Lucas 15

El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Rahn nducoya̱ca sa̱hn rica tumeca̱diyo ma̱n, sa̱hn nunde chena̱hn ma̱n, na̱n Dihvo vo che nahn cahnevan se ndudo yahn ye.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Yahn chemin che ri yudo yahn sa̱hn fariseo ma̱n, sa̱hn devano ley che dirun Moisés ma̱n, ne ra̱hn se yahn Dihvo vo:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Tuhme nte Dihvo vo ejemplo cuh nduco sa̱hn chahn:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 ―Ndete che a̱ma cha nchuhn va a̱ma ciento itecuche yahn ne, me ndete che conda a̱ma te ne, ¿a hua ca̱hcoma̱n ne ite che cun raco ntihyon cun chahn viya̱ta, ne ca̱hn ne, quenuhn ne ite che chinda me, nde na̱n che nta̱ca ne ite?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Cuahn che a nta̱ca ne ite ne, numacuahn vedeyeno tihde dihme ne ite, ndiquenda ne ite.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Cuahn che nta̱ ne ne, nedin da̱ma ne ihyan nino ndeva̱co ne ma̱n, ihyan rendihche ne ma̱n, ne ca̱hma ne nduco ye: “Cuahte yeno vo nduco nchuhn, te itecuche yáhn che chinda te ne, a nta̱cá ite.”
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Rá̱hn rí nchuhn te tihca̱ tahque cuhnde vedeyeno vahchetero ca̱va a̱ma ihyan nunde che nto ino ye nunde yahn ye che co ca̱va cun raco ntihyon cun ihyan che ra̱hco ye che nde hua nahn che nto ino ye.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’Ndete che a̱ma nda̱hta che va ndiche tume diya̱hngua yahn te, ne conda a̱ma ne, ¿a hua nahn ya̱hn te candil, ndache te vah, nuhn te tume me nde na̱n che nta̱ca te?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Cuahn che nta̱ca te ne, nedin da̱ma te ihyan nino ndeva̱co te nduco ihyan rendihche te, ne ca̱hma te co te ihyan: “Cuahte yeno vo nduco nchuhn, te a nta̱cá tume yáhn che chinda.”
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Rá̱hn rí nchuhn te tihca̱ co yeno ángel yahn Dendiohs ca̱va a̱ma ihyan nunde che nto ino ye nunde yahn ye.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Quendi Dihvo vo, ne nte ye ta̱ma ejemplo:
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Sa̱hn che ive me ne, ra̱hn se ri se chida se: “Chidá, te ne vedecuihca che va che ca̱hco ne yáhn.” Tuhme cahma̱hn chida se vedecuihca yahn ye, ne ca̱h ye sa̱hn.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Chihno neve ro ne, chihcoya̱n se dehtenduh yahn se, ne cuahn se na̱n ya̱hn yahn. Min chihno toh se tume yahn se, ndere quechica se.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Cuahn che a chihno toh se tume yahn se ne, a̱ma chihnde cuico ya̱hn na̱n che quenan se, ne cana̱n a̱ma yah chahno se.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Chica se ntiyon din se a̱ma ihyan che ya̱n va̱co ye min, ne dechuh ye sa̱hn, din se cuda̱do cuche yahn ye.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Nde dehtenduh dima che reh cuche chahn a̱ma nahn cheh se, ate nde dehtenduh chemin chan, hua renda̱ca reh se.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Tuhme neca̱hco se, ne ndedecadino se: “A̱ma ya̱hn ihyan redin ntiyon chenan ye va̱co chidá, ne a̱ma va che reh ye. Me u ne, muhn quenán, adeche coh cuicó.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Tahque ndah che ná̱hn yahn chidá, ne ca̱hmá có ihyan: Chidá, quendihcó nunde, nde na̱n Dendiohs, nde na̱n ne.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Ametah redin yahn che ca̱hma ne da̱ya ne yáhn. Ma̱n ne, có nduhca̱ a̱ma mozo yahn ne.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Tuhme ndonun yune se, cona̱hn se yahn chida se.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Ra̱hn se ri se ihyan: “Chidá, quendihcó nunde, nde na̱n Dendiohs, nde na̱n ne. Ametah redin yahn che ca̱hma ne da̱ya ne yáhn.”
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ate chida se ne, ra̱hn ye ri ye sa̱hn deca̱hya yahn ye: “Tenun tenun no cuetenda̱h nchuhn tino che tahque ndah, conun se ma̱n, chineta̱h che conun ta̱h se ma̱n, nda̱co che conun ca̱h se ma̱n.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Cuahn nchuhn, ngua ne a̱ma itenine che vihche te, ne cuihno ne ite. Chuh vo ite, ne din vo vihco,
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 te sa̱hn da̱yá cuh ne, a ndih se che ra̱hcó, ate ma̱n ne, ndaconan se. A dendá sa̱hn, ate ma̱n ne, a nta̱cá sa̱hn.” Tuhme cana̱n ihyan chahn vihco vedeyeno.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 ’Sa̱hn da̱ya ye che mena̱n me ne, quenan se viya̱ta, ne cuahn che nta̱ nino se ndevah ne, chihnevan se che retive ihyan ma̱n, rendeh ye ma̱n.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Tuhme cah se a̱ma sa̱hn deca̱hya yahn chida se, ne tumerune se sa̱hn deh che ri min.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Ndahconan se: “A nta̱ sa̱hn dihno ne, ne hua dehva chahno se chi. Chemin che chihquentiyon chida ne che coh a̱ma itenine che vihche te.”
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Chi ta̱n sa̱hn che mena̱n me, nde hua nahn ndonda̱ se vah. Tuhme quenda̱h chida se, chica ye favor sa̱hn che ndonda̱ se vah.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Ate ndahconan se yahn ye: “U ne, cuahn da̱ma redín ntiyon nduco ne, ne hua rahcotá̱hn yahn ne. Nde a̱ma yune hua te ne amare a̱ma chiva̱to lihn ca̱va che cheh yenó nduco amigo yáhn.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Ate cuahn che ndaconan sa̱hn da̱ya ne tih che ndere toh se tume yahn ne nduco nda̱hta che ndere vatechica te ne, chihquentiyon ne che chih a̱ma itenine vihche ca̱va se.”
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Tuhme ndahconan chida se: “Da̱yá, di ne, cuahn da̱ma quenen nducó, ne nducuahn dehtenduh yáhn ne, a yehn.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Ate nda̱hca̱ che ca̱h yeno vo chedave yuhn vo, din vo a̱ma vihco vedeyeno, te sa̱hn dihne ne, a ndih se che ra̱hcó, ate ma̱n ne, nta̱ se. A denda vo sa̱hn, ate ma̱n ne, nta̱ca vo sa̱hn.”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.