Lucas 15
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs ARC
1 Rahn nducoya̱ca sa̱hn rica tumeca̱diyo ma̱n, sa̱hn nunde chena̱hn ma̱n, na̱n Dihvo vo che nahn cahnevan se ndudo yahn ye.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Yahn chemin che ri yudo yahn sa̱hn fariseo ma̱n, sa̱hn devano ley che dirun Moisés ma̱n, ne ra̱hn se yahn Dihvo vo:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Tuhme nte Dihvo vo ejemplo cuh nduco sa̱hn chahn:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 ―Ndete che a̱ma cha nchuhn va a̱ma ciento itecuche yahn ne, me ndete che conda a̱ma te ne, ¿a hua ca̱hcoma̱n ne ite che cun raco ntihyon cun chahn viya̱ta, ne ca̱hn ne, quenuhn ne ite che chinda me, nde na̱n che nta̱ca ne ite?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Cuahn che a nta̱ca ne ite ne, numacuahn vedeyeno tihde dihme ne ite, ndiquenda ne ite.
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 Cuahn che nta̱ ne ne, nedin da̱ma ne ihyan nino ndeva̱co ne ma̱n, ihyan rendihche ne ma̱n, ne ca̱hma ne nduco ye: “Cuahte yeno vo nduco nchuhn, te itecuche yáhn che chinda te ne, a nta̱cá ite.”
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Rá̱hn rí nchuhn te tihca̱ tahque cuhnde vedeyeno vahchetero ca̱va a̱ma ihyan nunde che nto ino ye nunde yahn ye che co ca̱va cun raco ntihyon cun ihyan che ra̱hco ye che nde hua nahn che nto ino ye.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’Ndete che a̱ma nda̱hta che va ndiche tume diya̱hngua yahn te, ne conda a̱ma ne, ¿a hua nahn ya̱hn te candil, ndache te vah, nuhn te tume me nde na̱n che nta̱ca te?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 Cuahn che nta̱ca te ne, nedin da̱ma te ihyan nino ndeva̱co te nduco ihyan rendihche te, ne ca̱hma te co te ihyan: “Cuahte yeno vo nduco nchuhn, te a nta̱cá tume yáhn che chinda.”
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Rá̱hn rí nchuhn te tihca̱ co yeno ángel yahn Dendiohs ca̱va a̱ma ihyan nunde che nto ino ye nunde yahn ye.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Quendi Dihvo vo, ne nte ye ta̱ma ejemplo:
11 E disse:
12 Sa̱hn che ive me ne, ra̱hn se ri se chida se: “Chidá, te ne vedecuihca che va che ca̱hco ne yáhn.” Tuhme cahma̱hn chida se vedecuihca yahn ye, ne ca̱h ye sa̱hn.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 Chihno neve ro ne, chihcoya̱n se dehtenduh yahn se, ne cuahn se na̱n ya̱hn yahn. Min chihno toh se tume yahn se, ndere quechica se.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Cuahn che a chihno toh se tume yahn se ne, a̱ma chihnde cuico ya̱hn na̱n che quenan se, ne cana̱n a̱ma yah chahno se.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Chica se ntiyon din se a̱ma ihyan che ya̱n va̱co ye min, ne dechuh ye sa̱hn, din se cuda̱do cuche yahn ye.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Nde dehtenduh dima che reh cuche chahn a̱ma nahn cheh se, ate nde dehtenduh chemin chan, hua renda̱ca reh se.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Tuhme neca̱hco se, ne ndedecadino se: “A̱ma ya̱hn ihyan redin ntiyon chenan ye va̱co chidá, ne a̱ma va che reh ye. Me u ne, muhn quenán, adeche coh cuicó.
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Tahque ndah che ná̱hn yahn chidá, ne ca̱hmá có ihyan: Chidá, quendihcó nunde, nde na̱n Dendiohs, nde na̱n ne.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 Ametah redin yahn che ca̱hma ne da̱ya ne yáhn. Ma̱n ne, có nduhca̱ a̱ma mozo yahn ne.”
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 Tuhme ndonun yune se, cona̱hn se yahn chida se.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Ra̱hn se ri se ihyan: “Chidá, quendihcó nunde, nde na̱n Dendiohs, nde na̱n ne. Ametah redin yahn che ca̱hma ne da̱ya ne yáhn.”
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ate chida se ne, ra̱hn ye ri ye sa̱hn deca̱hya yahn ye: “Tenun tenun no cuetenda̱h nchuhn tino che tahque ndah, conun se ma̱n, chineta̱h che conun ta̱h se ma̱n, nda̱co che conun ca̱h se ma̱n.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 Cuahn nchuhn, ngua ne a̱ma itenine che vihche te, ne cuihno ne ite. Chuh vo ite, ne din vo vihco,
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 te sa̱hn da̱yá cuh ne, a ndih se che ra̱hcó, ate ma̱n ne, ndaconan se. A dendá sa̱hn, ate ma̱n ne, a nta̱cá sa̱hn.” Tuhme cana̱n ihyan chahn vihco vedeyeno.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 ’Sa̱hn da̱ya ye che mena̱n me ne, quenan se viya̱ta, ne cuahn che nta̱ nino se ndevah ne, chihnevan se che retive ihyan ma̱n, rendeh ye ma̱n.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Tuhme cah se a̱ma sa̱hn deca̱hya yahn chida se, ne tumerune se sa̱hn deh che ri min.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Ndahconan se: “A nta̱ sa̱hn dihno ne, ne hua dehva chahno se chi. Chemin che chihquentiyon chida ne che coh a̱ma itenine che vihche te.”
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Chi ta̱n sa̱hn che mena̱n me, nde hua nahn ndonda̱ se vah. Tuhme quenda̱h chida se, chica ye favor sa̱hn che ndonda̱ se vah.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 Ate ndahconan se yahn ye: “U ne, cuahn da̱ma redín ntiyon nduco ne, ne hua rahcotá̱hn yahn ne. Nde a̱ma yune hua te ne amare a̱ma chiva̱to lihn ca̱va che cheh yenó nduco amigo yáhn.
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Ate cuahn che ndaconan sa̱hn da̱ya ne tih che ndere toh se tume yahn ne nduco nda̱hta che ndere vatechica te ne, chihquentiyon ne che chih a̱ma itenine vihche ca̱va se.”
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Tuhme ndahconan chida se: “Da̱yá, di ne, cuahn da̱ma quenen nducó, ne nducuahn dehtenduh yáhn ne, a yehn.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Ate nda̱hca̱ che ca̱h yeno vo chedave yuhn vo, din vo a̱ma vihco vedeyeno, te sa̱hn dihne ne, a ndih se che ra̱hcó, ate ma̱n ne, nta̱ se. A denda vo sa̱hn, ate ma̱n ne, nta̱ca vo sa̱hn.”
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.