Atos 27
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NAA
1 Cuahn che a chihnde ca̱de che dechuh ye Pa̱blo ya̱hn yahn Italia ne, chinduco nuhn ihyan. A̱ma capitá̱n che duche se Julio, che ndi cuande se batallón che duche Augusto, ndonda̱ ta̱h se Pa̱blo nduco te neve preso che va che ca̱hn se.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Chahtenun nducoya̱ca nuhn a̱ma ba̱rco yahn ya̱n Adramitio che a va ya̱n che na̱hn ya̱hn yahn Asia, ne chica nuhn min. Namin Aristarco yahn ya̱n Tesalónica, ya̱hn yahn Macedonia ne, chinduco ye nuhn.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Ta̱ma ro me ne, nda̱ nuhn ya̱n Sidón, ne nducote Julio ne, renevahnecun se Pa̱blo ne, ca̱h yune se che chahn ye, chendihchero ye amigo yahn ye ma̱n, che conan ihyan chahn ihyan ma̱n.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Cuahn che chica nuhn ya̱n Sidón ne, chuhnan nuhn ya̱hn yahn Chipre, quenan la̱do ta̱h cueh nuhn, te cuahn na̱n che cuahn nuhn rechi yuhne.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Chuh da̱ma nuhn ya̱hn yahn Cilicia ma̱n, Panfilia ma̱n, ne nda̱ nuhn ya̱n Mira, ya̱hn yahn Licia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Min nda̱ca capitá̱n me a̱ma barco yahn ya̱n Alejandría che cuahn ya̱hn yahn Italia, ne chihquentiyon se che chahtenun nuhn chete, quendi nuhn cuahn nuhn.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Chihno ndeh ro ne, a conunde nda̱ nino ba̱rco me ya̱n Gnido, te a̱ma rino cuahn. Nducote a̱ma rechi yuhne cua̱hn na̱n cuahn ne, tahque ndah che chuh nino ya̱n Salmón, ne chaconduto nan ya̱hn yahn Creta.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 A̱ma conunde chuh ba̱rco me numacuahn chihto nuniya̱hn nde nda̱ a̱ma cua̱n nino ya̱n Lasea na̱n che duche Buenos Puertos.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 A̱ma ndeh ro chinda, ne a̱ma ca̱hnda che cuahtechica ca ba̱rco na̱n nuniya̱hn, te a cochi nino ro iche. Chemin che ya̱hve Pa̱blo nducoya̱ca ihyan che chenun ye min,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 ne ra̱hn ye:
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Ate capitá̱n me ne, tahque tumaca̱h ca ye yahn sa̱hn che yahn se ba̱rco me ma̱n, sa̱hn ndina̱n che rica̱hca ma̱n, che co che ra̱hn Pa̱blo.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Nducote ya̱n min ne, hua nda̱hca̱ che cuahtenan ihyan ro iche ne, nducoya̱ca ihyan chahn ne, nahn ye che nda̱ca nuhn min, ndete che co nda̱ nuhn Fenice, a̱ma ya̱n, ya̱hn yahn Creta che rendihche cua̱co cua̱hn na̱n Africa, ca̱va che min cuahtenan nuhn ro iche.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 A̱ma ro ne, cana̱n quendihco yuhne cuto che hua dito rano, ne chihco da̱ma ino ihyan chahn, ne cuahn nuhn numacuahn chihto ya̱hn yahn Creta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Ate huane ra̱hn me ne, cana̱n a̱ma dito rano yuhne ta̱n, rahn na̱n ba̱rco me.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Nducote hua reca̱h yune yuhne ta̱n me che ca̱hn ba̱rco cua̱hn na̱n che nahn nuhn ne, tahque ndah chihcoma̱n nuhn che quenda cua̱hn na̱n che nahn.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Chuh nuhn nino na̱n a̱ma ya̱hn lihn che duche Clauda na̱n che ametah nduh dito rano yuhne, ne a conunde chi ndo ta̱h ihyan chahn indu lihn che renda̱ ba̱rco,
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 ndeterun ye chete. Tuhme chahcotuma ye ihyo ba̱rco me ca̱va che hua condan. Nino min va a̱ma cua̱n na̱n che duche Sirte, na̱n che hua ya̱no nune, ne va̱h ye che min cuan ba̱rco me. Chemin che ndedevah ye tino tu che quendihco na̱n ya̱hn yahn ba̱rco me ca̱va che hua ca̱hn min.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Ta̱ma ro me ne, quendi ca rano yuhne ta̱n me, ne chihtera ye chede che nda ba̱rco me va̱n nuniya̱hn.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Chihno ino ro min ne, chihtera ye nde a̱ma ndeh na̱n dehtenduh yahn ba̱rco me.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 A a̱ma ndeh ro che nde ya̱hn nde iyon hua rendihchero nuhn, ne a min cuihno coh nuhn che ra̱hco nuhn, te a̱ma riquendi ri yudo.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Chihno ndeh ro che hua reh nuhn ne, chandi Pa̱blo menda̱hn, ne ra̱hn ye:
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Ma̱n ne, hua dehve ra̱hco nchuhn, te andahre conda ba̱rco, ate nde a̱ma vo ne, hua dehva co yuhn vo.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 U ne, devanó chemin, te icuino ne, Dendiohs yáhn che redín ntiyon yahn ye ne, dechuh ye a̱ma ángel yahn ye,
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 ne ra̱hn ye ri ye u: “Pa̱blo, hua dehve rahque, te va che nda na̱n emperador yahn Roma, ne ca̱va di ne, ndedevahn Dendiohs nducoya̱ca ihyan che chenun ye ndoque chete ba̱rco.”
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Combiero, ca̱h ya̱n nchuhn chedave yahn ne, te u ne, devano cua̱có te Dendiohs ne, redinahn ye ndudo yahn ye, ne conahn nduhca̱ che ra̱hn ángel me.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Ate ba̱rco ne, va che ca̱hna̱n na̱n ya̱va.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Riquenda muhn riquenda min yuhne ba̱rco me, ne chihno o ndate ne, rechuh a̱ma cua̱n na̱n che duche Adria. Na̱n ma̱hn ya̱n ne, checadino sa̱hn che reca̱hca ba̱rco me che a nino va ya̱hn cuma.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Deca̱de se va̱n nune me a ya̱no ca, ne ri ndico ntihyon a̱ma metro. Tah cuahn ca̱na na̱n ne, deca̱de tun se, ne ri ndico ndache metro.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Nducote va̱h se che ca̱hna̱n ba̱rco me na̱n ya̱va ne, ndedevah se nduco ihyo cun cu che duche ancla cua̱hn ca̱h ba̱rco me, ca̱va che ametah co ca̱hn ca, ne chahtenan rino se, a̱ma rendedecadino se nde chi dave.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Numanahmin ne, sa̱hn che rica̱hca ba̱rco me ne, nahn ca̱no se, ndedevahn se sa̱hn. Chemin che cana̱n ndedevah se indu me, redin ca̱ se che nahn ndedevah se ta̱ma te o cu cua̱hn tin ba̱rco me.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Ate ra̱hn Pa̱blo ri ye capitá̱n me nduco sanda̱do chahn:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Tuhme chihca sanda̱do chahn ihyo che nechiche indu me ne, chenda̱h nun va̱n nune.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Cuahn che a nahn co dave ne, ra̱hn Pa̱blo ri ye nducoya̱ca sa̱hn chahn:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Cocheh nchuhn mare tah ca̱va che cocha ne, ca̱hca ne nune. Hua dehve ra̱hco ne, te hua dehva co yahn ne.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Chihno ra̱hn ye chemin ne, cheta̱h ye pa̱n, ne neca̱h ye nundihve cuahn Dendiohs na̱n nducoya̱ca sa̱hn chahn, ne ndeh ye cana̱n reh ye.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Tuhme chavi tah vedera̱n yahn sa̱hn chahn, ne namin cheh se.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Va̱n nducoya̱ca nuhn che chenun nuhn chete ba̱rco me ne, ri nuhn o ciento quenan ino raco ntihyon a̱ma ihyan.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Chihno che cheh sa̱hn chahn tah ne, chihtera ca se trigo ca̱va che nda̱h cah nduh ba̱rco me.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Cuahn che a chi dave me ne, hua nchana̱n sa̱hn rica̱hca ba̱rco chahn ti ma̱n che chenun se. Ate china̱n se a̱ma reche nuniya̱hn che a ro ya̱hndute numa chihto. Tuhme chihquino se che caca̱hca se ba̱rco me, ndete che co nda̱ min.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Chihca se ihyo yahn ancla chahn, nuhnde ca̱va ba̱rco me. Nda̱hco ca̱va se indu che rica̱hca ba̱rco, ne cuahn che ndedeca̱ ya̱co se tino tu che rendihco tin ya̱hn yahn ba̱rco ne, cana̱n rica, cuahn cua̱hn na̱n va reche nuniya̱hn.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ate nda̱ ba̱rco me a̱ma cua̱n na̱n che renta̱hn nun vih nune, ne ca̱hna̱n na̱n ya̱va. Min chihnde chiche, ne nducote a̱ma rahn nune cua̱hn veda̱me ne, chihno chendan.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Tuhme ntuhno sanda̱do chahn che ca̱hno se sa̱hn preso ca̱va che hua ca̱no nde a̱ma se.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Ate capitá̱n min ne, nducote hua nahn se che coh Pa̱blo ne, hua ca̱h yune se che tihca̱ din se. Chihquentiyon se che nducoya̱ca sa̱hn che ri se nune ne, ca̱hca se nune, ca̱hn se na̱n ya̱hn cuma,
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 ne sa̱hn chena̱hn ne, na̱n irahno ma̱n, cheyahn ba̱rco ma̱n, ca̱hn nduco se. Nduco tihca̱ ne, ndevahn nducoya̱ca nuhn.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.