Atos 21
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs ARA
1 Chihco ma̱n nuhn dihno vo chahn, chahtenun nuhn chete ba̱rco me, ne cuahn da̱ma nuhn nde ya̱hn yahn Cos. Ta̱ma ro me ne, nda̱ nuhn ya̱hn yahn Rodas, ne chica nuhn min, cuahn nuhn ya̱n Pátara.
1 Depois de nos apartarmos, fizemo-nos à vela e, correndo em direitura, chegamos a Cós; no dia seguinte, a Rodes, e dali, a Pátara.
2 Min ndihche nuhn a̱ma ba̱rco che cuahn cua̱hn ya̱hn yahn Fenicia, ne chahtenun nuhn chete, cuahn nuhn.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Chuhnan nuhn ya̱hn yahn Chipre, quenan cua̱hn la̱do ta̱h cueh nuhn, ne cuahn da̱ma nuhn nde ya̱hn yahn Siria. Nducote ba̱rco min ne, ya̱n Tiro chan ca̱va che ndevah chede yahn ne, cuenchahn nuhn.
3 Quando Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Min nta̱ca nuhn ihyan che ritahno ye Dihvo vo, ne chahtenan nuhn nduco ye ndache ro. Ihyan chahn ne, din Vaco Dendiohs che checadino ye deh che va che co, ne ra̱hn ye ri ye Pa̱blo che hua ca̱hn ye ya̱n Jerusalén.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias; e eles, movidos pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Ate chihno ndate min ne, chica nuhn min, ne nducoya̱ca ihyan chahn, nde nda̱hta, nde cha̱hn, nde checa̱hya yahn ye ma̱n, chengu yune ye nuhn nde chihto nuniya̱hn. Min chehntihya nducoya̱ca nuhn, cova̱h nuhn.
5 Passados aqueles dias, tendo-nos retirado, prosseguimos viagem, acompanhados por todos, cada um com sua mulher e filhos, até fora da cidade; ajoelhados na praia, oramos.
6 Chihno ya̱hve vih nuhn ma̱n, chahtema̱hn vih nuhn ma̱n, tuhme chahtenun nuhn ba̱rco me, ne ihyan chahn ne, cona̱hn ye ndeva̱co ye.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, então, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Chica nuhn ya̱n Tiro, nda̱ nuhn ya̱n Tolemaida. Min nta̱ca nuhn ihyan che ritahno ye Dihvo vo, ne chahtenan nuhn nduco ye a̱ma ro.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Ta̱ma ro me ne, chica nuhn min, ne nda̱ nuhn ya̱n Cesarea. Chenda̱ nuhn va̱co dihno vo, Felipe evangelista, a̱ma ihyan diácono che ndache chahn, ne min chahtenan nuhn nduco ye.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia; e, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Ihyan min ne, vate cun ta̱hn ntuco da̱ya ye, che rahndudo te Ndudo yahn Dendiohs.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 A ndeh ro chenan nuhn min cuahn che nda̱ a̱ma ihyan che duche ye Agabo che chica ye esta̱do yahn Judea. Ihyan min ne, reca̱h Dendiohs che recadino ye deh che va che co.
10 Demorando-nos ali alguns dias, desceu da Judeia um profeta chamado Ágabo;
11 Nda̱ ye na̱n che chenun nuhn, ne cheta̱h ye pa̱yon chahno yahn Pa̱blo. Dechiche ye ca̱h ye ma̱n, ta̱h ye ma̱n, ne ra̱hn ye:
11 e, vindo ter conosco, tomando o cinto de Paulo, ligando com ele os próprios pés e mãos, declarou: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus, em Jerusalém, farão ao dono deste cinto e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Tuhme nuhn nduco dihno vo che vate ye ya̱n Cesarea ne, a̱ma ndeh ra̱hn nuhn nduco Pa̱blo che hua ca̱hn ye ya̱n Jerusalén.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar, rogamos a Paulo que não subisse a Jerusalém.
13 Ndahconan ye, ne ra̱hn ye ri ye nuhn:
13 Então, ele respondeu: Que fazeis chorando e quebrantando-me o coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Nducote hua chicha ndudo yahn nuhn ne, cheguan nuhn riya̱hve nuhn ihyan, ne ra̱hn nuhn:
14 Como, porém, não o persuadimos, conformados, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Chihno min ne, chihco ya̱n nuhn dehtenduh yahn nuhn, ne cuahn nuhn ya̱n Jerusalén.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, subimos para Jerusalém;
16 Ya̱hn dihno vo che vate ye min ya̱n Cesarea ne, cuahn ye nduco nuhn. Namin cuahn a̱ma dihno vo, ya̱hn yahn Chipre, che duche ye Mnasón. Ihyan min ne, a ra̱hn ritahno ye Dihvo vo, ne va̱co ye va che cuahtenan nuhn min ya̱n Jerusalen.
16 e alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Cuahn che nda̱ nuhn ya̱n Jerusalén ne, ihyan ya̱n min che ritahno ye Dihvo vo ne, nte ye Dendiohs nuhn numacuahn vedeyeno.
17 Tendo nós chegado a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Ta̱ma ro me ne, chahn nuhn nduco Pa̱blo, chendihchero ye Jacobo, ne min nto da̱ma nducoya̱ca intiyahn ya̱co.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Pa̱blo ne, neca̱h ye Dendiohs ihyan chahn, tuhme neca̱h cuande ye ihyan queri a̱ma vederihno che din Dendiohs va̱n ihyan nación chena̱hn.
19 E, tendo-os saudado, contou minuciosamente o que Deus fizera entre os gentios por seu ministério.
20 Cuahn che chihnevan ihyan chahn ne, ndeva ye numacuahn vedeyeno yavena̱n Dendiohs. Tuhme ra̱hn ye ri ye Pa̱blo:
20 Ouvindo-o, deram eles glória a Deus e lhe disseram: Bem vês, irmão, quantas dezenas de milhares há entre os judeus que creram, e todos são zelosos da lei;
21 Checadino ihyan chahn te ndih ne, ricuahn ne ihyan nación yahn Israel che vate ye nación chena̱hn, che hua dinahn ye ley min ma̱n, hua nahn ye seña da̱ya ye ma̱n, hua quendi ye costumbre ndico yuhn vo ma̱n.
21 e foram informados a teu respeito que ensinas todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da lei.
22 Ma̱n ne, ¿deh din ye?, te ndo da̱ma nducoya̱ca ye cuahn che cadino ye che a nda̱ ne.
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão da tua chegada.
23 Tahque ndah tuhca̱ codin ne. Vate cun sa̱hn dihno vo muhn che a nahn cuihno ro che vate se ya̱hte yahn ndudo che ca̱h se Dendiohs.
23 Faze, portanto, o que te vamos dizer: estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, aceitaram voto;
24 Cuinduco ne sa̱hn, ne ca̱h ne tume sa̱hn ca̱va che cua se dehtenduh che co vedino ro min cuahn che va che ndu rah tin se. Tuhme cadino ihyan chahn te hua cua̱co nduhca̱ che ra̱hn ihyan nduco ye yahn ne, ne codevano ye te namin ndih ne, redinahn ne che rihquentiyon ley.
24 toma-os, purifica-te com eles e faze a despesa necessária para que raspem a cabeça; e saberão todos que não é verdade o que se diz a teu respeito; e que, pelo contrário, andas também, tu mesmo, guardando a lei.
25 Me ihyan ta̱ma nación che ritahno ye Dihvo vo ne, a dirun nuhn yahn ye che hua tumeca̱h ye yahn nducuahn dehtenduh, atena̱n o ino che tuhchan. Hua cheh ye yute che ri vedino, rihco ihyan na̱n dehtenduh che redin vahn ye dendiohs yahn ye ma̱n, hua cheh ye yun ma̱n, yute yahn ite che hua ra yun yahn te ma̱n, hua cuahtenan ye nduco nda̱hta che ndiyu nda̱hta yahn ye ma̱n.
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas.
26 Tuhme chinduco Pa̱blo sa̱hn che cun chahn, ne ta̱ma ro me ne, ndodave ye nduco se nduhca̱ costumbre min, ne chenda̱ ye chete ya̱co chahte ca̱va che co ye chidocuya̱n ro che cuihno ya̱hte yahn se ma̱n, ca̱h queri a̱ma se vedino yahn se ma̱n.
26 Então, Paulo, tomando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Ate cuahn che a nahn tuno nduh che ndache ro che va che ca̱h sa̱hn chahn vedino yahn se ne, nda̱ ino cun sa̱hn nación yahn Israel che chica se ya̱hn yahn Asia, ne ndihchero se Pa̱blo chete ya̱co me. Chinun se nducoya̱ca ihyan ya̱n, ne tumanga̱n se Pa̱blo,
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus vindos da Ásia, tendo visto Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 cah se:
28 gritando: Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte ensina todos a serem contra o povo, contra a lei e contra este lugar; ainda mais, introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Tihca̱ ra̱hn sa̱hn chahn yahn che ndihchero se Pa̱blo viya̱n me che nduco ye Trófimo, a̱ma sa̱hn ya̱n Efeso, ne ra̱hco se te co quenda ye sa̱hn min chete ya̱co.
29 Pois, antes, tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e julgavam que Paulo o introduzira no templo.
30 A nahn nducoya̱ca ihyan ya̱n, aderano ye, ndo da̱ma ye, ne tumanga̱n ye Pa̱blo numacuahn vedeta̱n. Chihnda̱ rudo ye ihyan cua̱hn chevah, ne ndeta̱hno neca̱hde ye chende ya̱co.
30 Agitou-se toda a cidade, havendo concorrência do povo; e, agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Adeche ca̱hno ihyan chahn Pa̱blo cuahn che checadino ihyan ndina̱n yahn sanda̱do che nducoya̱ca ihyan ya̱n Jerusalén, a nto da̱ma ye numacuahn vedeta̱n.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante da força que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Ndeta̱hno quenda ihyan ndina̱n me sanda̱do yahn ye ma̱n, capitá̱n ma̱n, ne cuahn ye rano ye na̱n che nto da̱ma ihyan ya̱n chahn. Cuahn che ndihche ihyan ya̱n chahn che nda̱ ihyan ndina̱n me nduco sanda̱do chahn ne, chenguan ye rahn ye Pa̱blo.
32 Então, este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Chihquentiyon ihyan ndina̱n me che din sanda̱do chahn preso Pa̱blo, dechiche se ihyan nduco o cadena. Tuhme tumerune ye duh ihyan ye ma̱n, deh nedin ye ma̱n.
33 Aproximando-se o comandante, apoderou-se de Paulo e ordenou que fosse acorrentado com duas cadeias, perguntando quem era e o que havia feito.
34 Ihyan ya̱n chahn ne, a vih rah a̱ma, a vih rah ta̱ma ye, ne nducote hua chi chenahn ihyan ndina̱n me yahn che a̱ma vari chende ye ne, chihquentiyon ye sanda̱do che quenda se Pa̱blo chete cuartel.
34 Na multidão, uns gritavam de um modo; outros, de outro; não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Cuahn che nda̱ sanda̱do chahn nduco Pa̱blo na̱n nda che renda̱ chete cuartel ne, quenda ya̱co se ihyan, te a̱ma ca̱nda chende ihyan ya̱n chahn,
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 ndito ca̱hche ye, rah ye:
36 pois a massa de povo o seguia gritando: Mata-o!
37 Cuahn che nda̱ se nduco Pa̱blo chendevah cuartel ne, tumerune ye ihyan ndina̱n me:
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 ¿A ndiyu di sa̱hn nación yahn Egipto che ndedecuen ca̱nda a ra̱hn me, quenda cun mil sa̱hn rihno ihyan cua̱hn icoya̱hn?
38 Não és tu, porventura, o egípcio que, há tempos, sublevou e conduziu ao deserto quatro mil sicários?
39 Tuhme ndahconan Pa̱blo:
39 Respondeu-lhe Paulo: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; e rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Ca̱h yune ihyan ndina̱n me che ca̱hma Pa̱blo, ne chandi ye na̱n nda me, din ta̱h ye ca̱va che cuahte dihn chende ihyan ya̱n chahn. Tuhme cahndudo ye deva̱co hebreo:
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escada, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.