Hebreus 6
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NVI
1 Nducote tihca̱ ne, quendi vo cuahn ndah vo vederihquentiyon yahn Dendiohs ca̱va che conahn ndah vo. Dehtenduh che chahn vo cuahn che cade chitahno vo Dihvo vo Jesucristo ne, ndiyu dechemin dechemin cuahn vo cuahn da̱ma, te a̱ma va ca vederihquentiyon yahn ye che nahn che cuahn vo. Hua dema̱n yahn nduhca̱ che rento ino ihyan nunde yahn ye che redin che rinda ye ma̱n, nduhca̱ che ritahno ihyan Dendiohs ma̱n,
1 Portanto, deixemos os ensinos elementares a respeito de Cristo e avancemos para a maturidade, sem lançar novamente o fundamento do arrependimento de atos que conduzem à morte, da fé em Deus,
2 nduhca̱ che redenune ihyan ma̱n, nduhca̱ che renahn ta̱h ye ihyan, reva̱h ye ca̱va ye ma̱n, nduhca̱ che ntuche tena̱hn ma̱n, nduhca̱ che techeca̱de Dendiohs yahn ihyan nunde, din ye castigo ihyan cuahn da̱ma ma̱n. Hua dema̱n dehtenduh chemin chan che va che cuahn vo,
2 da instrução a respeito de batismos, da imposição de mãos, da ressurreição dos mortos e do juízo eterno.
3 te a̱ma va ca vederihquentiyon yahn Dendiohs che cacuáhn nchuhn ndete che cuahnecun ye.
3 Assim faremos, se Deus o permitir.
4 — ausente —
4 Ora para aqueles que uma vez foram iluminados, provaram o dom celestial, tornaram-se participantes do Espírito Santo,
5 — ausente —
5 experimentaram a bondade da palavra de Deus e os poderes da era que há de vir,
6 — ausente —
6 e caíram, é impossível que sejam reconduzidos ao arrependimento; pois para si mesmos estão crucificando de novo o Filho de Deus, sujeitando-o à desonra pública.
7 Nduhca̱ a̱ma ya̱hn na̱n che nda̱hca̱ ran co ne, ndete che ndah ri chenda̱ta yahn ihyan ne, nedin yahn Dendiohs ya̱hn min.
7 Pois a terra que absorve a chuva, que cai freqüentemente e dá colheita proveitosa àqueles que a cultivam, recebe a bênção de Deus.
8 Ate ndete che dema̱n chano ya̱n ri ne, din dine ye, nde ca̱hco vih ye ca̱va che cuco.
8 Mas a terra que produz espinhos e ervas daninhas, é inútil e logo será amaldiçoada. Seu fim é ser queimada.
9 Dihnó che yahinó nchuhn, a dirún yahn ne nduhca̱ che rahno ihyan che raconda̱h veda̱me ye Dendiohs, ate a devano cua̱có che a ndedevahn ye nchuhn, redin ye che runeca̱de vatechica ne.
9 Amados, mesmo falando dessa forma, estamos convictos de coisas melhores em relação a vocês, coisas próprias da salvação.
10 Dendiohs ne, ndah ye, ne ra cuande ye nduhca̱ che din yahino ne ihyan yahn ye, chinan ne ihyan, nde rinan ca ne ihyan.
10 Deus não é injusto; ele não se esquecerá do trabalho de vocês e do amor que demonstraram por ele, pois ajudaram os santos e continuam a ajudá-los.
11 Nahn che quendi nchuhn numa ino ne nduhca̱ che a cochi ne, nde nda̱ ro che chenan ino vo cuahn che ndeva Dendiohs nchuhn.
11 Queremos que cada um de vocês mostre essa mesma prontidão até o fim, para que tenham a plena certeza da esperança,
12 Hua nahn che din da̱hnde nchuhn. Tahque ndah ne ne, cuiquendi ne yune yahn ihyan che chitahno ye Dendiohs, ndichahtino ye che ndedevahn ye ihyan nduhca̱ che a neca̱h ye ndudo yahn ye.
12 de modo que vocês não se tornem negligentes, mas imitem aqueles que, por meio da fé e da paciência, recebem a herança prometida.
13 Cuahn che ca̱h Dendiohs ndudo yahn ye Abraham ne, ca̱h ye numacuahn vederihquentiyon yahn ma̱n ye, te ametah ta̱ma ca ihyan che tahque yudo vederihquentiyon yahn ye che co ma̱n ye.
13 Quando Deus fez a sua promessa a Abraão, por não haver ninguém superior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 Ra̱hn ye ri ye Abraham: “Cua̱co rá̱hn rí di che a̱ma dín che ndah ndoque, a̱ma dín che co ya̱hn nda̱ta yehn.”
14 dizendo: "Esteja certo de que o abençoarei e farei seus descendentes numerosos".
15 Abraham ne, quenan rino ye numacuahn vedechahtino nde chinahn ndudo che ca̱h Dendiohs ihyan.
15 E foi assim que, depois de esperar pacientemente, Abraão alcançou a promessa.
16 Ihyan iyehnse ne, cuahn che ca̱h ye ndudo yahn ye ne, renda̱hconun ya̱n ye Dendiohs, te ihyan min che tahque yudo vederihquentiyon yahn ye. Cuahn che tihca̱ ca̱h ye ndudo yahn ye ne, nde na̱n che ca̱hma ye, metah.
16 Os homens juram por alguém superior a si mesmos, e o juramento confirma o que foi dito, pondo fim a toda discussão.
17 Namin Dendiohs, cuahn che ca̱h ye ndudo yahn ye Abraham ne, ca̱h ye numacuahn vederihquentiyon yahn ma̱n ye, chihco ro ye ca̱va ihyan yahn ye che dinahn ye.
17 Querendo mostrar de forma bem clara a natureza imutável do seu propósito para com os herdeiros da promessa, Deus o confirmou com juramento,
18 Tihca̱ ca̱h Dendiohs ndudo yahn ye numacuahn vedeyudo, ne co cochahtino vo ihyan, te redinahn ye ndudo yahn ye. Nducoya̱co vo che a nda̱hco vo chedave yuhn vo ta̱h ye che ndedevahn ye uvo ne, hua dehve ra̱hco vo, te ndedevahn ye uvo nduhca̱ che a neca̱h ye ndudo yahn ye.
18 para que, por meio de duas coisas imutáveis nas quais é impossível que Deus minta, sejamos firmemente encorajados, nós, que nos refugiamos nele para tomar posse da esperança a nós proposta.
19 — ausente —
19 Temos esta esperança como âncora da alma, firme e segura, a qual adentra o santuário interior, por trás do véu,
20 — ausente —
20 onde Jesus, que nos precedeu, entrou em nosso lugar, tornando-se sumo sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.