Hebreus 6
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs ARIB
1 Nducote tihca̱ ne, quendi vo cuahn ndah vo vederihquentiyon yahn Dendiohs ca̱va che conahn ndah vo. Dehtenduh che chahn vo cuahn che cade chitahno vo Dihvo vo Jesucristo ne, ndiyu dechemin dechemin cuahn vo cuahn da̱ma, te a̱ma va ca vederihquentiyon yahn ye che nahn che cuahn vo. Hua dema̱n yahn nduhca̱ che rento ino ihyan nunde yahn ye che redin che rinda ye ma̱n, nduhca̱ che ritahno ihyan Dendiohs ma̱n,
1 Pelo que deixando os rudimentos da doutrina de Cristo, prossigamos até a perfeição, não lançando de novo o fundamento de arrependimento de obras mortas e de fé em Deus,
2 nduhca̱ che redenune ihyan ma̱n, nduhca̱ che renahn ta̱h ye ihyan, reva̱h ye ca̱va ye ma̱n, nduhca̱ che ntuche tena̱hn ma̱n, nduhca̱ che techeca̱de Dendiohs yahn ihyan nunde, din ye castigo ihyan cuahn da̱ma ma̱n. Hua dema̱n dehtenduh chemin chan che va che cuahn vo,
2 e o ensino sobre batismos e imposição de mãos, e sobre ressurreição de mortos e juízo eterno.
3 te a̱ma va ca vederihquentiyon yahn Dendiohs che cacuáhn nchuhn ndete che cuahnecun ye.
3 E isso faremos, se Deus o permitir.
4 — ausente —
4 Porque é impossível que os que uma vez foram iluminados, e provaram o dom celestial, e se fizeram participantes do Espírito Santo,
5 — ausente —
5 e provaram a boa palavra de Deus, e os poderes do mundo vindouro,
6 — ausente —
6 e depois caíram, sejam outra vez renovados para arrependimento; visto que, quanto a eles, estão crucificando de novo o Filho de Deus, e o expondo ao vitupério.
7 Nduhca̱ a̱ma ya̱hn na̱n che nda̱hca̱ ran co ne, ndete che ndah ri chenda̱ta yahn ihyan ne, nedin yahn Dendiohs ya̱hn min.
7 Pois a terra que embebe a chuva, que cai muitas vezes sobre ela, e produz erva proveitosa para aqueles por quem é lavrada, recebe a bênção da parte de Deus;
8 Ate ndete che dema̱n chano ya̱n ri ne, din dine ye, nde ca̱hco vih ye ca̱va che cuco.
8 mas se produz espinhos e abrolhos, é rejeitada, e perto está da maldição; o seu fim é ser queimada.
9 Dihnó che yahinó nchuhn, a dirún yahn ne nduhca̱ che rahno ihyan che raconda̱h veda̱me ye Dendiohs, ate a devano cua̱có che a ndedevahn ye nchuhn, redin ye che runeca̱de vatechica ne.
9 Mas de vós, ó amados, esperamos coisas melhores, e que acompanham a salvação, ainda que assim falamos.
10 Dendiohs ne, ndah ye, ne ra cuande ye nduhca̱ che din yahino ne ihyan yahn ye, chinan ne ihyan, nde rinan ca ne ihyan.
10 Porque Deus não é injusto, para se esquecer da vossa obra, e do amor que para com o seu nome mostrastes, porquanto servistes aos santos, e ainda os servis.
11 Nahn che quendi nchuhn numa ino ne nduhca̱ che a cochi ne, nde nda̱ ro che chenan ino vo cuahn che ndeva Dendiohs nchuhn.
11 E desejamos que cada um de vós mostre o mesmo zelo até o fim, para completa certeza da esperança;
12 Hua nahn che din da̱hnde nchuhn. Tahque ndah ne ne, cuiquendi ne yune yahn ihyan che chitahno ye Dendiohs, ndichahtino ye che ndedevahn ye ihyan nduhca̱ che a neca̱h ye ndudo yahn ye.
12 para que não vos torneis indolentes, mas sejais imitadores dos que pela fé e paciência herdam as promessas.
13 Cuahn che ca̱h Dendiohs ndudo yahn ye Abraham ne, ca̱h ye numacuahn vederihquentiyon yahn ma̱n ye, te ametah ta̱ma ca ihyan che tahque yudo vederihquentiyon yahn ye che co ma̱n ye.
13 Porque, quando Deus fez a promessa a Abraão, visto que não tinha outro maior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 Ra̱hn ye ri ye Abraham: “Cua̱co rá̱hn rí di che a̱ma dín che ndah ndoque, a̱ma dín che co ya̱hn nda̱ta yehn.”
14 dizendo: Certamente te abençoarei, e grandemente te multiplicarei.
15 Abraham ne, quenan rino ye numacuahn vedechahtino nde chinahn ndudo che ca̱h Dendiohs ihyan.
15 E assim, tendo Abraão esperado com paciência, alcançou a promessa.
16 Ihyan iyehnse ne, cuahn che ca̱h ye ndudo yahn ye ne, renda̱hconun ya̱n ye Dendiohs, te ihyan min che tahque yudo vederihquentiyon yahn ye. Cuahn che tihca̱ ca̱h ye ndudo yahn ye ne, nde na̱n che ca̱hma ye, metah.
16 Pois os homens juram por quem é maior do que eles, e o juramento para confirmação é, para eles, o fim de toda contenda.
17 Namin Dendiohs, cuahn che ca̱h ye ndudo yahn ye Abraham ne, ca̱h ye numacuahn vederihquentiyon yahn ma̱n ye, chihco ro ye ca̱va ihyan yahn ye che dinahn ye.
17 assim que, querendo Deus mostrar mais abundantemente aos herdeiros da promessa a imutabilidade do seu conselho, se interpôs com juramento;
18 Tihca̱ ca̱h Dendiohs ndudo yahn ye numacuahn vedeyudo, ne co cochahtino vo ihyan, te redinahn ye ndudo yahn ye. Nducoya̱co vo che a nda̱hco vo chedave yuhn vo ta̱h ye che ndedevahn ye uvo ne, hua dehve ra̱hco vo, te ndedevahn ye uvo nduhca̱ che a neca̱h ye ndudo yahn ye.
18 para que por duas coisas imutáveis, nas quais é impossível que Deus minta, tenhamos poderosa consolação, nós, os que nos refugiamos em lançar mão da esperança proposta;
19 — ausente —
19 a qual temos como âncora da alma, segura e firme, e que penetra até o interior do véu;
20 — ausente —
20 aonde Jesus, como precursor, entrou por nós, feito sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.