Hebreus 6
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NVT
1 Nducote tihca̱ ne, quendi vo cuahn ndah vo vederihquentiyon yahn Dendiohs ca̱va che conahn ndah vo. Dehtenduh che chahn vo cuahn che cade chitahno vo Dihvo vo Jesucristo ne, ndiyu dechemin dechemin cuahn vo cuahn da̱ma, te a̱ma va ca vederihquentiyon yahn ye che nahn che cuahn vo. Hua dema̱n yahn nduhca̱ che rento ino ihyan nunde yahn ye che redin che rinda ye ma̱n, nduhca̱ che ritahno ihyan Dendiohs ma̱n,
1 Portanto, deixemos de lado os ensinamentos básicos a respeito de Cristo e sigamos em frente, alcançando a maturidade em nosso entendimento. Certamente não precisamos lançar novamente os alicerces, ou seja, o arrependimento das obras mortas, a fé em Deus,
2 nduhca̱ che redenune ihyan ma̱n, nduhca̱ che renahn ta̱h ye ihyan, reva̱h ye ca̱va ye ma̱n, nduhca̱ che ntuche tena̱hn ma̱n, nduhca̱ che techeca̱de Dendiohs yahn ihyan nunde, din ye castigo ihyan cuahn da̱ma ma̱n. Hua dema̱n dehtenduh chemin chan che va che cuahn vo,
2 o batismo, a imposição de mãos, a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 te a̱ma va ca vederihquentiyon yahn Dendiohs che cacuáhn nchuhn ndete che cuahnecun ye.
3 Se Deus permitir, avançaremos para um maior entendimento.
4 — ausente —
4 Pois é impossível trazer de volta ao arrependimento aqueles que já foram iluminados, que já experimentaram as dádivas celestiais e se tornaram participantes do Espírito Santo,
5 — ausente —
5 que provaram a bondade da palavra de Deus e os poderes do mundo por vir,
6 — ausente —
6 e que depois se desviaram. Sim, é impossível trazê-los de volta ao arrependimento, pois, ao rejeitar o Filho de Deus, eles voltaram a pregá-lo na cruz, expondo-o à vergonha pública.
7 Nduhca̱ a̱ma ya̱hn na̱n che nda̱hca̱ ran co ne, ndete che ndah ri chenda̱ta yahn ihyan ne, nedin yahn Dendiohs ya̱hn min.
7 Quando a terra absorve a chuva que cai e produz uma boa colheita para o lavrador, recebe a bênção de Deus.
8 Ate ndete che dema̱n chano ya̱n ri ne, din dine ye, nde ca̱hco vih ye ca̱va che cuco.
8 Mas, se a terra produz espinhos e ervas daninhas, para nada serve, sendo logo amaldiçoada e, por fim, queimada.
9 Dihnó che yahinó nchuhn, a dirún yahn ne nduhca̱ che rahno ihyan che raconda̱h veda̱me ye Dendiohs, ate a devano cua̱có che a ndedevahn ye nchuhn, redin ye che runeca̱de vatechica ne.
9 Amados, embora estejamos falando dessa forma, na realidade não cremos que se aplique a vocês. Temos certeza de que estão destinados às coisas melhores que pertencem à salvação.
10 Dendiohs ne, ndah ye, ne ra cuande ye nduhca̱ che din yahino ne ihyan yahn ye, chinan ne ihyan, nde rinan ca ne ihyan.
10 Pois Deus não é injusto; não se esquecerá de como trabalharam arduamente para ele e lhe demonstraram seu amor ao cuidar do povo santo, como ainda fazem.
11 Nahn che quendi nchuhn numa ino ne nduhca̱ che a cochi ne, nde nda̱ ro che chenan ino vo cuahn che ndeva Dendiohs nchuhn.
11 Nosso desejo é que vocês continuem a mostrar essa mesma dedicação até o fim, para que tenham plena certeza de sua esperança.
12 Hua nahn che din da̱hnde nchuhn. Tahque ndah ne ne, cuiquendi ne yune yahn ihyan che chitahno ye Dendiohs, ndichahtino ye che ndedevahn ye ihyan nduhca̱ che a neca̱h ye ndudo yahn ye.
12 Assim, não se tornarão displicentes, mas seguirão o exemplo daqueles que, por causa de sua fé e perseverança, herdarão as promessas.
13 Cuahn che ca̱h Dendiohs ndudo yahn ye Abraham ne, ca̱h ye numacuahn vederihquentiyon yahn ma̱n ye, te ametah ta̱ma ca ihyan che tahque yudo vederihquentiyon yahn ye che co ma̱n ye.
13 Considerem a promessa de Deus a Abraão. Uma vez que não havia ninguém superior por quem jurar, Deus jurou por si mesmo. Disse ele:
14 Ra̱hn ye ri ye Abraham: “Cua̱co rá̱hn rí di che a̱ma dín che ndah ndoque, a̱ma dín che co ya̱hn nda̱ta yehn.”
14 “Certamente o abençoarei e multiplicarei grandemente seus descendentes”.
15 Abraham ne, quenan rino ye numacuahn vedechahtino nde chinahn ndudo che ca̱h Dendiohs ihyan.
15 Então Abraão esperou com paciência, e recebeu o que lhe fora prometido.
16 Ihyan iyehnse ne, cuahn che ca̱h ye ndudo yahn ye ne, renda̱hconun ya̱n ye Dendiohs, te ihyan min che tahque yudo vederihquentiyon yahn ye. Cuahn che tihca̱ ca̱h ye ndudo yahn ye ne, nde na̱n che ca̱hma ye, metah.
16 Quando a pessoa faz um juramento, invoca alguém maior que ela. E, sem dúvida, o juramento implica uma obrigação.
17 Namin Dendiohs, cuahn che ca̱h ye ndudo yahn ye Abraham ne, ca̱h ye numacuahn vederihquentiyon yahn ma̱n ye, chihco ro ye ca̱va ihyan yahn ye che dinahn ye.
17 Deus também se comprometeu por meio de um juramento, para que os herdeiros da promessa tivessem plena convicção de que ele jamais mudaria de ideia.
18 Tihca̱ ca̱h Dendiohs ndudo yahn ye numacuahn vedeyudo, ne co cochahtino vo ihyan, te redinahn ye ndudo yahn ye. Nducoya̱co vo che a nda̱hco vo chedave yuhn vo ta̱h ye che ndedevahn ye uvo ne, hua dehve ra̱hco vo, te ndedevahn ye uvo nduhca̱ che a neca̱h ye ndudo yahn ye.
18 A promessa e o juramento não podem ser mudados, pois é impossível que Deus minta. Portanto, nós que nele nos refugiamos estamos firmemente seguros ao nos apegarmos à esperança posta diante de nós.
19 — ausente —
19 Essa esperança é uma âncora firme e confiável para nossa alma. Ela nos conduz até o outro lado da cortina, para o santuário interior.
20 — ausente —
20 Jesus já entrou ali por nós. Ele se tornou nosso eterno Sumo Sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.