Gálatas 2

El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Chihno ndichecun nduyo ne, cháhn ta̱ma yune ya̱n Jerusalén nduco Bernabé, ne quendá Tito.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 Cháhn, te checadinó te tihca̱ nahn Dendiohs. Min ndo da̱ma dema̱n ihyan che ndina̱n ye yahn ya̱co, ne neca̱h cuandé ihyan yahn ndudo ndah che rahndudó va̱n ihyan nación chena̱hn. Tihca̱ dín, te nahn cadinó deh ca̱hma ye yahn ntiyon yáhn, a cochihve o hua.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 Nde Tito che nduco se u, andahre sa̱hn ta̱ma nación se, ate hua din ye fuerza che conan seña sa̱hn.
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 A̱ma o sa̱hn che redin ca̱ se che ritahno se Dihvo vo Jesucristo ne, cua̱hn ndeh chenda̱ se min, rano se nuhn, nahn cua cuande se nuhn dehco che vatema̱n ino nuhn, ritahno nuhn Dihvo vo Jesucristo, te nahn se che ndaconan quendi nuhn ley che dirun Moisés, din che denduh ino nuhn.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Ate nde tah hua tumaca̱h nuhn yahn sa̱hn chahn, te rendedecadino nuhn ca̱va nchuhn, ne hua ca̱h yune nuhn che tihdenan se costumbre ndico na̱n ndudo ndah yahn Dihvo vo Jesucristo.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 Me ihyan ndina̱n chahn ne, a ndina̱n ye o hua, chemin ne, nde hua cuande yáhn, te Dendiohs ne, da̱ma no rendihche ye nducoya̱ca ihyan. Ihyan chahn ne, metah nde a̱ma na̱n ndudo che quendudona̱n devano ye che va che cacuahn ye u.
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 Tahque ndah ne, tumacadino ye che ma̱n Dendiohs nahn ye ntiyon u che cuahndudó ndudo ndah yahn Dihvo vo Jesucristo va̱n ihyan nación chena̱hn nduhca̱ che nahn ye Pedro che cuahndudo ye va̱n ihyan nación yahn Israel.
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 Nduhca̱ che ca̱h dito Dendiohs Pedro na̱n ntiyon va̱n ihyan nación yahn Israel ne, tihca̱ ca̱h dito ye u na̱n ntiyon va̱n ihyan nación chena̱hn.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 Jacobo ma̱n, Pedro ma̱n, Jua̱n ma̱n, ihyan chahn che ndina̱n ye, nducote tumacadino ye te numacuahn vedeyahino nte Dendiohs vederihquentiyon u ne, nevahnecun ye nuhn, u nduco Bernabé, ne nte ca̱de ye che quendi nuhn cuahndudo nuhn va̱n ihyan nación chena̱hn, ne ma̱n ye ne, quendi ye cuahndudo ye va̱n ihyan nación yahn Israel.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 Atena̱n che chica ye nuhn ne, che din nuhn cuande ca̱va ihyan cheva̱h che vate ye min. Chemin ne, numacuahn vedeyeno dináhn.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 Adive cuahn che chahn Pedro ya̱n Antioquía ne, tumacadinó che hua runeca̱de ye, ne quenan cuma che ya̱hvé ihyan.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 A mena̱n ne, reh ye da̱ma nduco ihyan nación chena̱hn. Ate cuahn che nda̱ a̱ma o sa̱hn che dechuh Jacobo ne, din vih ye, ametah cheh ye da̱ma nduco ihyan chahn, te va̱h ye ihyan che riquendi ye redinahn ye ley che dirun Moisés.
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Nduco chemin ne, chihco ro ye che o na̱n o chende ye, ne nducoya̱ca ihyan nación yahn Israel che rendo da̱ma ye min, nde Bernabé ne, da̱ma chi ye nduco ye.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Che tihca̱ din ye ne, chihnde ro yahn ye che hua runeca̱de riquendi ye ndudo ndah yahn Dihvo vo Jesucristo. Chemin che rá̱hn rí Pedro na̱n nducoya̱ca ihyan ndiya̱co: “Di, che sa̱hn nación yahn Israel di, a metah ro che da̱ma ri nduco dihno vo ihyan nación chena̱hn, chihcoman costumbre yahn ihyan nación yehn. Ma̱n ne, ¿ta̱ca che nahn din fuerza dihno vo ihyan nación chena̱hn che dinahn ye costumbre yahn ihyan nación yehn?”
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 Nuhn ne, ihyan nación yahn Israel nuhn, ndiyu ihyan nunde nuhn nduhca̱ ihyan nación chena̱hn.
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 Ate devano nuhn che atena̱n che cotahno vo Dihvo vo Jesucristo che ndeva Dendiohs uvo, ndiyu che dinahn vo ley che dirun Moisés. Chemin che na̱hn nuhn ne, ca̱va che ndeva Dendiohs nuhn ne, ndotenan che dinahn nuhn che rihquentiyon ley min ne, chitahno nuhn Dihvo vo Jesucristo. Tihca̱ din nuhn, te andahre dinahn ihyan che rihquentiyon ley min, ate hua ca̱va chemin ndeva Dendiohs ihyan.
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 Ma̱n che a chitahno nuhn Dihvo vo Jesucristo, che nahn nuhn che ndeva Dendiohs nuhn ne, ndete che quenda̱h ro yahn nuhn che ihyan nunde nuhn nduhca̱ ihyan nación chena̱hn ne, ¿a ca̱hquino vo ca̱hmo vo che Dihvo vo quendihco ye nunde ne? Hua.
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 A̱ma te a chihcoma̱n nuhn ley che dirun Moisés ne, ndete che ndaconan nuhn dinahn nuhn che rihquentiyon ne, nduco chemin ca̱hco ro nuhn che ihyan nunde nuhn.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 Cua̱co che tihca̱, te u ne, a na̱n ley min tumacadinó che hua nda̱cá vederenchahco che dináhn vederihquentiyon yahn ma̱n, che tahque ndah cochahtinó Dendiohs ma̱n.
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 Anduhneca̱ ndete che quenan yá̱h da̱ma nduco Dihvo vo Jesucristo, ihyan min che Da̱ya Dendiohs. A ihyan min che rihquentiyon ye u, ndiyu má̱n. A yahino ye u, ne chihco menda̱hn ye ihyan chih ye ca̱vá. Ma̱n ne, nducuahn che redín ne, a yahn che ritahnó ihyan.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 Ndiyu che duche rinó vedeyahino yahn Dendiohs, ate hua co ndeva ye ihyan cuande yahn che dinahn ye ley che dirun Moisés, ne chemin che quenan cuma che chih Dihvo vo Jesucristo.
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.