Atos 22

El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 ―Nducoya̱ca nchuhn, ihyan ndico ma̱n, dihnó ma̱n, cuihcovan ne che ca̱hmá, te hua dehva nedín yahn ne.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Cuahn che chihnevan ihyan chahn che deva̱co hebreo rente ye ne, tahque chahte dihn chende ye, ne quendi ye ra̱hn ye:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 ―U ne, nda̱ta yahn Israel u. Chihndeyá̱n ya̱n Tarso, ya̱hn yahn Cilicia, ate muhn ya̱n Jerusalén chihtá. Muhn chahn ndáh, Gamaliel chicuahn ye u nducuahn ley che dinahn ihyan ndico yuhn vo. Numacuahn ro ne, redináhn numa inó nducuahn che rihquentiyon Dendiohs, nduhca̱ che redin nchuhn ma̱n ro cuh.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Ro mena̱n ne, tihca̱ redin tá̱n nduco ihyan che ritahno ye Jesucristo, ne retenda̱h váh nde nda̱hta, nde cha̱hn ye, ríh ihyan va̱coya̱hn, nde nahn decuihnó ihyan.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Chidocuya̱n che tahque ndina̱n nduco intiyahn, a devano cua̱co ye yahn chemin, te a ihyan chahn te ye ca̱ca u ca̱va che cá̱hn ya̱n Damasco, nguá nducoya̱ca ihyan che ritahno ye ihyan min, din nuhn castigo ihyan muhn ya̱n Jerusalén.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 ’Ate cuahn che cuahn ninó ya̱n Damasco, tenduh na̱n inguiya̱hn ne, adena̱n chiya chihto ná̱n a̱ma dave che chica na̱n ro,
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 ne chendá̱h nde ndiya̱hn. Ura min no chihneván a̱ma ndudo che ra̱hn nducó: “Saulo, Saulo, ¿dehco che redin tan nduco ihyan yáhn?”
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Tuhme tumeruné: “Dihvé, ¿duh ndih ne?” Ndahconan ndudo me: “U che Jesucristo yahn ya̱n Nazaret. A u che redin tan nducó.”
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Sa̱hn che nduco se u ne, a̱ma dihya se chi, ndihche se dave me, ate hua chenahn se ndudo me.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Tuhme tumeruné: “Dihvé, ¿deh va che dín ne?” Ra̱hn Dihvo vo ri ye u: “Cuenecuen, ne cuehn dame ya̱n Damasco. Min ca̱hma ihyan co ye di deh che va che din.”
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Chi ve u, din dave me, ne a sa̱hn combiero yáhn cheta̱h se tá̱h, quenda nan se u nde nda̱ nuhn viya̱n me.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 ’Min va a̱ma ihyan che duche ye Ananías che redinahn ye ley che dirun Moisés, ne nducoya̱ca ihyan nación yahn Israel che vate ye ya̱n min ne, a̱ma renevahnecun ye ihyan.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Nda̱ ihyan min na̱n che quenún, ne ra̱hn ye: “Dihnó Saulo, ma̱n ne, ndaconan co ro nan.” Ndeta̱hno chi ro ná̱n, ne ndihcheró ihyan.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Tuhme ra̱hn ye ri ye u: “Dendiohs yahn ihyan ndico yuhn vo ne, a tenda̱h nun ye di nde ro mena̱n ca̱va che conehn deh che nahn ye ma̱n, ca̱va che ndihche Da̱ya Ndah yahn ye ma̱n, ca̱va che cahneven ndudo che ca̱hma ye co ye di ma̱n.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Tihca̱ din Dendiohs, te va che cuahndode ndudo yahn ye na̱n nducoya̱ca ihyan ma̱n, va che cuacotohn ndudo yahn nducuahn dehtenduh che ndihchero ma̱n, chihneven ma̱n.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Ma̱n ne, ¿dehco che quenan rine? Cuenecuen, ne cuedenune di, cuah Dihvo vo Jesucristo ca̱va che nchahco Dendiohs nunde yehn.”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 ’Cuahn che ndaconán muhn ya̱n Jerusalén ne, cháhn, cová̱h chete ya̱co chahte. Numanahn che revá̱h ne, chinahn a̱ma vederihno ná̱n.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Ndihcheró Dihvo vo Jesucristo, ne ra̱hn ye ri ye u: “Cuique muhn ya̱n Jerusalén tenun tenun no, te muhn ne, hua tumaca̱h ihyan che cuahndode ndudo yáhn.”
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Tuhme rá̱hn rí ihyan: “Dihvé, nducoya̱ca ihyan sih ne, a devano ye te quechicá nduh ya̱n nduh ya̱n, rendá̱ chete ya̱co, rehuá ihyan che ritahno ye ndih, ne ráhn ihyan ma̱n, ríh ihyan va̱coya̱hn ma̱n.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Cuahn che nte ca̱de intiyahn che va che coh Esteban, ihyan min che dinahn ye ndudo yahn ne ma̱n, cahndudo ye ndudo yahn ne ma̱n ne, namin nducó, chi da̱ma ndudo yáhn nduco ye, nde tuno dín cuda̱do tino yahn sa̱hn che chihno se ihyan.”
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Ate ra̱hn Dihvo vo ri ye u: “Cuehn, te u dechúh di ya̱hn yahn, cuahndode ndudo yáhn va̱n ihyan nación chena̱hn.”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Nde ndudo min chihnevan ihyan ya̱n chahn, tuhme cana̱n rah ye:
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Nducote quendi rah ihyan chahn numacuahn vedeta̱n, ri ya̱co ye tino yahn ye ma̱n, ri ya̱co ye yuniya̱hn ma̱n,
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 chihquentiyon ihyan ndina̱n me che quenda sanda̱do chahn Pa̱blo chete cuartel, ne cuahn se ihyan ca̱va che ca̱hma ye deh cuande che tihca̱ rah ihyan ya̱n chahn yahn ye.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Ate cuahn che a dechiche sa̱hn chahn Pa̱blo che a cuana̱n cuahn se ihyan ne, tumerune ye sa̱hn capitá̱n che nti se min:
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Cuahn che chihnevan capitá̱n chemin ne, chahn se, chengo se ihyan ndina̱n yahn se:
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Tuhme cuahn ihyan ndina̱n me na̱n Pa̱blo, ne tumerune ye ihyan:
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Tuhme ra̱hn ihyan ndina̱n me ri ye ihyan:
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Nduco chemin ne, sanda̱do che vatendi ya̱n se che cuahn se Pa̱blo ne, nda̱ca da̱me se, chihcoma̱n se ihyan. Nde ma̱n ihyan ndina̱n me ne, nducote checadino ye che Roma ndi cuande Pa̱blo ne, dihya nun ino ye chi yahn che chihquentiyon ye che chahya̱to ye.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Ta̱ma ro me ne, nducote nahn cadino ihyan ndina̱n me deh cuande che redin ta̱n ihyan ya̱n chahn nduco Pa̱blo ne, chihquentiyon ye che nta̱hte sanda̱do cadena che nchiche ihyan, ne cah ye nducoya̱ca sa̱hn ndina̱n yahn nación yahn Israel, chidocuya̱n ndina̱n ma̱n, sa̱hn intiyahn ma̱n. Tuhme tenda̱h ye Pa̱blo, ne nda ye ihyan na̱n sa̱hn chahn.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.