Atos 16

El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pa̱blo nduco Silas ne, chuh ye ya̱n Derbe, ne nda̱ ye ya̱n Listra. Min va a̱ma sa̱hn che duche se Timoteo, che ritahno se Dihvo vo Jesucristo. Sa̱hn min ne, da̱ya a̱ma nda̱hta nación yahn Israel che namin ritahno ye Dihvo vo. Chida se ne, ihyan nación yahn Grecia.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Ihyan che vate ye ya̱n Listra ma̱n, ya̱n Iconio ma̱n, che ritahno ye Dihvo vo ne, ra̱hn ye yahn se che ndah ihyan se.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Pa̱blo ne, nahn ye che conduco sa̱hn min ihyan, ne nahn ye seña sa̱hn ca̱va che hua co yudo yahn ihyan nación yahn Israel che vate ye ya̱hn min, te nducoya̱ca ye ne, devano ye te chida se ne, ihyan ta̱ma nación ye.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Nducuahn ya̱n na̱n che renda̱ ye ne, reca̱h cuande ye ihyan che ritahno ye Dihvo vo nduhca̱ che chihco ca̱de ihyan apóstol ma̱n, intiyahn ya̱co ma̱n, che vate ye ya̱n Jerusalén.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Me nducoya̱ca ihyan che ritahno ye Dihvo vo ne, riquendi ritahno ye numa ino ye, ne ro ro ne, ihyan che rana̱n ritahno ye Dihvo vo ne, rinduco ye ihyan chahn, ne ri ya̱hn ye.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Vaco Ndah yahn Dendiohs ne, hua ca̱h yune che ca̱hn ihyan chahn, cuahndudo ye ya̱hn yahn Asia. Chemin che chahtechica ye ya̱hn yahn Frigia ma̱n, Galacia ma̱n,
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 nde nda̱ ye na̱n ri vah ya̱hn yahn Misia. Cuahn che chenan ye min ne, nahn ca̱hn ye ya̱hn yahn Bitinia, ate hua ca̱h yune Vaco Dihvo vo Jesucristo che ca̱hn ye.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Tuhme chuh da̱ma ye ya̱hn yahn Misia, ne nda̱ ye ya̱n Troas.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Min chinahn a̱ma vederihno, ne ndihchero Pa̱blo va̱n ya̱hnde yahn ye che nti a̱ma sa̱hn ya̱hn yahn Macedonia na̱n ye, ne rica se favor ihyan: “Ca̱hn ne ya̱n va̱có, Macedonia, conan ne nuhn.”
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Ndeta̱hn che ndihchero ye vederihno me ne, chihco ya̱n nuhn dehtenduh yahn nuhn ca̱va che ca̱hn nuhn ya̱hn yahn Macedonia, te a devano cua̱co nuhn te nahn Dendiohs che ca̱hn nuhn, cuahndudo nuhn Ndudo yahn ye min.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Min ya̱n Troas chahtenun nuhn a̱ma ba̱rco, ne cuahn cua̱co nuhn ya̱hn yahn Samotracia, ne ta̱ma ro me ne, nda̱ nuhn ya̱n Neápolis.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Chica nuhn min, ne nda̱ nuhn ya̱n Filipos, ya̱n che tahque chahte che co ta̱ma ya̱n min ya̱hn yahn Macedonia. Ya̱n min ne, Roma ndi cuande. Min chahtenan nuhn neve ro.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Nda̱ ro che rahte tuhno ihyan ne, cuahn nuhn cua̱hn chihto ya̱n. Nda̱ nuhn chendico na̱n che rahn ihyan, reva̱h ye. Min chahte nuhn, ne cahndudo nuhn Ndudo yahn Dendiohs, chihnevan neve ihyan nda̱hta che chi da̱ma ye min.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Min nduco a̱ma nda̱hta yahn ya̱n Tiatira che duche ye Lidia. Ihyan min ne, ihyan rendihcue tino mora̱do, ne ritahno ye Dendiohs. Rihnevan ye che rahndudo Pa̱blo, ne din Dihvo vo che chenahn ye ndudo me.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Ihyan min nduco ihyan ndeva̱co ye ne, chedenune nducoya̱ca ye. Chihno min ne, chica ye favor nuhn:
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 A̱ma ro ne, ura che cuahn nuhn, cova̱h nuhn ne, ndihchero nuhn a̱ma ta̱hn dihn che quenun vaco chihnga̱ ta̱hn, che recadino suerte yahn ihyan. Vate a̱ma o dihve te, ne a̱ma renda̱ca se tume na̱n ntiyon min.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Ta̱hn min ne, quenda̱h te nuhn, ne rah te:
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 A a̱ma nde ro che tihca̱ redin te, nde na̱n che chi yudo yahn Pa̱blo, ne chaconan ye, ndihchero ye ta̱hn, ne ra̱hn ye ri ye vaco chihnga̱ che quenun ta̱hn:
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Cuahn che checadino dihve te che a ndiquenda̱h vaco chihnga̱ me ta̱hn, che ametah nda̱ca se tume na̱n ntiyon min ne, cheta̱h se Pa̱blo nduco Silas, ne quenda se ihyan ndeva̱coya̱n na̱n intiyahn.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Chih nunde se yahn ye, ne ra̱hn se:
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Ricuahn se costumbre che hua co nevahnecun vo, nde hua co quendi vo, te uvo ne, Roma ndi cuando vo.
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Tuhme chi ta̱n ihyan ya̱n nduco ihyan chahn, ne chihquentiyon intiyahn che cahnevi se tino yahn ye, ne cuahn se ihyan nduco nducodi.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Chihno che a̱ma chahn se ihyan ne, chih se ihyan va̱coya̱hn, ne chihquentiyon se sa̱hn che redin cuda̱do va̱coya̱hn me che din ndah se cuda̱do ihyan.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Sa̱hn che redin cuda̱do va̱coya̱hn me ne, chih se ihyan chahn chete a̱ma cua̱rto che va nde cua̱hn candevah chete va̱coya̱hn me, ne chih chiche se ca̱h ye nduco a̱ma na̱n vihto che duche cepo.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Tenduh na̱n ma̱hn ya̱n me ne, reva̱h Pa̱blo nduco Silas, rita ye himno, rendeva ye yavena̱n Dendiohs, ne sa̱hn preso che chenun se min ne, rihcovan se.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 A ura min no adena̱n a̱ma nuhn ya̱hn, nde name yahn va̱coya̱hn me, a̱ma chihde. Na̱ne nducuahn chende va̱coya̱hn me, ne chihno nta̱hte cadena che nechiche nducoya̱ca preso chahn.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Sa̱hn che redin cuda̱do va̱coya̱hn me ne, ntuche se, ne cuahn che ndihchero se che chendah chende va̱coya̱hn me ne, tico se espa̱da yahn se, nahn ca̱hno ma̱n se sa̱hn, te ra̱hco se te co a chihno chano preso chahn.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Ate cah Pa̱blo yahn se:
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Tuhme chica se a̱ma ya̱hn, ne aderano se, chenda̱ se na̱n che chenun preso chahn, nde tuno rendoh se che va̱h se, ne chehntihya se na̱n Pa̱blo nduco Silas.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Ndeta̱hno ndetenda̱h se ihyan chahn, ne tumerune se ihyan:
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Ndahconan ye yahn se:
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Tuhme cahndudo ihyan chahn ndudo yahn Dihvo vo, chihnevan se nduco nducoya̱ca ihyan ndeva̱co se.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 A ura min no chete ra̱hn, na̱no se na̱n nta̱ca yah yahn ihyan chahn. Tuhme chedenune se nduco nducoya̱ca ihyan ndeva̱co se.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Chihno min ne, ndiquenda se ihyan chahn ndeva̱co se, ne ca̱h se, cheh ye. A̱ma yeno se che chitahno se Dendiohs, ne ihyan ndeva̱co se ne, namin a̱ma yeno ye che chitahno ye.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Cuahn che a chi dave me ne, dechuh intiyahn sa̱hn policía che ca̱hma se nduco sa̱hn che redin cuda̱do va̱coya̱hn me, che nta̱hte se Pa̱blo nduco Silas.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Tuhme ra̱hn sa̱hn che redin cuda̱do va̱coya̱hn me ri se Pa̱blo:
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Ra̱hn Pa̱blo ri ye sa̱hn policía chahn:
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Nta̱ sa̱hn policía chahn, ne neca̱h cuande se intiyahn chahn. Cuahn che checadino ye te ndi cuande ihyan chahn Roma ne, a̱ma dihya ye chi,
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 ne cuahn ye, nda̱ca ye che nchahconunde Pa̱blo nduco Silas. Tuhme ndetenda̱h ye ihyan chahn, ne chica ye favor ihyan che nda̱ca ye ya̱n min.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Cuahn che ndiquenda̱h ye va̱coya̱hn me ne, cuahn ye ndeva̱co Lidia, quendihchero ye ihyan chahn che ritahno ye Dihvo vo. Chihno ya̱hve ye ihyan chahn ne, chica ye min, ne cuahn ye.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.