Atos 21
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs VC
1 Chihco ma̱n nuhn dihno vo chahn, chahtenun nuhn chete ba̱rco me, ne cuahn da̱ma nuhn nde ya̱hn yahn Cos. Ta̱ma ro me ne, nda̱ nuhn ya̱hn yahn Rodas, ne chica nuhn min, cuahn nuhn ya̱n Pátara.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Min ndihche nuhn a̱ma ba̱rco che cuahn cua̱hn ya̱hn yahn Fenicia, ne chahtenun nuhn chete, cuahn nuhn.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Chuhnan nuhn ya̱hn yahn Chipre, quenan cua̱hn la̱do ta̱h cueh nuhn, ne cuahn da̱ma nuhn nde ya̱hn yahn Siria. Nducote ba̱rco min ne, ya̱n Tiro chan ca̱va che ndevah chede yahn ne, cuenchahn nuhn.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Min nta̱ca nuhn ihyan che ritahno ye Dihvo vo, ne chahtenan nuhn nduco ye ndache ro. Ihyan chahn ne, din Vaco Dendiohs che checadino ye deh che va che co, ne ra̱hn ye ri ye Pa̱blo che hua ca̱hn ye ya̱n Jerusalén.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Ate chihno ndate min ne, chica nuhn min, ne nducoya̱ca ihyan chahn, nde nda̱hta, nde cha̱hn, nde checa̱hya yahn ye ma̱n, chengu yune ye nuhn nde chihto nuniya̱hn. Min chehntihya nducoya̱ca nuhn, cova̱h nuhn.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 Chihno ya̱hve vih nuhn ma̱n, chahtema̱hn vih nuhn ma̱n, tuhme chahtenun nuhn ba̱rco me, ne ihyan chahn ne, cona̱hn ye ndeva̱co ye.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Chica nuhn ya̱n Tiro, nda̱ nuhn ya̱n Tolemaida. Min nta̱ca nuhn ihyan che ritahno ye Dihvo vo, ne chahtenan nuhn nduco ye a̱ma ro.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Ta̱ma ro me ne, chica nuhn min, ne nda̱ nuhn ya̱n Cesarea. Chenda̱ nuhn va̱co dihno vo, Felipe evangelista, a̱ma ihyan diácono che ndache chahn, ne min chahtenan nuhn nduco ye.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 Ihyan min ne, vate cun ta̱hn ntuco da̱ya ye, che rahndudo te Ndudo yahn Dendiohs.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 A ndeh ro chenan nuhn min cuahn che nda̱ a̱ma ihyan che duche ye Agabo che chica ye esta̱do yahn Judea. Ihyan min ne, reca̱h Dendiohs che recadino ye deh che va che co.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 Nda̱ ye na̱n che chenun nuhn, ne cheta̱h ye pa̱yon chahno yahn Pa̱blo. Dechiche ye ca̱h ye ma̱n, ta̱h ye ma̱n, ne ra̱hn ye:
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Tuhme nuhn nduco dihno vo che vate ye ya̱n Cesarea ne, a̱ma ndeh ra̱hn nuhn nduco Pa̱blo che hua ca̱hn ye ya̱n Jerusalén.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Ndahconan ye, ne ra̱hn ye ri ye nuhn:
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Nducote hua chicha ndudo yahn nuhn ne, cheguan nuhn riya̱hve nuhn ihyan, ne ra̱hn nuhn:
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Chihno min ne, chihco ya̱n nuhn dehtenduh yahn nuhn, ne cuahn nuhn ya̱n Jerusalén.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Ya̱hn dihno vo che vate ye min ya̱n Cesarea ne, cuahn ye nduco nuhn. Namin cuahn a̱ma dihno vo, ya̱hn yahn Chipre, che duche ye Mnasón. Ihyan min ne, a ra̱hn ritahno ye Dihvo vo, ne va̱co ye va che cuahtenan nuhn min ya̱n Jerusalen.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 Cuahn che nda̱ nuhn ya̱n Jerusalén ne, ihyan ya̱n min che ritahno ye Dihvo vo ne, nte ye Dendiohs nuhn numacuahn vedeyeno.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Ta̱ma ro me ne, chahn nuhn nduco Pa̱blo, chendihchero ye Jacobo, ne min nto da̱ma nducoya̱ca intiyahn ya̱co.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Pa̱blo ne, neca̱h ye Dendiohs ihyan chahn, tuhme neca̱h cuande ye ihyan queri a̱ma vederihno che din Dendiohs va̱n ihyan nación chena̱hn.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Cuahn che chihnevan ihyan chahn ne, ndeva ye numacuahn vedeyeno yavena̱n Dendiohs. Tuhme ra̱hn ye ri ye Pa̱blo:
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Checadino ihyan chahn te ndih ne, ricuahn ne ihyan nación yahn Israel che vate ye nación chena̱hn, che hua dinahn ye ley min ma̱n, hua nahn ye seña da̱ya ye ma̱n, hua quendi ye costumbre ndico yuhn vo ma̱n.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 Ma̱n ne, ¿deh din ye?, te ndo da̱ma nducoya̱ca ye cuahn che cadino ye che a nda̱ ne.
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 Tahque ndah tuhca̱ codin ne. Vate cun sa̱hn dihno vo muhn che a nahn cuihno ro che vate se ya̱hte yahn ndudo che ca̱h se Dendiohs.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 Cuinduco ne sa̱hn, ne ca̱h ne tume sa̱hn ca̱va che cua se dehtenduh che co vedino ro min cuahn che va che ndu rah tin se. Tuhme cadino ihyan chahn te hua cua̱co nduhca̱ che ra̱hn ihyan nduco ye yahn ne, ne codevano ye te namin ndih ne, redinahn ne che rihquentiyon ley.
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 Me ihyan ta̱ma nación che ritahno ye Dihvo vo ne, a dirun nuhn yahn ye che hua tumeca̱h ye yahn nducuahn dehtenduh, atena̱n o ino che tuhchan. Hua cheh ye yute che ri vedino, rihco ihyan na̱n dehtenduh che redin vahn ye dendiohs yahn ye ma̱n, hua cheh ye yun ma̱n, yute yahn ite che hua ra yun yahn te ma̱n, hua cuahtenan ye nduco nda̱hta che ndiyu nda̱hta yahn ye ma̱n.
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Tuhme chinduco Pa̱blo sa̱hn che cun chahn, ne ta̱ma ro me ne, ndodave ye nduco se nduhca̱ costumbre min, ne chenda̱ ye chete ya̱co chahte ca̱va che co ye chidocuya̱n ro che cuihno ya̱hte yahn se ma̱n, ca̱h queri a̱ma se vedino yahn se ma̱n.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 Ate cuahn che a nahn tuno nduh che ndache ro che va che ca̱h sa̱hn chahn vedino yahn se ne, nda̱ ino cun sa̱hn nación yahn Israel che chica se ya̱hn yahn Asia, ne ndihchero se Pa̱blo chete ya̱co me. Chinun se nducoya̱ca ihyan ya̱n, ne tumanga̱n se Pa̱blo,
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 cah se:
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 Tihca̱ ra̱hn sa̱hn chahn yahn che ndihchero se Pa̱blo viya̱n me che nduco ye Trófimo, a̱ma sa̱hn ya̱n Efeso, ne ra̱hco se te co quenda ye sa̱hn min chete ya̱co.
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 A nahn nducoya̱ca ihyan ya̱n, aderano ye, ndo da̱ma ye, ne tumanga̱n ye Pa̱blo numacuahn vedeta̱n. Chihnda̱ rudo ye ihyan cua̱hn chevah, ne ndeta̱hno neca̱hde ye chende ya̱co.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Adeche ca̱hno ihyan chahn Pa̱blo cuahn che checadino ihyan ndina̱n yahn sanda̱do che nducoya̱ca ihyan ya̱n Jerusalén, a nto da̱ma ye numacuahn vedeta̱n.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Ndeta̱hno quenda ihyan ndina̱n me sanda̱do yahn ye ma̱n, capitá̱n ma̱n, ne cuahn ye rano ye na̱n che nto da̱ma ihyan ya̱n chahn. Cuahn che ndihche ihyan ya̱n chahn che nda̱ ihyan ndina̱n me nduco sanda̱do chahn ne, chenguan ye rahn ye Pa̱blo.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Chihquentiyon ihyan ndina̱n me che din sanda̱do chahn preso Pa̱blo, dechiche se ihyan nduco o cadena. Tuhme tumerune ye duh ihyan ye ma̱n, deh nedin ye ma̱n.
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Ihyan ya̱n chahn ne, a vih rah a̱ma, a vih rah ta̱ma ye, ne nducote hua chi chenahn ihyan ndina̱n me yahn che a̱ma vari chende ye ne, chihquentiyon ye sanda̱do che quenda se Pa̱blo chete cuartel.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 Cuahn che nda̱ sanda̱do chahn nduco Pa̱blo na̱n nda che renda̱ chete cuartel ne, quenda ya̱co se ihyan, te a̱ma ca̱nda chende ihyan ya̱n chahn,
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 ndito ca̱hche ye, rah ye:
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Cuahn che nda̱ se nduco Pa̱blo chendevah cuartel ne, tumerune ye ihyan ndina̱n me:
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 ¿A ndiyu di sa̱hn nación yahn Egipto che ndedecuen ca̱nda a ra̱hn me, quenda cun mil sa̱hn rihno ihyan cua̱hn icoya̱hn?
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Tuhme ndahconan Pa̱blo:
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Ca̱h yune ihyan ndina̱n me che ca̱hma Pa̱blo, ne chandi ye na̱n nda me, din ta̱h ye ca̱va che cuahte dihn chende ihyan ya̱n chahn. Tuhme cahndudo ye deva̱co hebreo:
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.