Lucas 14
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NTLH
1 A̱ma ro che rahte tuhno ihyan ne, chahn Dihvo vo, cheh ye ndeva̱co a̱ma sa̱hn ndina̱n yahn sa̱hn fariseo. Combiero yahn se ne, rihno se Dihvo vo, nahn ndihchero se deh din ye.
1 Num sábado, Jesus entrou na casa de certo líder fariseu para tomar uma refeição. E as pessoas que estavam ali olhavam para Jesus com muita atenção.
2 Min quenun a̱ma sa̱hn che ndi se cah ntito, ne chahn nda̱ se na̱n Dihvo vo.
2 Um homem, com as pernas e os braços inchados, chegou perto dele.
3 Tumerune Dihvo vo sa̱hn fariseo chahn ma̱n, sa̱hn devano ley che dirun Moisés ma̱n:
3 E Jesus perguntou aos mestres da Lei e aos fariseus:
4 Ate hua ndahconan sa̱hn chahn. Tuhme cheta̱h ye ta̱h sa̱hn ntito me, din ye che ndoyahn se, ne ndedechuh ye sa̱hn.
4 Mas eles não responderam nada. Então Jesus pegou o homem, curou-o e o mandou embora.
5 Chihno min ne, ra̱hn ye nduco sa̱hn chahn:
5 Aí disse:
6 Ate hua chi ndahconan sa̱hn chahn nde a̱ma ndudo.
6 E eles não puderam responder.
7 Cuahn che ndihche Dihvo vo nduhca̱ che retenda̱hnun sa̱hn chahn na̱n che cuahte se ne, nte ye ejemplo cuh:
7 Certa vez Jesus estava reparando como os convidados escolhiam os melhores lugares à mesa. Então fez esta comparação:
8 ―Ro che ya̱hve ihyan a̱ma cha nchuhn che ca̱hn ne na̱n vihco che rihneva̱co ye ne, hua cuhnde ne na̱n silla mena̱n, te dena̱n ndiya̱hve ye a̱ma ihyan che tahque redin yahn che cuhnde ye min.
8 — Quando alguém convidá-lo para uma festa de casamento, não sente no melhor lugar. Porque pode ser que alguém mais importante tenha sido convidado.
9 Ndete che tihca̱ ne, ura che a va ne ne, ca̱hma ihyan che va̱co me co ye ndih: “Cuavi ne ta̱n, cuhnde amigo yáhn.” Tuhme cora vedecuihno yahn ne, ne necuan ne ca̱hn ne cuhnde ne na̱n che rahte ihyan che denda̱h ye.
9 Então quem convidou você e o outro poderá dizer a você: “Dê esse lugar para este aqui.” Aí você ficará envergonhado e terá de sentar-se no último lugar.
10 Cuahn che ya̱hve ihyan ndih ne, tahque ndah cuahn ne, cuihnde ne na̱n silla che rahte ihyan che denda̱h, ne cuahn che nda̱ ihyan che va̱co ne, ca̱hma ye nduco ne: “Amigo, cuihnde na̱n silla mena̱n.” Tihca̱ quenda̱h yavena̱n ne na̱n ihyan che vate ye min.
10 Pelo contrário, quando você for convidado, sente-se no último lugar. Assim quem o convidou vai dizer a você: “Meu amigo, venha sentar-se aqui num lugar melhor.” E isso será uma grande honra para você diante de todos os convidados.
11 Tihca̱, te ihyan che rendeva ma̱n ye yavena̱n ye ne, nuhnde ndiya ye, ne ihyan che necun ye ne, cona̱n ye.
11 Porque quem se engrandece será humilhado, mas quem se humilha será engrandecido.
12 Namin ra̱hn Dihvo vo nduco sa̱hn fariseo che va̱co me:
12 Depois Jesus disse ao homem que o havia convidado:
13 Cuahn che cah, cheh ihyan ne, tahque ndah coyahve ihyan cheva̱h ma̱n, ihyan che ndi cheche ye ma̱n, ihyan che cueh ca̱h ye ma̱n, ihyan che ve na̱n ye ma̱n.
13 Mas, quando você der uma festa, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos
14 Ndete che tihca̱ din ne, ndah ro yehn, te ihyan chahn ne, hua co nda̱hco menun ye yehn. Ate cuahn che ndedetuhche Dendiohs tena̱hn che ndah ihyan ye na̱n ye ne, ro min nda̱hco menun Dendiohs yehn.
14 e você será abençoado. Pois eles não poderão pagar o que você fez, mas Deus lhe pagará no dia em que as pessoas que fazem o bem ressuscitarem.
15 Chihnevan a̱ma sa̱hn che nduco se va se reh se, ne ra̱hn se ri se Dihvo vo:
15 Um dos que estavam à mesa ouviu isso e disse para Jesus: — Felizes os que irão sentar-se à mesa no
16 Tuhme nte Dihvo vo ejemplo cuh:
16 Então Jesus lhe disse:
17 Ura che a quendihte mesa ne, dechuh ye sa̱hn deca̱hya yahn ye che ca̱hma se nduco sa̱hn chahn: “Ca̱hn nchuhn, te a va ya̱n nducuahn.”
17 Quando chegou a hora, mandou o seu empregado dizer aos convidados: “Venham, que tudo já está pronto!”
18 Ate nducoya̱ca se ne, cana̱n chica se che din chahtino ye yahn se. A̱ma se ne, ra̱hn se: “Cade cá a̱ma ndi ya̱hn, ne va che cá̱hn ndihcheró. Cahme co ihyan, ne din chahtino ye yáhn.”
18 — Mas eles, um por um, começaram a dar desculpas. O primeiro disse ao empregado: “Comprei um sítio e tenho de dar uma olhada nele. Peço que me desculpe.”
19 Ta̱ma se ne, ra̱hn se: “Cá uhn ya̱nda itenine ruhnya̱hn, ne va che cá̱hn ndihchenán ite na̱n ntiyon. Cahme co ihyan, ne din chahtino ye yáhn.”
19 — Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e preciso ver se trabalham bem. Peço que me desculpe.”
20 Ta̱ma se ne, ra̱hn se: “Cade chihneva̱có, ne chemin che cahme co ihyan te hua co cá̱hn.”
20 — E outro disse: “Acabei de casar e por isso não posso ir.”
21 Ndaconan sa̱hn deca̱hya me, ne neco se dihve se nduhca̱ che ra̱hn sa̱hn chahn. Chi ta̱n dihve se, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn deca̱hya me: “Cuehn tenun tenun no cua̱hn ndihve ma̱n, cua̱hn yune ma̱n, ne ihyan cheva̱h ma̱n, ihyan che ndi cheche ye ma̱n, ihyan che cueh ca̱h ye ma̱n, ihyan che ve na̱n ye ma̱n, quenda ihyan muhn ndeva̱có.”
21 — O empregado voltou e contou tudo ao patrão. Ele ficou com muita raiva e disse: “Vá depressa pelas ruas e pelos becos da cidade e traga os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Cuahn che ndaconan sa̱hn deca̱hya me ne, ra̱hn se: “Dihvé, a dináhn che ra̱hn ne, ate va ca na̱n che cuahte ihyan.”
22 — Mais tarde o empregado disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, mas ainda está sobrando lugar.”
23 Ra̱hn dihve se ri ye sa̱hn: “Cuehn cua̱hn yune ma̱n, tinduh cua̱hn chihto ma̱n, ne codin fuerza ihyan che chi ye ca̱va che cuto ihyan va̱có.
23 — Aí o patrão respondeu: “Então vá pelas estradas e pelos caminhos e obrigue os que você encontrar ali a virem, a fim de que a minha casa fique cheia.
24 Rá̱hn te nde a̱ma sa̱hn che ya̱hvé mena̱n ne, hua cheh vino se che ndihcoyá̱n.”
24 Pois eu afirmo a vocês que nenhum dos que foram convidados provará o meu jantar!”
25 A̱ma ya̱hn ihyan cuahn ye nduco Dihvo vo. Chaconan ye, ne ra̱hn ye ri ye ihyan chahn:
25 Certa vez uma grande multidão estava acompanhando Jesus. Ele virou-se para eles e disse:
26 ―Adecoduhno ihyan che nahn conduco ye u ne, va che ca̱hcoma̱n ye chida ye ma̱n, chaco ye ma̱n, nda̱hta yahn ye ma̱n, da̱ya ye ma̱n, dihno ye ma̱n, cahve ye ma̱n, vida yahn ma̱n ye ma̱n, ca̱va che co conduco ye u.
26 — Quem quiser me acompanhar não pode ser meu seguidor se não me amar mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua esposa, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a si mesmo.
27 Ihyan che hua nahn chuhrihn ye ca̱va u ne, hua co conduco ye u.
27 Não pode ser meu seguidor quem não estiver pronto para morrer como eu vou morrer e me acompanhar.
28 Adecoduhno nchuhn che ca̱hno ne a̱ma vah, ¿a hua dinoca retenda̱h cuande ne ta̱va nahn ca̱va che tuno vah me?
28 Se um de vocês quer construir uma torre , primeiro senta e calcula quanto vai custar, para ver se o dinheiro dá.
29 Ndete che ca̱hco ne name yahn vah me, ate hua cocha ne tuno ne, nducoya̱ca ihyan che ndihche ye ne, ca̱hyon nan ye,
29 Se não fizer isso, ele consegue colocar os alicerces, mas não pode terminar a construção. Aí todos os que virem o que aconteceu vão caçoar dele, dizendo:
30 ne ca̱hma ye: “Sa̱hn tih ne, cana̱n rihno se a̱ma vah, ne hua chicha se tuno.”
30 “Este homem começou a construir, mas não pôde terminar!”
31 Namin a̱ma rey che va che ca̱hn ye cuhma ye nduco ta̱ma rey, ¿a hua dinoca rihnde ye, rendedecadino ye ndete che nduco ndiche mil sanda̱do yahn ye cocha ye cuhma ye nduco ta̱ma rey che cochi ye nduco ndico mil sanda̱do?
31 — Se um rei que tem dez mil soldados vai partir para combater outro que vem contra ele com vinte mil, ele senta primeiro e vê se está bastante forte para enfrentar o outro.
32 Me ndete che rihn che hua cocha ye ne, cuahn che yahn ca cochi rey che cuhma nduco ye ne, dechuh ye sa̱hn che ca̱hn se menun ye, ca̱hma se nduco rey min ca̱va che cuhnde dihn ye, ne hua cuhma ye nduco vih.
32 Se não fizer isso, acabará precisando mandar mensageiros ao outro rei, enquanto este ainda estiver longe, para combinar condições de paz. Jesus terminou, dizendo:
33 Tihca̱, te adecoduhno nchuhn che hua ca̱hcoma̱n ne nducuahn yahn ne che va ne, hua co conduco ne u.
33 — Assim nenhum de vocês pode ser meu discípulo se não deixar tudo o que tem.
34 ’Ima ne, ndah. Ate ndete che cuihno dine yahn ne, ¿dehra nduco ndo dine?
34 — O sal é uma coisa útil; mas, se perde o gosto, deixa de ser sal.
35 Va che cora, te hua cochihve, nde ca̱va che cota̱ve ndiya̱hn, nde ca̱va che cuahto duto chenda̱ta. Nducoya̱ca nchuhn, ¡cuendedecadino ndah ne deh conahn ejemplo cuh!
35 É jogado fora, pois não serve mais nem para a terra nem para o monte de esterco. Se vocês têm ouvidos para ouvirem, então ouçam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.