Lucas 15
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs VC
1 Rahn nducoya̱ca sa̱hn rica tumeca̱diyo ma̱n, sa̱hn nunde chena̱hn ma̱n, na̱n Dihvo vo che nahn cahnevan se ndudo yahn ye.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Yahn chemin che ri yudo yahn sa̱hn fariseo ma̱n, sa̱hn devano ley che dirun Moisés ma̱n, ne ra̱hn se yahn Dihvo vo:
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Tuhme nte Dihvo vo ejemplo cuh nduco sa̱hn chahn:
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 ―Ndete che a̱ma cha nchuhn va a̱ma ciento itecuche yahn ne, me ndete che conda a̱ma te ne, ¿a hua ca̱hcoma̱n ne ite che cun raco ntihyon cun chahn viya̱ta, ne ca̱hn ne, quenuhn ne ite che chinda me, nde na̱n che nta̱ca ne ite?
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Cuahn che a nta̱ca ne ite ne, numacuahn vedeyeno tihde dihme ne ite, ndiquenda ne ite.
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 Cuahn che nta̱ ne ne, nedin da̱ma ne ihyan nino ndeva̱co ne ma̱n, ihyan rendihche ne ma̱n, ne ca̱hma ne nduco ye: “Cuahte yeno vo nduco nchuhn, te itecuche yáhn che chinda te ne, a nta̱cá ite.”
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Rá̱hn rí nchuhn te tihca̱ tahque cuhnde vedeyeno vahchetero ca̱va a̱ma ihyan nunde che nto ino ye nunde yahn ye che co ca̱va cun raco ntihyon cun ihyan che ra̱hco ye che nde hua nahn che nto ino ye.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’Ndete che a̱ma nda̱hta che va ndiche tume diya̱hngua yahn te, ne conda a̱ma ne, ¿a hua nahn ya̱hn te candil, ndache te vah, nuhn te tume me nde na̱n che nta̱ca te?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Cuahn che nta̱ca te ne, nedin da̱ma te ihyan nino ndeva̱co te nduco ihyan rendihche te, ne ca̱hma te co te ihyan: “Cuahte yeno vo nduco nchuhn, te a nta̱cá tume yáhn che chinda.”
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Rá̱hn rí nchuhn te tihca̱ co yeno ángel yahn Dendiohs ca̱va a̱ma ihyan nunde che nto ino ye nunde yahn ye.
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Quendi Dihvo vo, ne nte ye ta̱ma ejemplo:
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Sa̱hn che ive me ne, ra̱hn se ri se chida se: “Chidá, te ne vedecuihca che va che ca̱hco ne yáhn.” Tuhme cahma̱hn chida se vedecuihca yahn ye, ne ca̱h ye sa̱hn.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Chihno neve ro ne, chihcoya̱n se dehtenduh yahn se, ne cuahn se na̱n ya̱hn yahn. Min chihno toh se tume yahn se, ndere quechica se.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Cuahn che a chihno toh se tume yahn se ne, a̱ma chihnde cuico ya̱hn na̱n che quenan se, ne cana̱n a̱ma yah chahno se.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Chica se ntiyon din se a̱ma ihyan che ya̱n va̱co ye min, ne dechuh ye sa̱hn, din se cuda̱do cuche yahn ye.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Nde dehtenduh dima che reh cuche chahn a̱ma nahn cheh se, ate nde dehtenduh chemin chan, hua renda̱ca reh se.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Tuhme neca̱hco se, ne ndedecadino se: “A̱ma ya̱hn ihyan redin ntiyon chenan ye va̱co chidá, ne a̱ma va che reh ye. Me u ne, muhn quenán, adeche coh cuicó.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Tahque ndah che ná̱hn yahn chidá, ne ca̱hmá có ihyan: Chidá, quendihcó nunde, nde na̱n Dendiohs, nde na̱n ne.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Ametah redin yahn che ca̱hma ne da̱ya ne yáhn. Ma̱n ne, có nduhca̱ a̱ma mozo yahn ne.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Tuhme ndonun yune se, cona̱hn se yahn chida se.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Ra̱hn se ri se ihyan: “Chidá, quendihcó nunde, nde na̱n Dendiohs, nde na̱n ne. Ametah redin yahn che ca̱hma ne da̱ya ne yáhn.”
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ate chida se ne, ra̱hn ye ri ye sa̱hn deca̱hya yahn ye: “Tenun tenun no cuetenda̱h nchuhn tino che tahque ndah, conun se ma̱n, chineta̱h che conun ta̱h se ma̱n, nda̱co che conun ca̱h se ma̱n.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Cuahn nchuhn, ngua ne a̱ma itenine che vihche te, ne cuihno ne ite. Chuh vo ite, ne din vo vihco,
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 te sa̱hn da̱yá cuh ne, a ndih se che ra̱hcó, ate ma̱n ne, ndaconan se. A dendá sa̱hn, ate ma̱n ne, a nta̱cá sa̱hn.” Tuhme cana̱n ihyan chahn vihco vedeyeno.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 ’Sa̱hn da̱ya ye che mena̱n me ne, quenan se viya̱ta, ne cuahn che nta̱ nino se ndevah ne, chihnevan se che retive ihyan ma̱n, rendeh ye ma̱n.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Tuhme cah se a̱ma sa̱hn deca̱hya yahn chida se, ne tumerune se sa̱hn deh che ri min.
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Ndahconan se: “A nta̱ sa̱hn dihno ne, ne hua dehva chahno se chi. Chemin che chihquentiyon chida ne che coh a̱ma itenine che vihche te.”
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Chi ta̱n sa̱hn che mena̱n me, nde hua nahn ndonda̱ se vah. Tuhme quenda̱h chida se, chica ye favor sa̱hn che ndonda̱ se vah.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Ate ndahconan se yahn ye: “U ne, cuahn da̱ma redín ntiyon nduco ne, ne hua rahcotá̱hn yahn ne. Nde a̱ma yune hua te ne amare a̱ma chiva̱to lihn ca̱va che cheh yenó nduco amigo yáhn.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Ate cuahn che ndaconan sa̱hn da̱ya ne tih che ndere toh se tume yahn ne nduco nda̱hta che ndere vatechica te ne, chihquentiyon ne che chih a̱ma itenine vihche ca̱va se.”
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 Tuhme ndahconan chida se: “Da̱yá, di ne, cuahn da̱ma quenen nducó, ne nducuahn dehtenduh yáhn ne, a yehn.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Ate nda̱hca̱ che ca̱h yeno vo chedave yuhn vo, din vo a̱ma vihco vedeyeno, te sa̱hn dihne ne, a ndih se che ra̱hcó, ate ma̱n ne, nta̱ se. A denda vo sa̱hn, ate ma̱n ne, nta̱ca vo sa̱hn.”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.