Lucas 14
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs ARIB
1 A̱ma ro che rahte tuhno ihyan ne, chahn Dihvo vo, cheh ye ndeva̱co a̱ma sa̱hn ndina̱n yahn sa̱hn fariseo. Combiero yahn se ne, rihno se Dihvo vo, nahn ndihchero se deh din ye.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Min quenun a̱ma sa̱hn che ndi se cah ntito, ne chahn nda̱ se na̱n Dihvo vo.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Tumerune Dihvo vo sa̱hn fariseo chahn ma̱n, sa̱hn devano ley che dirun Moisés ma̱n:
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Ate hua ndahconan sa̱hn chahn. Tuhme cheta̱h ye ta̱h sa̱hn ntito me, din ye che ndoyahn se, ne ndedechuh ye sa̱hn.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Chihno min ne, ra̱hn ye nduco sa̱hn chahn:
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Ate hua chi ndahconan sa̱hn chahn nde a̱ma ndudo.
6 A isto nada puderam responder.
7 Cuahn che ndihche Dihvo vo nduhca̱ che retenda̱hnun sa̱hn chahn na̱n che cuahte se ne, nte ye ejemplo cuh:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 ―Ro che ya̱hve ihyan a̱ma cha nchuhn che ca̱hn ne na̱n vihco che rihneva̱co ye ne, hua cuhnde ne na̱n silla mena̱n, te dena̱n ndiya̱hve ye a̱ma ihyan che tahque redin yahn che cuhnde ye min.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Ndete che tihca̱ ne, ura che a va ne ne, ca̱hma ihyan che va̱co me co ye ndih: “Cuavi ne ta̱n, cuhnde amigo yáhn.” Tuhme cora vedecuihno yahn ne, ne necuan ne ca̱hn ne cuhnde ne na̱n che rahte ihyan che denda̱h ye.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Cuahn che ya̱hve ihyan ndih ne, tahque ndah cuahn ne, cuihnde ne na̱n silla che rahte ihyan che denda̱h, ne cuahn che nda̱ ihyan che va̱co ne, ca̱hma ye nduco ne: “Amigo, cuihnde na̱n silla mena̱n.” Tihca̱ quenda̱h yavena̱n ne na̱n ihyan che vate ye min.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Tihca̱, te ihyan che rendeva ma̱n ye yavena̱n ye ne, nuhnde ndiya ye, ne ihyan che necun ye ne, cona̱n ye.
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Namin ra̱hn Dihvo vo nduco sa̱hn fariseo che va̱co me:
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Cuahn che cah, cheh ihyan ne, tahque ndah coyahve ihyan cheva̱h ma̱n, ihyan che ndi cheche ye ma̱n, ihyan che cueh ca̱h ye ma̱n, ihyan che ve na̱n ye ma̱n.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Ndete che tihca̱ din ne, ndah ro yehn, te ihyan chahn ne, hua co nda̱hco menun ye yehn. Ate cuahn che ndedetuhche Dendiohs tena̱hn che ndah ihyan ye na̱n ye ne, ro min nda̱hco menun Dendiohs yehn.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Chihnevan a̱ma sa̱hn che nduco se va se reh se, ne ra̱hn se ri se Dihvo vo:
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Tuhme nte Dihvo vo ejemplo cuh:
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Ura che a quendihte mesa ne, dechuh ye sa̱hn deca̱hya yahn ye che ca̱hma se nduco sa̱hn chahn: “Ca̱hn nchuhn, te a va ya̱n nducuahn.”
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Ate nducoya̱ca se ne, cana̱n chica se che din chahtino ye yahn se. A̱ma se ne, ra̱hn se: “Cade cá a̱ma ndi ya̱hn, ne va che cá̱hn ndihcheró. Cahme co ihyan, ne din chahtino ye yáhn.”
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Ta̱ma se ne, ra̱hn se: “Cá uhn ya̱nda itenine ruhnya̱hn, ne va che cá̱hn ndihchenán ite na̱n ntiyon. Cahme co ihyan, ne din chahtino ye yáhn.”
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Ta̱ma se ne, ra̱hn se: “Cade chihneva̱có, ne chemin che cahme co ihyan te hua co cá̱hn.”
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Ndaconan sa̱hn deca̱hya me, ne neco se dihve se nduhca̱ che ra̱hn sa̱hn chahn. Chi ta̱n dihve se, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn deca̱hya me: “Cuehn tenun tenun no cua̱hn ndihve ma̱n, cua̱hn yune ma̱n, ne ihyan cheva̱h ma̱n, ihyan che ndi cheche ye ma̱n, ihyan che cueh ca̱h ye ma̱n, ihyan che ve na̱n ye ma̱n, quenda ihyan muhn ndeva̱có.”
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Cuahn che ndaconan sa̱hn deca̱hya me ne, ra̱hn se: “Dihvé, a dináhn che ra̱hn ne, ate va ca na̱n che cuahte ihyan.”
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Ra̱hn dihve se ri ye sa̱hn: “Cuehn cua̱hn yune ma̱n, tinduh cua̱hn chihto ma̱n, ne codin fuerza ihyan che chi ye ca̱va che cuto ihyan va̱có.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Rá̱hn te nde a̱ma sa̱hn che ya̱hvé mena̱n ne, hua cheh vino se che ndihcoyá̱n.”
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 A̱ma ya̱hn ihyan cuahn ye nduco Dihvo vo. Chaconan ye, ne ra̱hn ye ri ye ihyan chahn:
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 ―Adecoduhno ihyan che nahn conduco ye u ne, va che ca̱hcoma̱n ye chida ye ma̱n, chaco ye ma̱n, nda̱hta yahn ye ma̱n, da̱ya ye ma̱n, dihno ye ma̱n, cahve ye ma̱n, vida yahn ma̱n ye ma̱n, ca̱va che co conduco ye u.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Ihyan che hua nahn chuhrihn ye ca̱va u ne, hua co conduco ye u.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Adecoduhno nchuhn che ca̱hno ne a̱ma vah, ¿a hua dinoca retenda̱h cuande ne ta̱va nahn ca̱va che tuno vah me?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Ndete che ca̱hco ne name yahn vah me, ate hua cocha ne tuno ne, nducoya̱ca ihyan che ndihche ye ne, ca̱hyon nan ye,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 ne ca̱hma ye: “Sa̱hn tih ne, cana̱n rihno se a̱ma vah, ne hua chicha se tuno.”
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Namin a̱ma rey che va che ca̱hn ye cuhma ye nduco ta̱ma rey, ¿a hua dinoca rihnde ye, rendedecadino ye ndete che nduco ndiche mil sanda̱do yahn ye cocha ye cuhma ye nduco ta̱ma rey che cochi ye nduco ndico mil sanda̱do?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Me ndete che rihn che hua cocha ye ne, cuahn che yahn ca cochi rey che cuhma nduco ye ne, dechuh ye sa̱hn che ca̱hn se menun ye, ca̱hma se nduco rey min ca̱va che cuhnde dihn ye, ne hua cuhma ye nduco vih.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Tihca̱, te adecoduhno nchuhn che hua ca̱hcoma̱n ne nducuahn yahn ne che va ne, hua co conduco ne u.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 ’Ima ne, ndah. Ate ndete che cuihno dine yahn ne, ¿dehra nduco ndo dine?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Va che cora, te hua cochihve, nde ca̱va che cota̱ve ndiya̱hn, nde ca̱va che cuahto duto chenda̱ta. Nducoya̱ca nchuhn, ¡cuendedecadino ndah ne deh conahn ejemplo cuh!
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.