Atos 15
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs ARIB
1 Ta̱hn min ne, a̱ma o sa̱hn che chica se esta̱do yahn Judea, nda̱ se ya̱n Antioquía ne, min chicuahn se ihyan che ritahno ye Dihvo vo te ca̱va che co ndevahn ye ne, va che conan seña ihyan nduhca̱ che chihquentiyon Moisés.
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Pa̱blo nduco Bernabé ne, riya̱hve ye sa̱hn chahn che ndiyu tihca̱, ate a̱ma chahtecuhn chende se nduco ye. Nducote hua chi chihnde ca̱de min ne, nte ca̱de ihyan che ritahno ye Dihvo vo che dechuh ye ihyan chahn nduco ta̱ma te o ihyan ya̱n Jerusalén ca̱va che nte ca̱de ye nduco ihyan apóstol ma̱n, intiyahn ya̱co ma̱n.
2 Tendo Paulo e Barnabé contenda e não pequena discussão com eles, os irmãos resolveram que Paulo e Barnabé e mais alguns dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, por causa desta questão.
3 Chica ihyan chahn ya̱n Antioquía, chuh ye nación yahn Fenicia ma̱n, Samaria ma̱n, reneca̱h cuande ye ihyan che ritahno ye Dihvo vo che vate ye min, nduhca̱ che chihcoma̱n ihyan ta̱ma nación dehtenduh che ritahno ye mena̱n, ne chitahno ye Dendiohs. Nducoya̱ca ihyan che chihnevan ye ndudo me ne, a̱ma chi yeno ye.
3 Eles, pois, sendo acompanhados pela igreja por um trecho do caminho, passavam pela Fenícia e por Samária, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Cuahn che nda̱ Pa̱blo nduco Bernabé min ya̱n Jerusalén ne, nducoya̱ca ihyan ndiya̱co ma̱n, ihyan apóstol ma̱n, intiyahn ya̱co ma̱n, nevahnecun ye ihyan. Tuhme Pa̱blo nduco Bernabé neca̱h cuande ye ihyan chahn yahn nducuahn che din Dendiohs nduco ye.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles.
5 Ate a̱ma o sa̱hn fariseo che namin ritahno se Dihvo vo ne, chahtendi se, ne ra̱hn se:
5 Mas alguns da seita dos fariseus, que tinham crido, levantaram-se dizendo que era necessário circuncidá-los e mandar-lhes observar a lei de Moisés.
6 Tuhme ndoda̱ma ihyan apóstol chahn nduco intiyahn ya̱co ca̱va che nte ca̱de ye yahn chemin.
6 Congregaram-se pois os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Cuahn che a a̱ma ndeh rente ihyan chahn ne, chandi Pedro, ne ra̱hn ye:
7 E, havendo grande discussão, levantou-se Pedro e disse-lhes: Irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Dendiohs che rendihche ye chedave yahn nducoya̱ca ihyan ne, te ye, checadino vo che ndeva ye ihyan chahn, te din ye che quenun Vaco Ndah yahn ye ihyan, nduhca̱ che quenun uvo.
8 E Deus, que conhece os corações, testemunhou a favor deles, dando-lhes o Espírito Santo, assim como a nós;
9 Dendiohs ne, da̱ma no yahino ye uvo nduco ihyan chahn, te namin ihyan chahn ne, nchahco ye nunde yahn ye yahn che chitahno ye.
9 e não fez distinção alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 ¿Dehco che retumarande nchuhn Dendiohs? Che tihca̱ rihquentiyon ne ne, reca̱h rihn ne ihyan ta̱ma nación che ritahno ye Dihvo vo, te nducuahn che nahn ne che dinahn ye ne, nde ihyan ndico yuhn vo, nde ma̱n vo, hua chi dinahn vo.
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 A devano vo te dema̱n nduco vedeyahino yahn Dihvo vo Jesucristo che ndevahn vo ma̱n, ihyan chahn ma̱n.
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, do mesmo modo que eles também.
12 Tuhme chahtedihn chende ihyan, ne chihcovan ye che neca̱h cuande Pa̱blo nduco Bernabé yahn vederihno che din Dendiohs nduco ye va̱n ihyan ta̱ma nación.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Cuahn che chihno nte ihyan chahn ne, necuandi Jacobo, ne ra̱hn ye:
13 Depois que se calaram, Tiago, tomando a palavra, disse: Irmãos, ouvi-me:
14 Simón Pedro ne, a neco ye uvo nduhca̱ che din yahino Dendiohs ihyan ta̱ma nación, ne tenda̱h nun ye va̱n ihyan chahn, ihyan che co yahn ye.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios para tomar dentre eles um povo para o seu Nome.
15 Tihca̱ va che co, te a tihca̱ dirun a̱ma cha ihyan profeta tuhca̱:
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 Ra̱hn Dendiohs: “Cuihno min ne, ndaconán, ne nda̱hco ca̱dé vederihquentiyon yahn David che va ma̱n.
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; reedificarei as suas ruínas, e tornarei a levantá-lo;
17 ca̱va che ihyan yahn nducuahn nación che a tenda̱hnún ne, cotahno ye u che Dihve ye.”
17 para que o resto dos homens busque ao Senhor, sim, todos os gentios, sobre os quais é invocado o meu nome,
18 Tihca̱ ra̱hn Dihvo vo Dendiohs, te ye, checadino vo dehtenduh che tuhchan nde a ra̱hn me.
18 diz o Senhor que faz estas coisas, que são conhecidas desde a antiguidade.
19 ’Chemin che rá̱hn te hua nda̱hca̱ che ca̱h rihn vo ihyan nación chena̱hn che a chihcoma̱n ye dehtenduh che ritahno ye ro mena̱n me, ne chitahno ye Dendiohs.
19 Por isso, julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Tahque nda̱hca̱ che dirun vo yahn ye che hua cheh ye che rihco ihyan na̱n che ra̱hn ye dendiohs yahn ye ma̱n, che hua cheh ye yute yahn ite che hua ra yun yahn te ma̱n, che hua cheh ye yun ma̱n, che hua ndere cuahtenan ye nduco nda̱hta che ndiyu nda̱hta yahn ye ma̱n.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Tihca̱ din vo, te nducuahn ya̱n, nde a ra̱hn me, ndate ndate, ro che rahtetuhno ihyan ne, rahndudo ihyan ley che dirun Moisés, ne hua nda̱hca̱ che din vo che co nda̱che ihyan che riquendi ye ley min.
21 Porque Moisés, desde tempos antigos, tem em cada cidade homens que o preguem, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 Tuhme ihyan apóstol ma̱n, intiyahn ya̱co ma̱n, nducoya̱ca ihyan chena̱hn che ritahno ye Dihvo vo ma̱n ne, nte ca̱de ye, ne tenda̱hnun ye o ihyan ca̱va che dechuh ye ihyan nduco Pa̱blo ma̱n, Bernabé ma̱n, ya̱n Antioquía. Quenda̱h yahn o ihyan che namin ndina̱n ye va̱n ihyan che ritahno ye Dihvo vo. A̱ma ye ne, Judas, che namin duche ye Barsabás, ne ta̱ma ye ne, duche ye Silas.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a igreja escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens influentes entre os irmãos.
23 Nduco ihyan chahn ne, dechuh ye a̱ma ca̱ca na̱n che dirun ye:
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos e os anciãos, irmãos, aos irmãos dentre os gentios em Antioquia, na Síria e na Cicília, saúde.
24 Checadino nuhn te a̱ma o ihyan che chica ye muhn, ne nda̱ ye ta̱n ne, redin va̱hche ye yahn nchuhn ma̱n, redetoh ye ino nchuhn ma̱n, che ndere ricuahn ye che va che conan seña nchuhn ma̱n, dinahn ne ley che dirun Moisés ma̱n. Hua ndiyu nuhn che dechuh nuhn ihyan chahn.
24 Portanto ouvimos que alguns dentre nós, aos quais nada mandamos, vos têm perturbado com palavras, confundindo as vossas almas,
25 A nte ca̱de nuhn, ne tenda̱hnun nuhn o dihno vo va̱n nuhn, dechuh nuhn ihyan ta̱n, quendihchero ye nchuhn da̱ma nduco dihno vo che a̱ma yahino vo ihyan, Bernabé ma̱n, Pa̱blo ma̱n.
25 pareceu-nos bem, tendo chegado a um acordo, escolher alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Ihyan chahn che ndihco menda̱hn ye ihyan, redin ye ntiyon yahn Dihvo vo.
26 homens que têm exposto as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Me ihyan che o che dechuh nuhn ne, Judas ma̱n, Silas ma̱n. A ihyan chahn che nte cuande ye nchuhn yahn nducuahn che nte ca̱de nuhn.
27 Enviamos portanto Judas e Silas, os quais também por palavra vos anunciarão as mesmas coisas.
28 Numacuahn vederihquentiyon yahn Vaco Ndah yahn Dendiohs nte ca̱de nuhn che hua ca̱h rihn nuhn nchuhn nduco a̱ma ndeh na̱n dehtenduh. Atena̱n dehtenduh che tuhchan, va che dina̱hn ne.
28 Porque pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas necessárias:
29 Hua cheh nchuhn yute che rihco ihyan che ri vedino na̱n dehtenduh che redin ye dendiohs yahn ye ma̱n, hua cheh ne yun ma̱n, yute yahn ite che hua ra yun yahn te ma̱n, hua ndere cuahtenan ne nduco nda̱hta che ndiyu nda̱hta yahn ma̱n ne ma̱n. Ndete che dinahn ne dehtenduh che tuhchan ne, nda̱hca̱ din ne. Dendiohs conduco ye nchuhn.”
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da prostituição; e destas coisas fareis bem de vos guardar. Bem vos vá.
30 Tuhme chica ye min, ne nda̱ ye ya̱n Antioquía. Nedin da̱ma ye nducoya̱ca ihyan che ritahno ye Dihvo vo, ne neca̱h ye ca̱ca me.
30 Então eles, tendo-se despedido, desceram a Antioquia e, havendo reunido a assembléia, entregaram a carta.
31 Cuahn che cahndudo ihyan ca̱ca me, chihnevan ihyan chahn ne, a̱ma neca̱h ya̱n ye chedave yahn ye, ne chi yeno ye.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela consolação.
32 Judas nduco Silas ne, namin quenan cuma ye vederihquentiyon che rahndudo ye Ndudo yahn Dendiohs, ne cuahn che cahndudo ye, chihnevan ihyan chahn ne, a̱ma neca̱h ya̱n ye chedave yahn ye.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram os irmãos com muitas palavras e os fortaleceram.
33 Cuahn che a ndeh ro chahtenan ye min ne, ihyan che ritahno ye Dihvo vo ne, ndedechuh ye ihyan numacuahn vedeyeno ya̱n Jerusalén.
33 E, tendo-se demorado ali por algum tempo, foram pelos irmãos despedidos em paz, de volta aos que os haviam mandado.
34 Ate Silas ne, quenan ye min ya̱n Antioquía.
34 {Mas pareceu bem a Silas ficar ali.}
35 Namin Pa̱blo ma̱n, Bernabé ma̱n, chahtenan ye min, ne nduco a̱ma ya̱hn ihyan ne, quendi ye, ricuahn ye ndudo yahn Dihvo vo Jesucristo ma̱n, rahndudo ye ma̱n.
35 Mas Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Adive ne, ra̱hn Pa̱blo ri ye Bernabé:
36 Decorridos alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades em que temos anunciado a palavra do Senhor, para ver como vão.
37 Bernabé ne, nahn ye che ca̱hn Jua̱n Marcos, co nduco se ihyan.
37 Ora, Barnabé queria que levassem também a João, chamado Marcos.
38 Ate Pa̱blo ne, ra̱hn ye te hua nda̱hca̱ che quenda ye sa̱hn yahn che, cuahn che chahn ye mena̱n me ne, chihcoma̱n se ihyan ya̱hn yahn Panfilia, cona̱hn se, ne hua quendi se nduco ye na̱n ntiyon.
38 Mas a Paulo não parecia razoável que tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os tinha acompanhado no trabalho.
39 Nducote hua chida̱ma ndudo yahn ye nduco vih ne, chihcoma̱n vih ye. Bernabé ne, quenda ye Jua̱n Marcos, ne chahtenun ye a̱ma ba̱rco, ne cuahn ye ya̱hn yahn Chipre.
39 E houve entre eles tal desavença que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Me Pa̱blo ne, quenan ino ye che conduco Silas ihyan. Cova̱h ihyan che ritahno ye Dihvo vo ca̱va che numacuahn vedeyahino conduco Dendiohs ihyan, ne cuahn ye.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Chuh ye ya̱hn yahn Siria ma̱n, Cilicia ma̱n, reneca̱h ya̱n ye chedave yahn ihyan che ritahno ye Dihvo vo.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.