Atos 15

El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ta̱hn min ne, a̱ma o sa̱hn che chica se esta̱do yahn Judea, nda̱ se ya̱n Antioquía ne, min chicuahn se ihyan che ritahno ye Dihvo vo te ca̱va che co ndevahn ye ne, va che conan seña ihyan nduhca̱ che chihquentiyon Moisés.
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Pa̱blo nduco Bernabé ne, riya̱hve ye sa̱hn chahn che ndiyu tihca̱, ate a̱ma chahtecuhn chende se nduco ye. Nducote hua chi chihnde ca̱de min ne, nte ca̱de ihyan che ritahno ye Dihvo vo che dechuh ye ihyan chahn nduco ta̱ma te o ihyan ya̱n Jerusalén ca̱va che nte ca̱de ye nduco ihyan apóstol ma̱n, intiyahn ya̱co ma̱n.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Chica ihyan chahn ya̱n Antioquía, chuh ye nación yahn Fenicia ma̱n, Samaria ma̱n, reneca̱h cuande ye ihyan che ritahno ye Dihvo vo che vate ye min, nduhca̱ che chihcoma̱n ihyan ta̱ma nación dehtenduh che ritahno ye mena̱n, ne chitahno ye Dendiohs. Nducoya̱ca ihyan che chihnevan ye ndudo me ne, a̱ma chi yeno ye.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Cuahn che nda̱ Pa̱blo nduco Bernabé min ya̱n Jerusalén ne, nducoya̱ca ihyan ndiya̱co ma̱n, ihyan apóstol ma̱n, intiyahn ya̱co ma̱n, nevahnecun ye ihyan. Tuhme Pa̱blo nduco Bernabé neca̱h cuande ye ihyan chahn yahn nducuahn che din Dendiohs nduco ye.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Ate a̱ma o sa̱hn fariseo che namin ritahno se Dihvo vo ne, chahtendi se, ne ra̱hn se:
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Tuhme ndoda̱ma ihyan apóstol chahn nduco intiyahn ya̱co ca̱va che nte ca̱de ye yahn chemin.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Cuahn che a a̱ma ndeh rente ihyan chahn ne, chandi Pedro, ne ra̱hn ye:
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Dendiohs che rendihche ye chedave yahn nducoya̱ca ihyan ne, te ye, checadino vo che ndeva ye ihyan chahn, te din ye che quenun Vaco Ndah yahn ye ihyan, nduhca̱ che quenun uvo.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Dendiohs ne, da̱ma no yahino ye uvo nduco ihyan chahn, te namin ihyan chahn ne, nchahco ye nunde yahn ye yahn che chitahno ye.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 ¿Dehco che retumarande nchuhn Dendiohs? Che tihca̱ rihquentiyon ne ne, reca̱h rihn ne ihyan ta̱ma nación che ritahno ye Dihvo vo, te nducuahn che nahn ne che dinahn ye ne, nde ihyan ndico yuhn vo, nde ma̱n vo, hua chi dinahn vo.
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 A devano vo te dema̱n nduco vedeyahino yahn Dihvo vo Jesucristo che ndevahn vo ma̱n, ihyan chahn ma̱n.
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Tuhme chahtedihn chende ihyan, ne chihcovan ye che neca̱h cuande Pa̱blo nduco Bernabé yahn vederihno che din Dendiohs nduco ye va̱n ihyan ta̱ma nación.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Cuahn che chihno nte ihyan chahn ne, necuandi Jacobo, ne ra̱hn ye:
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Simón Pedro ne, a neco ye uvo nduhca̱ che din yahino Dendiohs ihyan ta̱ma nación, ne tenda̱h nun ye va̱n ihyan chahn, ihyan che co yahn ye.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Tihca̱ va che co, te a tihca̱ dirun a̱ma cha ihyan profeta tuhca̱:
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 Ra̱hn Dendiohs: “Cuihno min ne, ndaconán, ne nda̱hco ca̱dé vederihquentiyon yahn David che va ma̱n.
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 ca̱va che ihyan yahn nducuahn nación che a tenda̱hnún ne, cotahno ye u che Dihve ye.”
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 Tihca̱ ra̱hn Dihvo vo Dendiohs, te ye, checadino vo dehtenduh che tuhchan nde a ra̱hn me.
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 ’Chemin che rá̱hn te hua nda̱hca̱ che ca̱h rihn vo ihyan nación chena̱hn che a chihcoma̱n ye dehtenduh che ritahno ye ro mena̱n me, ne chitahno ye Dendiohs.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Tahque nda̱hca̱ che dirun vo yahn ye che hua cheh ye che rihco ihyan na̱n che ra̱hn ye dendiohs yahn ye ma̱n, che hua cheh ye yute yahn ite che hua ra yun yahn te ma̱n, che hua cheh ye yun ma̱n, che hua ndere cuahtenan ye nduco nda̱hta che ndiyu nda̱hta yahn ye ma̱n.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Tihca̱ din vo, te nducuahn ya̱n, nde a ra̱hn me, ndate ndate, ro che rahtetuhno ihyan ne, rahndudo ihyan ley che dirun Moisés, ne hua nda̱hca̱ che din vo che co nda̱che ihyan che riquendi ye ley min.
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Tuhme ihyan apóstol ma̱n, intiyahn ya̱co ma̱n, nducoya̱ca ihyan chena̱hn che ritahno ye Dihvo vo ma̱n ne, nte ca̱de ye, ne tenda̱hnun ye o ihyan ca̱va che dechuh ye ihyan nduco Pa̱blo ma̱n, Bernabé ma̱n, ya̱n Antioquía. Quenda̱h yahn o ihyan che namin ndina̱n ye va̱n ihyan che ritahno ye Dihvo vo. A̱ma ye ne, Judas, che namin duche ye Barsabás, ne ta̱ma ye ne, duche ye Silas.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Nduco ihyan chahn ne, dechuh ye a̱ma ca̱ca na̱n che dirun ye:
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Checadino nuhn te a̱ma o ihyan che chica ye muhn, ne nda̱ ye ta̱n ne, redin va̱hche ye yahn nchuhn ma̱n, redetoh ye ino nchuhn ma̱n, che ndere ricuahn ye che va che conan seña nchuhn ma̱n, dinahn ne ley che dirun Moisés ma̱n. Hua ndiyu nuhn che dechuh nuhn ihyan chahn.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 A nte ca̱de nuhn, ne tenda̱hnun nuhn o dihno vo va̱n nuhn, dechuh nuhn ihyan ta̱n, quendihchero ye nchuhn da̱ma nduco dihno vo che a̱ma yahino vo ihyan, Bernabé ma̱n, Pa̱blo ma̱n.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Ihyan chahn che ndihco menda̱hn ye ihyan, redin ye ntiyon yahn Dihvo vo.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Me ihyan che o che dechuh nuhn ne, Judas ma̱n, Silas ma̱n. A ihyan chahn che nte cuande ye nchuhn yahn nducuahn che nte ca̱de nuhn.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Numacuahn vederihquentiyon yahn Vaco Ndah yahn Dendiohs nte ca̱de nuhn che hua ca̱h rihn nuhn nchuhn nduco a̱ma ndeh na̱n dehtenduh. Atena̱n dehtenduh che tuhchan, va che dina̱hn ne.
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Hua cheh nchuhn yute che rihco ihyan che ri vedino na̱n dehtenduh che redin ye dendiohs yahn ye ma̱n, hua cheh ne yun ma̱n, yute yahn ite che hua ra yun yahn te ma̱n, hua ndere cuahtenan ne nduco nda̱hta che ndiyu nda̱hta yahn ma̱n ne ma̱n. Ndete che dinahn ne dehtenduh che tuhchan ne, nda̱hca̱ din ne. Dendiohs conduco ye nchuhn.”
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Tuhme chica ye min, ne nda̱ ye ya̱n Antioquía. Nedin da̱ma ye nducoya̱ca ihyan che ritahno ye Dihvo vo, ne neca̱h ye ca̱ca me.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Cuahn che cahndudo ihyan ca̱ca me, chihnevan ihyan chahn ne, a̱ma neca̱h ya̱n ye chedave yahn ye, ne chi yeno ye.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Judas nduco Silas ne, namin quenan cuma ye vederihquentiyon che rahndudo ye Ndudo yahn Dendiohs, ne cuahn che cahndudo ye, chihnevan ihyan chahn ne, a̱ma neca̱h ya̱n ye chedave yahn ye.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Cuahn che a ndeh ro chahtenan ye min ne, ihyan che ritahno ye Dihvo vo ne, ndedechuh ye ihyan numacuahn vedeyeno ya̱n Jerusalén.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 Ate Silas ne, quenan ye min ya̱n Antioquía.
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Namin Pa̱blo ma̱n, Bernabé ma̱n, chahtenan ye min, ne nduco a̱ma ya̱hn ihyan ne, quendi ye, ricuahn ye ndudo yahn Dihvo vo Jesucristo ma̱n, rahndudo ye ma̱n.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Adive ne, ra̱hn Pa̱blo ri ye Bernabé:
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Bernabé ne, nahn ye che ca̱hn Jua̱n Marcos, co nduco se ihyan.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Ate Pa̱blo ne, ra̱hn ye te hua nda̱hca̱ che quenda ye sa̱hn yahn che, cuahn che chahn ye mena̱n me ne, chihcoma̱n se ihyan ya̱hn yahn Panfilia, cona̱hn se, ne hua quendi se nduco ye na̱n ntiyon.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Nducote hua chida̱ma ndudo yahn ye nduco vih ne, chihcoma̱n vih ye. Bernabé ne, quenda ye Jua̱n Marcos, ne chahtenun ye a̱ma ba̱rco, ne cuahn ye ya̱hn yahn Chipre.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Me Pa̱blo ne, quenan ino ye che conduco Silas ihyan. Cova̱h ihyan che ritahno ye Dihvo vo ca̱va che numacuahn vedeyahino conduco Dendiohs ihyan, ne cuahn ye.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Chuh ye ya̱hn yahn Siria ma̱n, Cilicia ma̱n, reneca̱h ya̱n ye chedave yahn ihyan che ritahno ye Dihvo vo.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.