João 4
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NAA
1 Ta̱hn min ne, a̱ma ya̱hn ihyan rinduco ye Dihvo vo, redenune ye, ne checadino sa̱hn fariseo che tahque ya̱hn ihyan rinduco ye Dihvo vo che co Jua̱n.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Ndiyu ma̱n Dihvo vo che rehdenune ye ihyan chahn, te ihyan apóstol yahn ye.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Nducote hua nahn Dihvo vo che co yudo yahn sa̱hn chahn, yahn che a̱ma ya̱hn ihyan rinduco ye ihyan ne, chica ye min esta̱do yahn Judea, cona̱hn ye esta̱do yahn Galilea.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Yune cua̱hn na̱n che cuahn ye ne, chuh nación yahn Samaria.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 — ausente —
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 — ausente —
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Cuahn ino te, ne ra̱hn te ri te ihyan:
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Tuhme ra̱hn Dihvo vo ri ye ta̱hn:
10 Jesus respondeu:
11 Ra̱hn te ri te ihyan:
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Ihyan ndico yahn nuhn Jacob, chino ye pozo cuh, chichihve yahn ma̱n ye ma̱n, yahn da̱ya ye ma̱n, yahn ite nda̱ta yahn ye ma̱n, ne ma̱n ne, nuhnde ta̱h nuhn. ¿A ra̱hco ne che tahque rigonun chihve ne che co ihyan min?
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Ra̱hn ye ri ye ta̱hn:
13 Jesus respondeu:
14 Ate ihyan che cuh ye nune che cá̱h ne, ametah ndaconan co ya̱ca ye, te nune min ne, hua nda̱ ro che tihnan, ne din che cuahtenan ye vahchetero numacuahn ro.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Tuhme ra̱hn te ri te ihyan:
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Ra̱hn ye ri ye ta̱hn:
16 Jesus disse:
17 — ausente —
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 — ausente —
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Cuahn che chihnevan te che tihca̱ ra̱hn ye ne, ra̱hn te ri te ihyan:
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Ihyan ndico yahn nuhn ne, muhn cuete cuh rechi ye rendeva ye yavena̱n Dendiohs, ne nchuhn ihyan nación yahn Israel ne, ra̱hn ne te min ya̱n Jerusalén va che ndeva vo yavena̱n ye. ¿Cha che cua̱co ne?
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Ndahconan ye yahn te:
21 Jesus respondeu:
22 Nchuhn, ihyan nación yahn Samaria ne, nde hua devano ne ta̱ca̱ va ca̱de che ndeva ihyan yavena̱n Dendiohs. Ate nuhn ihyan nación yahn Israel ne, a devano nuhn, te a va̱n nda̱ta yahn nuhn, quenda̱h ihyan che ndedevahn ye ihyan iyehnse.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 A nda̱ ro che ihyan che redin yahn che ca̱hmo vo che rendeva ye yavena̱n Dendiohs Chida ne, rendeva ye yavena̱n ye numacuahn chedave yahn ye ma̱n, numa cua̱co ma̱n, te ihyan min ne, nahn ye che tihca̱ ndeva ihyan yavena̱n ye.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Dendiohs ne, a̱ma Vaco, ne ihyan che rendeva ye yavena̱n ye ne, nahn che ndeva ye numacuahn chedave yahn ye ma̱n, numa cua̱co ma̱n.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Ra̱hn te ri te ihyan:
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Ra̱hn ye ri ye ta̱hn:
26 Então Jesus disse:
27 Ura min nta̱ ihyan apóstol yahn ye, ne cuahn ino ihyan chahn che rente ye nduco a̱ma nda̱hta, ate nde a̱ma ye hua chihquino ye tumerune ye ihyan deh chica ye ta̱hn ma̱n, deh yahn che rente ye nduco te ma̱n.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Tuhme chihco te cuhte yahn te min, cona̱hn te, ne ra̱hn te ri te ihyan viya̱n:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 ―Cochi nchuhn ndihchero ne a̱ma ihyan che ra̱hn ye ri ye u nducuahn che nedín. Co a ihyan min che a va ca̱de che chi ye ndedevahn ye ihyan iyehnse.
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Tuhme cuahn ihyan ya̱n quendihchero ye Dihvo vo.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Numanahn min ne, ra̱hn ihyan apóstol yahn ye ri ye ihyan:
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Ndahconan ye, ne ra̱hn ye ri ye ihyan chahn:
32 Mas ele lhes disse:
33 Ate hua chenahn ihyan chahn deh conahn che tihca̱ ra̱hn ye, ne rente ye va̱n ma̱n ye nduco vih:
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Tuhme ra̱hn ye ri ye ihyan chahn:
34 Jesus lhes declarou:
35 Nchuhn ne, ra̱hn ne te renda ca te cun iyo ca̱va che ndeva̱hn ihyan ndute nda̱ta. Ate u ne, rá̱hn rí nchuhn te, nde meniyon ne, a̱ma ya̱hn ihyan vateya̱n ye ca̱va che ca̱hcovan ye Ndudo yahn Dendiohs che cuahndudo ne.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Na̱n ntiyon yahn ihyan ne, na̱hn cua̱n ne, a̱ma ye rino ye ndute nda̱ta, ne ta̱ma ye rendeva̱hn ye cuahn che a ri yahn. Atihnoca̱ na̱n ntiyon yahn Dendiohs, te na̱hn cua̱n ne, a̱ma ye rana̱n ye rahndudo ye Ndudo yahn Dendiohs, ne ta̱ma ye riquendi ye, tuhme ritahno ihyan. Ihyan che ritahno ye ne, rendevahn ye, ne cuahtenan ye vahchetero numacuahn ro. Me ihyan che redin ye ntiyon min, ihyan che rahndudo ye mena̱n ma̱n, ihyan che rahndudo ye cuahn che a ritahno ihyan ma̱n ne, rahte yeno a̱ma ta̱ma ye nduco vih.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Nducote tihca̱ ne, riquenda̱h cua̱co ndudo che tuhca̱ rente ihyan: “A̱ma ye rino ye ndute nda̱ta, ne ta̱ma ye rendeva̱hn ye cuahn che a ri yahn.”
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 U ne, dechúh nchuhn, cuahndudo ne Ndudo yahn Dendiohs na̱n che a vih ihyan nedin ye ntiyon, ne ndonda̱ ta̱h ne ntiyon min quendi ne.
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 A̱ma ya̱hn ihyan ya̱n min, rente ta̱hn min nduco ye yahn che ra̱hn Dihvo vo ri ye ta̱hn nducuahn che nedin te, ne chitahno ye ihyan.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Chemin che cuahn che nda̱ ihyan ya̱n chahn na̱n Dihvo vo ne, ya̱hve ye ihyan che conan ye min. Quenan ye ya̱n min o ro,
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 ne nde tahque ya̱hn ca ihyan chitahno ye ihyan cuahn che chihnevan ye che rahndudo ye.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Tuhme ra̱hn ihyan ya̱n chahn ri ye ta̱hn min:
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Chihno nduh che o ro min ne, chica Dihvo vo ya̱n min cuahn ye cua̱hn esta̱do yahn Galilea.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Nducote ma̱n ye ra̱hn ye te atena̱n ihyan ta̱ma ya̱n che renevahnecun ye ihyan profeta, ndiyu ihyan ya̱n va̱co ye ne, chemin che cuahn ye min.
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Cuahn che nda̱ ye ne, ihyan che vate ye min ne, a̱ma nevahnecun ye ihyan, te namin chahn ihyan chahn ya̱n Jerusalén vihco ro yudo, ne ndihchero ye vederihno che din ye min.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 — ausente —
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 — ausente —
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Tuhme ra̱hn Dihvo vo ri ye sa̱hn:
48 Então Jesus lhe disse:
49 Ate ra̱hn se ri se ihyan:
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Tuhme ra̱hn ye ri ye sa̱hn:
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Ura che a nta̱ nino se ndeva̱co se ne, chahn a̱ma o mozo yahn se chendi yune se sa̱hn, ne ra̱hn se ri se sa̱hn:
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Tumerune se sa̱hn chahn deh ura cana̱n chihnde dihn yahn da̱ya se. Ndahconan sa̱hn chahn yahn se:
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Tuhme nta̱ tin sa̱hn ndina̱n me che a ura min ra̱hn Dihvo vo nduco se che a ndoyahn da̱ya se, ne chemin che chitahno se ihyan nduco nducoya̱ca ihyan yahn se.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Nduco chemin chi o yune che din Dihvo vo vederihno esta̱do yahn Galilea.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.