Atos 15

El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ta̱hn min ne, a̱ma o sa̱hn che chica se esta̱do yahn Judea, nda̱ se ya̱n Antioquía ne, min chicuahn se ihyan che ritahno ye Dihvo vo te ca̱va che co ndevahn ye ne, va che conan seña ihyan nduhca̱ che chihquentiyon Moisés.
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Pa̱blo nduco Bernabé ne, riya̱hve ye sa̱hn chahn che ndiyu tihca̱, ate a̱ma chahtecuhn chende se nduco ye. Nducote hua chi chihnde ca̱de min ne, nte ca̱de ihyan che ritahno ye Dihvo vo che dechuh ye ihyan chahn nduco ta̱ma te o ihyan ya̱n Jerusalén ca̱va che nte ca̱de ye nduco ihyan apóstol ma̱n, intiyahn ya̱co ma̱n.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Chica ihyan chahn ya̱n Antioquía, chuh ye nación yahn Fenicia ma̱n, Samaria ma̱n, reneca̱h cuande ye ihyan che ritahno ye Dihvo vo che vate ye min, nduhca̱ che chihcoma̱n ihyan ta̱ma nación dehtenduh che ritahno ye mena̱n, ne chitahno ye Dendiohs. Nducoya̱ca ihyan che chihnevan ye ndudo me ne, a̱ma chi yeno ye.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Cuahn che nda̱ Pa̱blo nduco Bernabé min ya̱n Jerusalén ne, nducoya̱ca ihyan ndiya̱co ma̱n, ihyan apóstol ma̱n, intiyahn ya̱co ma̱n, nevahnecun ye ihyan. Tuhme Pa̱blo nduco Bernabé neca̱h cuande ye ihyan chahn yahn nducuahn che din Dendiohs nduco ye.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Ate a̱ma o sa̱hn fariseo che namin ritahno se Dihvo vo ne, chahtendi se, ne ra̱hn se:
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Tuhme ndoda̱ma ihyan apóstol chahn nduco intiyahn ya̱co ca̱va che nte ca̱de ye yahn chemin.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Cuahn che a a̱ma ndeh rente ihyan chahn ne, chandi Pedro, ne ra̱hn ye:
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Dendiohs che rendihche ye chedave yahn nducoya̱ca ihyan ne, te ye, checadino vo che ndeva ye ihyan chahn, te din ye che quenun Vaco Ndah yahn ye ihyan, nduhca̱ che quenun uvo.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Dendiohs ne, da̱ma no yahino ye uvo nduco ihyan chahn, te namin ihyan chahn ne, nchahco ye nunde yahn ye yahn che chitahno ye.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 ¿Dehco che retumarande nchuhn Dendiohs? Che tihca̱ rihquentiyon ne ne, reca̱h rihn ne ihyan ta̱ma nación che ritahno ye Dihvo vo, te nducuahn che nahn ne che dinahn ye ne, nde ihyan ndico yuhn vo, nde ma̱n vo, hua chi dinahn vo.
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 A devano vo te dema̱n nduco vedeyahino yahn Dihvo vo Jesucristo che ndevahn vo ma̱n, ihyan chahn ma̱n.
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Tuhme chahtedihn chende ihyan, ne chihcovan ye che neca̱h cuande Pa̱blo nduco Bernabé yahn vederihno che din Dendiohs nduco ye va̱n ihyan ta̱ma nación.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Cuahn che chihno nte ihyan chahn ne, necuandi Jacobo, ne ra̱hn ye:
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Simón Pedro ne, a neco ye uvo nduhca̱ che din yahino Dendiohs ihyan ta̱ma nación, ne tenda̱h nun ye va̱n ihyan chahn, ihyan che co yahn ye.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Tihca̱ va che co, te a tihca̱ dirun a̱ma cha ihyan profeta tuhca̱:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 Ra̱hn Dendiohs: “Cuihno min ne, ndaconán, ne nda̱hco ca̱dé vederihquentiyon yahn David che va ma̱n.
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 ca̱va che ihyan yahn nducuahn nación che a tenda̱hnún ne, cotahno ye u che Dihve ye.”
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Tihca̱ ra̱hn Dihvo vo Dendiohs, te ye, checadino vo dehtenduh che tuhchan nde a ra̱hn me.
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 ’Chemin che rá̱hn te hua nda̱hca̱ che ca̱h rihn vo ihyan nación chena̱hn che a chihcoma̱n ye dehtenduh che ritahno ye ro mena̱n me, ne chitahno ye Dendiohs.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Tahque nda̱hca̱ che dirun vo yahn ye che hua cheh ye che rihco ihyan na̱n che ra̱hn ye dendiohs yahn ye ma̱n, che hua cheh ye yute yahn ite che hua ra yun yahn te ma̱n, che hua cheh ye yun ma̱n, che hua ndere cuahtenan ye nduco nda̱hta che ndiyu nda̱hta yahn ye ma̱n.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Tihca̱ din vo, te nducuahn ya̱n, nde a ra̱hn me, ndate ndate, ro che rahtetuhno ihyan ne, rahndudo ihyan ley che dirun Moisés, ne hua nda̱hca̱ che din vo che co nda̱che ihyan che riquendi ye ley min.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Tuhme ihyan apóstol ma̱n, intiyahn ya̱co ma̱n, nducoya̱ca ihyan chena̱hn che ritahno ye Dihvo vo ma̱n ne, nte ca̱de ye, ne tenda̱hnun ye o ihyan ca̱va che dechuh ye ihyan nduco Pa̱blo ma̱n, Bernabé ma̱n, ya̱n Antioquía. Quenda̱h yahn o ihyan che namin ndina̱n ye va̱n ihyan che ritahno ye Dihvo vo. A̱ma ye ne, Judas, che namin duche ye Barsabás, ne ta̱ma ye ne, duche ye Silas.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Nduco ihyan chahn ne, dechuh ye a̱ma ca̱ca na̱n che dirun ye:
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Checadino nuhn te a̱ma o ihyan che chica ye muhn, ne nda̱ ye ta̱n ne, redin va̱hche ye yahn nchuhn ma̱n, redetoh ye ino nchuhn ma̱n, che ndere ricuahn ye che va che conan seña nchuhn ma̱n, dinahn ne ley che dirun Moisés ma̱n. Hua ndiyu nuhn che dechuh nuhn ihyan chahn.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 A nte ca̱de nuhn, ne tenda̱hnun nuhn o dihno vo va̱n nuhn, dechuh nuhn ihyan ta̱n, quendihchero ye nchuhn da̱ma nduco dihno vo che a̱ma yahino vo ihyan, Bernabé ma̱n, Pa̱blo ma̱n.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Ihyan chahn che ndihco menda̱hn ye ihyan, redin ye ntiyon yahn Dihvo vo.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Me ihyan che o che dechuh nuhn ne, Judas ma̱n, Silas ma̱n. A ihyan chahn che nte cuande ye nchuhn yahn nducuahn che nte ca̱de nuhn.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Numacuahn vederihquentiyon yahn Vaco Ndah yahn Dendiohs nte ca̱de nuhn che hua ca̱h rihn nuhn nchuhn nduco a̱ma ndeh na̱n dehtenduh. Atena̱n dehtenduh che tuhchan, va che dina̱hn ne.
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Hua cheh nchuhn yute che rihco ihyan che ri vedino na̱n dehtenduh che redin ye dendiohs yahn ye ma̱n, hua cheh ne yun ma̱n, yute yahn ite che hua ra yun yahn te ma̱n, hua ndere cuahtenan ne nduco nda̱hta che ndiyu nda̱hta yahn ma̱n ne ma̱n. Ndete che dinahn ne dehtenduh che tuhchan ne, nda̱hca̱ din ne. Dendiohs conduco ye nchuhn.”
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Tuhme chica ye min, ne nda̱ ye ya̱n Antioquía. Nedin da̱ma ye nducoya̱ca ihyan che ritahno ye Dihvo vo, ne neca̱h ye ca̱ca me.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Cuahn che cahndudo ihyan ca̱ca me, chihnevan ihyan chahn ne, a̱ma neca̱h ya̱n ye chedave yahn ye, ne chi yeno ye.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Judas nduco Silas ne, namin quenan cuma ye vederihquentiyon che rahndudo ye Ndudo yahn Dendiohs, ne cuahn che cahndudo ye, chihnevan ihyan chahn ne, a̱ma neca̱h ya̱n ye chedave yahn ye.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Cuahn che a ndeh ro chahtenan ye min ne, ihyan che ritahno ye Dihvo vo ne, ndedechuh ye ihyan numacuahn vedeyeno ya̱n Jerusalén.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 Ate Silas ne, quenan ye min ya̱n Antioquía.
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Namin Pa̱blo ma̱n, Bernabé ma̱n, chahtenan ye min, ne nduco a̱ma ya̱hn ihyan ne, quendi ye, ricuahn ye ndudo yahn Dihvo vo Jesucristo ma̱n, rahndudo ye ma̱n.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Adive ne, ra̱hn Pa̱blo ri ye Bernabé:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Bernabé ne, nahn ye che ca̱hn Jua̱n Marcos, co nduco se ihyan.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Ate Pa̱blo ne, ra̱hn ye te hua nda̱hca̱ che quenda ye sa̱hn yahn che, cuahn che chahn ye mena̱n me ne, chihcoma̱n se ihyan ya̱hn yahn Panfilia, cona̱hn se, ne hua quendi se nduco ye na̱n ntiyon.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Nducote hua chida̱ma ndudo yahn ye nduco vih ne, chihcoma̱n vih ye. Bernabé ne, quenda ye Jua̱n Marcos, ne chahtenun ye a̱ma ba̱rco, ne cuahn ye ya̱hn yahn Chipre.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Me Pa̱blo ne, quenan ino ye che conduco Silas ihyan. Cova̱h ihyan che ritahno ye Dihvo vo ca̱va che numacuahn vedeyahino conduco Dendiohs ihyan, ne cuahn ye.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Chuh ye ya̱hn yahn Siria ma̱n, Cilicia ma̱n, reneca̱h ya̱n ye chedave yahn ihyan che ritahno ye Dihvo vo.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.