João 4

El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ta̱hn min ne, a̱ma ya̱hn ihyan rinduco ye Dihvo vo, redenune ye, ne checadino sa̱hn fariseo che tahque ya̱hn ihyan rinduco ye Dihvo vo che co Jua̱n.
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 Ndiyu ma̱n Dihvo vo che rehdenune ye ihyan chahn, te ihyan apóstol yahn ye.
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 Nducote hua nahn Dihvo vo che co yudo yahn sa̱hn chahn, yahn che a̱ma ya̱hn ihyan rinduco ye ihyan ne, chica ye min esta̱do yahn Judea, cona̱hn ye esta̱do yahn Galilea.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Yune cua̱hn na̱n che cuahn ye ne, chuh nación yahn Samaria.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 — ausente —
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 — ausente —
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 — ausente —
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Cuahn ino te, ne ra̱hn te ri te ihyan:
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Tuhme ra̱hn Dihvo vo ri ye ta̱hn:
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Ra̱hn te ri te ihyan:
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Ihyan ndico yahn nuhn Jacob, chino ye pozo cuh, chichihve yahn ma̱n ye ma̱n, yahn da̱ya ye ma̱n, yahn ite nda̱ta yahn ye ma̱n, ne ma̱n ne, nuhnde ta̱h nuhn. ¿A ra̱hco ne che tahque rigonun chihve ne che co ihyan min?
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Ra̱hn ye ri ye ta̱hn:
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 Ate ihyan che cuh ye nune che cá̱h ne, ametah ndaconan co ya̱ca ye, te nune min ne, hua nda̱ ro che tihnan, ne din che cuahtenan ye vahchetero numacuahn ro.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Tuhme ra̱hn te ri te ihyan:
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Ra̱hn ye ri ye ta̱hn:
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 — ausente —
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 — ausente —
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Cuahn che chihnevan te che tihca̱ ra̱hn ye ne, ra̱hn te ri te ihyan:
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 Ihyan ndico yahn nuhn ne, muhn cuete cuh rechi ye rendeva ye yavena̱n Dendiohs, ne nchuhn ihyan nación yahn Israel ne, ra̱hn ne te min ya̱n Jerusalén va che ndeva vo yavena̱n ye. ¿Cha che cua̱co ne?
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Ndahconan ye yahn te:
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Nchuhn, ihyan nación yahn Samaria ne, nde hua devano ne ta̱ca̱ va ca̱de che ndeva ihyan yavena̱n Dendiohs. Ate nuhn ihyan nación yahn Israel ne, a devano nuhn, te a va̱n nda̱ta yahn nuhn, quenda̱h ihyan che ndedevahn ye ihyan iyehnse.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 A nda̱ ro che ihyan che redin yahn che ca̱hmo vo che rendeva ye yavena̱n Dendiohs Chida ne, rendeva ye yavena̱n ye numacuahn chedave yahn ye ma̱n, numa cua̱co ma̱n, te ihyan min ne, nahn ye che tihca̱ ndeva ihyan yavena̱n ye.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 Dendiohs ne, a̱ma Vaco, ne ihyan che rendeva ye yavena̱n ye ne, nahn che ndeva ye numacuahn chedave yahn ye ma̱n, numa cua̱co ma̱n.
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Ra̱hn te ri te ihyan:
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Ra̱hn ye ri ye ta̱hn:
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Ura min nta̱ ihyan apóstol yahn ye, ne cuahn ino ihyan chahn che rente ye nduco a̱ma nda̱hta, ate nde a̱ma ye hua chihquino ye tumerune ye ihyan deh chica ye ta̱hn ma̱n, deh yahn che rente ye nduco te ma̱n.
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Tuhme chihco te cuhte yahn te min, cona̱hn te, ne ra̱hn te ri te ihyan viya̱n:
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 ―Cochi nchuhn ndihchero ne a̱ma ihyan che ra̱hn ye ri ye u nducuahn che nedín. Co a ihyan min che a va ca̱de che chi ye ndedevahn ye ihyan iyehnse.
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Tuhme cuahn ihyan ya̱n quendihchero ye Dihvo vo.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Numanahn min ne, ra̱hn ihyan apóstol yahn ye ri ye ihyan:
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Ndahconan ye, ne ra̱hn ye ri ye ihyan chahn:
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Ate hua chenahn ihyan chahn deh conahn che tihca̱ ra̱hn ye, ne rente ye va̱n ma̱n ye nduco vih:
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Tuhme ra̱hn ye ri ye ihyan chahn:
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Nchuhn ne, ra̱hn ne te renda ca te cun iyo ca̱va che ndeva̱hn ihyan ndute nda̱ta. Ate u ne, rá̱hn rí nchuhn te, nde meniyon ne, a̱ma ya̱hn ihyan vateya̱n ye ca̱va che ca̱hcovan ye Ndudo yahn Dendiohs che cuahndudo ne.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Na̱n ntiyon yahn ihyan ne, na̱hn cua̱n ne, a̱ma ye rino ye ndute nda̱ta, ne ta̱ma ye rendeva̱hn ye cuahn che a ri yahn. Atihnoca̱ na̱n ntiyon yahn Dendiohs, te na̱hn cua̱n ne, a̱ma ye rana̱n ye rahndudo ye Ndudo yahn Dendiohs, ne ta̱ma ye riquendi ye, tuhme ritahno ihyan. Ihyan che ritahno ye ne, rendevahn ye, ne cuahtenan ye vahchetero numacuahn ro. Me ihyan che redin ye ntiyon min, ihyan che rahndudo ye mena̱n ma̱n, ihyan che rahndudo ye cuahn che a ritahno ihyan ma̱n ne, rahte yeno a̱ma ta̱ma ye nduco vih.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 Nducote tihca̱ ne, riquenda̱h cua̱co ndudo che tuhca̱ rente ihyan: “A̱ma ye rino ye ndute nda̱ta, ne ta̱ma ye rendeva̱hn ye cuahn che a ri yahn.”
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 U ne, dechúh nchuhn, cuahndudo ne Ndudo yahn Dendiohs na̱n che a vih ihyan nedin ye ntiyon, ne ndonda̱ ta̱h ne ntiyon min quendi ne.
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 A̱ma ya̱hn ihyan ya̱n min, rente ta̱hn min nduco ye yahn che ra̱hn Dihvo vo ri ye ta̱hn nducuahn che nedin te, ne chitahno ye ihyan.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Chemin che cuahn che nda̱ ihyan ya̱n chahn na̱n Dihvo vo ne, ya̱hve ye ihyan che conan ye min. Quenan ye ya̱n min o ro,
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 ne nde tahque ya̱hn ca ihyan chitahno ye ihyan cuahn che chihnevan ye che rahndudo ye.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 Tuhme ra̱hn ihyan ya̱n chahn ri ye ta̱hn min:
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Chihno nduh che o ro min ne, chica Dihvo vo ya̱n min cuahn ye cua̱hn esta̱do yahn Galilea.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Nducote ma̱n ye ra̱hn ye te atena̱n ihyan ta̱ma ya̱n che renevahnecun ye ihyan profeta, ndiyu ihyan ya̱n va̱co ye ne, chemin che cuahn ye min.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Cuahn che nda̱ ye ne, ihyan che vate ye min ne, a̱ma nevahnecun ye ihyan, te namin chahn ihyan chahn ya̱n Jerusalén vihco ro yudo, ne ndihchero ye vederihno che din ye min.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 — ausente —
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 — ausente —
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Tuhme ra̱hn Dihvo vo ri ye sa̱hn:
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Ate ra̱hn se ri se ihyan:
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Tuhme ra̱hn ye ri ye sa̱hn:
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Ura che a nta̱ nino se ndeva̱co se ne, chahn a̱ma o mozo yahn se chendi yune se sa̱hn, ne ra̱hn se ri se sa̱hn:
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Tumerune se sa̱hn chahn deh ura cana̱n chihnde dihn yahn da̱ya se. Ndahconan sa̱hn chahn yahn se:
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Tuhme nta̱ tin sa̱hn ndina̱n me che a ura min ra̱hn Dihvo vo nduco se che a ndoyahn da̱ya se, ne chemin che chitahno se ihyan nduco nducoya̱ca ihyan yahn se.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Nduco chemin chi o yune che din Dihvo vo vederihno esta̱do yahn Galilea.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.