Atos 16
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NTLH
1 Pa̱blo nduco Silas ne, chuh ye ya̱n Derbe, ne nda̱ ye ya̱n Listra. Min va a̱ma sa̱hn che duche se Timoteo, che ritahno se Dihvo vo Jesucristo. Sa̱hn min ne, da̱ya a̱ma nda̱hta nación yahn Israel che namin ritahno ye Dihvo vo. Chida se ne, ihyan nación yahn Grecia.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Ihyan che vate ye ya̱n Listra ma̱n, ya̱n Iconio ma̱n, che ritahno ye Dihvo vo ne, ra̱hn ye yahn se che ndah ihyan se.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Pa̱blo ne, nahn ye che conduco sa̱hn min ihyan, ne nahn ye seña sa̱hn ca̱va che hua co yudo yahn ihyan nación yahn Israel che vate ye ya̱hn min, te nducoya̱ca ye ne, devano ye te chida se ne, ihyan ta̱ma nación ye.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Nducuahn ya̱n na̱n che renda̱ ye ne, reca̱h cuande ye ihyan che ritahno ye Dihvo vo nduhca̱ che chihco ca̱de ihyan apóstol ma̱n, intiyahn ya̱co ma̱n, che vate ye ya̱n Jerusalén.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Me nducoya̱ca ihyan che ritahno ye Dihvo vo ne, riquendi ritahno ye numa ino ye, ne ro ro ne, ihyan che rana̱n ritahno ye Dihvo vo ne, rinduco ye ihyan chahn, ne ri ya̱hn ye.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Vaco Ndah yahn Dendiohs ne, hua ca̱h yune che ca̱hn ihyan chahn, cuahndudo ye ya̱hn yahn Asia. Chemin che chahtechica ye ya̱hn yahn Frigia ma̱n, Galacia ma̱n,
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 nde nda̱ ye na̱n ri vah ya̱hn yahn Misia. Cuahn che chenan ye min ne, nahn ca̱hn ye ya̱hn yahn Bitinia, ate hua ca̱h yune Vaco Dihvo vo Jesucristo che ca̱hn ye.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Tuhme chuh da̱ma ye ya̱hn yahn Misia, ne nda̱ ye ya̱n Troas.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Min chinahn a̱ma vederihno, ne ndihchero Pa̱blo va̱n ya̱hnde yahn ye che nti a̱ma sa̱hn ya̱hn yahn Macedonia na̱n ye, ne rica se favor ihyan: “Ca̱hn ne ya̱n va̱có, Macedonia, conan ne nuhn.”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Ndeta̱hn che ndihchero ye vederihno me ne, chihco ya̱n nuhn dehtenduh yahn nuhn ca̱va che ca̱hn nuhn ya̱hn yahn Macedonia, te a devano cua̱co nuhn te nahn Dendiohs che ca̱hn nuhn, cuahndudo nuhn Ndudo yahn ye min.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Min ya̱n Troas chahtenun nuhn a̱ma ba̱rco, ne cuahn cua̱co nuhn ya̱hn yahn Samotracia, ne ta̱ma ro me ne, nda̱ nuhn ya̱n Neápolis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Chica nuhn min, ne nda̱ nuhn ya̱n Filipos, ya̱n che tahque chahte che co ta̱ma ya̱n min ya̱hn yahn Macedonia. Ya̱n min ne, Roma ndi cuande. Min chahtenan nuhn neve ro.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Nda̱ ro che rahte tuhno ihyan ne, cuahn nuhn cua̱hn chihto ya̱n. Nda̱ nuhn chendico na̱n che rahn ihyan, reva̱h ye. Min chahte nuhn, ne cahndudo nuhn Ndudo yahn Dendiohs, chihnevan neve ihyan nda̱hta che chi da̱ma ye min.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Min nduco a̱ma nda̱hta yahn ya̱n Tiatira che duche ye Lidia. Ihyan min ne, ihyan rendihcue tino mora̱do, ne ritahno ye Dendiohs. Rihnevan ye che rahndudo Pa̱blo, ne din Dihvo vo che chenahn ye ndudo me.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Ihyan min nduco ihyan ndeva̱co ye ne, chedenune nducoya̱ca ye. Chihno min ne, chica ye favor nuhn:
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 A̱ma ro ne, ura che cuahn nuhn, cova̱h nuhn ne, ndihchero nuhn a̱ma ta̱hn dihn che quenun vaco chihnga̱ ta̱hn, che recadino suerte yahn ihyan. Vate a̱ma o dihve te, ne a̱ma renda̱ca se tume na̱n ntiyon min.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Ta̱hn min ne, quenda̱h te nuhn, ne rah te:
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 A a̱ma nde ro che tihca̱ redin te, nde na̱n che chi yudo yahn Pa̱blo, ne chaconan ye, ndihchero ye ta̱hn, ne ra̱hn ye ri ye vaco chihnga̱ che quenun ta̱hn:
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Cuahn che checadino dihve te che a ndiquenda̱h vaco chihnga̱ me ta̱hn, che ametah nda̱ca se tume na̱n ntiyon min ne, cheta̱h se Pa̱blo nduco Silas, ne quenda se ihyan ndeva̱coya̱n na̱n intiyahn.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Chih nunde se yahn ye, ne ra̱hn se:
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Ricuahn se costumbre che hua co nevahnecun vo, nde hua co quendi vo, te uvo ne, Roma ndi cuando vo.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Tuhme chi ta̱n ihyan ya̱n nduco ihyan chahn, ne chihquentiyon intiyahn che cahnevi se tino yahn ye, ne cuahn se ihyan nduco nducodi.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Chihno che a̱ma chahn se ihyan ne, chih se ihyan va̱coya̱hn, ne chihquentiyon se sa̱hn che redin cuda̱do va̱coya̱hn me che din ndah se cuda̱do ihyan.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Sa̱hn che redin cuda̱do va̱coya̱hn me ne, chih se ihyan chahn chete a̱ma cua̱rto che va nde cua̱hn candevah chete va̱coya̱hn me, ne chih chiche se ca̱h ye nduco a̱ma na̱n vihto che duche cepo.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Tenduh na̱n ma̱hn ya̱n me ne, reva̱h Pa̱blo nduco Silas, rita ye himno, rendeva ye yavena̱n Dendiohs, ne sa̱hn preso che chenun se min ne, rihcovan se.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 A ura min no adena̱n a̱ma nuhn ya̱hn, nde name yahn va̱coya̱hn me, a̱ma chihde. Na̱ne nducuahn chende va̱coya̱hn me, ne chihno nta̱hte cadena che nechiche nducoya̱ca preso chahn.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Sa̱hn che redin cuda̱do va̱coya̱hn me ne, ntuche se, ne cuahn che ndihchero se che chendah chende va̱coya̱hn me ne, tico se espa̱da yahn se, nahn ca̱hno ma̱n se sa̱hn, te ra̱hco se te co a chihno chano preso chahn.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Ate cah Pa̱blo yahn se:
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Tuhme chica se a̱ma ya̱hn, ne aderano se, chenda̱ se na̱n che chenun preso chahn, nde tuno rendoh se che va̱h se, ne chehntihya se na̱n Pa̱blo nduco Silas.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Ndeta̱hno ndetenda̱h se ihyan chahn, ne tumerune se ihyan:
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Ndahconan ye yahn se:
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Tuhme cahndudo ihyan chahn ndudo yahn Dihvo vo, chihnevan se nduco nducoya̱ca ihyan ndeva̱co se.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 A ura min no chete ra̱hn, na̱no se na̱n nta̱ca yah yahn ihyan chahn. Tuhme chedenune se nduco nducoya̱ca ihyan ndeva̱co se.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Chihno min ne, ndiquenda se ihyan chahn ndeva̱co se, ne ca̱h se, cheh ye. A̱ma yeno se che chitahno se Dendiohs, ne ihyan ndeva̱co se ne, namin a̱ma yeno ye che chitahno ye.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Cuahn che a chi dave me ne, dechuh intiyahn sa̱hn policía che ca̱hma se nduco sa̱hn che redin cuda̱do va̱coya̱hn me, che nta̱hte se Pa̱blo nduco Silas.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Tuhme ra̱hn sa̱hn che redin cuda̱do va̱coya̱hn me ri se Pa̱blo:
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Ra̱hn Pa̱blo ri ye sa̱hn policía chahn:
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Nta̱ sa̱hn policía chahn, ne neca̱h cuande se intiyahn chahn. Cuahn che checadino ye te ndi cuande ihyan chahn Roma ne, a̱ma dihya ye chi,
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 ne cuahn ye, nda̱ca ye che nchahconunde Pa̱blo nduco Silas. Tuhme ndetenda̱h ye ihyan chahn, ne chica ye favor ihyan che nda̱ca ye ya̱n min.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Cuahn che ndiquenda̱h ye va̱coya̱hn me ne, cuahn ye ndeva̱co Lidia, quendihchero ye ihyan chahn che ritahno ye Dihvo vo. Chihno ya̱hve ye ihyan chahn ne, chica ye min, ne cuahn ye.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.