João 4

El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ta̱hn min ne, a̱ma ya̱hn ihyan rinduco ye Dihvo vo, redenune ye, ne checadino sa̱hn fariseo che tahque ya̱hn ihyan rinduco ye Dihvo vo che co Jua̱n.
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 Ndiyu ma̱n Dihvo vo che rehdenune ye ihyan chahn, te ihyan apóstol yahn ye.
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 Nducote hua nahn Dihvo vo che co yudo yahn sa̱hn chahn, yahn che a̱ma ya̱hn ihyan rinduco ye ihyan ne, chica ye min esta̱do yahn Judea, cona̱hn ye esta̱do yahn Galilea.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Yune cua̱hn na̱n che cuahn ye ne, chuh nación yahn Samaria.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 — ausente —
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 — ausente —
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 — ausente —
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Cuahn ino te, ne ra̱hn te ri te ihyan:
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Tuhme ra̱hn Dihvo vo ri ye ta̱hn:
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Ra̱hn te ri te ihyan:
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Ihyan ndico yahn nuhn Jacob, chino ye pozo cuh, chichihve yahn ma̱n ye ma̱n, yahn da̱ya ye ma̱n, yahn ite nda̱ta yahn ye ma̱n, ne ma̱n ne, nuhnde ta̱h nuhn. ¿A ra̱hco ne che tahque rigonun chihve ne che co ihyan min?
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Ra̱hn ye ri ye ta̱hn:
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 Ate ihyan che cuh ye nune che cá̱h ne, ametah ndaconan co ya̱ca ye, te nune min ne, hua nda̱ ro che tihnan, ne din che cuahtenan ye vahchetero numacuahn ro.
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Tuhme ra̱hn te ri te ihyan:
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Ra̱hn ye ri ye ta̱hn:
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 — ausente —
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 — ausente —
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Cuahn che chihnevan te che tihca̱ ra̱hn ye ne, ra̱hn te ri te ihyan:
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Ihyan ndico yahn nuhn ne, muhn cuete cuh rechi ye rendeva ye yavena̱n Dendiohs, ne nchuhn ihyan nación yahn Israel ne, ra̱hn ne te min ya̱n Jerusalén va che ndeva vo yavena̱n ye. ¿Cha che cua̱co ne?
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Ndahconan ye yahn te:
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Nchuhn, ihyan nación yahn Samaria ne, nde hua devano ne ta̱ca̱ va ca̱de che ndeva ihyan yavena̱n Dendiohs. Ate nuhn ihyan nación yahn Israel ne, a devano nuhn, te a va̱n nda̱ta yahn nuhn, quenda̱h ihyan che ndedevahn ye ihyan iyehnse.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 A nda̱ ro che ihyan che redin yahn che ca̱hmo vo che rendeva ye yavena̱n Dendiohs Chida ne, rendeva ye yavena̱n ye numacuahn chedave yahn ye ma̱n, numa cua̱co ma̱n, te ihyan min ne, nahn ye che tihca̱ ndeva ihyan yavena̱n ye.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Dendiohs ne, a̱ma Vaco, ne ihyan che rendeva ye yavena̱n ye ne, nahn che ndeva ye numacuahn chedave yahn ye ma̱n, numa cua̱co ma̱n.
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Ra̱hn te ri te ihyan:
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Ra̱hn ye ri ye ta̱hn:
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Ura min nta̱ ihyan apóstol yahn ye, ne cuahn ino ihyan chahn che rente ye nduco a̱ma nda̱hta, ate nde a̱ma ye hua chihquino ye tumerune ye ihyan deh chica ye ta̱hn ma̱n, deh yahn che rente ye nduco te ma̱n.
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Tuhme chihco te cuhte yahn te min, cona̱hn te, ne ra̱hn te ri te ihyan viya̱n:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 ―Cochi nchuhn ndihchero ne a̱ma ihyan che ra̱hn ye ri ye u nducuahn che nedín. Co a ihyan min che a va ca̱de che chi ye ndedevahn ye ihyan iyehnse.
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Tuhme cuahn ihyan ya̱n quendihchero ye Dihvo vo.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Numanahn min ne, ra̱hn ihyan apóstol yahn ye ri ye ihyan:
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Ndahconan ye, ne ra̱hn ye ri ye ihyan chahn:
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Ate hua chenahn ihyan chahn deh conahn che tihca̱ ra̱hn ye, ne rente ye va̱n ma̱n ye nduco vih:
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Tuhme ra̱hn ye ri ye ihyan chahn:
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Nchuhn ne, ra̱hn ne te renda ca te cun iyo ca̱va che ndeva̱hn ihyan ndute nda̱ta. Ate u ne, rá̱hn rí nchuhn te, nde meniyon ne, a̱ma ya̱hn ihyan vateya̱n ye ca̱va che ca̱hcovan ye Ndudo yahn Dendiohs che cuahndudo ne.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Na̱n ntiyon yahn ihyan ne, na̱hn cua̱n ne, a̱ma ye rino ye ndute nda̱ta, ne ta̱ma ye rendeva̱hn ye cuahn che a ri yahn. Atihnoca̱ na̱n ntiyon yahn Dendiohs, te na̱hn cua̱n ne, a̱ma ye rana̱n ye rahndudo ye Ndudo yahn Dendiohs, ne ta̱ma ye riquendi ye, tuhme ritahno ihyan. Ihyan che ritahno ye ne, rendevahn ye, ne cuahtenan ye vahchetero numacuahn ro. Me ihyan che redin ye ntiyon min, ihyan che rahndudo ye mena̱n ma̱n, ihyan che rahndudo ye cuahn che a ritahno ihyan ma̱n ne, rahte yeno a̱ma ta̱ma ye nduco vih.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Nducote tihca̱ ne, riquenda̱h cua̱co ndudo che tuhca̱ rente ihyan: “A̱ma ye rino ye ndute nda̱ta, ne ta̱ma ye rendeva̱hn ye cuahn che a ri yahn.”
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 U ne, dechúh nchuhn, cuahndudo ne Ndudo yahn Dendiohs na̱n che a vih ihyan nedin ye ntiyon, ne ndonda̱ ta̱h ne ntiyon min quendi ne.
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 A̱ma ya̱hn ihyan ya̱n min, rente ta̱hn min nduco ye yahn che ra̱hn Dihvo vo ri ye ta̱hn nducuahn che nedin te, ne chitahno ye ihyan.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Chemin che cuahn che nda̱ ihyan ya̱n chahn na̱n Dihvo vo ne, ya̱hve ye ihyan che conan ye min. Quenan ye ya̱n min o ro,
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 ne nde tahque ya̱hn ca ihyan chitahno ye ihyan cuahn che chihnevan ye che rahndudo ye.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Tuhme ra̱hn ihyan ya̱n chahn ri ye ta̱hn min:
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Chihno nduh che o ro min ne, chica Dihvo vo ya̱n min cuahn ye cua̱hn esta̱do yahn Galilea.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Nducote ma̱n ye ra̱hn ye te atena̱n ihyan ta̱ma ya̱n che renevahnecun ye ihyan profeta, ndiyu ihyan ya̱n va̱co ye ne, chemin che cuahn ye min.
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Cuahn che nda̱ ye ne, ihyan che vate ye min ne, a̱ma nevahnecun ye ihyan, te namin chahn ihyan chahn ya̱n Jerusalén vihco ro yudo, ne ndihchero ye vederihno che din ye min.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 — ausente —
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 — ausente —
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Tuhme ra̱hn Dihvo vo ri ye sa̱hn:
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Ate ra̱hn se ri se ihyan:
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Tuhme ra̱hn ye ri ye sa̱hn:
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Ura che a nta̱ nino se ndeva̱co se ne, chahn a̱ma o mozo yahn se chendi yune se sa̱hn, ne ra̱hn se ri se sa̱hn:
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Tumerune se sa̱hn chahn deh ura cana̱n chihnde dihn yahn da̱ya se. Ndahconan sa̱hn chahn yahn se:
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Tuhme nta̱ tin sa̱hn ndina̱n me che a ura min ra̱hn Dihvo vo nduco se che a ndoyahn da̱ya se, ne chemin che chitahno se ihyan nduco nducoya̱ca ihyan yahn se.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Nduco chemin chi o yune che din Dihvo vo vederihno esta̱do yahn Galilea.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.