Lucas 18

El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nte Dihvo vo a̱ma ejemplo, chihnevan ihyan chahn, ca̱va che cadino ye te va che cova̱h ye cuahn da̱ma.
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 Ra̱hn ye:
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Namin chihnde a̱ma nda̱hta va̱h ya̱n min, ne ndeh yune rahn te na̱n juez min, ne ra̱hn te: “Cochí rica nundé yahn a̱ma ihyan che hua ri rendihche ye u.”
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 Chuh ro, ne hua tumeca̱h juez me, techeca̱de se yahn te. Ate adive ne, ndedecadino se: “Andahre hua ritahnó Dendiohs, nde hua retumacá̱h yahn ihyan,
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 ate nducote ta̱hn nda̱hta va̱h tih a̱ma renda̱ te redenduh te u ne, techeca̱dé yahn te, ca̱va che hua quendi te denduh te u.”
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 Tuhme ra̱hn Dihvo vo:
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 ¿A ndiyu tahque nun conan Dendiohs ihyan che a tenda̱hnun ye? Dendiohs ne, hua rechuhrihn ye, andahre nde ro nde ra̱hn, reva̱h ihyan na̱n ye.
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Cua̱co rá̱hn rí nchuhn te Dendiohs ne, nun conan ye ihyan yahn ye. U che rinducó nducoya̱ca ihyan ne, ¿a nda̱cá ihyan che ritahno ye u ro che ndá̱ ne?
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 Nte Dihvo vo ejemplo cuh ca̱va ihyan ya̱de che renda̱hchenan ye ihyan chena̱hn. Ra̱hn ye:
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 ―O se ne, chenda̱ se chete ya̱co, cova̱h se. A̱ma se ne, sa̱hn fariseo, ne ta̱ma se ne, sa̱hn rica tume ca̱de iyo.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Sa̱hn fariseo me ne, chandi se reva̱h se tuhca̱: “Dendiohs, nundihve cuahn ndih che din ne che u ne, ndiyu nduhca̱ ihyan chena̱hn, te rahtendihco ye nunde ma̱n, reduco ye ma̱n, redin duche yahn ye che nihneva̱co ye ma̱n. U ne, ndiyu nduhca̱ sa̱hn rica tume ca̱de iyo tih.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 U ne, o yune rihnde ya̱hté che a̱ma ndate, ne rihcó riya yahn nducuahn che va yáhn na̱n ne, nduhca̱ che a ndihco ca̱de ne.”
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Ate sa̱hn rica tume ca̱de iyo me ne, nde hua rihquino se ca̱hn nda̱ se na̱n ta, nde hua nahn ndonihyon na̱n se yahn che cuihna̱n se. Chendih se, chahn se ticua se, ne ra̱hn se: “Dendiohs, ¡cuenan va̱hino ne u!, te a̱ma quendihcó nunde na̱n ne.”
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 Cua̱co rá̱hn rí nchuhn te sa̱hn che necun me ne, a nchahco Dendiohs yahn se, ne cona̱hn se. Ate sa̱hn che ya̱de me ne, hua nta̱ca se vederenchahco. A tihca̱ va ca̱de, te adecoduhno ihyan che rendeva ma̱n ye yavena̱n ye ne, co cuihna̱n ye na̱n Dendiohs, ne adecoduhno ihyan che necun ye ne, ndeva Dendiohs ihyan.
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 A̱ma ro ne, nda̱ ihyan, nda ye checa̱hya yahn ye ca̱va che nahn ta̱h Dihvo vo, cova̱h ye ca̱va. Ate ihyan apóstol ne, hua nahn ca̱h yune ye che ca̱hn nda̱ ihyan chahn na̱n Dihvo vo.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Tuhme cah Dihvo vo ihyan apóstol chahn na̱n ye, ne ra̱hn ye:
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Cua̱co rá̱hn rí nchuhn te adecoduhno ihyan che hua necun ye nduhca̱ checa̱hya ne, hua co nevahnecun ye vederihquentiyon yahn Dendiohs.
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 A̱ma sa̱hn ndina̱n ne, tumerune se Dihvo vo:
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Ndahconan ye:
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 A devene vederihquentiyon yahn Dendiohs: “Hua cahne ihyan. Hua din doche yehn che nihnevaque. Hua doque. Hua cahme ndudo cuahnde. Cuendeva yavena̱n chide ma̱n, cheque ma̱n.”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ra̱hn se ri se ihyan:
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Chihnevan Dihvo vo che tihca̱ ra̱hn se, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn:
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 Cuahn che chihnevan se che tihca̱ ra̱hn ye ne, a̱ma chi nda̱che se, te a̱ma cuihca se.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Ndihchero Dihvo vo che a̱ma chi nda̱che se, ne ra̱hn ye:
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Nde hua co nevahnecun ye.
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ihyan che chihnevan ye che tihca̱ ra̱hn Dihvo vo ne, ra̱hn ye:
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Ndahconan Dihvo vo yahn ye:
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Tuhme ra̱hn Pedro:
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 Ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan chahn:
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 ihyan min ne, tahque ndeh ca nuhnde menun yahn ye ma̱n ro cuh, ne adive ne, conan ye vahchetero numacuahn ro.
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Nedin da̱ma Dihvo vo nduh che ndichio ihyan apóstol yahn ye, ne ra̱hn ye ri ye ihyan:
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Neca̱h ihyan u ta̱h sa̱hn ta̱ma nación, din duche yahn se u ma̱n, din ta̱n se nducó ma̱n, ca̱hnan dan se u ma̱n.
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 Cuihno cuahn se u ne, ca̱hno se u. Ate cuihno ino ro ne, ntuché va̱n tena̱hn.
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Ihyan chahn ne, hua chenahn ye che tihca̱ ra̱hn Dihvo vo, te va̱hche ri yahn ye ca̱va che conahn ye.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 Ura che cuahn nino Dihvo vo ya̱n Jericó ne, a̱ma sa̱hn na̱n ve ne, va se chihto yune, rica se che din ihyan vedeva̱hino nduco se.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Nducote a̱ma rechuh ihyan yune ne, tumerune se deh ri.
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Ra̱hn ihyan ri ye sa̱hn:
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Tuhme ra̱hn se numa dito se:
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Ihyan che nda̱hna̱n ye ne, ra̱hn ye ri ye sa̱hn che cuhnde dihn chende se. Ate nde tahque yudo na̱n se ra̱hn se:
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Tuhme chandi Dihvo vo, ne tahve ye che chehua sa̱hn. Cuahn che nda̱ se na̱n ye ne, tumerune ye sa̱hn:
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 ¿Deh nehn che dín ndoque ne?
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Tuhme ra̱hn Dihvo vo ri ye sa̱hn:
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 Ndeta̱hno chi ro na̱n se, ne cuahn se nduco Dihvo vo, rendeva se numacuahn vedeyeno yavena̱n Dendiohs. Namin nducoya̱ca ihyan che ndihchero ye vederihno me ne, rendeva ye numacuahn vedeyeno yavena̱n Dendiohs.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.