Atos 16

El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pa̱blo nduco Silas ne, chuh ye ya̱n Derbe, ne nda̱ ye ya̱n Listra. Min va a̱ma sa̱hn che duche se Timoteo, che ritahno se Dihvo vo Jesucristo. Sa̱hn min ne, da̱ya a̱ma nda̱hta nación yahn Israel che namin ritahno ye Dihvo vo. Chida se ne, ihyan nación yahn Grecia.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 Ihyan che vate ye ya̱n Listra ma̱n, ya̱n Iconio ma̱n, che ritahno ye Dihvo vo ne, ra̱hn ye yahn se che ndah ihyan se.
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Pa̱blo ne, nahn ye che conduco sa̱hn min ihyan, ne nahn ye seña sa̱hn ca̱va che hua co yudo yahn ihyan nación yahn Israel che vate ye ya̱hn min, te nducoya̱ca ye ne, devano ye te chida se ne, ihyan ta̱ma nación ye.
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Nducuahn ya̱n na̱n che renda̱ ye ne, reca̱h cuande ye ihyan che ritahno ye Dihvo vo nduhca̱ che chihco ca̱de ihyan apóstol ma̱n, intiyahn ya̱co ma̱n, che vate ye ya̱n Jerusalén.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 Me nducoya̱ca ihyan che ritahno ye Dihvo vo ne, riquendi ritahno ye numa ino ye, ne ro ro ne, ihyan che rana̱n ritahno ye Dihvo vo ne, rinduco ye ihyan chahn, ne ri ya̱hn ye.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Vaco Ndah yahn Dendiohs ne, hua ca̱h yune che ca̱hn ihyan chahn, cuahndudo ye ya̱hn yahn Asia. Chemin che chahtechica ye ya̱hn yahn Frigia ma̱n, Galacia ma̱n,
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 nde nda̱ ye na̱n ri vah ya̱hn yahn Misia. Cuahn che chenan ye min ne, nahn ca̱hn ye ya̱hn yahn Bitinia, ate hua ca̱h yune Vaco Dihvo vo Jesucristo che ca̱hn ye.
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Tuhme chuh da̱ma ye ya̱hn yahn Misia, ne nda̱ ye ya̱n Troas.
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 Min chinahn a̱ma vederihno, ne ndihchero Pa̱blo va̱n ya̱hnde yahn ye che nti a̱ma sa̱hn ya̱hn yahn Macedonia na̱n ye, ne rica se favor ihyan: “Ca̱hn ne ya̱n va̱có, Macedonia, conan ne nuhn.”
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 Ndeta̱hn che ndihchero ye vederihno me ne, chihco ya̱n nuhn dehtenduh yahn nuhn ca̱va che ca̱hn nuhn ya̱hn yahn Macedonia, te a devano cua̱co nuhn te nahn Dendiohs che ca̱hn nuhn, cuahndudo nuhn Ndudo yahn ye min.
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Min ya̱n Troas chahtenun nuhn a̱ma ba̱rco, ne cuahn cua̱co nuhn ya̱hn yahn Samotracia, ne ta̱ma ro me ne, nda̱ nuhn ya̱n Neápolis.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 Chica nuhn min, ne nda̱ nuhn ya̱n Filipos, ya̱n che tahque chahte che co ta̱ma ya̱n min ya̱hn yahn Macedonia. Ya̱n min ne, Roma ndi cuande. Min chahtenan nuhn neve ro.
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Nda̱ ro che rahte tuhno ihyan ne, cuahn nuhn cua̱hn chihto ya̱n. Nda̱ nuhn chendico na̱n che rahn ihyan, reva̱h ye. Min chahte nuhn, ne cahndudo nuhn Ndudo yahn Dendiohs, chihnevan neve ihyan nda̱hta che chi da̱ma ye min.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 Min nduco a̱ma nda̱hta yahn ya̱n Tiatira che duche ye Lidia. Ihyan min ne, ihyan rendihcue tino mora̱do, ne ritahno ye Dendiohs. Rihnevan ye che rahndudo Pa̱blo, ne din Dihvo vo che chenahn ye ndudo me.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Ihyan min nduco ihyan ndeva̱co ye ne, chedenune nducoya̱ca ye. Chihno min ne, chica ye favor nuhn:
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 A̱ma ro ne, ura che cuahn nuhn, cova̱h nuhn ne, ndihchero nuhn a̱ma ta̱hn dihn che quenun vaco chihnga̱ ta̱hn, che recadino suerte yahn ihyan. Vate a̱ma o dihve te, ne a̱ma renda̱ca se tume na̱n ntiyon min.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 Ta̱hn min ne, quenda̱h te nuhn, ne rah te:
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 A a̱ma nde ro che tihca̱ redin te, nde na̱n che chi yudo yahn Pa̱blo, ne chaconan ye, ndihchero ye ta̱hn, ne ra̱hn ye ri ye vaco chihnga̱ che quenun ta̱hn:
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 Cuahn che checadino dihve te che a ndiquenda̱h vaco chihnga̱ me ta̱hn, che ametah nda̱ca se tume na̱n ntiyon min ne, cheta̱h se Pa̱blo nduco Silas, ne quenda se ihyan ndeva̱coya̱n na̱n intiyahn.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 Chih nunde se yahn ye, ne ra̱hn se:
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Ricuahn se costumbre che hua co nevahnecun vo, nde hua co quendi vo, te uvo ne, Roma ndi cuando vo.
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 Tuhme chi ta̱n ihyan ya̱n nduco ihyan chahn, ne chihquentiyon intiyahn che cahnevi se tino yahn ye, ne cuahn se ihyan nduco nducodi.
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 Chihno che a̱ma chahn se ihyan ne, chih se ihyan va̱coya̱hn, ne chihquentiyon se sa̱hn che redin cuda̱do va̱coya̱hn me che din ndah se cuda̱do ihyan.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Sa̱hn che redin cuda̱do va̱coya̱hn me ne, chih se ihyan chahn chete a̱ma cua̱rto che va nde cua̱hn candevah chete va̱coya̱hn me, ne chih chiche se ca̱h ye nduco a̱ma na̱n vihto che duche cepo.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 Tenduh na̱n ma̱hn ya̱n me ne, reva̱h Pa̱blo nduco Silas, rita ye himno, rendeva ye yavena̱n Dendiohs, ne sa̱hn preso che chenun se min ne, rihcovan se.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 A ura min no adena̱n a̱ma nuhn ya̱hn, nde name yahn va̱coya̱hn me, a̱ma chihde. Na̱ne nducuahn chende va̱coya̱hn me, ne chihno nta̱hte cadena che nechiche nducoya̱ca preso chahn.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Sa̱hn che redin cuda̱do va̱coya̱hn me ne, ntuche se, ne cuahn che ndihchero se che chendah chende va̱coya̱hn me ne, tico se espa̱da yahn se, nahn ca̱hno ma̱n se sa̱hn, te ra̱hco se te co a chihno chano preso chahn.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 Ate cah Pa̱blo yahn se:
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 Tuhme chica se a̱ma ya̱hn, ne aderano se, chenda̱ se na̱n che chenun preso chahn, nde tuno rendoh se che va̱h se, ne chehntihya se na̱n Pa̱blo nduco Silas.
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Ndeta̱hno ndetenda̱h se ihyan chahn, ne tumerune se ihyan:
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Ndahconan ye yahn se:
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 Tuhme cahndudo ihyan chahn ndudo yahn Dihvo vo, chihnevan se nduco nducoya̱ca ihyan ndeva̱co se.
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 A ura min no chete ra̱hn, na̱no se na̱n nta̱ca yah yahn ihyan chahn. Tuhme chedenune se nduco nducoya̱ca ihyan ndeva̱co se.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 Chihno min ne, ndiquenda se ihyan chahn ndeva̱co se, ne ca̱h se, cheh ye. A̱ma yeno se che chitahno se Dendiohs, ne ihyan ndeva̱co se ne, namin a̱ma yeno ye che chitahno ye.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 Cuahn che a chi dave me ne, dechuh intiyahn sa̱hn policía che ca̱hma se nduco sa̱hn che redin cuda̱do va̱coya̱hn me, che nta̱hte se Pa̱blo nduco Silas.
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 Tuhme ra̱hn sa̱hn che redin cuda̱do va̱coya̱hn me ri se Pa̱blo:
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 Ra̱hn Pa̱blo ri ye sa̱hn policía chahn:
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Nta̱ sa̱hn policía chahn, ne neca̱h cuande se intiyahn chahn. Cuahn che checadino ye te ndi cuande ihyan chahn Roma ne, a̱ma dihya ye chi,
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 ne cuahn ye, nda̱ca ye che nchahconunde Pa̱blo nduco Silas. Tuhme ndetenda̱h ye ihyan chahn, ne chica ye favor ihyan che nda̱ca ye ya̱n min.
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 Cuahn che ndiquenda̱h ye va̱coya̱hn me ne, cuahn ye ndeva̱co Lidia, quendihchero ye ihyan chahn che ritahno ye Dihvo vo. Chihno ya̱hve ye ihyan chahn ne, chica ye min, ne cuahn ye.
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.