica tumeca̱diyo.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Quenan rino se, te nahn ndihchero se Dihvo vo, duh ihyan chemin. Ate hua ri che ndihchero se ihyan, te a̱ma ya̱hn ihyan nduco ye. Ava̱ne ne, a̱ma ca̱hya ca̱h se.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Tuhme cuahn se, rano se tahque nde ca̱na ca na̱n che va che chuh ye. Cocha se tin a̱ma ya̱hn che duche sicómoro ca̱va che tuno se, ndihchero se ihyan.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Cuahn che a nda̱ Dihvo vo min ne, china̱n ye sa̱hn, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn:
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Tuhme aderano se cuenchahn se, nevahnecun se ihyan numacuahn vedeyeno.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Ihyan che ndihche ye chemin ne, a̱ma ra̱hn ta̱n ye yahn Dihvo vo che cuahn ye va̱co a̱ma sa̱hn nunde.
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Tuhme chandi Zaqueo na̱n nducoya̱ca ihyan chahn, ne ra̱hn se ri se Dihvo vo:
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Ra̱hn Dihvo vo:
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 U che rinducó nducoya̱ca ihyan ne, ndá̱, núhn ihyan che chinda ye, din nunde yahn ye, ca̱va che ndedeváhn ihyan.
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Cuahn che nda̱ nino Dihvo vo ya̱n Jerusalén ne, ihyan che rihnevan ye che rente ye ne, ra̱hco ye te a nun cuana̱n vederihquentiyon yahn Dendiohs.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 Tuhme nte Dihvo vo ejemplo cuh:
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Ro che ametah ca̱hn se ne, nedin da̱ma se ndiche sa̱hn deca̱hya yahn se, ne din duche se tume, ca̱h se queri a̱ma sa̱hn chahn, ne ra̱hn se: “Codin nchuhn ntiyon nduco tume cuh numanahn che cá̱hn.”
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Ihyan ya̱n va̱co se ne, hua ri rendihche ye sa̱hn, ne cuahn che a chuh se cuahn se ne, dechuh ye a̱ma o ihyan ca̱va che ca̱hma ye nduco rey min: “Hua nahn nuhn sa̱hnguh ca̱va che ca̱hcantiyon se nuhn.”
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Cuahn che ndaconan se ne, a quenan cuma se vederihquentiyon. Nedin da̱ma tun se ca a̱ma ca a̱ma sa̱hn deca̱hya chahn che va ta̱h se tume me ca̱va che neca̱h cuande se sa̱hn.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 Nda̱ a̱ma se, ne ra̱hn se: “Dihvé, tume yahn ne ne, a chi ndiche ca̱de yahn queri a̱ma ca̱de che te ne u.”
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Ndahconan dihve se: “Nda̱hca̱ din. Di ne, sa̱hn deca̱hya ndah. Nducote nda̱hca̱ din ntiyon nduco tume andahre tah, ma̱n ne, ca̱hcó ntiyon tah ca̱va che cahquentiyen ndiche ya̱n.”
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 Nda̱ ta̱ma se, ne ra̱hn se: “Dihvé, tume yahn ne ne, a chi uhn ca̱de yahn queri a̱ma ca̱de che te ne u.”
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Ndahconan dihve se: “Namin di ne, ca̱hcó ntiyon tah ca̱va che cahquentiyen uhn ya̱n.”
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Nda̱ ta̱ma se, ne ra̱hn se: “Dihvé, nga̱ tume yahn ne, chihco ndáh.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Hua dín ntiyon nduco yahn che vá̱h dendá tume yahn ne na̱n ntiyon, te ndih ne, a̱ma dito na̱n ne. A ndihché ndih nduhca̱ che reta̱h nduh ne tume che renda̱ca na̱n ntiyon che redin ihyan nduco tume yahn ne.”
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 Tuhme ra̱hn dihve se: “¡A̱ma duhtuno ihyan di! Nduco ndudo che tihca̱ rahn, a tumecadinó duh ihyan di. A devene che a̱ma dito ná̱n, che reta̱h ndúh tume che renda̱ca na̱n ntiyon che redin ihyan nduco tume yáhn.
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 ¿Dehco che hua cah tume yáhn, din ta̱ma ihyan ntiyon nduco?, te ndete che tihca̱ din ne, ma̱n che ntá̱, nda̱cá tume yáhn nduco da̱ya.”
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 Tuhme ra̱hn dihve se ri se ihyan che chenun ye min: “Cuehnevi nchuhn tume che nda sa̱hn tih, ne coca̱h ne sa̱hn che ca̱hcantiyon ndiche ya̱n me.”
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 Ndahconan ihyan chahn: “Dihve nuhn sa̱hn min ne, a va yahn se.”
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 Ate ra̱hn dihve se: “Dehve din yahn, te ihyan che ndeh va yahn ye ne, nde tahque ndeh ca ndonda̱ ta̱h ye, ne ihyan che doh yahn ye va ne, nde cuavi tah yahn ye che va.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Namin ihyan che hua ri rendihche ye u, che hua nahn ye che ca̱hcantiyón ihyan ne, cuahn nchuhn, ngua ne ihyan, ne cuihno ne ihyan muhn ná̱n.”
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Chihno nte Dihvo vo ejemplo me ne, quenda̱hna̱n ye, quendi ye cuahn ye ya̱n Jerusalén.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Cuahn che nda̱ nino ye ya̱n Betfagé nduco ya̱n Betania, na̱n che duche Cuete Olivo ne, dechuh ye o ihyan apóstol yahn ye,
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 ne ra̱hn ye ri ye ihyan:
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Ndete che ca̱carune ihyan nchuhn: “¿Dehco che renta̱hte nchuhn ite?”, cuendahconan ne yahn ye: “Huate, Dihve nuhn nahn ye ite.”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Cuahn ihyan chahn, ne nta̱ca ye burro me a nduhca̱ che ra̱hn Dihvo vo.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Cuahn che renta̱hte ye burro me ne, ra̱hn ihyan che dihve te:
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Ndahconan ihyan chahn:
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Tuhme quenda ye ite na̱n quenan Dihvo vo. Tihde ye tino yahn ye da̱me burro me, ne quendudo Dihvo vo ite.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Rehnta̱ve ihyan chahn tino yahn ye yune cua̱hn na̱n che cuahn Dihvo vo.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Cuahn che cuahn nino ye na̱n che renchahn yune Cuete Olivo ne, nducoya̱ca ihyan che rinduco ye ihyan ne, chi yeno ye, ne cana̱n ndeva ye numacuahn vedeyeno yavena̱n Dendiohs yahn nducuahn vederihno che ndihchero ye. A̱ma rah yeno ye, ne ra̱hn ye:
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 ―¡Ndeva vo yavena̱n rey cuh che cochi ye menun Dihvo vo Dendiohs! ¡Ndoya̱n Dendiohs, ihyan min che va ye vahchetero! ¡Numacuahn vedeyeno ndeva vo yavena̱n ye!
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Tuhme a̱ma o sa̱hn fariseo che nduco se va̱n ihyan chahn ne, ra̱hn se ri se Dihvo vo:
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ndahconan ye yahn se:
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Cuahn che nda̱ ye na̱n che a chi ro ya̱n Jerusalén ne, chaco ye che yah ri ye ca̱va ihyan ya̱n min.
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 Tuhme ra̱hn ye:
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Sa̱hn che ta̱n se nduco nchuhn ne, nda̱ ro che cuahte se trinchera, techendive se ya̱n yahn nchuhn, cuahtecuhma se nduco ne. Hua te yune se che ca̱no ne,
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 ne ca̱hno se nchuhn, cuihno ndahtera se ya̱n yahn ne. Nde o tu che ndahto vih hua cota̱ve. Tihca̱ castigo va che co ne, te ma̱n che dechuh Dendiohs u ca̱va che ndah yahn ne ne, hua tumaca̱h ne.
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Tuhme chenda̱ Dihvo vo chete ya̱co chahte, ne cana̱n ndetenda̱ vah ye nducoya̱ca sa̱hn che rendihcue se ma̱n, ra se ma̱n, min chete ya̱co.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Ra̱hn ye ri ye sa̱hn:
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Ricuahn Dihvo vo ro ro chete ya̱co me. Chidocuya̱n ndina̱n ma̱n, sa̱hn devano ley che dirun Moisés ma̱n, sa̱hn intiyahn ma̱n, renuhn ino se ta̱ca̱ co ca̱hno se ihyan.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 Ate hua renta̱ca ino se ta̱ca din se, te nducoya̱ca ihyan ne, renevahnecun ye numacuahn vedeyeno che ricuahn Dihvo vo.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.