Lucas 14
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NVT
1 A̱ma ro che rahte tuhno ihyan ne, chahn Dihvo vo, cheh ye ndeva̱co a̱ma sa̱hn ndina̱n yahn sa̱hn fariseo. Combiero yahn se ne, rihno se Dihvo vo, nahn ndihchero se deh din ye.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 Min quenun a̱ma sa̱hn che ndi se cah ntito, ne chahn nda̱ se na̱n Dihvo vo.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Tumerune Dihvo vo sa̱hn fariseo chahn ma̱n, sa̱hn devano ley che dirun Moisés ma̱n:
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Ate hua ndahconan sa̱hn chahn. Tuhme cheta̱h ye ta̱h sa̱hn ntito me, din ye che ndoyahn se, ne ndedechuh ye sa̱hn.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Chihno min ne, ra̱hn ye nduco sa̱hn chahn:
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Ate hua chi ndahconan sa̱hn chahn nde a̱ma ndudo.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Cuahn che ndihche Dihvo vo nduhca̱ che retenda̱hnun sa̱hn chahn na̱n che cuahte se ne, nte ye ejemplo cuh:
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 ―Ro che ya̱hve ihyan a̱ma cha nchuhn che ca̱hn ne na̱n vihco che rihneva̱co ye ne, hua cuhnde ne na̱n silla mena̱n, te dena̱n ndiya̱hve ye a̱ma ihyan che tahque redin yahn che cuhnde ye min.
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 Ndete che tihca̱ ne, ura che a va ne ne, ca̱hma ihyan che va̱co me co ye ndih: “Cuavi ne ta̱n, cuhnde amigo yáhn.” Tuhme cora vedecuihno yahn ne, ne necuan ne ca̱hn ne cuhnde ne na̱n che rahte ihyan che denda̱h ye.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Cuahn che ya̱hve ihyan ndih ne, tahque ndah cuahn ne, cuihnde ne na̱n silla che rahte ihyan che denda̱h, ne cuahn che nda̱ ihyan che va̱co ne, ca̱hma ye nduco ne: “Amigo, cuihnde na̱n silla mena̱n.” Tihca̱ quenda̱h yavena̱n ne na̱n ihyan che vate ye min.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Tihca̱, te ihyan che rendeva ma̱n ye yavena̱n ye ne, nuhnde ndiya ye, ne ihyan che necun ye ne, cona̱n ye.
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Namin ra̱hn Dihvo vo nduco sa̱hn fariseo che va̱co me:
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Cuahn che cah, cheh ihyan ne, tahque ndah coyahve ihyan cheva̱h ma̱n, ihyan che ndi cheche ye ma̱n, ihyan che cueh ca̱h ye ma̱n, ihyan che ve na̱n ye ma̱n.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Ndete che tihca̱ din ne, ndah ro yehn, te ihyan chahn ne, hua co nda̱hco menun ye yehn. Ate cuahn che ndedetuhche Dendiohs tena̱hn che ndah ihyan ye na̱n ye ne, ro min nda̱hco menun Dendiohs yehn.
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Chihnevan a̱ma sa̱hn che nduco se va se reh se, ne ra̱hn se ri se Dihvo vo:
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Tuhme nte Dihvo vo ejemplo cuh:
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Ura che a quendihte mesa ne, dechuh ye sa̱hn deca̱hya yahn ye che ca̱hma se nduco sa̱hn chahn: “Ca̱hn nchuhn, te a va ya̱n nducuahn.”
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 Ate nducoya̱ca se ne, cana̱n chica se che din chahtino ye yahn se. A̱ma se ne, ra̱hn se: “Cade cá a̱ma ndi ya̱hn, ne va che cá̱hn ndihcheró. Cahme co ihyan, ne din chahtino ye yáhn.”
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 Ta̱ma se ne, ra̱hn se: “Cá uhn ya̱nda itenine ruhnya̱hn, ne va che cá̱hn ndihchenán ite na̱n ntiyon. Cahme co ihyan, ne din chahtino ye yáhn.”
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 Ta̱ma se ne, ra̱hn se: “Cade chihneva̱có, ne chemin che cahme co ihyan te hua co cá̱hn.”
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 Ndaconan sa̱hn deca̱hya me, ne neco se dihve se nduhca̱ che ra̱hn sa̱hn chahn. Chi ta̱n dihve se, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn deca̱hya me: “Cuehn tenun tenun no cua̱hn ndihve ma̱n, cua̱hn yune ma̱n, ne ihyan cheva̱h ma̱n, ihyan che ndi cheche ye ma̱n, ihyan che cueh ca̱h ye ma̱n, ihyan che ve na̱n ye ma̱n, quenda ihyan muhn ndeva̱có.”
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 Cuahn che ndaconan sa̱hn deca̱hya me ne, ra̱hn se: “Dihvé, a dináhn che ra̱hn ne, ate va ca na̱n che cuahte ihyan.”
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 Ra̱hn dihve se ri ye sa̱hn: “Cuehn cua̱hn yune ma̱n, tinduh cua̱hn chihto ma̱n, ne codin fuerza ihyan che chi ye ca̱va che cuto ihyan va̱có.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Rá̱hn te nde a̱ma sa̱hn che ya̱hvé mena̱n ne, hua cheh vino se che ndihcoyá̱n.”
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 A̱ma ya̱hn ihyan cuahn ye nduco Dihvo vo. Chaconan ye, ne ra̱hn ye ri ye ihyan chahn:
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 ―Adecoduhno ihyan che nahn conduco ye u ne, va che ca̱hcoma̱n ye chida ye ma̱n, chaco ye ma̱n, nda̱hta yahn ye ma̱n, da̱ya ye ma̱n, dihno ye ma̱n, cahve ye ma̱n, vida yahn ma̱n ye ma̱n, ca̱va che co conduco ye u.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Ihyan che hua nahn chuhrihn ye ca̱va u ne, hua co conduco ye u.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 Adecoduhno nchuhn che ca̱hno ne a̱ma vah, ¿a hua dinoca retenda̱h cuande ne ta̱va nahn ca̱va che tuno vah me?
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Ndete che ca̱hco ne name yahn vah me, ate hua cocha ne tuno ne, nducoya̱ca ihyan che ndihche ye ne, ca̱hyon nan ye,
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 ne ca̱hma ye: “Sa̱hn tih ne, cana̱n rihno se a̱ma vah, ne hua chicha se tuno.”
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 Namin a̱ma rey che va che ca̱hn ye cuhma ye nduco ta̱ma rey, ¿a hua dinoca rihnde ye, rendedecadino ye ndete che nduco ndiche mil sanda̱do yahn ye cocha ye cuhma ye nduco ta̱ma rey che cochi ye nduco ndico mil sanda̱do?
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Me ndete che rihn che hua cocha ye ne, cuahn che yahn ca cochi rey che cuhma nduco ye ne, dechuh ye sa̱hn che ca̱hn se menun ye, ca̱hma se nduco rey min ca̱va che cuhnde dihn ye, ne hua cuhma ye nduco vih.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Tihca̱, te adecoduhno nchuhn che hua ca̱hcoma̱n ne nducuahn yahn ne che va ne, hua co conduco ne u.
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 ’Ima ne, ndah. Ate ndete che cuihno dine yahn ne, ¿dehra nduco ndo dine?
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Va che cora, te hua cochihve, nde ca̱va che cota̱ve ndiya̱hn, nde ca̱va che cuahto duto chenda̱ta. Nducoya̱ca nchuhn, ¡cuendedecadino ndah ne deh conahn ejemplo cuh!
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.