Atos 21
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NVI
1 Chihco ma̱n nuhn dihno vo chahn, chahtenun nuhn chete ba̱rco me, ne cuahn da̱ma nuhn nde ya̱hn yahn Cos. Ta̱ma ro me ne, nda̱ nuhn ya̱hn yahn Rodas, ne chica nuhn min, cuahn nuhn ya̱n Pátara.
1 Depois de nos separarmos deles, embarcamos e navegamos diretamente para Cós. No dia seguinte fomos para Rodes, e dali até Pátara.
2 Min ndihche nuhn a̱ma ba̱rco che cuahn cua̱hn ya̱hn yahn Fenicia, ne chahtenun nuhn chete, cuahn nuhn.
2 Encontrando um navio que ia fazer a travessia para a Fenícia, embarcamos nele e partimos.
3 Chuhnan nuhn ya̱hn yahn Chipre, quenan cua̱hn la̱do ta̱h cueh nuhn, ne cuahn da̱ma nuhn nde ya̱hn yahn Siria. Nducote ba̱rco min ne, ya̱n Tiro chan ca̱va che ndevah chede yahn ne, cuenchahn nuhn.
3 Depois de avistarmos Chipre e seguirmos rumo sul, navegamos para a Síria. Desembarcamos em Tiro, onde o nosso navio deveria deixar sua carga.
4 Min nta̱ca nuhn ihyan che ritahno ye Dihvo vo, ne chahtenan nuhn nduco ye ndache ro. Ihyan chahn ne, din Vaco Dendiohs che checadino ye deh che va che co, ne ra̱hn ye ri ye Pa̱blo che hua ca̱hn ye ya̱n Jerusalén.
4 Encontrando os discípulos dali, ficamos com eles sete dias. Eles, pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Ate chihno ndate min ne, chica nuhn min, ne nducoya̱ca ihyan chahn, nde nda̱hta, nde cha̱hn, nde checa̱hya yahn ye ma̱n, chengu yune ye nuhn nde chihto nuniya̱hn. Min chehntihya nducoya̱ca nuhn, cova̱h nuhn.
5 Mas quando terminou o nosso tempo ali, partimos e continuamos nossa viagem. Todos os discípulos, com suas mulheres e filhos, nos acompanharam até fora da cidade, e ali na praia nos ajoelhamos e oramos.
6 Chihno ya̱hve vih nuhn ma̱n, chahtema̱hn vih nuhn ma̱n, tuhme chahtenun nuhn ba̱rco me, ne ihyan chahn ne, cona̱hn ye ndeva̱co ye.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos, e eles voltaram para casa.
7 Chica nuhn ya̱n Tiro, nda̱ nuhn ya̱n Tolemaida. Min nta̱ca nuhn ihyan che ritahno ye Dihvo vo, ne chahtenan nuhn nduco ye a̱ma ro.
7 Demos prosseguimento à nossa viagem partindo de Tiro, e aportamos em Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Ta̱ma ro me ne, chica nuhn min, ne nda̱ nuhn ya̱n Cesarea. Chenda̱ nuhn va̱co dihno vo, Felipe evangelista, a̱ma ihyan diácono che ndache chahn, ne min chahtenan nuhn nduco ye.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e ficamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete.
9 Ihyan min ne, vate cun ta̱hn ntuco da̱ya ye, che rahndudo te Ndudo yahn Dendiohs.
9 Ele tinha quatro filhas virgens, que profetizavam.
10 A ndeh ro chenan nuhn min cuahn che nda̱ a̱ma ihyan che duche ye Agabo che chica ye esta̱do yahn Judea. Ihyan min ne, reca̱h Dendiohs che recadino ye deh che va che co.
10 Depois de passarmos ali vários dias, desceu da Judéia um profeta chamado Ágabo.
11 Nda̱ ye na̱n che chenun nuhn, ne cheta̱h ye pa̱yon chahno yahn Pa̱blo. Dechiche ye ca̱h ye ma̱n, ta̱h ye ma̱n, ne ra̱hn ye:
11 Vindo ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e, amarrando as suas próprias mãos e pés, disse: "Assim diz o Espírito Santo: ‘Desta maneira os judeus amarrarão o dono deste cinto em Jerusalém e o entregarão aos gentios’ ".
12 Tuhme nuhn nduco dihno vo che vate ye ya̱n Cesarea ne, a̱ma ndeh ra̱hn nuhn nduco Pa̱blo che hua ca̱hn ye ya̱n Jerusalén.
12 Quando ouvimos isso, nós e o povo dali rogamos a Paulo que não subisse para Jerusalém.
13 Ndahconan ye, ne ra̱hn ye ri ye nuhn:
13 Então Paulo respondeu: "Por que vocês estão chorando e partindo o meu coração? Estou pronto não apenas para ser amarrado, mas também para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus".
14 Nducote hua chicha ndudo yahn nuhn ne, cheguan nuhn riya̱hve nuhn ihyan, ne ra̱hn nuhn:
14 Como não pudemos dissuadi-lo, desistimos e dissemos: "Seja feita a vontade do Senhor".
15 Chihno min ne, chihco ya̱n nuhn dehtenduh yahn nuhn, ne cuahn nuhn ya̱n Jerusalén.
15 Depois disso, preparamo-nos e subimos para Jerusalém.
16 Ya̱hn dihno vo che vate ye min ya̱n Cesarea ne, cuahn ye nduco nuhn. Namin cuahn a̱ma dihno vo, ya̱hn yahn Chipre, che duche ye Mnasón. Ihyan min ne, a ra̱hn ritahno ye Dihvo vo, ne va̱co ye va che cuahtenan nuhn min ya̱n Jerusalen.
16 Alguns dos discípulos de Cesaréia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, onde devíamos ficar. Ele era natural de Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Cuahn che nda̱ nuhn ya̱n Jerusalén ne, ihyan ya̱n min che ritahno ye Dihvo vo ne, nte ye Dendiohs nuhn numacuahn vedeyeno.
17 Quando chegamos em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Ta̱ma ro me ne, chahn nuhn nduco Pa̱blo, chendihchero ye Jacobo, ne min nto da̱ma nducoya̱ca intiyahn ya̱co.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros estavam presentes.
19 Pa̱blo ne, neca̱h ye Dendiohs ihyan chahn, tuhme neca̱h cuande ye ihyan queri a̱ma vederihno che din Dendiohs va̱n ihyan nación chena̱hn.
19 Paulo os saudou e relatou minuciosamente o que Deus havia feito entre os gentios por meio do seu ministério.
20 Cuahn che chihnevan ihyan chahn ne, ndeva ye numacuahn vedeyeno yavena̱n Dendiohs. Tuhme ra̱hn ye ri ye Pa̱blo:
20 Ouvindo isso, eles louvaram a Deus e disseram a Paulo: "Veja, irmão, quantos milhares de judeus creram, e todos eles são zelosos da lei.
21 Checadino ihyan chahn te ndih ne, ricuahn ne ihyan nación yahn Israel che vate ye nación chena̱hn, che hua dinahn ye ley min ma̱n, hua nahn ye seña da̱ya ye ma̱n, hua quendi ye costumbre ndico yuhn vo ma̱n.
21 Eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a se afastarem de Moisés, dizendo-lhes que não circuncidem seus filhos nem vivam de acordo com os nossos costumes.
22 Ma̱n ne, ¿deh din ye?, te ndo da̱ma nducoya̱ca ye cuahn che cadino ye che a nda̱ ne.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou;
23 Tahque ndah tuhca̱ codin ne. Vate cun sa̱hn dihno vo muhn che a nahn cuihno ro che vate se ya̱hte yahn ndudo che ca̱h se Dendiohs.
23 portanto, faça o que lhe dizemos. Estão conosco quatro homens que fizeram um voto.
24 Cuinduco ne sa̱hn, ne ca̱h ne tume sa̱hn ca̱va che cua se dehtenduh che co vedino ro min cuahn che va che ndu rah tin se. Tuhme cadino ihyan chahn te hua cua̱co nduhca̱ che ra̱hn ihyan nduco ye yahn ne, ne codevano ye te namin ndih ne, redinahn ne che rihquentiyon ley.
24 Participe com esses homens dos rituais de purificação e pague as despesas deles, para que rapem a cabeça. Então todos saberão que não é verdade o que falam de você, mas que você continua vivendo em obediência à lei.
25 Me ihyan ta̱ma nación che ritahno ye Dihvo vo ne, a dirun nuhn yahn ye che hua tumeca̱h ye yahn nducuahn dehtenduh, atena̱n o ino che tuhchan. Hua cheh ye yute che ri vedino, rihco ihyan na̱n dehtenduh che redin vahn ye dendiohs yahn ye ma̱n, hua cheh ye yun ma̱n, yute yahn ite che hua ra yun yahn te ma̱n, hua cuahtenan ye nduco nda̱hta che ndiyu nda̱hta yahn ye ma̱n.
25 Quanto aos gentios convertidos, já lhes escrevemos a nossa decisão de que eles devem abster-se de comida sacrificada aos ídolos, do sangue, da carne de animais estrangulados e da imoralidade sexual".
26 Tuhme chinduco Pa̱blo sa̱hn che cun chahn, ne ta̱ma ro me ne, ndodave ye nduco se nduhca̱ costumbre min, ne chenda̱ ye chete ya̱co chahte ca̱va che co ye chidocuya̱n ro che cuihno ya̱hte yahn se ma̱n, ca̱h queri a̱ma se vedino yahn se ma̱n.
26 No dia seguinte Paulo tomou aqueles homens e purificou-se juntamente com eles. Depois foi ao templo para declarar o prazo do cumprimento dos dias da purificação e da oferta que seria feita individualmente em favor deles.
27 Ate cuahn che a nahn tuno nduh che ndache ro che va che ca̱h sa̱hn chahn vedino yahn se ne, nda̱ ino cun sa̱hn nación yahn Israel che chica se ya̱hn yahn Asia, ne ndihchero se Pa̱blo chete ya̱co me. Chinun se nducoya̱ca ihyan ya̱n, ne tumanga̱n se Pa̱blo,
27 Quando já estavam para terminar os sete dias, alguns judeus da Província da Ásia, vendo Paulo no templo, agitaram toda a multidão e o agarraram,
28 cah se:
28 gritando: "Israelitas, ajudem-nos! Este é o homem que ensina a todos em toda parte contra o nosso povo, contra a nossa lei e contra este lugar. Além disso, ele fez entrar gregos no templo e profanou este santo lugar".
29 Tihca̱ ra̱hn sa̱hn chahn yahn che ndihchero se Pa̱blo viya̱n me che nduco ye Trófimo, a̱ma sa̱hn ya̱n Efeso, ne ra̱hco se te co quenda ye sa̱hn min chete ya̱co.
29 Anteriormente eles haviam visto o efésio Trófimo na cidade com Paulo e julgaram que Paulo o tinha introduzido no templo.
30 A nahn nducoya̱ca ihyan ya̱n, aderano ye, ndo da̱ma ye, ne tumanga̱n ye Pa̱blo numacuahn vedeta̱n. Chihnda̱ rudo ye ihyan cua̱hn chevah, ne ndeta̱hno neca̱hde ye chende ya̱co.
30 Toda a cidade ficou alvoroçada, e juntou-se uma multidão. Agarrando Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Adeche ca̱hno ihyan chahn Pa̱blo cuahn che checadino ihyan ndina̱n yahn sanda̱do che nducoya̱ca ihyan ya̱n Jerusalén, a nto da̱ma ye numacuahn vedeta̱n.
31 Tentando eles matá-lo, chegaram notícias ao comandante das tropas romanas de que toda a cidade de Jerusalém estava em tumulto.
32 Ndeta̱hno quenda ihyan ndina̱n me sanda̱do yahn ye ma̱n, capitá̱n ma̱n, ne cuahn ye rano ye na̱n che nto da̱ma ihyan ya̱n chahn. Cuahn che ndihche ihyan ya̱n chahn che nda̱ ihyan ndina̱n me nduco sanda̱do chahn ne, chenguan ye rahn ye Pa̱blo.
32 Ele reuniu imediatamente alguns oficiais e soldados, e com eles correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os seus soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Chihquentiyon ihyan ndina̱n me che din sanda̱do chahn preso Pa̱blo, dechiche se ihyan nduco o cadena. Tuhme tumerune ye duh ihyan ye ma̱n, deh nedin ye ma̱n.
33 O comandante chegou, prendeu-o e ordenou que ele fosse amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era ele e o que tinha feito.
34 Ihyan ya̱n chahn ne, a vih rah a̱ma, a vih rah ta̱ma ye, ne nducote hua chi chenahn ihyan ndina̱n me yahn che a̱ma vari chende ye ne, chihquentiyon ye sanda̱do che quenda se Pa̱blo chete cuartel.
34 Alguns da multidão gritavam uma coisa, outros gritavam outra; não conseguindo saber ao certo o que havia acontecido, por causa do tumulto, o comandante ordenou que Paulo fosse levado para a fortaleza.
35 Cuahn che nda̱ sanda̱do chahn nduco Pa̱blo na̱n nda che renda̱ chete cuartel ne, quenda ya̱co se ihyan, te a̱ma ca̱nda chende ihyan ya̱n chahn,
35 Quando chegou às escadas, a violência do povo era tão grande que ele precisou ser carregado pelos soldados.
36 ndito ca̱hche ye, rah ye:
36 A multidão que o seguia continuava gritando: "Acaba com ele! "
37 Cuahn che nda̱ se nduco Pa̱blo chendevah cuartel ne, tumerune ye ihyan ndina̱n me:
37 Quando os soldados estavam para introduzir Paulo na fortaleza, ele perguntou ao comandante: "Posso dizer-te algo? " "Você fala grego? ", perguntou ele.
38 ¿A ndiyu di sa̱hn nación yahn Egipto che ndedecuen ca̱nda a ra̱hn me, quenda cun mil sa̱hn rihno ihyan cua̱hn icoya̱hn?
38 "Não é você o egípcio que iniciou uma revolta e há algum tempo levou quatro mil assassinos para o deserto? "
39 Tuhme ndahconan Pa̱blo:
39 Paulo respondeu: "Sou judeu, cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Permite-me falar ao povo".
40 Ca̱h yune ihyan ndina̱n me che ca̱hma Pa̱blo, ne chandi ye na̱n nda me, din ta̱h ye ca̱va che cuahte dihn chende ihyan ya̱n chahn. Tuhme cahndudo ye deva̱co hebreo:
40 Tendo recebido permissão do comandante, Paulo levantou-se na escadaria e fez sinal à multidão. Quando todos fizeram silêncio, dirigiu-se a eles em aramaico:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.